No Retreat No Surrender (1985)

Hum, deze verscheen eerder dan Bloodsport. Maar de gevechten die J-C Van Damme uit zijn mouwen schudt zijn wel indrukwekkend.

De makers van deze film vonden Karate Kid als concept leuk, maar vonden de actie erg tegenvallen. Goed punt, maar wat Karate Kid wel had was goede acteurs en een interessant script, iets wat No Retreat, No Surrender absoluut niet heeft.

Goed, de martial arts zijn gelukkig best goed gedaan, spijtig dat het alleen op een Hong Kong manier (met hele erge nepklapgeluiden) in beeld word gebracht, de film wordt hierdoor alleen maar lachwekkender dan hij al was.

Tja, de enige echte rede om te kijken blijft dan toch de piepjonge Jean-Claude van Damme die hier in ieder geval in topvorm te zien is. Grappig ook hoe hij bij het laatste gevecht ineens geen zak meer kan uitrichten tegen de Bruce Lee wannabe

The hell!

Na Hark's Amerikaanse pogingen zag ik dit nog wel zitten, maar Yuen gaat hier enorm uit de bocht. Wat een onverknipte, vreselijke rommel is dit. Geregeld echt te pijnlijk om aan te zien.

Het einde, zo'n 10 minuutjes lang, bevat een aantal aardige vechtscenes. Eigenlijk pas wanneer Van Damme op het toneel verschijnt (eerste 5 minuten even wegdenken dan). Maar meer dan aardig wordt het nooit, de gevechten zijn bevatten sporadisch een aardige move maar iets moois heb ik zelfs op het einde niet gevonden.

De rest is de grootst mogelijke bagger. Tergend acteerwerk, met die vader en dat zwarte kereltje voorop. Compleet foute styling ook, belachelijke muziek en een verhaal waar geen touw aan vast te knopen is. Iedereen vliegt maar een beetje door de film, sommige personages verdwijnen voor lange tijd, anderen worden niet geintroduceerd. Leek wel of ik een verknipte versie zat te kijken, maar uiteindelijk was mijn versie nog 10 minuten langer als hierboven staat aangegeven?

Vreselijke tijdverspilling dit, kijk al met smart uit naar deel 2. Enige HK actie heb ik hier ook echt niet in gezien.

En die Rusland/Amerika verdeling op de poster is al helemaal triest.

Zeldzaam onding. 0.5*

Niet eens zo'n slechte film, maar wel behoorlijk standaard en voorspelbaar. Van Damme is alleen te zien in gevechten, waarvan vooral de laatste 20 minuten erg leuk zijn.

Maar het verhaal stelt bar weinig voor.

Dat dit is geregisseerd door Corey Yuen is vreemd, want de film ziet eruit alsof hij door elke willekeurige Amerikaanse regisseur gemaakt kan zijn. Bijvoorbeeld door Sam Firstenberg!

Toch nog een 3*

Ongelooflijk cheesy!

Ik zag hem liggen in het schap van de FRS, natuurlijk met Jean-Claude van Damme op de voorkant. Je ziet het vaker bij oudere slechte of foute films. Een beginnend acteur heeft het jaren later gemaakt en wordt gebruikt om de film aan te laten spreken. Ik wist het al, maar toch wilde ik hem zien! Eén van de eerste films van JCVD. Twee jaar later schitterde hij in Bloodsport. Hier nog een klein rolletje, maar wel een heerlijke. Als badguy zie je hem zelden, maar dat doet hij hier prima. Weinig woorden, mooie kicks! Ook de uitvoering van Kurt McKinney is goed, maar hij had toch maar beter op de mat gebleven. Acteren is duidelijk niet zijn ding. De hele cast acteert overigens super houterig. Natuurlijk ook geen geweldig script. Wel een heerlijk sfeertje(vooral tijdens de les van 'Bruce Lee'), leuke actiescenes en stoere ontknoping.

