Lilja 4-ever (2002)

Dan moet je er wel eerst een geloofwaardig verhaal van maken.
Toen ik deze film voor het eerst zag - toch weer een tijdje geleden - viel ik over het fragment dat de moeder van lilja een nieuwe vriend ontmoette, met de nieuwe vriend naar Amerika vertrok en tegen Lilja zei dat ze het maar zelf uit moet zaken. Ik heb dit fragment zoëven nog eens bekeken. Al zou Lilja een ongewenst kind zijn, dan nog kan ik mij deze handeling van de moeder in de praktijk moeilijk voorstellen. Vanaf dit moment deed de film mij eigenlijk helemaal niets meer. Het einde van de film - de hijgende klanten - vond ik zelf walgelijk.
Eerlijkheidshalve moet ik er ook bijzeggen, dat ik niet direkt een liefhebber ben van dit soort films. Film is voor mij tegenwoordig puur kunst geworden. Het moet alles in zich hebben. Alleen een goed verhaal is niet voldoende. In "Requiem for a dream" werd de ondergang van de hoofdpersonen op een magistrale wijze gefilmd. Cinematografisch een van de beste films die ik gezien heb. Daarentegen vond ik "Lilja 4-ever" visueel een oerlelijke film, hoewel die film toch hetzelfde thema had als het door mij geciteerde "Requiem for a dream".

Dat vind ik een opmerkelijke opmerking. Je weet sowieso al weinig over de voorgeschiedenis van de relatie van Lilja en haar moeder en de Lilja's moeder op zich. Het botert duidelijk niet tussen haar en haar dochter (understatement) en bovendien ziet ze nu eindelijk kans om onder die eeuwigdurende tijden van armoede uit te komen.

Daarmee probeer ik niet te zeggen dat veel moeders hetzelfde zouden doen, maar dat dit in het specifieke geval gebeurd, is echt niet ongeloofwaardig.

Had de film al eens eerder gezien (zoals ik ergens hierboven al vermeld had) en vond hem toen niet zo heel bijzonder maar aangezien die andere Moodysson film Fucking Amal al wat jaartjes tot een van mijn favoriete behoord wou ik hem toch heel graag weer eens herzien en heb hem gister dan eindelijk op dvd meegenomen en kunnen herzien en ik vond het een zeer aangrijpende film met een hele uitzichtloze sfeer, hele andere koek als bij bijvoorbeeld FA. Het verhaaltje wordt op een rustige manier opgebouwt en wordt langzamerhand steeds indrukwekkender, de acteerprestaties waren (in hun eenvoud) erg sterk, de film bevat een aantal zeer aangrijpende scenes die me als kijker echt wisten te raken en ook de eerder genoemde uitzichtloze sfeer was erg meeslepend. Verder was het op sommige punten een nogal moeilijke film om naar te kijken, het hele verhaaltje waarin we iemand zo'n uitzichtloos leven zien lijden en iedere keer als er weer een grijntje hoop lijkt te komen dit enkel maar erger gemaakt wordt en ook de weet dat dit soort dingen dagelijks in het echt geburen (zonder dat we er stil staan) maakte mij als kijker erg droevig. Ik houd het voorlopig maar even op een dikke vier omdat ik het toch allemaal nog een beetje probeer te plaatsen en ik het idee heb dat hij bij herziening enkel beter zou kunnen worden.

4 sterren dus voorlopig.

Tip: De dvd ligt momenteel voor maar 5 euro te koop bij De Bijenkorf...

Had hem voor 6,99 (3 voor 15 actie bij Van Leest)

Doffe, doffe ellende.

Meer Pijn en Lijden kan er niet subtieler in 1 uur en 3 kwartier worden gestopt. De omschrijving op het hoesje is bijna sprookjesachtig in vergelijking met de film. Eerst de impressies maar eens laten zakken, want dit Russische kostje ligt veel te zwaar op de maag.

Je moet je over het wat ongeloofwaardige verhaal heen zetten en de film beleven. Een indrukwekkend verhaal.

Wel het ik wat moeite met de engelenvleugels bij die jongen, dit had veel subtieler gemoeten of gewoon helemaal weggelaten moeten worden.. Dit deed bij mij zeer veel afbreuk aan de film en vandaar mijn 7.5

Ik vind het jammer dat je aan het begin al het einde te zien krijgt. Zo blijft de film een beetje een tranendal waaruit, zo weet je al, ook geen happy end meer te slepen valt.

