Byôsoku 5 Senchimêtoru (2007)

haha leuk filmpje J.T.O.

Visueel een zeer knap staaltje werk, het oog voor detail en licht- & luchteffecten zijn werkelijk verbluffend.

Inhoudelijk konden de personages me wat minder boeien, helaas. 3,0*

Onderhuidse (en soms minder onderhuidse) onbeantwoorde mijmerende liefde. Byôsoku 5 Senchimêtoru is weer een fijn romantisch drama waar naïeve liefde en grootste pianomuziek weer eens niet misplaatst zijn. De film straalt oprechtheid uit, kalverliefde zonder cynische ondertoon. Hier lijkt alles nog echt om prilheid en tederheid te draaien. In drie verhalen (verhaaltjes) wordt liefde geschetst in atmosferen. De frisse winterbries, de vallende bloesem, vogeltjes in de lucht, je zou het bijna een cliché noemen. Toch krijg ik het even moeilijk op het moment waar bij de personages de adem stokt en tranen moeten worden ingeslikt. Aaaah, en dan is het nummer aan het einde gewoon mooi op zijn plaats.

Ben het verder met Rokuro eens dat het soms net wat overdone is, maar dat doet niet veel af aan het positieve gevoel wat nablijft.

Herkeken, dit keer was het prachtig.

4,5*

Ik vond het toch een beetje 'net niet' met deze film. Hij ziet er prachtig uit, met veel oog voor detail. Ik ben toevallig zelf net in Japan geweest en herkende veel, tot op de stickers op de deuren van de treinen klopt het. Maar het verhaaltje haalde het voor mij net niet. Ik vond het nogal onaf, met een vrij abrupt einde en er werd mijn inziens wat teveel op sentimentaliteit gespeeld. De film doet net iets teveel z'n best de kijker te raken en dat werkt juist daarom bij mij net niet. Ze hadden er beter nog wat meer tijd in kunnen steken om er een 'feature length' van te maken en het verhaal wat verder uit te diepen, want het blijft nu wat teveel aan de oppervlakte.

Mooie filmpjes. Maar inderdaad, vaak net niet. Soms is het wat cliche, op zich niet ergerlijk tot de eindscene. Het popliedje vond ik echt vreselijk aan het einde.

Het tweede filmpje vond ik het beste en deed wel aan Su-Ki-Da denken.

3.5*, jammer van de eindscene.

Ik heb weinig toe te voegen aan wat al eerder gezegd is eigenlijk, maar ik zeg het toch nog maar een keer. Prachtige vormgeving, de details, het kleurgebruik, alleen al daarom een dikke voldoende van me. Tel daarbij het vreselijk romantische verhaaltje waar ik nogal gevoelig ben en zie daar, één van de mooiste films die ik tot nu toe heb gezien.

visueel zeer sterk. verhaal helaas iets minder. Toch 4.5*

Prachtige film. Het eerste deel is misschien wel het mooiste wat ik ooit op animatiegebied heb gezien. Schitterende animatie en de pijn die hij voelt als z'n vertraging alleen maar oploopt zoog mij helemaal in het verhaal. Het is dan ook fantastisch om te zien dat ze al die tijd op hem heeft zitten wachten.

Het eerste deel is absoluut 5* waard. Het tweede verhaaltje is ook erg mooi, maar het kan niet tippen aan het eerste verhaaltje. De animatie is hier ietsje anders dan in het eerste deel, vooral de sterrenhemel is erg mooi gedaan, maar wijkt af van de rest van de film, vind ik, qua look.

Het derde verhaal is een mooie afsluiter en een echte realitycheck.

Ik heb me niet gestoord aan het popnummertje aan het einde, maar vind het niet echt passen bij de soundtrack van de rest van de film, die overigens ook geweldig was. Nergens overheersend, hij versterkte de emotie van de film juist, waardoor je nog meer in het verhaal getrokken wordt.

4,5*

Grappig dat vrijwel iedereen iets kwijt moet over het popliedje

Ik zal me ook uitlaten over het laatste popliedje, want ik vond het een zéér onverwacht en ongepast einde van de film, die verder overigens fantastisch mooi geanimeerd was en een hele goede verhaalstructuur bevatte. Het laatste deel was voor mij toch echt een tegenvaller en daarmee een tegenhanger van de eerste twee mooie liefdesverhalen.

