Lilja 4-ever (2002)

Fucking Amal is een lief klein filmpje, met hier en daar wat donkere randjes, maar niet te veel. Lilja 4-Ever is bittere ellende alom, met afgrijselijke situaties. Lijkt me haast onmogelijk dat je Amal rauwer vind. Al is rauw niet helemaal een goed woord voor wat jij bedoelt denk ik.

Ik weet niet welk woord jij bedoelt, welke ik zou bedoelen, dat moet je dan maar even zeggen, als je wilt.. . Maar ik vond de ellende in Fucking Åmål veel meer naar voren komen dan in Lilja 4-Ever. Ik heb niet zoveel met Lilja op, en vond de situatieschets die Moodysson in z'n eerdere film geeft, veel harder dan wat ik vanavond in Lilja 4-Ever zag..

fucking amal is een film over het echte leven en gaat over twee kinderen die in alles elkaars tegenpolen lijken maar uiteindelijk veel meer met elkaar gemeen hebben dan ze ooit hadden gedacht , ook gaat de film over twee groepen kinderen waarvan een populair en de andere de buitenbeentjes zijn maar het knappe van de film is dat hij voor geen van de groepen partij kiest en er voor bijde groepen kinderen symphatie wordt opgewekt, daarnaast worden er onder andere onderwerpen aangekruist als de eerste sexuele gevoelens en veel meer van het gedrag wat tieners op die leeftijd vertonen en dat dan allemaal op een van de meest echte en realistisch manier die ik ooit op het witte doek heb gezien.

Lilja 4-ever is een film waarin geen greintje liefde te vinden is, de film is in mijn herrinering ontzettend somber, ik kan me dan ook alleen maar elende herrineren.
Deze film gaat over het in de steek laten van een minderjarig kind die daarna opzichzelf aan gewezen is, lijm gaat snuiven om al de elende te vergeten en uiteindelijk een vriendje krijgt die de eerste is die haar liefde geeft en haar dan laat hoereren en zo beland het ooit zo kleine ontschuldige meisje in een nog dieper gat.
Sorry maar deze film is zo ontzettend somber, hard en grauw en is dan ook in geen enkel opzicht met fucking amal te vergelijken.

Dat heb ik (ervan uitgaande dat je nu mijn berichten bedoelt) ook niet gezegd, hoor, ik maakte niet echt een vergelijking. Of wel? Wat ik wel vind is dat Amal gewoon echt veel echter overkomt, in tegenstelling tot Lilja. Ik weet ook niet waar het aan ligt, maar dat is nu eenmaal wat ik vind. Lilja 4-Ever kan best grauw zijn, zoals jij zegt maar dat was totaal niet wat ik ervoer.

Nou dan heb je een van de sterkste punten va de film gemist. Snap overigens ook niet dat je FA rauwer vindt. het is precies omgedraid

Lol, da's wel een heel pijnlijke overgang.

Welkom bij de club, je bent de 3e .

Het is gewoon zo dat ik Lilja niet rauw en realistisch vind overkomen, en in Fucking Amal wel veel meer realisme zag dan in Lilja 4-Ever. Het kan wel zo zijn dat Lilja rauwer, grauwer en veel meer realistisch is dan Fucking Amal, maar ik vind nu eenmaal Fucking Amal veel boeiender, het raakte me ook meer. Lilja's belevenissen kunnen dan wel grauw, rauw en realistisch zijn, ik heb gewoon niet de feeling met haar zoals ik dat wel met Agnes en Elin had.

Ik denk dat je bedoelt te zeggen dat FA realistischer en meeslepender is, maar dat is weer iets anders dan rauwer.

Ik denk het ook ja, dat zal het zijn ..

middelmatig filmpje

Zeer sterke realistische en hartverscheurende dramafilm met erg goed acteerwerk.

Wat is Russisch toch een prachtige taal maar dit terzijde.

Lilja 4-ever gisteren voor de tweede keer gezien en het maakte duidelijk meer indruk op mij. Het is erg aangrijpend om te zien hoe Lilja onrecht aan wordt gedaan door een handje vol mensen. Daarnaast maakt ze ook zelf iedere net de verkeerde keuzes, maar dat is een meisje van zestien natuurlijk niet aan te rekenen. Het is afschuwelijk om haar lijdensweg te zien. Op een gegeven moment hoop je gewoon dat ze zelfmoord pleegt, want zo'n leven verdiend niemand. Misschien een beetje cru gezegd, maar ik denk dat jullie wel begrijpen wat ik bedoel.