3,0*

But this time it will be different. Russian

Ik had al vaker gehoord dat No Retreat, No Surrender een niet al te beste Van Damme film was. Toch was ik wel benieuwd naar zijn bijdrage maar het werd een stuk interessanter toen bleek dat Corey Yuen in de regiestoel was gekropen. Een paar dagen geleden al eens geprobeerd op te zetten maar toen weigerde de Playstation om hem af te spelen dus vandaag maar eens op een gewone DVD-speler uitgetest. Daar werkte hij gelukkig wel totdat de DVD er na een uur mee ophield en ik genoodzaakt was om de film op een andere manier verder te kijken.

Al heb ik serieus staan twijfelen of dat dat het wel waard was want No Retreat, No Surrender is een slechte film. Ik vraag me af wat Yuen heeft bezield om zo'n flauw script op poten te zetten want dit kan gewoon niet door de beugel. Dat je bij dit soort films geen al te schitterend verhaal moet verwachten is bekend maar de film wordt nooit echt interessant en blinkt uit in van de pot gerukte verhaallijnen, al schijnt er nog een uncut versie te bestaan waar de relatie tussen Kelly en Jason beter wordt uitgewerkt. Toch betwijfel ik of een uncut versie de belachelijke verhaallijn met een valse Bruce Lee (blijkbaar kun je elke Chinees in een zwart pak steken en hem laten doorgaan voor Bruce Lee), de ontzettend flauwe humor en dito personages kan verbeteren. Soit, de film stevende dan ook af op een dikke 0,5* maar dan wordt het ietwat interessanter wanneer we eindelijk eens wat gevechten te zien krijgen. Een aangename afwisseling in ieder geval en Yuen gaat in een hogere versnelling waardoor de film een stuk aantrekkelijker wordt. Ivan is een heerlijk fout personage maar jammer genoeg wordt het gevecht tussen hem en Jason onderbroken door flashbacks waardoor de drive van het gevecht wat verloren geraakt.

Van Damme mag dan wel in het groot op de poster en de DVD pronken maar zijn rol bevat maar drie lijnen dialoog. Op zich ben ik blij dat hij niet al te veel zijn mond moest open doen want wat er uit komt is te slecht voor woorden (So it is you, son, is it not?) en de reden dat hij gecast is, is natuurlijk het vechten. Het is wachten op de climax eer hij eindelijk in actie mag schieten, al voert hij één welgemikte kick uit in het begin van de film, maar het blijft altijd wel leuk om hem te zien. De rest van de cast is troep, maar dan echt gewoon troep. Kurt McKinney was net als Van Damme een martial-arts beoefener vooraleer hij zich aan een filmcarrière waagde maar om logische redenen hebben we daar nooit meer veel van gehoord.

Het is voornamelijk vanwege het laatste kwartier dat de film nog een halfje extra weet te sprokkelen. De gevechten met Van Damme zijn geslaagd maar al hetgeen dat ervoor komt is echt waanzinnig slecht. Brak geacteerd en een handvol irritante personages zorgen ervoor dat ik toch echt mijn twijfels begin te hebben bij het vroeger werk van Yuen.

1*

Typisch zo'n film die zo fout is dat hij toch weer leuk wordt om naar te kijken

Ontzettend cliche, karakters die over de top zijn neergezet, slecht acteerwerk,

en dramatische dialogen. Heerlijk!

Van Damme oogde anders, zal wel komen omdat hij hier relatief jong is.

*2.0

Tjah, dit is denk ik wel de minste JCVD film. Eigenlijk vind ik dat de film los van, van Damme staat. Hij heeft een kleine rol en is alleen in het begin en aan het einde van de film even te bewonderen. Het verhaal draait ook niet om hem. Het is allemaal zo fout en slecht. De Super Mario muziek die te horen is, is lachwekkend. Het verhaal slaat nergens op. De film kan je gewoon niet serieus nemen. Op een paar rake trappen na (voornamelijk als van Damme aan het einde van de film erop los trapt), is dit een teleurstelling. Misschien alleen genietbaar voor de aller grootste martial-arts fans.