Let wel; op zich vind ik het een prima eind, maar jammer dat je het al weet. Als je het niet weet blijf je tenminste nog hopen op een goed eind. Of als ze wat meer hoopvolle momenten in de film gestopt hadden krijg je nog meer medelijden met de hoofdpersoon, immers je weet al hoe het afloopt. Gemiste kansen die de film doen blijven steken op een middelmaatje.

Weer één van mijn favoriete drama's.

Karakters worden diep uitgewerkt en je kunt je helemaal inleven in het meisje.

Het is wel geloofwaardig, want zo gaat dat echt bij Loverboys en zo kunnen ouders ook tegen hun kinderen doen..Ongelooflijk, maar waar. Het doet me ook verbazen, maar het is niet ongeloofwaardig want zulke dingen gebeuren echt.

Juiste muziekkeuze.

Leuk eens een film uit Rusland te zien. goed geacteerd.

D'r worden er wel meer gemaakt hoor...

Dit is niet eens een Russische film maar een Zweedse.

Ik weet niet of iemand je er al eens op gewezen heeft dat dit verhaal op ware feiten gebaseerd is en dat slechts Volodja, dat kleinere jochie, door de filmmakers is toegevoegd? Bij deze dan. En 'visueel oerlelijk'? Niet heel mooi gestileerd, maar dat zou ook afbreuk hebben gedaan aan de afschuwelijke levensomstandigheden waarin de karakters hier opgroeien. Met hele mooie gestileerde shots en een vloeiende montage zou dat bijna verheerlijking zijn geworden. In Requiem for a Dream is New York toch heel wat mooier dan deze voormalige Sovjet Unie.

Visueel oerlelijk is wat overdreven, duf vond ik het wel.

Wat bij mij vooral een groot punt van kritiek is, is dat de film veel te voorspelbaar is. Ik wist niks van het plot af, maar ik zag binnen 2 tellen dat Andrei een loverboy is. Het is gewoon niet overtuigend genoeg en daardoor te voorspelbaar. Ook dat gedoe met die vleugels (engeltjes) vond ik vervelend. Verder geen slechte film en er komt zelfs geen onvoldoende aan, maar het had allemaal een stuk beter gekund. Kleine 3.5*

.

Ik snap niet wat je gek vind aan mijn opmerking. Dus dan probeer ik er maar wat van te maken: Ik vind het niet overtuigend neergezet, omdat ik na het eerste shot waarin je Andrei ziet al wist hoe de vork in de steel zat; niet overtuigend dus, daarmee bedoel ik dat als ik het zelfs al door heb, Lilja het in principe ook door zou moeten hebben.

Als iets zo wordt neergezet dat je het meteen al begrijpt lijkt me dat behoorlijk overtuigend. Maar ja, zal wel weer een ander soort logica zijn of zo.

En buiten dat: je moet die foto's eens zien van die loverboys die via internet allemaal meisjes ronselden

http://www.geenstijl.nl/mt/archieven/2008/11/loverboy_opgepakt.html

Hoezo meteen duidelijk hoe het zit... dat doet er niet zoveel toe hoor. Echt een nutteloos punt van kritiek.

Logica? Je moet het even vanuit een ander punt bekijken, ik vind het niet overtuigend omdat ik het door heb. Echte loverboys moet je toch NIET doorhebben

Voor jou maakt het misschien geen verschil, voor mij maakt het wel uit. Als ik tijdens het film kijken bedenk wat er gaat gebeuren en dat ook gebeurt, dan doet dat bij mij afbreuk aan het kijkplezier. Dat dit bij jou niet zo is, soit, maar dat het een nutteloos punt van kritiek is, is jouw mening en geen feit. Ik houd gewoon niet van voorspelbare dingen.

Jij bent toch geen 15-jarig onzeker meisje of wel? Het is helemaal niet noodzakelijk dat JIJ hun moet geloven, het gaat er om dat je door hebt dat ZIj er in kunnen geloven.

Het zou pas echt achterlijk zijn als een loverboy wordt neergezet als iemand die zo onherkenbaar is dat ervaren intelligente filmkijkers op leeftijd nog niet eens doorhebben dat hij een loverboy is .

Als je niks van het plot weet en het zo snel door hebt, vind ik dat een gebrek van de film. Klaar. Ik kan soms niet geloven dat er meisjes (zowel zeker als onzeker) zijn die daar in trappen trouwens, wel een trieste zaak dat het gebeurt.

Ik vind verder dat in deze film nog al snel over wordt gegaan tot prostitutie, er zijn ook normale baantjes, lichtelijk ongeloofwaardig imo, bovendien vond ik het moeilijk om me te verplaatsen in iemand die in de steek wordt gelaten op zo'n best wel ongeloofwaardige manier.

