Cape Fear (1991)

Eindelijk eens gezien! Wat een fantastische rol van de Niro, en overall een geweldige film.

Sommige stukkies vond ik wat saai maar het einde maakt een heel hoop goed!

De film voelt wat kunstmatig aan.. die De Niro speelt zo'n sneller-dan-je-schaduw rol en smartass tegelijk.. beetje vervelend

De Niro en Lewis laten maar weer eens zien dat ze briljante acteurs zijn

cape fear, martin scorsese's klassieke horror meesterwerk, heeft al sinds mijn jonge jeugd een speciaal plekje in mijn hart aangezien het de allereerste horrorfilm is die ik ooit gezien heb.

alhoewel hij al veel films op zijn naam heeft staan, is dit toch martin scorsese's topper.

En naar mijn mening zijn absolute doorbraak.

Gewoon meesterlijk acteerwerk van Robert deniro, maar ook is de film erg spannend en beklemmend dankzij die stalker sfeer die wordt neergezet.

Nee, dit is toch een prachtige topper!

Echt gewoon in 1 woord: fantastisch!

Taxi driver? Raging Bull?

Dat zijn inderdaad klassiekers waarmee hij inderdaad veel geld in het kastje heeft weten te stoppen.

Maar persoonlijk vind ik deze, Cape fear, veel meer sfeer bevatten.

Ja dat kan maar ik bedoel dat hij zijn doorbraak al had voor deze film.

Hoogtepunt is denk ik een beter woord.

ik bedoelde eigenlijk ook in het genre horror.

Heb een tijd zitten twijvelen of deze een 3* of een 3,5* verdiend en eigenlijk ben ik er nog niet helemaal uit, echter na het zien van een aantal movieclips ga ik hem toch hoog beoordelen. Er zijn een aantal redenen waarom ik twijvel.

Ten eerste word de Niro misschien iets te overschat in deze film. Hij zet een vet personage neer maar of het nou zulk knap acteerwerk is...? De anderen speelden behoorlijk natuurlijk vond ik, maar zij hoefden natuurlijk ook niet over te komen als een doorgedraaide psycho. Dus begrijp me niet verkeerd, ik vind deNiro zeker goed in deze film maar misschien had ik iets anders verwacht.

Ook was de film niet super spannend wat waarschijnlijk wel de bedoeling was. Ik liet het allemaal maar over mij heen komen, zat nooit op het puntje van mijn stoel. Dat kan ook komen doordat ik tegenwoordig al veel meer films heb gezien dan vroeger natuurlijk. Dat reken ik trouwens niet als minpunt maar ik wou het toch even zeggen. Cape Fear is namelijk een erg leuke film door de 90's sfeer (met af een toe shots die uit een jaren 50 film leken te komen ), een goed en interessant verhaal en DeNiro kan lekker de beest uithangen. Wraak vind ik altijd een mooi onderwerp en het 15 jarige dochtertje van je vijand verleiden komt dan ook lekker hard aan

Het hoogtepunt is duideijk de woonboot en gelukkig duurt dat hoogtepuntje lekker lang

Horror? Denk niet dat De Niro in ook maar één horrofilm heeft gespeeld. Als je dit al horror zou noemen is het inderdaad meteen z'n hoogtepunt ja, haha. Maar een topfilm, dat sowieso!

Top film. De Niro op zn best gezien hier. wat een acteerwerk! Alleen het einde vond ik een beetje tegenvallen. Nogal nep en ongeloofwaardig. Jammer, de rest was spannend. Al met al een 3,5 ster.

tja, hoe moet ik het dan noemen?

Tis een beetje stalker horror/thriller.

en inderdaad een top film idd.

De film is alweer van 1991. 21 jaartjes oud, maar heeft aan glans niks verloren. Gisteren opnieuw bekeken, maar nu op blu ray. Werkelijk een plaatje om te zien. Fantastisch beeld. Geluid is misschien iets minder, maar de filmmuziek is indrukwekkend van seconde 1 tot de laatste seconde. Heb me geen moment verveeld. Okay vandaag de dag misschien een beetje voorspelbaar en er zijn geen vele plotwendingen te zien, maar dat heeft deze ijzingwekkende film niet nodig. Fear daar gaat het om. Hoe zou jij je voelen als een psychopaat het op je gemunt heeft. We kunnen niet anders zeggen dat Robert de Niro deze rol perfect neerzet en Nick Nolte is natuurlijk ook geen slecht acteur. Vergeet vooral de altijd naïeve Juliette Lewis niet. Blijf het een opmerkelijke actrice vinden. Leuk detail de shot in de aula is gemaakt in een take.

