Lost in Space (1998)

Matige, maar gelukkig daardoor ook erg lachwekkende film. Het acteerwerk is niet bepaald geweldig, hoewel Oldman een erg amusante rol speelt en duidelijk de show steelt. De rest van de film bestaat vooral uit kromme dialogen en matige special effects, maar gelukkig weet het nog wel te vermaken. Onder het motto; zo fout dat het amusant is. Beste voorbeeld daarvan is Matt LeBlanc als stoere piloot. Dan vraag je er ook om.

2,5 sterren, vooral voor Oldman.

Gold de titel maar voor de film. Wat een vehikel! Zelden iemand zo slecht zien acteren als Matt LeBlanc. Volgens mij acteert hij in de comedy ‘Joey’ook helemaal niet: hij IS gewoon een superslecht acteur!!! (in ieder geval in serieuzere rollen!).

Hij verk*tte eigenlijk vooral deze film, wat mij betreft. Nou, meer als 1,5* kan ik hier niet voor geven…….

Zeer matige Science-Fiction film. Er zitten best leuke effecten in maar het verhaal is flauw en kinderachtig. De eerste 60 minuten zijn nog best aardig maar als ze op die planeet belanden wordt de film erg beroerd. Er zitten best veel bekende acteurs in maar de meesten daarvan spelen echt beroerd (vooral Matt LeBlanc). De enige die me een beetje kon bekoren was Gary Oldman.

Nou, heb de film herzien en het is niet zo barslecht als MovieMeter wilt doen geloven.

Heb me wel redelijk vermaakt, het uitgangspunt is vermakelijk en de special effects zijn hier en daar wel aardig gedaan. Kreeg goed het gevoel dat ze ook echt verdwaald waren. Zelfs Le Blanc was wel aardig, zijn rol leek wel een beetje veel op Joey, maar dan wat minder dom

Dan helaas de negatieve kant, waar ik net zei dat de special effects soms mooi eruit zien, waren ze soms ook van dramatisch niveau. Vooral dat animatie aapje dat door het beeld heen huppelde sloeg nergens op en voegde helemaal niets toe aan de film. Dan is de techniek al niet hoogstaand en dan gaan ze het ook nog is verpesten met zoiets.

Ook de andere aliens waren behoorlijke fake, de film bevatte genoeg plotholes en vond dat die Kelly Robinson behoorlijk irritant meisje.

Het Disney gehalte was me iets te hoog, uiteindelijk toch iets te braaf de film. Dat merkte je ook aan de cast. Elke leeftijdscategorie was vertegenwoordigd in de film, dus voor iedereen zit er een herkenpuntje in(moeten de makers hebben gedacht).

Ach, het klinkt allemaal erg dramatisch, maar het feit dat ik het wel een vermakelijk ruimteavontuurtje vond icm sentiment doen me toch noodzaken om de film alsnog 'ruim' te belonen.

2,5*

Redelijk.

Geen sterke film, aardig luchtig allemaal, beetje familie-film achtig. Daardoor kleurt de film ook lekker binnen de lijntjes waardoor het niets bovengemiddelds wordt, maar wel lekker entertaint. Daarbij is het zo in de ruimte een leuke afwisseling tussen andere dergelijke wegkijkertjes die zich toch meestal tot alleen een New York o.d. betrekken.

Special effects soms degelijk, soms wat minder. Cast doet het ook redelijk, vooral leuk om Lacey Chabert in haar jonge jaren te zien (zat al de hele tijd me hoofd te breken waar ik haar nou van kende).

Dat het de volle speelduur genoeg bleef boeien is voor mij genoeg om een voldoende eraan kwijt te kunnen.

3*

Remake van een ouwe serie.

Dat is wellicht ook de grootste fout, het verhaal trekt op niets en lijkt wat te overduidelijk opgedeeld te zijn in stukjes met een cliffhanger ertussen. Verder vond ik het eigenlijk gezien de scores (zowel hier als imdb) best een aardige film, met voor de tijd (vorige eeuw toch alweer) behoorlijk goede cgi en een redelijke cast - zelfs Matt LeBlanc is niet zo heel slecht, en Hurt, Oldman en Graham zijn behoorlijk.

