Lilja 4-ever (2002)

Fucking Åmål, de eerste film die ik zag van regisseur Moodysson, viel me wat tegen, maar vond ik toch zeker een prima film. Toch heeft de regisseur met deze Lilja 4-ever voor mij een veel sterkere film neergezet. Een ietwat vreemde ervaring, die denk ik ook wat moet zakken voordat ik echt een beoordeling kan geven, maar ik begin bij vier verdiende sterren.

Voor het zien van deze film las ik hieronder al ergens - half tussen spoilers gezet, niet goed genoeg dus - het één en ander over bepaalde dingen. Had ik dat niet geweten, was deze film veel harder aangekomen denk ik. Het gaat om de jongen, waarmee ze graag naar Zweden wil. Ik wist nu al dat het gewoon helemaal niet goed zat met die gast, dus was ik op het ergste voorbereid, maar sommigen denken dat halve spoilers genoeg zijn, om dit soort dingen te verbergen. Mjah, oké... toch vond ik het nog erg indrukwekkend allemaal. Het begint allemaal al bij de vreselijke, sombere, trieste, gore setting die gewoon op een sterke manier bijdraagt aan de sfeer in de film. Hoofdrolspeelster Oksana Akinshina doet het uitstekend en is een groot pluspunt in de film, net als dat kleine jochie trouwens, prima gedaan beide. Vanaf het moment dat Lilja haar moeder wegging, pakte de film me beet en liet me niet meer los. De slow-motion scéne, wanneer ze achter de auto aanrent vond ik ook erg mooi. Hmm, eigenlijk pakte de film me trouwens al beet bij Mein Herz Brennt van Rammstein. Naast dit nummer zit het trouwens sowieso wel goed met de muziek, we horen zelfs nog één van de honderd mixjes van Alphaville's Forever Young Vanaf het begin tot het eind in ieder geval boeiend gekeken naar deze film.

Mijn medeleven met Lilja was eigenlijk direct erg groot. Oké, ze is niet het brave meisje van hiernaast, maar haar situatie is dan natuurlijk ook niet gunstig te noemen. Verlaten door je moeder in zo'n hell-hole is geen pretje. Geen uitzicht op een toekomst, geen geld, dus wat te doen? Nou jah, dat is dan ietwat voorspelbaar natuurlijk, want het is al snel duidelijk dat Lilja met de benen wijd gaat. Dit levert een paar behoorlijke scénes op, maar eigenlijk verliest de film zijn kracht nooit. Vooral omdat Lilja zo'n beetje elke scéne in beeld is en steeds verder wegzakt in het diepe dal. Ik zat me steeds af te vragen wat het volgende was, waar Lilja mee te maken zou krijgen. Njah, ze vertrekt dus naar Zweden (nietsvermoedend) en haar maatje pleegt zelfmoord. Sterke scéne, maar ik vond de momenten dat hij tevoorschijn kwam met zijn vleugeltjes wel erg mooi. Misschien wat vreemd, maar het brengt een paar mooie scénes met zich mee. De scéne wanneer ze onder de tafel slaapt bijv. en ineens op het dak van dat gebouw zijn vond ik erg mooi. Ook het einde was mooi, wel weer wat voorspelbaar misschien, maar toch erg sterk en indrukwekkend.

Voor nu dus dik vier sterren voor deze film. Ja, eigenlijk vond ik dit helemaal geweldig. Dit is ook zeker een film die ik vaker wil gaan zien. Nu eerst de boel even laten zakken en bij de herziening valt er misschien meer uit te halen.

...en nu op naar Tillsammans (Together)

Ontroerende film, prachtig.

Oef, wat een zware film. Een van de zwaarste die ik heb gezien en veel zwaarder kan het toch niet worden? Echt zo'n een die kan malen in je hoofd omdat er echt geen greintje vrolijkheid in voor lijkt te komen. Voor een uitgebreidere review verwijs ik naar HarmJanStegema die ongeveer hetzelfde neerpent wat ik zou schrijven .

Aardig goede film. Moodysson zet een realistische kijk op een donkere kant van de wereld neer. Dat merk je ook erg in zijn manier van filmen met die snelle onverwachtse close-ups, en de ietwat afstandelijke regie. Het is vooral observerend, maar dat maakt het niet direct minder direct.

