The Visitor (2007)

Persoonlijk vond ik The Station Agent toch nog iets joliger van toon, en waar The Visitor wel dat intimistische van McCarthy's debuut heeft, hangt er toch voortdurend een waas van melancholie over. Nooit is één van de personages écht bevrijd, en de humor is zo zacht dat de sombere teneur nergens vol wordt doorbroken, waarbij de al bij al niet zó aanstekelijke muziek ook al niet voor de nodige schwung zorgt. Dat is natuurlijk ook niet echt nodig want bovenal is The Visitor een louterende vertelling waarmee Thomas McCarthy de immigratiepolitiek van de VS aan de kaak wil stellen, maar hierdoor kreeg ik wel het gevoel dat de film soms wat "belegen" aandeed, waarbij de grenzen van de sentimentaliteit al eens werden opgezocht. Maar goed, toch heb ik genoten van dit ingetogen stukje cinema, evenals van de acteerprestaties. Toch werd wat mij betreft het niveau van The Station Agent net niet gehaald.

Toch wel.

Erg fijn filmpje! Erg goed gespeeld ook door de hele cast.

Er zullen vast een hoop mensen zijn die een hahaha-komedie verwachten en dan is dit niet je ding inderdaad.

Ook zullen er genoeg zijn die het allemaal wat te politiek correct vinden, maar voor liberale salonsocialisten zoals ik is het allemaal erg genietbaar. .

Bepaald geen komedie en als drama ver beneden de maat. Doorzichtigheid troef in de huil of ik schiet gebeurtenissen van dit trage, saaie en haast onnozele werkje vol wandelende cliches. Voer voor de rtl4 waargebeurde woensdagavondfilm, ondanks de prima Jenkins.

1*.

Erg sterk drama met vooral voortreffelijke vertolkingen. Richard Jenkins was al een favoriet van me, speelt altijd geweldige bijrollen in amusante komedies. Maar de beste man laat zich in The Visitor van een hele andere kant zien en is zonder meer fenomenaal. Briljante vertolking, zijn uitstraling is nagenoeg perfect. Die man zou wat mij betreft een Oscar mogen krijgen voor deze rol.

Alles is verder sterk in beeld gebracht en het verhaal blijft, op een paar ietwat mindere momenten na, goed boeien. Script bevat een paar uitmuntende dialogen en een portie subtiele humor. Vooral een prachtig moment is de scène wanneer Walter een gesprek heeft met een collega en je hem zachtjes op de tafel ziet trommelen. Kleine scène die misschien weinigzeggend lijkt, maar het deed mij echt wat.

4 sterren. Sterke film met bijzonder sterke rol van Jenkins.

Niet per sé een bioscoopfilm, want daar is het visueel gezien iets te pover voor. Buiten dat is er echter weinig aan te merken op de nieuwe film van de maker van The Station Agent. Ging het daar over een stel heerlijk bizarre outcasts; in The Visitor is het zoiets soortgelijks.

Richard Jenkins laat zien het acteren na Six Feet Under nog niet verleerd te zijn. Hij weet met een simpele blik en handbeweging een scène zo te sturen dat de emotie langzaam binnen sijpelt bij de kijker. Nergens wordt het drama erop gelegd, iets wat ook al één van de fijne eigenschappen van The Station Agent was.

Één minpuntje nog wellicht. Op papier werkt het scenario volgens mij uitstekend, maar toch ging het einde er bij tijdens de film niet helemaal in. Ik snapte het uiteraard wel, maar uiteindelijk werkte het net niet helemaal zoals het zou moeten doen.

3,5*

Onderhoudende tragikomedie, die echter deels ontspoort wanneer de film de (linkse) multiculturele weg inslaat. Wanneer regisseur Thomas McCarthy zich enkel gefocust had op de ontwikkeling van het hoofdpersonage, had de film veel aan tempo en overtuigingskracht gewonnen.

Eigenlijk veel te geforceerd politiek correct (en misschien wel naïef) voor mijn doen - echt iets voor 'salonsocialisten' zoals kos al eerder zei, echt New Yorks -, maar ik vond de film dusdanig mooi gemaakt, gespeeld en geestig dat ik behoorlijk verrast werd. Jammer genoeg vielen de 30 minuten tot 10 minuten voor het eind wat uit te toon, maar verder een bijzonder fijne prent. Jenkins is gewoonweg uitmuntend en Hiam Abbass een prachtige vrouw. dikke 3,5*

Ik weet niet wat ik zou doen. Maar voor de film is het vooral belangrijk dat ik het voor deze film wel geloofde. Helaas ging het voor mij tijdens een ander moment van de film verkeerd.