De tering... wat is dit slecht! Verhaal gaat echt totaal nergens over en dan die acteurs!! De ene is nog tenenkrommend slechter dan de ander en ze komen echt vanuit het niets. Ik weet niet of het serieus zo bedoelt was, maar over-acting lijkt in deze film de standaard te zijn. Het hoogtepunt waren voor mij de stijve tepeltjes van het meisje op het verjaardagsfeestje. Voor de rest is deze film gewoon om te janken, zo slecht

Heerlijke 80's film met in de hoofdrol de charismatische McKinney en Van Damme die helemaal opgaat in zijn rol als slechterik.

Het is een vermakelijke film.

Jammer dat je van Damme alleen in het begin en het eind tegen komt.

Verhaal is slecht en klopte van geen kant en het acteerwerk valt ook tegen maar dat is ook niet gek van zo'n oude film.

Ivan: So it is you, the son, is it not?

Jason: But this time it will be different. Russian!

Deze 80’s martial arts flick herzien op de Duitse bluray onder de naam Karate Tiger. Wij hadden deze vroeger op vhs onder dezelfde naam en heb deze tientallen keren gezien met mijn vader. Film heeft voor mij niks aan kracht verloren, heerlijk jeugdsentiment, met een hele gave soundtrack. Ondanks z’n korte schermtijd zet van Damme hier een imponerende badguy neer in zijn eerste grote bijrol. Acteerwerk is redelijk, en natuurlijk is de finale niet geloofwaardig, maar ik kijk hier doorheen en accepteer het als een 80’s classic.

Debuutregie op Amerikaanse grond van Corey Yuen, die vooral naam maakte in China met films als Yes,Madam 1985 - Righting Wrongs 1987 en Dragons Forever 1988.

Producer is Ng See-Yuen, eigenaar van Seasonal Film Corporation, die Jackie Chan heeft grootgemaakt met Drunken Master en Snake in the Eagles Shadow.

De film is geschreven door Keith W. Strandberg, die tevens een cameo had als één van de badguys die de vader van Jason in mekaar sloeg buiten de bar. Het originele script heette ‘Ring of Truth’.

Kim Tai-Chung die de geest van Bruce Lee vertolkte heeft ook als Bruce Lee clone in Game of Death 1&2 gespeeld.

Er is een Amerikaanse bioscoopversie- en een langere internationale versie. Ik hoop dat een studio als 88Films hier aankomend jaar een mooie uitgave met beide versies van uitbrengt voor de 40th Anniversary.

Karate tiger. Een rare titel, de openscredits noemen de film No Retreat No Surrender. Ook niet al te sterk, maar die titel deed wel een belletje rinkelen. Ik had hem al eens voorbij zien komen in een trailer.

Ik verwachtte van Damme, en die mocht in de openingsscène een paar mooie kicks geven. Daarna volgt helaas een rommelig verhaal. Jason heeft een moeizame relatie met zijn vader en zijn moeder zien we pas terloops in de derde akte. Hij maakt makkelijk een nieuwe vriendschap en krijgt blijkbaar ook spontaan een vriendin, hoewel dit nergens wordt uitgediept.
Dan zijn er nog een paar pestkoppen, met een dikke etter als leider. De sensei van de lokale dojo is een arrogante kwal die de karatecode totaal niet begrepen heeft. Het doet allemaal nogal kinderachtig en onwaarschijnlijk aan.

Nog onwaarschijnlijker is de geest van Bruce Lee die ‘s nachts als sensei optreedt. Natuurlijk is dit vooral de fantasie van Jason, maar de film lijkt het erg serieus te nemen allemaal. Wel indrukwekkend om Jason’s training te zien, hij is absoluut fit.

Het slotgevecht in de derde akte is het hoogtepunt van de film. Eindelijk zien we van Damme weer, die als boosaardige Rus een paar rondes mag knokken. Deze vechtscenes zijn top, en daarom een punt extra voor mijn score.

Al met al cheesy jaren 80 pulp met een enkel memorabel gevecht. Leuk om eens gezien te hebben, maar het zal bij één keer blijven.

2*