Maar echt raken deed dit me ook niet, daar is het verhaal net iets te voorspelbaar, en Lilja net iets te naief voor. De vriendschap met dat jongetje, vooral naar de eindfase toe was wel mooi!

krappe 3.5*

Goed geacteerd, interessant verhaal wat ook in de werkelijkheid zou kunnen gebeuren.

Goede muziek erbij.

Deze dan eindelijk gezien. Laat ik voorop stellen dat het gewoon een goede film is met een afschuwelijk realistisch thema. De film zet je toch wel even aan het denken en laat je met een naar gevoel achter.
Toch vind ik het geen meesterwerk. Het acteerwerk van de twee jonge vrienden is natuurlijk dik en dik in orde. Ook wordt de vriendschap tussen hen mooi weergegeven en gaat de film hier enigszins de diepte in.

Daar waar het gaat om het 'loverboy-gebeuren', schiet de film qua diepgang juist te kort. De shots van hijgende klanten bijvoorbeeld. Niet alleen walgelijk om te zien, maar ook nog eens vrij nutteloos in mijn ogen. Het zou mij bijvoorbeeld veel meer zeggen en raken als je zou zien hoe Lilja psychologisch helemaal gekraakt wordt tijdens een scene met een klant. Niet dat ik dat graag zie, maar dat heeft wat meer impact. Nu raast het allemaal maar als een sneltrein voorbij.

Verder, en dat is hier al wel vaker besproken, vond ik de scene waarin ze de auto van haar moeder achterna rent helemaal niets. Overdramatisch en past wat mij betreft niet bij de rest van de film.

De muziek is natuurlijk ook opvallend. Rammstein, prima keuze voor die scene. Soms iets teveel van die goedkope housebeats, al is dat volgens mij wel typisch iets wat ze daar (ook vandaag de dag nog) veel draaien.

Opmerkelijk overigens dat velen hier vallen over de voorspelbaarheid van deze film. Ja natuurlijk is het een en ander voorspelbaar. Dat vond ik ook. Maar dit is voor mij nou niet echt een type film waarin dat storend werkt. Ik heb bij Lilja 4-ever geen ingenieus plot nodig of rare wendingen. Is bij dit thema toch ook lastig. Wat hadden ze dan moeten doen: Lilja die zich zo tegen het laatste half uur van de film tot op het bot wapent en als een soort Terminator alle loverboys in Zweden neermaait? Of toch liever: eigenlijk is het bij nader inzien toch allemaal niet zo erg, want....jawel...Lilja schijnt een vampier te zijn!! ...Weet ik veel! Om maar aan te geven dat ik niet zo snel zie hoe je dit minder voorspelbaar zou moeten maken.

Ik stoor me trouwens ook ontzettend aan mensen die hier gaan lopen roepen dat sommige dingen in deze film onwaarschijnlijk zijn. Leg je er gewoon bij neer: dit is aan de orde van de dag. Dat het vaak onbegrijpelijk is dat meisjes zo naief kunnen zijn is een andere discussie, maar dat het gebeurt is een feit.

3,5*

Een film die me een beetje aan Christiane F. deed denken, al ging het hier eerder om armoede en bij Christiane F. om verslaving. De hoofdreden waarom ik beide films wat op elkaar vind lijken is omdat ze beide triestige, weinig kleurrijke settings hebben en omdat je in beide films gewoon hard op de feiten gedrukt word. De sfeer is hier dan ook bijzonder uitzichtloos, een beetje alsof het hoofdpersonage Lilja werkelijk geen enkele kans heeft om uit de armoede te geraken. De film begon al verrassend wanneer je Rammstein te horen kreeg met Mein Herz Brennt. Maar de meest beklemmende scène blijft toch wanneer Lilja's moeder naar Amerika vertrekt en Lilja achterlaat, je ziet dan hoe Lilja zo snel mogelijk (maar in slow motion) haar moeder achterna loopt en het uitschreeuwt, zeer meelijwekkende scène. Vanaf dat punt zie je ook hoe snel het achteruitgaat met Lilja, en hoe ze uiteindelijk verliefd wordt op een gast met slechte bedoelingen. Als kijker heb je natuurlijk meteen door dat er iets niet klopt en dat Lilja wel erg naïef is in haar beslissing om hem te vertrouwen maar toch hoop je als kijker dat je ernaast zit.