Vooraf moet gezegd worden dat de verwachtingen hooggespannen waren na het meesterwerk The Station Agent en goede waarderingen die deze film krijgt. Tijdens de eerste helft werd dit volledig waargemaakt. Net als The Station Agent bevat de film prachtig camerawerk, goed acteerwerk en die leuke subtiele humor.

Helaas ging het mis na het moment in de metro. Hier verandert de film in een nogal standaard verhaal zoals dat al vaker na 9/11 is geweest. Natuurlijk zijn er nog wel die subtiele momenten aanwezig waaruit blijkt dat McCarthy een regisseur van niveau is. Maar het hele uitgangspunt van de film veranderde na het moment in de metro, en dat beviel mij echt niet. De film werd opeens voorspelbaar en te eenzijdig en verloor voor mij zijn glans.

De verwachtingen na The Station Agent worden niet helemaal ingelost al is dit wel een sterke film. Het magische ontbreekt en heeft plaats gemaakt voor uitermate ingetogen personen die in uitvoering dezelfde "kracht" uitstralen als de debuutfilm.

De film lijkt een politiek correcte weg in te slaan, doet het ook enigszins, maar gelukkig faalt het daarin niet en worden de zakdoekjes ons bespaard.

Wat overblijft is een ontzettend sterke rol van R.Jenkins die de film naar een hoger niveau tilt waar ik overigens nooit van gehoord heb. De familie eromheen is ook dik in orde. Een mooi stelletje bij elkaar!

De uitstraling van de film daarentegen is toch te sober. Niveautje te laag, maar storen doet het niet. Het had wellicht de film naar een hoger plan kunnen brengen. De soundtrack is verzorgt en dringt ons niks op, hetzelfde kun je spreken over het totale plaatje.

3.7*

Edit: Ik zie zonet op Wikipedia dat Jenkings genomineerd was voor een Oscar.

Dat hadden ze goed opgemerkt.

Sinds Once geleden dat ik nog zo genoten heb van een film. Het heeft diezelfde vredige, naturalistische vibe doorheen de film, ookal lijken ze niet op elkaar. Richard Jenkins (schit-te-rend dat die een oscarnominatie gekregen heeft) speelt zijn eerste hoofdrol imposant goed: hij is een saaie oude man die de zin in het leven kwijt is, maar die terug wordt aangesparkeld door Tarek (Haaz Sleiman), de enthousiastie, vriendelijke, optimist, always-look-on-the-bright-side-of-life Syriër. Hoofdrolspeler Richard Jenkins speelt heel ingetogen en in plaats van midden in de spotlights te gaan staan laat hij deze voor Haaz, die hem perfect opvult; de interactie tussen deze twee werkt enorm goed. Verder nog een paar sterke acteerprestaties, een zeer mooie score, een zeer sobere directie die op de achtergrond wordt gehouden (pure verhaalfilm hier) en een ronduit geniale film die heel erg veel mooie (en minder mooie) emoties toont en oproept, en ookal zou in de handen van veel andere regisseurs het randje van de meligheid en clichés zeer snel overtreden zijn, blijft Thomas McCarthy (schrijver/regisseur) er net ver genoeg van af. Super!

"The Visitor" zweeft tussen human interest en psycho-sociale analyse, zonder ooit saai te worden. Ik voelde de film aan alsof het ook in mijn buurt kon gebeuren. Vale verandert in de film. Van gesloten man, wordt hij opnieuw menselijker in aanraking met Tarek en met de ritmes van de djembe. Later in de film maakt de moeder van Tarek nog meer het beste los in Vale : er ontstaat een vriendschap die etnische en culturele verschillen overstijgt.

Daarnaast hekelt regisseur Tom McCarthy het Amerikaanse uitwijzingsbeleid, met haar onmenselijke bureaucratie. "The Visitor" zit vol positieve gevoelens en boodschappen en met uitmuntende prestaties van minder bekende acteurs. De lach en de traan zitten nooit veraf in een film die erg herkenbaar overkomt bij mij. Ik vond het een goede film, die me niet onverschillig liet na afloop.