Naast het aangrijpende verhaal is ook de vriendschap tussen Lilja en Volodya prachtig in beeld gebracht. Het kwam op mij over als een zeer bijzondere vriendschap. Prachtig ook om te zien hoe Volodya steeds terug blijft komen als engel om het leven van Lilja een beetje dragelijk te maken. Uniek.

Regisseur Moodysson toont verder erg veel lef qua muziekstijl en dat werpt in mijn ogen zijn vruchten. De heerlijke dance / disco nummers maken de discotheek scènes erg sterk. De rustige klassieke stukken zijn aangrijpend en het hoogtepunt is natuurlijk de zelfmoordscène met het nummer van Rammstein. Dit maakt deze scène echt helemaal compleet.

Ik heb eigenlijk slechts één minpunt kunnen ontdekken in Lilja 4-ever en dat is dat de regisseur bij veel scènes te soft is. Je ziet alleen een paar hijgende en kreunende viezeriken, maar meer ook niet. Persoonlijk vond ik dit een zeer zwakke, of eigenlijk simpele oplossing. Iets heftiger had wel gemogen. Dit was wel erg goedkoop.

Echter om nog even positief af te sluiten: Lilja 4-ever is een zeer aangrijpende film die indruk blijft maken.

Weer een tijd geleden dat ik deze film gezien heb. Vond het typisch een "ellende in het kwadraat" filmpje.
Moeder laat haar dochter in de steek, dochter valt in handen van een loverboy, komt in de prostitutie terecht en plicht uiteindelijk zelfmoord. Allemaal zo clichématig.
Mijn vraag aan regisseur Moodysson is, of hij deze film gemaakt heeft omdat dit soort onderwerpen hem zo veel aanspreken óf omdat hij met dit soort films denkt te kunnen scoren, dus puur om effectbejag.
Ikzelf denk het laatste.
Mij deed deze film helemaal niets, het liet mij totaal onverschillig.

De werkelijkheid is helaas zo cliché.

Hier is niets van overdreven. Bittere werkelijkheid voor veel vrouwen.

Daarom vind ik het een beetje gemakkelijk om Moodysson van effectbejag te beschuldigen.

Wat je beweert kan ik niet weerleggen.

Ikzelf voél gewoon helemaal niks bij dit soort films. Iedereen maakt in het leven wel eens ellende mee. De een wordt er sterker door en de ander gaat erdoor ten gronde (Lilja dus in de film).

En als we het toch over dit soort films hebben dan geef ik toch de voorkeur aan de films waarbij het slachtoffer er sterker uitkomt, want in die persoon kan ik mijzelf tenminste identificeren. Ik hou nu eenmaal niet zo van losers.

Maar ja, het is misschien allemaal makkelijk gezegd wat ik nu zit te beweren, maar ik zie het nu eenmaal zo.

Je kunt Moodysson hoogstens van effectbejag beschuldigen door de visuele middelen en de de nogal erg aanwezige Rammstein muziek die het erin pepert. Er zijn er nogal wat geweest de laatste tijd. Films met dit onderwerp, zoals ook bijv. Transe van Villaverde. Die zet zeker geen filmisch effectbejag in, maar de gelatenheid en uitzichtloosheid is er niet minder om.

Als het gaat om de 'boodschap' van de film werkte deze bij mij toch wel beter. Dus effectbejag of niet, het onderwerp lijkt me nogal realistisch, de uitwerking misschien niet altijd. Maar bij beide regisseurs vond ik het zeker geen exploitatie van het onderwerp in hun eigen voordeel. Ook Moodysson niet. Opvallend trouwens dat je je pas kan identificeren als het slachtoffer er sterker van wordt en dat toont in een film als deze. Maar dat zal persoonlijk zijn.

Een erg droevige film. Op en top uitzichtloos. Maar mooi neergezet in deze film. Komt ook realistisch over helaas. Ik kan me inderdaad voorstellen dat het een zestienjarig meisje in deze situatie zo kan vergaan. Kreeg een vervolg in de film "De Poolse bruid", maar die film liep beter af ......

Sommige mensen vergaat het echt zo.

Pardon?

Nee, de film is gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Alleen haar vriendje, Volodya, is voor de film verzonnen, zo begreep ik. Bovendien is dit niet het soort film dat bij het Grote Publiek terecht komt, dus shockeren voor 't grote geld lijkt me hier uitgesloten.

Zo heeft iedereen z'n belevingswereld. Je kijkt zeker heel vaak naar nieuws en actualiteitenrubrieken? Dat 't je zo onverschillig laat (niet lullig bedoeld)? Omdat daar ook de nodige ellende in voorkomt?
Als je niet zo van losers houdt en wel van mensen die sterker uit de ellende komen waarmee ze worden geconfronteerd, wat doet Requiem For A Dream dan bovenaan in je Top-10 ?? Want persoonlijk vind ik het zelf clichématig als alles aan het einde van een film goed komt, om zo een breder publiek aan te spreken. Ik bedoel, als Hollywood het voor het zeggen had, dan hadden ze van Anton Corbijns film Control (over de zanger van Joy Division) geëist dat Ian Curtis er vanaf zou zien om zelfmoord te plegen!