De film speelde zich af in de deprimerende achterbuurten van de ex-Sovjet-Unie, alles zag er dan ook nogal armoedig en grijs uit. Dat werd dan ook enkele keren in contrast gebracht met kleurrijke discotheken of spelletjeshallen waarbij je goedkope, Russisch gedubte popliedjes te horen kreeg. Het tempo van het verhaal was vrij hoog maar dat werkte ook wel opvallend goed, je krijgt als kijker niet meer te zien dan echt nodig is.

Ik vond ook de vriendschap tussen het jongetje dat toekomstloos door de straten zwerft en Lilja zeer mooi. Beide zitten ze aan de grond vanwege onbekwame ouders die in de eerste plaats aan zichzelf denken. Vooral het einde was bijzonder mooi, wanneer er droomsequenties in de film voorkomen waarbij Lilja conversaties voert met het jongetje. Als laatste wil ik er nog aan toevoegen dat het acteerwerk van zowel Oksana Akinshina (Lilja) als Artyom Bogucharsky (Volodya, het jongetje) opvallend goed was.

4.0 sterren

Zeer mooie beschrijving & commentaar; alleen bij deze ene zin wil ik opmerken dat die achterbuurten - in tegenstelling tot de Sovjet-Unie - geen geschiedenis zijn, en dat dergelijke verhalen zich ook nu helaas nog afspelen...

Ik zit in 4 havo en ben hem nu aan het kijken met het vak Levensbeschouwing (godsdienst, gaat ook over relaties zoals we nu aan het doen zijn), mijn eindoordeel komt nog wanneer ik de film heb afgezien! Mijn klas is trouwens niet de enige klas die deze film te zien krijgt, heel HAVO 4 voor zover ik weet.

Uiteindelijk helemaal gezien op school, en wauw. Ik heb zoveel films gezien over loverboys en vrouwenhandel, maar lilja blijft mij bij.

Een ijzersterk verhaal, ondanks het niet zo orginele onderwerp, ben ik wel aangenaam verrast door vooral de realistische dialogen en het donkere leven van lilja. Goed geacteerd en goede beelden die zonder pardon alles laten zien zoals het in het echte leven ook zo is.

Sprakenloos wat zo'n film kan doen, een aanrader voor iedereen!

5 sterren

Deze film wist mij niet echt te boeien. Een verhaal die al meerdere malen is uitgewerkt in andere films/series.

Het camerawerk is onhoudbaar en de acteerprestaties zijn ook niet bijzonder. Verder gebeurd er niet echt veel in de film, waardoor ik telkens naar het uur keek.

Aangrijpende film over een onderwerp waar Stieg Larsson, volgens mij, inspiratie uit haalde in zijn tweede boek over Trafficking,

erg actueel onderwerp.

Deprimerende film en één van de beste drama's die ik ooit heb gezien. Het schept een goed beeld van de wantoestanden waarin sommige van die meisjes uit de Sovjet-Unie terechtkomen. Het Oostblok sfeertje wordt in de film perfect overgebracht en Mein Herz Brennt van Rammstein en de engel op het einde van de film maken het alleen nog beter. Was er erg van onder de indruk 4.5*

Tweede film van Lukas Moodysson die ik zie en wat een verschil. Waar je bij Fucking Amal met een glimlach eindigt, is dit toch bijna twee uur lang één grote depressie. De troosteloze sfeer in zo'n vervallen Russisch stadsdeel wordt perfect weergegeven. Waar de reis naar Zweden in zou eindigen is natuurlijk wel voorspelbaar, maar dat doet nauwelijks iets van de film af.

4.0*

Gisteravond weer voor de tweede keer gezien, ik vind deze LILJA 4 EVER nog beter dan de eerste keer.

De depri omgeving in het Oostblok is goed weergegeven, ook de woningen zijn zo somber , vies en niet onderhouden.