Opmerkelijk genuanceerde film over hoe de multiculturele samenleving ook gezien kan worden als een kleurrijke verrijking voor de maatschappij. Van dat soort materie gaat mijn linkse hartje toch wat harder kloppen. Er is gekozen voor een aparte stijlvorm: een enorm realistisch verhaal dat echter surrealistisch aandoet door de keuze van felgekleurde sets. Langzaam begint de kijker te dagen dat de sets een weerspiegeling zijn van de Amerikaanse vlag. Oftewel, ook de immigranten zijn een onderdeel van de Amerikaanse identiteit. Daarnaast is het een sterk verhaal over een uitgebluste oudere man, de acteur Richard Jenkins, die weer kleur vindt in zijn sombere bestaan.

Erg mooie film. Het contrast tussen de sullige op-en-top Amerikaanse Richard Jenkins, de Arabieren Tarek en zijn moeder, en een schuchtere Afrikaanse vrouw vond ik erg leuk, vooral omdat ze na de kat uit de boom te hebben gekeken het prima met elkaar konden vinden.

Iedereen bleef zichzelf en men liet elkaar in zijn/haar waarde.

Btw: Net als Tarek kan ik iedereen de muziek van Fela Kuti aanbevelen, fantastisch om die eens te horen in een Amerikaanse film!

Hele sterke film. De sfeer, de acteerprestaties, de subtiele score. Alles beviel me aan deze film. Het kwam allemaal heel integer en warm over en dat maakte dit een hele aangename kijkervaring.

Ik vind het altijd fijn als films met een heel minimaal gegeven zoveel indruk maken.

Zeer de moeite waard.

Yep, dat was een mooie Indie-film, zo zie ik ze graag

Zoals reeds in de plot werd vermeld krijg je een gevoelig portret te zien over enkele mensenlevens wiens levensloop elkaar toevallig kruist. Het onmenselijke immigratie systeem wordt aan de kaak gesteld op een manier die niet veel aan de verbeelding overlaat.

De beelden zien er mooi uit, de soundtrack klinkt goed en alle acteurs komen geloofwaardig over. Het traag voortkabbelende tempo moet je gewend zijn, anders kan hij nogal langdradig overkomen. De liefhebbers van Alternatieve films weten ondertussen wel wat ze mogen verwachten.

Het is enkel door geregeld dit soort films te bekijken dat ik een klare kijk op dit onderwerp weet te behouden. Want als je enige informatiebron hierover bestaat uit het lezen van de krant "Het Laatste Nieuws" en/of het bekijken van het TV-Journaal kan ik best begrijpen dat je op den duur een hekel krijgt aan vreemdelingen. Daardoor alleen al vind ik dit soort films verplichte kost.

7/10.

Buiten het naïeve begin vond ik dit een mooie, gevoelige film.

Aanrader

Filmsite : The Visitor | Official Movie Site - thevisitorfilm.com

Prima realistisch drama met een uitstekende rol van Richard Jenkins. Hij had wel wat rouwer mogen zijn want ik had graag op het einde Richard Jenkins met een riotgun willen zien toen hij naar gevangenis ging.

Wat een schitterende film. Echt een pareltje. De sfeer, de muziek, het acteerwerk, het tempo. Echt alles klopt. Ik wist niet wat ik van deze film moest verwachten maar het is gewoon zo'n mooie film om naar te kijken. Om te zien hoe de band tussen Tarik en Walter opgroeit, hoe de liefde tussen Walter en Tarik's moeder groeit en het feit dat immigranten en illegalen uiteindelijk ook maar mensen van vlees en bloed zijn. Ik vond het allemaal heel mooi uitgebeeld en niet als zo'n irritant politiek correct verhaaltje.

Het einde stelde me wel een beetje telleur. Ik had eigenlijk verwacht dat ofwel Walter ook mee naar Syrie zou gaan ofwel dat we zouden zien hoe het Tarik uiteindelijk vergaan is. Het voelde echter een beetje onaf. Maar dat mag de pret niet drukken want het is een prachtige film.

Prachtige film inderdaad, beter zelfs dan The Station Agent.

Net als in z'n eerste film houdt McCarthy het vrij klein en niet te diepzinnig, waardoor de personages redelijk oppervlakkig blijven en weinig uitgediept worden (op Walter na dan). Ik kan me voorstellen dat sommige mensen hier over vallen, maar voor mij werkt het uitstekend omdat je je eenvoudig kan identificeren met de personages en snel met het verhaal kan mee laten voeren. Schitterend gespeeld ook door Jenkins die uitermate geschikt is voor z'n rol. Aan de ene kant een nikszeggend professortje, maar aan de andere kant toch een persoon met een bepaalde charisma, waardoor de relaties met Tarek en Mouna zeer geloofwaardig overkomen.