Maar het zal wel, er wordt mij wat te veel met meningen en gevoel gegooid om hierover verder te discussiëren, ligt meestal toch aan de persoon of hij/zij de film (on)geloofwaardig en/of overtuigend vindt.

Ik begrijp je probleem ook niet zo eigenlijk, tuurlijk zien en begrijpen we als kijker meteen dat het allemaal te mooi is om waar te zijn, het is tenslotte geen Assepoester sprookje. Je moet je ook wel realiseren wat een kut leven Lilja lijde, verlaten door haar moeder die haar op een gegeven moment geen geld meer stuurde, slapen in vieze oude verlaten krotten waar het nog ijskoud was ook, verkracht worden door een paar gasten en bovendien de ene na de andere teleurstelling te verwerken krijgen. Daarbij was de enigste vriend die ze had dat kleine jochie. Logisch dat ze aan deze ellende wou ontsnappen en naar liefde zocht. En zoals kos al zei, als naive tienermeisje zie of wil je dan eenmaal niet zien (hoe duidelijk het ook mag zijn) wat voor een iemand die persoon echt is.

Ja, dan krijg je dus weer zo'n reactie, ik zeg toch net nog dat dit inderdaad mijn "probleem" is. Dat hoeven jullie niet te begrijpen, zolang ik het maar begrijp. Niet iedereen beoordeelt een film op dezelfde punten en niet iedereen let op dezelfde dingen en als ik iets een punt van kritiek vind, dan vind ik dat. Ik snap niet waarom jullie zo'n probleem maken van mijn mening

Omdat ik het echt complete onzin vind sorry. Ik kan vaak best begrijpen waarom mensen zich niet kunnen inleven of iets begrijpen maar dit slaat gewoon helemaal nergens op.

Net zoiets als zeggen 'ja, deze film over de oorlog is erg ongeloofwaardig want ik kan gewoon niet geloven dat er echt zulke mensen als Nazi's bestaan hebben'. En dat dan een minpunt van de film noemen.

Maar goed is idd mijn probleem verder niet dus let's leave it at that.

Bij vlagen erg indrukwekkende film!

Mijn derde film van Lukas Moodysson en de tweede deze week. En Moodysson flikt het weer om een erg goede film af te leveren. Deze film is echter veel harder dan Together, want waar in die film echte warmte te vinden was, is deze film erg koud en kil. Oksana Akinshina en Artiom Bogucharskij zetten in ieder geval uitstekende acteerprestaties neer. Lilja is zeker geen lieverdje, af en toe zelfs best een bitch, maar toch kreeg ik op een gegeven moment best medelijden met haar.

Het verhaal is misschien iets voorspelbaar, maar zit verder goed in elkaar en wordt zoals ik al zei overtuigend neergezet door de acteurs. Het is over het algeheel best een zwaar drama, maar gelukkig zitten er soms nog wat fijnere elementen door verweven, zodat het dramatische gedeelte van de film nooit overdreven wordt. Ook de muziek is bij vlagen lekker hard en lekker (Rammstein) en verder slaagt Moodysson erin om net als bij Together een enorm sterk einde aan de film te smeden. Ik vond de engelvleugeltjes wel leuk verzonnen. Bovendien is het einde natuurlijk dramatisch, maar krijgt het op deze manier toch nog iets luchtigs met zich mee. Erg goed gedaan in dit geval!

4,0*

Deel van Filmnacht 2008.

ôh, wat een film... Hartverscheurend.

Iedere keer dat Lilja uit de onmiddelijke nabijheid van haar zweedse pooier vandaan is, hoop ik zo wanhopig dat één van haar godverdomde klanten een hart heeft.

Maar Moodysson gunt ons dat respijt niet. Natuurlijk doet hij dat niet (wat mij betreft een eerbetoon aan Michael Hanekes Funny Games waar de regisseur zijn kijker de opluchting uiteraard onthoudt door de band terug te spoelen).

Ik vind Lilja 4-ever aangrijpend. Tot op het bot. De film raakt op de plek waar het het meest pijn doet.
In - drie - maanden ........... Auw.
En dit gebeurt iedere dag talloze malen in werkelijkheid, hoe kan ik hier toch mijn ogen voor sluiten..

De plotontwikkeling is volkomen voorspelbaar. Maar dit doet niets af aan de film. Nog geen fractie.
Het spel tussen Lilja en Volodja (Oksana en Artiom) is vertederend en prachtig. De vleugeltjes zo verschroeiend mooi.

Moodysson heeft een reuaschtige stap gezet van Fucking Åmål, slechts een vingeroefening komt mij nu voor, naar Lilja.
Deze film blaast mij omver.
En roert tot tranen toe.