Vanaf de start meteen bombastische muziek (van toen) die uit de boxen dreunt, groteske tatoeages, een grimmig kijkende Cady en een wolkendek dat niet veel goeds voorspelt. Scorsese zet dik aan, is druk in de weer met allerlei visuele foefjes en heeft zo al snel een energiek en flamboyante sfeertje te pakken waarin De Niro zich wezenloos mag schmieren. Are you offering me something hot? Dan kan ook die bulderende lach.

Altijd geinig om een dergelijke maniak met zijn prooi te zien fucken. Een formule die nog eens wordt versterkt door de verstoorde verhoudingen binnen Bowden's gezin, terwijl de bijbelse verbetenheid en verwijzingen een prima kapstok vormen voor Cady's razernij. Leuk ook dat Mitchum en Peck nog even langskomen. Niet al te serieus nemen en je hebt een enerverende spektakelthriller met een, mja, nogal spetterende finale.

Te clownesk.

Het origineel uit '62 heb ik nog niet gezien, zodus ging ik mij maar laten verrassen met deze versie.
Uiteindelijk is dit een secure thriller gebleken, maar sommige momenten zijn te onwaarschijnlijk en/of te clownesk.
Af en toe zit er wel een stevige scène in, ik denk dan aan de theaterscène. In zulke scènes zit de spanning er goed in. Voorts is het ook leuk enkele knipogen te zien (naar bv Hitchcock). De scène waarin Max Cady als kuisvrouw gekleed is is daar een goed voorbeeld van.
De climax op de boot is net wat te ver doorgedreven.

Robert De Niro mag zich volop uitleven als losgeslagen psycho en is best wel geslaagd. Nick Nolte, die de andere hoofdrol speelt, vind ik al een pak minder goed.
In de bijrollen krijgen we een geloofwaardige Juliette Lewis en een schreeuwerige Jessica Lange te zien. De cameo's van Robert Mitchum en Greg Peck zijn leuke knipogen voor zij die de 62-versie gezien hebben.

De sfeer zit er dik in - de klassieke, bombastische muziek is daar niet vreemd aan. Visueel lijkt Martin Scorsese zich wat meer uit te leven dan anders, wat wisselende resultaten oplevert.
Algemeen gezien is het allemaal net over-the-top, en dat had ik niet echt verwacht - weet dus goed waar je aan begint.

3

Een gezonde dosis spanning, leuk camerawerk en muziek die je doorgaans in films van minimaal vijf decennia oud tegenkomt. Cape Fear was een erg leuke ervaring. Helaas kende ik de Simpsons aflevering al, dus ik wist wel waar dit zich naar toe zou werken. Desondanks waren er genoeg spannende momenten. De sfeer is uitstekend en het geheel doet ondanks de leeftijd van meer dan twintig jaar helemaal niet verouderd aan. Ik moet wel zeggen dat de vermaakwaarde voor zeker driekwart op conto van Robert De Niro gezet kan worden. Tot nu toe is Max Cady verreweg de beste rol die ik van hem gezien heb. Het is echt prachtig om te zien hoe hij van hem enerzijds een afschuwelijk, anderzijds een fascinerend persoon maakt. Gelukkig maar, want Nick Nolte en Jessica Lange zijn beide erg inwisselbaar. Nolte kan sowieso geen film zelf dragen. Hooguit aardig als figurant. Echt gave bijrollen zijn die van Robert Mitchum en Gregory Peck. Sowieso is het heel gaaf dat Scorsese beide acteurs uit de originele film hebben weten te casten. Juliette Lewis is misschien niet het mooiste meisje in Hollywood, maar ze kan tenminste acteren. Niet onbelangrijk is ook dat ze hier een leuke rol neerzet.

Cape Fear is een erg interessante wraakfilm. Niet zozeer om wat er met de familie Bowden gebeurt, maar doordat Cady steeds weer uit de onverwachte hoek komt. Een tof personage die een heel slim spel speelt. Het einde wist ik al, maar zelfs zonder de Simpsons had ik er waarschijnlijk niet ver naast gegokt. Het blijft wel jammer dat het einde mager is. Het past helemaal niet op wat er aan vooraf gaat.