Het tempo ligt niet bijzonder hoog maar de film kabbelt rustig voort en is prettig te volgen met een paar relaxte tussendoor-scenes en fijne muziek. De setting in New York werkt ook goed mee in het scheppen van de juiste sfeer.

Uiteindelijk heb ik gewoon heel erg genoten van deze film en geef ik hem daarom 4,5*. Ben benieuwd naar volgend werk van McCarthy.

Heerlijk klein drama, waarin alles gewoon klopt, muziek script acteerprestaties en ga maar zo door.

Ben persoonlijk niet zo emotioneel aangelegd, maar voelde me aan het eind van de film toch zeer aangedaan.

Heb dit niet zovaak bij een film, maar op een of andere manier greep deze film mij bij de strot.

Klein pareltje.

Prachtige "kleine" film over een groot probleem: de impact op mensen van de Amerikaanse immigratiepolitiek na 9/11. De film ontroert door de harde, onmenselijke realiteit.
Geweldige rollen van Hiam Abbass en Richard Jenkins. Vooral de totaal onverwachte woedeuitbarsting in het detentiecentrum en de daaropvolgende scene met Zainab hakten er bij mij nog al in.
De soberheid van de film doet on-Amerikaans aan en dat maakt het al met al tot een klein juweeltje. Heel, heel mooi.

Ingetogen maar daardoor vrij krachtig drama. Het verhaal heeft een goedwillend karakter en mede dankzij het toch feel-good jasje kijkt het lekker weg en is het alles behalve aangrijpend of ontroerend. In ieder geval niet hier. Daarentegen vond ik het wel een mooie film, erg sterk gespeeld vooral door Jenkins en het ziet er allemaal erg mooi uit. Visueel niet uitdagend maar wel onderhouden, en dat moet ook geprezen worden. Een rustige kijk op het verhaal, is prima uitgewerkt, paste er eigenlijk perfect bij. Al met al een goede film, niet heel bijzonder, maar het laat je wel met een voldaan gevoel achter, en daarnaast is ook nog een leuke afsluiting van mijn NY vakantie, ''oja daar ben ik ook geweest''-situaties zijn altijd erg leuk. Goed. 3,5 ster

'k wist niet echt wat te verwachten bij deze film, maar hij kon me wel boeien. De cast wist me wel te overtuigen en speelden heel naturel. Ook het verhaal kwam realistisch over.

'k vond het een goeie film die de moeite was om te bekijken.

Fijne prent waarin een uitgebluste man per toeval twee gasten in zijn appartement aantreft zodat de gelegenheid zich voordoet om een draai te geven aan zijn saaie agenda. Ondanks dat er niet geweldig veel gebeurt vind Walter weer uitdaging in zijn leven en het was mooi om de dialogen te zien tussen twee vreemdelingen. Alhoewel dit niet nieuw is en gerust vaker aanwezig zal zijn in een scenario hebben ze die onzekere interactie hier verassend mooi weten te construeren. Overal wordt genoeg tijd voor genomen zodat je je perfect in kan leven in de personages en waardoor je niet op zoek hoeft naar veranderingen of een diepere betekenis.

Wat ben ik blij dat ik deze film toch nog even gezien heb! Prachtig. De film heeft humor en op zijn tijd ook de nodige drama. De film laat zien hoe het aan toe gaat met het immigratiebeleid in Amerika na 9-11-01. Richard Jenkins was echt super. Wat zet hij een mooie rol neer. Heel erg realistisch. In het begin vind je het een rare, niet sociale man, maar later krijg je echt een band met hem. De woede uitbarsting in de detentie kamer vond ik ook erg goed. Deze scène was krachtig en liet echt zien dat hij iets om de immigranten gaf. De rest van de crew doet het ook goed. Vooral Hiam Abbass vond ik goed. Verder is de setting erg mooi en boeiend. Het speelt zich af in New York en dat kun je ook heel goed zien.

Echt een topper. 4.5*

Naar aanleiding van de hoge score hier gister op de BBC bekeken, maar kon er niet echt van onder de indruk raken. Het was eerlijk gezegd gewoon erg saai. Natuurlijk is het niet leuk om te zien hoe er met goedwillende mensen wordt omgegaan met als dieptepunt het detentiecentrum, waar de werknemers niet welwillend zijn om ook maar een beetje mee te werken. De illegalen worden gezien als nummers en wetten die uitgevoerd dienen te worden. Dit alles natuurlijk zwaar versterkt na 9/11. Ze zijn behoorlijk doorgeslagen.