Jij bent wel erg laat met reageren Flipman. Jouw reaktie is een verwijzing naar een bericht van mij van 19 maart j.l., dus van pakweg 3 maanden geleden, toen ik mij nog maar net bij MovieMeter had ingeschreven. Mijn reaktie op deze film verwijst naar een kijkbeurt van 6 jaar geleden. Nu worden berichten over films alleen nog maar door mij geplaatst, onmiddellijk nadat ik de film gezien heb. Het bericht waar jij naar verwijst heeft voor mij daarom ook geen enkele waarde meer. De ervaring heeft mij namelijk geleerd dat je van films, en dan heb ik het vooral over films die ik bij mijn eerste kijkbeurt niet goed vond - in dit geval 6 jaar geleden dus - relatief weinig kan herinneren. En dan kun je na 6 jaar ook geen goede recensie hierover schrijven. Ik had daarom deze recensie ook niet moeten plaatsen, hoewel de waardering van de film voor mij onveranderd blijft. Ik vond de film destijds gewoon slecht.

Grappig dat je dat schrijft, want het is erg herkenbaar. Soms krijg ik ook een vraag "waarom vond je die slecht?" terwijl je de film 20 jaar niet heb gezien Ik heb het ook afgeleerd.

Dat realiseer ik me ook wel, maar de film staat in mijn Top-10. Vanwege mijn school kom ik niet meer zo vaak op de site, maar ik vroeg me af wat men sinds mijn afwezigheid voor reacties bij enkele favoriete films had geplaatst . Jouw reacties waren te intressant om niet op te reageren .

Er zijn weinig films die mij zo aangrijpen als deze. Ik ben eigenlijk helemaal van slag. Het verhaal is zo beklemmend en uitzichtsloos dat je er gewoon een vreselijk gevoel aan overhoudt. Toch vond ik het prachtig dat er een klein beetje hoop door heen sprankelde.

Maar wat is Rusland toch een vreselijk grijs en depressief land.

5 sterren, omdat de film mij altijd bij zal blijven.

Tja, niet zo verwonderlijk als je een uit de grond opgetrokken armoedige buitenwijk als referentiekader neemt.

Het doet me denken aan Polen, and I've been there. De centra in de grote steden zijn natuurlijk anders, maar voor de rest is het volgens mij allemaal veel van hetzelfde. Grote grijze flatgebouwen en grote grijze fabrieken, allemaal onder een grote grijze lucht.

kutfilm.normaal gezien geef ik films in de top 250 meestal en hoge waardering,maar deze film wist mij geen enkel moment te boeien, en dat joch dat lilja achtervolgde was super hatelijk.

Ik vind het ook vreemd dat deze film in de top 250 staat.

Eén van de betere films die ik onlangs zag; Erg aangrijpend verhaal over een meisje in een totaal uitzichtloze wereld vol miserie en armoede en wat dat met zich meebrengt.

Tegelijk ook is er het thema van de vriendschap, met dat jongetje, dus de regisseur geeft een sprankeltje hoop mee... in deze film die je met een wrang gevoel achterlaat en de boosheid dat dit een erg wrede harde wereld is, voor wie niet het geluk heeft in een beschermd milieu op te groeien in onze Westerse wereld waar er niets tekort is voor wie wil werken.

Dàt meisje daar had niet veel mogelijkheden...

Hele aangrijpende film, heel goed gemaakt, dit heeft me diep aangegrepen. Topper!

En in tegenstelling tot omar_91, die deze prachtfilm blijkbaar niet weet te waarderen, kan ik best begrijpen dat hij in de top 250 staat, daar hoort hij ook!

Met al die loverboys vandaag de dag zou deze film verplichte kost moeten zijn op middelbare scholen.

Zeer sterke film. Je wordt er alleen niet echt vrolijk van.

Niet dan?

Mooie film, alleen jammer dat je bij het begin al zag aankomen hoe de rest van het verhaal zou lopen.

kan ik in komen, vervelender vind ik het verhaal op de achterkand van de dvd, die geeft echt te veel info!

Het einde wordt laten zien aan het begin, dus dan lijkt het me logisch dat je weet hoe de film zal gaan eindigen. Maar het gaat toch niet persé om het einde, het gaat om Lilja´s (lijdens)weg hier naar toe.