Wat vooral sterk is aan deze film is dat hij spannend blijft van begin tot eind.

Overtuigend verhaal met hier en daar wat ongeloofwaardigheden, maar ach, de rest van de film maakt dat allemaal goed.

4*

Meesterlijk stukje suspense van Martin Scorsese. Door de geweldige benijd-relatie tussen de karakters van Nick Nolte en Robert De Niro ontstaat er een bepaalde spanning tussen deze twee hoofdpersonages.

Verder vind ik de climax op de woonboot heel erg sterk neergezet. Binnenkort moet ik ook eens het origineel uit 1962 bekijken want Gregory Peck en Robert Mitchum hebben ook nog een paar erg leuke cameos.

Erg sterke suspense cinema.

Uitstekende remake van de film uit 1962, met dit keer in de hoofdrollen Robert De Niro en Nick Nolte.

Spanning van begin tot eind met een zeer sterk acterende Robert De Niro, die je alleen al door zijn blik de schrik van je leven bezorgd.

Let op de kleine rolletjes van Robert Mitchum en Gregory Peck, de beide hoofdolspelers uit het origineel.

Een hele bizarre einde , kon het nog gekker , top van begin tot 75% van de film de overige 25 % was middelmatig.

Zoals veel mensen een probleem met het eind. Voor de rest wel een degelijke Scorcesse met een zeer toffe DeNiro.

Een zeer vlotte en snijdende film over moraliteit en de duistere kant van de mens. Robert De Niro is - logischerwijs - de grootste aantrekkingspool in deze remake (het origineel ligt klaar): wederom toont hij zich een schitterend acteur, met een intensiteit die je zelden aantreft.

Heel interessant is ook hoe de advocaat - vertegenwoordiger van justitie - zich langzamerhand meer en meer verliest in zijn moraliteitsbesef en steeds verder wegdrijft van wat de moderne gerechtstaat ons tracht op te leggen. Maar het heeft er alle schijn naar dat de mens in zijn binnenste - en wanneer hij tot het uiterste gedreven wordt - toch een wolf voor zijn medemens blijft.

Scorsese zorgt voor een allround filmervaring: schitterend tempo, sterke suspense, weergaloze acteerprestaties, een eigen filmstijl en een verhaal met inhoud en een prima opbouw.

Een mooie 4*!

4*

Counselor, could you be there?

Een tijdje geleden was ik tot het besef gekomen dat ik nog wat films met de combinatie Scorsese - De Niro niet had gezien. 5 van de 8 om precies te zijn. Raging Bull is fenomenaal, maar Taxi Driver en Goodfellas vind ik toch een beetje overgewaardeerd. Soit, een tijdje geleden heb ik Cape Fear en The Comedy King kunnen bemachtigen en gisterenavond was het de beurt aan Cape Fear.

Het uitgangspunt van Cape Fear is vrij simpel. Een gevangene komt vrij en gaat het gezin van zijn ex-advocaat lastig vallen met alle gevolgen vandien, maar Scorsese slaagt erin om er een zeer spannend geheel van te maken. Vooral tijdens de opbouw wordt er een enorme spanningsboog gecreëerd doordat je constante dreiging voelt van die enorm angstaanjagende Max Cady. Er is eigenlijk geen enkel moment sprake van enige rust, wel van voorturende angst voor dat ene moment dat Max zijn genadeslag kan toedienen. Ook de muziek van Elmer Bernstein heeft een zeer belangrijke rol in heel de spanningsopbouw. Telkens wanneer Cady in beeld komt, wordt dat angstgevoel nog eens extra versterkt met die geweldige score. Volgens mij kan hij nog serieus stijgen in mijn lijstje van favoriete componisten. Oké, het is wel een lichtjes aangepaste versie van Bernard Hermann, maar in The Magnificent Seven zorgde hij ook al voor een aardige soundtrack. Hier en daar zijn er wel kleine inzinkingen, zoals de ruzie tussen Sam en Leigh en de scène in het theater met Max en Dani, maar die laatste is wel belangrijk voor het verdere verloop van de film. Voor mij begint het hoogtepunt van de film vanaf het moment dat Sam zijn vlucht faket en terug naar huis gaat. Wat nadien gebeurt, is spanning van de bovenste plank. Je weet dat Max zich rond of in het huis bevindt, maar plots duikt hij daar op verkleedt als de huishoudster. Ge-ni-aal! Wat volgt is toch van iets mindere klasse, omdat het allemaal te ongeloofwaardig overkomt. Dat Max Cady erin slaagt om de hele rit naar de boot onder de auto te blijven hangen, is toch een beetje van het goede teveel. Ook het camerawerk op de boot is hier en daar wat rommelig met die ronddraaiende bewegingen. De laatste minuten daarentegen zijn dan wel weer perfect op zijn plaats, waarbij Sam het laat liggen om Max finaal af te maken.