Lilja heeft terecht alles aangegrepen om dat te ontvluchten

Perfect weergegeven. Loverboys en kinderhandel voor de sex is daar net zo gewoon alsof je een kroket uit de muur trekt.

Genoten van deze film, blijft ook lang aktueel.

Een dikke 4,5

Zware film. Desalniettemin eentje die nog dagen in mijn hoofdje rondspookte. De troosteloze setting is fantastisch gekozen, vooral dat het ging sneeuwen op een bepaald moment, brrrr..... Of dat Lilja zei:' Er is hier gewoon he-le-maal niets te doen'. Zeer pakkend, kort en een waarheid als een koe. Er worden woningen in elkaar gemetseld en mensen zoeken voor de rest maar uit wat ze doen met hun leven. Geen enkel aangrijppunt voor jongeren en/of ouderen. Ze doen maar, als ze ons (de gemeente/regering) maar niet lastig vallen.

Terug naar het verhaal - toch had ze nattigheid moeten voelen toen ze het vliegtuig in gepusht werd. Maar ja, je hebt niets anders. Wat moet je. Je bent in ieder geval de Sovjet Unie uit. Ook had ze in Zweden vast wel op een bepaald moment kunnen vluchten, maar goed, waar moet je heen. Tenslotte had ze wel kost en inwoning. Moeilijk hoor.

Vond de vleugeltjes juist wel grappig. Het illustreerde voor mij juist de hoop; een stemmetje in het diepste van je ziel welke je zo graag wilt horen.

Verder had ik helaas teveel gelezen hier op MM om nog onbevangen de film in te gaan. Jammer, want daardoor zag ik bepaalde dingen wel aankomen. Had ook wel iets uitgebreider en langer verteld mogen worden. 105 Minuten was nét even te kort.

Verder een gevoelige film, vakkundig in elkaar gezet. Geen grote minpunten. Een aanrader is het wel.

Nadat ik Fucking Amal erg goed vond, verwachtte ik ook erg veel van deze film. Misschien iets te veel. De film is zwaarder en het verhaal sprak mij minder aan. Maar desalniettemin een erg mooie film. Goed geacteerd en het einde krikte het voor mij nog extra op.

Moodysson's beste film met een close second nl. Fucking Amal.

Wellicht is Mammoth (ook van Moodysson) een aanrader. Ik vond hem in ieder geval top en beter dan Lilja en Amal.

Na de feel good movie Fucking Amal waar nog een beetje hoop in zat krijgen we nu een rauwe hopeloze film van Moodyson. Waar je echt niet vrolijk van kan worden.

Het begin is wel een mispunt want dat verklapt al alles een beetje. Daarna worden we meegezogen in die troosteloze grauwe achterbuurten in een Russische stad dat alles behalve welkom en vrolijk is en de armoede en ellende gewoon om elk hoek komt kijken. En het leven daar... zo krijgen we kennis met Lilja die in de steek word gelaten door haar ouders en helemaal voor der zelf moet zorgen in een smerige kamer waar een ziekelijke ouwe vrouw de eigenaar van is. Echt... al vanaf het begin weet je gewoon dat de film alles behalve vriendelijk is. De rollen zijn ook heel realistisch. Lilja is gewoon prachtig neergezet en weet heel goed de kijker een medegevoel te krijgen. En dan komen we ook nog bij dat jongentje Volodja. Ook schitterend gespeeld btw. Ook iemand die meer op straat leeft dan thuis en elke dag ellende heeft met zijn vader en zelf ook nog amper 11 is ofzo. En zo krijgen we tussen al die ellende heen wel een hele goede vriendschap tussen de twee grote leeftijdsverschillen. Maar of de film daar vrolijker van word.... :Lilja ziet op dat moment enige verlossing in een kind van 11 want zelf word ze ook erg verwaarloost op school en door haar beste vriendin. Dan komen we bij het moment dat Lilja die Andrei ontmoet en vanaf dan gaan de remmen los. Volodka als jochie van 11 ziet al dat er iets niet goed zit en probeert Lilja ervoor te waarschuwen. Maar Lilja is eenmaal eigenwijs en laat het smerige Russische gemeenschap achter en komt via Andrei in Zweden. Ook niet rooskleurig want ook Zweden kent zo zijn troosteloze grauwe achterwijken. En zo zien we hoe Lilja in de val word gelokt en in het mooie verhaaltje van Andrei is getrapt. Ze word in de prostitutie gekickt door dat hulpje van Andrei. Wat een allemachtige klootzak was dat zeg. Die zouden ze zo zonder verdoving moeten castreren en verminken. En hoe rauw het ook mag zijn. Dit soort dingen gebeuren echt. En dan zie je dat Lilja geen kant meer uit kan en eigenlijk beter naar Volodka had moeten luisteren.