Visueel ziet het er hier en daar best gelikt uit, ook voor de begrippen van nu nog. Maarja, het verhaal dus.

Spy Kids in Space, daar komt het qua stijl wel op neer. Een gezin gaat op een ruimtereis type Passengers (2016) en komt per ongeluk in een onbekend deel van het heelal terecht waar ze allerlei avonturen beleven. Typische actiefilm voor de jeugd. Absoluut geen meesterwerk, beetje low budget, maar voor scifiliefhebber wel vermakelijk, een kleine 3*.

Djeez.

Ik had me op basis van de poster toch aan een iets serieuzere scifi verwacht. Niet iets heel nerdy of diepgaand, maar toch wat anders dan dit kleutercarnaval. Dat viel toch wel even tegen.

Sowieso zijn de personages aan de domme kant. LeBlanc is echt waardeloos in dit soort werk en wat Hurt probeerde te doen viel ook echt niet mee. Maar komt, in het begin kon het misschien nog wel iets worden. Even doorzetten, de familie tragiek voorbij proberen komen en hopen dat het eens in space beter zou worden.

Niet dus ... Oldman die het robotje (hoe plastiek) herprogrammeert is kinderlijk en het zet de toon voor de rest van de film. Schabouwelijke effecten, vreselijk acteerwerk en een dwaas plot worden met veel lawaai neergezet, maar het kan niet verbloemen dat dit gewoon een barslechte film is.

Niet dat ik Hopkins nu meteen een geweldig regisseur vind, maar dit was toch een serieuze misfire.

0.5*

Maandag het weekend even afsluiten met iets luchtigs en daarbij viel de keuze op Lost in Space, een film die ik volgens mij bij uitkomst in de bios zag en niet een hele bijzondere indruk achterliet maar in mijn beleving ook niet slecht was. Gewoon simpel vermaak in die zin, daarom verbaasde de slechte recensies en het lage stemgemiddelde mij best wel. En er valt wat van te zeggen hoewel ik wel vind dat de film kennelijk weinig krediet krijgt.

Het verhaal is in dit zin simpel met de familie Robinson die als een soort moderne Robinson Crusoe op avontuur gaan om maar te kijken waar ze uitkomen en een plek a la aarde te koloniseren. Als begeleider en piloot wordt Majoor Don West aan het team toegevoegd wat op zich al een bijzondere logica bevat. Want West moet een missie begeleiden waar het voortbestaan van de mensheid vanaf hangt en de missie belangrijk is dan de levens van de team en familieleden maar hij wordt juist aangenomen en geroemd vanwege het feit dat hij orders negeerde en een kameraad redde. Dat staat toch haaks op wat zo'n missie nog zou hebben denk ik dan, maar goed...

Lost in Space ontwikkelt zich daarna als een standaard avonturenfilm met eigenlijk van alles een beetje en veel elementen die hier en daar geleend zijn. We hebben een saboteur aan boord, er worden twee schepen gevonden, aangevallen door creepy crawlers, men komt aan op gure planeten maar komt er ook achter wat er van hun zelf terecht gaat komen. En natuurlijk komt allemaal wel goed binnen een film die er soms best oké uit ziet qua CGI maar dan ook weer spuuglelijke momenten heeft zoals dat domme beest genaamd Blarp. Grootste minpunt is toch wel de aanwezigheid van Le Blanc die amper raadt met zichzelf weet nog een strak gezicht kan houden. David Schwimmer was in die zin een schok als kapitein Sobel in Band of Brother maar bleek absoluut meer te kunnen dan Friends, Le Blanc is op dat punt juist een verschrikking van begin tot einde met zijn grapjes en pogingen om indruk te maken op Judy. Oldman en Hurt proberen de meubelen nog te redden, tevens zien we een erg jonge Jared Harris, en dat lukt enigszins.

Lost in Space is niet heel erg slecht maar is vooral voor jaren '90 begrippen een typisch product die waarschijnlijk met veel tam tam werd aangekondigd en waar de hele familie heen kon. En ik blijf erbij dat het allemaal niet heel slecht is en voor die tijd veilig binnen de lijntjes kleurt van een laagdrempelig familiefilm-achtig geheel die tegenwoordig onder de maat zou zijn. Daarom toch uiteindelijk een 2.5.