Het is de vierde keer dat ik Robert De Niro de hoofdrol zie vertolken in een film van Scorsese en voor de vierde keer speelt hij de pannen van het dak. Zijn rol van Jake LaMotta in Raging Bull schat ik nog wel iets hoger in als deze rol, maar hij komt toch verdraaid dicht in de buurt. De manier waarop hij Max Cady op zo’n beestachtige manier neerzet is gewoon pure klasse. Elke keer dat hij in beeld kwam, kreeg ik koude rillingen en zijn accent is ook nog eens een heerlijke toevoeging aan zijn personage. Ook Scorsese kreeg steeds de kriebels van zijn accent, waardoor De Niro steeds dat accent gebruikte als hij Scorsese wilde opbellen. Alleen jammer dat zijn personage op den duur onoverwinnelijk lijkt te worden, zoals bij de scène op de boot waar hij zich kan vastklampen aan een kort stuk touw. Ook Nick Nolte zet hier een prima rol neer als vader/advocaat, maar het is toch duidelijk dat door De Niro de film naar een hoger niveau wordt getild. Harrisson Ford en Robert Redford waren allebei in de running om de rol van Sam Bowden te vertolken, en vooral die laatste had ik hier graag bezig gezien. Jessica Lange doet het op zich ook nog vrij aardig als de moeder, maar Juliette Lewis is toch wel lichtjes irritant als Dani. Jammer dat ze dan werd gekozen boven Reese Witherspoon en Alyssa Milano. Ook fijn om Gregory Peck even zien te verschijnen in een klein bijrolletje als advocaat, terwijl hij samen met Mitchum in de originele versie de hoofdrollen speelden.

Cape Fear is een film die voornamelijk in de opbouw enorm spannend is mede dankzij een geweldige score. Enkel het einde heeft zijn minpuntje, maar het haalt de film gelukkig niet naar beneden. Robert de Niro maakt het verhaaltje compleet een ongelooflijke prestatie, die hij aan het Rijtje van Raging Bull en Taxi Driver mag toevoegen.

4,5*

Redelijk, hij wist me niet echt te boeien en daardoor was het voor mijn gevoel wat langdradig. Het spetterende einde maakte veel goed!

Naast de Niro vond ik de jonge Juliette Lewis trouwens echt heel sterk spelen!

heerlijk onredelijke de Niro, zeker niet te lang

Deze film staat in een boek van Jürgen müller (beste films van de jaran 90). Daardoor had ik redelijk hoge verwachtingen. Deze werden niet ingelost. Het is zeker geen slechte film, maar hij springt er ook niet echt uit. Ik heb er zo al meer gezien. Betere en slechtere. De acteerprestaties waren allemaal prima behalve van Nick Nolte. Hij kon me niet overtuigen. Leuk voor een keertje maar voor mij ook niet meer dan dat

Robert De Niro is echt gruwelijk eng in dit filmpje met een zeer spannend verloop. Zeer enge film, ook psychologisch. 4.5 ster.

De film is niet erg hoogstaand, bovendien duurt hij heel erg lang. Een aantal scènes en vooral die in de boot komen heel erg gemaakt over, ook de eindshots zien er studio-achtig uit.
Vreemd camerawerk met ronddraaiende camera's en heel erg veel zoomshots. De muziek is véél te bombastisch voor wat je ziet.
Hij is best te zien, maar niet zo goed. Er had veel meer in gezeten, eigenlijk vanaf het moment dat hij Cady in elkaar laat slaan had het een andere kant op moeten gaan.