En dan komen we ook bij de meest emotionele stukjes van de filmdie dromen. En waar ik echt emotioneel niet tegen kan is tegen dit soort dingen in films. In het echte leven helemaal uitgebuit worden en in de dromen een goede leven leiden waarbij ze een engel is en Volodka ook en waarbij ze zo nog met elkaar spelen en dat alles beter is. Gewoon om te janken. Het einde is al helemaal een impact.

Lilja 4 ever is gewoon hard maar waar. En ook echt het echte voorbeeld. Al die andere films die hier op lijken: Loverboy, Het Zusje van Katia etc zijn weer te voorzichtig en emotieloos. Maar deze hakt er zeker in en straalt gewoon een brok ellende uit. Dit is in ieder geval weer een kijkervaring om nooit te vergeten.

4,5*

Geen mispunt. De kijker wordt gewoon onmiddellijk met de neus op de feiten gedrukt. Het maakt de film in zijn geheel een stuk harder, pijnlijker.

Bijzonder naargeestige film, die vanwege het zeer zware thema wel een behoorlijke kluif is om te bekijken. Desalniettemin heb ik erg genoten van de film. Het begint allemaal erg triest en net als je denkt dat het niet erger kan wordt er weer een schepje bovenop gegooid.
Lilya wordt prachtig gespeeld door Akinshina en weet vanaf minuut 1 de empathie voor zich te winnen. Het kleine vriendje Volodja is ook een zeer overtuigende rol en eigenlijk vond ik dit ook het mooiste aan de film. De vriendschap van 2 personen in een uiterst trieste omgeving. Ik zou daar zelf ook niet willen wonen, dus ik kan ook precies begrijpen waarom Lilja uiteindelijk naar Zweden verkast. Dat is overigens wel een verhaallijn dat pas uiterst laat in de film komt, iets wat ik eigenlijk niet had willen lezen in de synopsis hier. Want nu zit je eigenlijk al drie kwartier naar de film te kijken waarbij je ook nog is weet wat er allemaal gaat gebeuren.
Dat Andrei een loverboy is was me eigenlijk ook al vanaf de 1e seconde duidelijk, zonder spoilers te lezen.
Wat volgt in Zweden is ook weer bijzonder naargeestig, maar wel knap geacteerd, waardoor het weer bijzonder realistisch overkomt.

Moet zeggen dat ik wel een fan begin te worden van Lukas Moodysson, hij heeft voor mij sowieso al twee toppertjes afgeleverd.
Vind deze echter niet zo prachtig als het iets meer positief ingestelde Fucking Amal. Daarvoor hadden ze van mij gewoon wel in Rusland mogen blijven.
Maar de film heeft wel net als Fucking Amal een behoorlijke indruk achter gelaten, mede dankzij de rauwe en realistische look en het fantastische acteerwerk.

4*

Op naar de volgende! Ik ben zelf blijven steken op Lilja 4-ever en Fucking Amal, maar Tillsammans en het 'alternatieve' Hole in My Heart staan al klaar om bekeken te worden

Mooie sfeervolle film met een ijzersterk concept. Nergens verveelt de film in mijn ogen. Ook de cast is goed uitgekozen met overtuigende acteurs. 4*

Weet iemand in welk jaar deze film zich afpseelt?

In het jaar 2002

Owh, waarom staat er dan 'Sovjet-Unie'? Ik dacht dat Rusland al Rusland was sinds de 90's

vormalig Sovjet-Unie staat er

Whoops, mistake