Het acteerwerk was aardig, maar ook niet zo goed dat ik betrokken bij ze raakte. Van de moeder gaat nog wel iets van kracht uit. Jenkins doet zijn best, maar hij heeft het charisma van een ei.

Drama zie ik altijd graag, maar dit was een flinke tegenvaller. Wel mooi om te zien dat er nog mensen van verschillende rassen zijn, die om elkaar geven. De boodschap is dus goed, maar kwam helaas niet sterk genoeg bij me binnen.

Prachtige film over een wat teruggetrokken leraar die twee vreemdelingen aantreft in zijn appartement. Het eerste deel van de film concentreert zich op een bijzondere vriendschap van mensen uit een verschillende cultuur. Het tweede gedeelte gaat vooral over het vreemdelingenbeleid na 9/11 waarbij de vreemdeling juist menselijk wordt neergezet. Een rustig tempo en naar het einde toe steeds aangrijpender. Uitstekend acteerwerk met een mooie, ingetogen rol van Richard Jenkins in zijn eerste echte hoofdrol.

Ik hoopte op een mooi staaltje onafhankelijke Amerikaanse cinema, maar ik moet zeggen dat deze film me best koud liet. Het was bijna net zo grijs en saai als de professor.

Het beeld van de illegale immigranten wordt inderdaad geromantiseerd zoals AC1 aangeeft, met hun idyllische omgeving waarin ze zich met kunst en cultuur kunnen ontplooien, heerlijk genietend van hun gratis appartement en vrije tijd. Ik overdrijf, maar het beeld dat deze film neerzet is veel te soft, dan zie ik toch liever het cliché van dubbele diensten voorbijkomen, of hoe medische zorg voor hen vrijwel ontoegangkelijk is.

Neemt niet weg dat de film een aanklacht is tegen het inhumaan immigratiebeleid, maar waarbij de echte ellende voor het gemak weggelaten wordt. Soft dus, en daardoor mist het juist effectiviteit. Maar dan loop je de Oscarnominaties niet mis, die een film met een hardere kritische noot niet zal krijgen.

Inclusief een halve ster extra voor de voorzichtige aanklacht kom ik niet verder dan 3 hele dunne sterretjes.

Een mooi, ingetogen drama met uitstekend acteerwerk van eigenlijk de gehele cast. Een goed verhaal met een kalme maar toch prettige sfeer. Gelukkig is er gekozen om niet voor een voor de hand liggend einde te gaan, ook al zou dat makkelijker zijn geweest. Dit einde laat mooi de harde werkelijkheid zien. Prima film!

The visitor is een aangename goede dramafilm zonder echt hoge toppen te scheren. Walter Vale is een wat uitgebluste norse man die twee illegalen aantreft in één van zijn appartementen in New York. Een New York dat zich situeert na 9/11 en waarbij de immigratiediensten strenger zijn dan ooit tevoren. Dat blijkt ook wanneer Tarek in de metro bewust wordt tegengehouden en wordt opgesloten in een gesloten centrum.

Veel medewerking, duiding of empathie hoef je van het personeel niet te verwachten. Het contrast met het begin van de film is groot waarbij een wederzijdse vriendschap ontstond tussen Tarek en Walter. Wat volgt is een kil systeem waarbij (illegalen) via schijnprocessen uitgeleverd worden. Het zijn gegevens die de gewone bevolking amper weet van heeft, maar nu tot uiting komt. Angst regeert duidelijk en ook gewone burgers worden er het slachtoffer van vereenzelvigd te worden met terroristen. De film toont ook aan dat andere culturen verrijkend kunnen zijn voor een samenleving. Grens- en normvervaging is het thema binnen The visitor. Gelukkig bevat de film ook een aantal warme momenten. Zo was de djémbe-spelende Walter een welgekomen verademing.

Een degelijke film die erg op safe speelt zonder echte pieken (of dalen). 3,5*!

Prachtige film; alles is goed verzorgd; elk shot zorgvuldig gekozen, elke gelaatstrek subtiel aangezet, elk stuk muziek in balans met het tempo van de film en elk woord is gewogen. De film is traag zonder te vervelen en bouwt langzaam toe naar uiteindelijk toch nog een vrij heftig verhaal met scherpe maatschappijkritiek; (just like Syria verzuchtte de moeder toen ze ondervonden hoe rechteloos met haar zoon werd omgegaan. Het sterkst aan de film is hoe mooi mensen worden neergezet: kwetsbaar, afhankelijk maar boven alles het liefhebben waard. Absolute aanrader!