Ik vind Lilja 4-ever een erg sterke film, die me zeker ook raakte.

De band tussen Lilja en Volodya is prachtig en erg goed in beeld gebracht. Daarnaast vind ik het acteerwerk van het koppel bovengemiddeld.

Een van de laatste scènes,die met die hijgende klanten

,vond ik erg indrukwekkend. Echter de beste scene van de film vind ik wanneer Lilja met Andrej op stap is, en waarbij Lilja eventjes 'echt' gelukkig lijkt te zijn terwijl je het nummer Forever Young van Alphaville hoort.

De muziek in de film vind ik sowieso goed gekozen.

Enige smet op de film is dat je een aantal dingen al ziet aankomen, desalniettemin 4,0 *

Inderdaad! Een film die je bijblijft. Hoe realistischer kan een film nog zijn?

Ik heb er een halfje bij gedaan, want de film dreunt na 4 weken nog steeds af en toe voorbij in mijn hoofd en heeft toch een behoorlijke indruk gemaakt.

4,5* nu dus.

Ik blijf het een moeilijke zaak vinden om films die ik in mijn prille jongensjaren werkelijk verpletterend vond, opnieuw met dezelfde ogen te bekijken. ‘The Green Mile’, ‘Un Long Dimanche de Fiançailles’ en vele anderen staan ongeduldig in de kast te wachten. Alleen ontbreekt elke aantrekkingskracht – de vrees om ontgoocheld te worden is te groot.

Toch slaagde ‘Lilja 4-Ever’ er afgelopen week in om z’n weg naar de dvd-speler te vinden. Immers, "als er één film is die zijn verpletterende uitwerking van weleer haast niet kan missen, dan is het wel Moodyssons bekendste", dacht ik zo.

Moodysson vind ik al lang een bijzonder cineast. In ‘Tilsammans’ creëerde hij een eigen, warme wereld die overliep van de menselijkheid. Tragikomisch, en bijzonder intelligent, dat staat me tegenwoordig nog voor de geest. In ‘Lilja 4-Ever’ is er echter geen greintje hoop, en toch laat de film zich verteren. De reden is dat er - ondanks het triestige onderwerp – toch echt mooie momenten inzitten, meer bepaald de ontmoetingen tussen Volodja en Lilja. Deze zijn zo puur en ontdaan van alle franjes, zodat hun kinderlijke warmte haast ondragelijk van het scherm af spat.

Moodysson maakt gelukkig niet de fouten die andere cineasten zouden maken. Zijn boodschap is des te krachtiger omdat hij de georganiseerde prostitutie niet "openlijk" aanklaagt. Hij vertelt een verhaal, en het is de kijker die in de kantlijn verontwaardigd mag reageren. Bovendien zet Moodysson het medium volledig naar zijn hand: de regie zit vreselijk dicht op de huid van Lilja, en de 'gevulgariseerde' soundtrack maakt het geheel nog rauwer. De catharsis bij de zachte tinten van Vivaldi’s ‘Al Santo Sepolcro’ komt over de kijker als een weemoedige slaapmutsje voor het totale débacle. Moodysson zou zichzelf echter verloochenen mocht hij het daar bij laten: het oorverdovende ‘Mein Herz brennt’ mag het verschrikkelijke leven uitgeleide doen. De brok in de keel zwelt nog wat aan…en wij slikken het lijden weg.

Desondanks heeft ‘Lilja 4-Ever’ een beetje moeten inboeten aan kracht. Waar ik mezelf op 15-jarige leeftijd met een existentiële crisis en een rilling over de rug bij de aftiteling bijeen mocht rapen (poëtische overdrijving ), heb ik nu “gewoon” een goed vertelde en geniaal geënsceneerde film gezien. Of kreeg ik het maar niet koud omdat mijn vriendin en ik steeds dichter tegen elkaar aan kropen?

4*

Deze deprimerende film zou op iedere school moeten worden gedraaid en uitgediept, wat lopen er toch een ongelofelijke klootzakken op de wereld rond die ook nog eens mijn zuurstof inademen.

Opsluiten en de sleutel vermorzelen!!!!!!!!!!

Waar Fucking Åmål een coming of age film is met niet te zware drama, is Lilja 4-Ever juist meer aan de zware kant en een stuk aangrijpender. Cinematografisch iets minder maar het is toch een goed en degelijk verteld verhaal en gelukkig nergens te emo of fake-dramatisch. Alleen het beginstuk is erg jammer en had weg kunnen blijven. Iets wat ook geldt voor de te emo klassieke muziek op het einde; muziek welke gedurende heel de film prima is.