Ik geef deze film een 3.0 gezien je weten over de personen te weten komt, en die chapters vind ik al helemaal nergens opslaan.

Waarom deze film toch een 3.0 krijgt is het feit dat het er allemaal heel mooi uitziet en zeer rustgevend is

Jammer, hier konden de makers meer uithalen =/

Net zijn filmpje Voices of Distant Star gezien. Shinkai blijft wat mij betreft visueel toveren. Aanrader voor fans van 5 Centimeters per Second.

Vind de film toch wel wat overrated (vooral mager verhaal, weinig diepgang). Met name deel 1 en 3 deden me weinig (beide 2,5*), alleen deel 2 was wel aandoenlijk (ruime 4*). Vond ook het einde wat matig, toch een goede 3*.

Dat is mooi, dan kruipt die wat omhoog op de nog zien lijst.

De eerste stappen in de animatiewereld heb ik wel inmiddels gezet, en deze komt tot nu toe duidelijk als winaar uit de bus.

Shinkai weet hier een een haast surrealistisch mooie wereld te creeëren die vanaf seconde me wist te raken. Ongekend kleurbebruik in werkelijk elk shot dat te zien valt. Het eerste deel waardeer ik vooral door zijn onschuldigheid. Logisch ook wel, gezien het feit dat de karakters nog zo jong zijn. Langzaam maar zeker weet de treinreis je helemaal in de pracht van de kleuren en toverkunsten van Shinkai je onder te dompelen in wat Takaki mee moet maken op dat moment, om als Akari nog steeds blijkt te wachten alle emoties te laten vrijkomen. Misschien wel het mooiste moment van de film.
Het tweede deel gooit nog een schepje erboven op. In combinatie met het erg aandoenlijke verhaal van het meisje dat op Takaki verliefd is valt inmiddels m'n open van de pracht en praal. Zo gedetaileerd en uitgewerkt zie je het vaak niet eens buiten de animatie-wereld.
Om daarna af te sluiten met het meest pijnlijke gedeelte, dat je vrij hevig uit de droomwereld zuigt. Ontzettend wreed hoe die ene trein weet het verschil te maken.

Op (jawel) dat popnummer na kan ik geen minpunten bedenken bij dit grote kunstwerk. Ik zie dit nog wel groeien naar hogere top10 noteringen als ik dit vaker zie.

Zoals zo vaak met films die uit meerdere verhaaltjes bestaan toch weer een dubbel gevoel. Deel één vond ik het minste. Vooral doordat ik liever had gezien dat de focus volledig was komen te liggen op de liefde. Nu maakt het verhaal een uitstapje waardoor de tijd bijna een groter thema wordt. Erg jammer. In deel twee is dat allemaal wat minder en dat beviel me dan ook meteen pak beter. Met afstand het mooiste gedeelte en een aantal erg mooie scenes. Deel drie vond ik ook weer erg mooi. Vooral het einde met het nummer dat ondersteunt wordt door de prachtige beelden vond ik erg sterk. Dan nog een paar algemene dingen. In alledrie de verhalen ziet de film er werkelijk fenomenaal uit. Volgens mij nog nooit een animatiefilm gezien waarin de werkelijkheid zo gelijkend is weergegeven. Verder erg mooie muziek. Erg sober gebruik en dat voegt veel toe. Het laatste nummer is dan wat minder sober maar hoewel het eigenlijk totaal niet past bij de rest van de film werkte het bij mij wel. Overal bljft er een film over die mij zeker kon bekoren maar niet overdonderde.

Dikke 3,5 *

Zo zie je maar hoe belangrijk het visuele aspect van een film is. Deze film moet het namelijk niet hebben van het verhaal, wat erg simpel en voorspelbaar is, maar van zijn uiterlijk. Prachtig om te zien hoe iemand zoveel sfeer en emoties kan tekenen! Toch had ik liever een speelfim bij dit onderwerp gezien, omdat het voor mij nogal lastig is om mee te leven met tekenfiguurtjes. Je hebt dan natuurlijk wel kans dat de sfeer wegvalt(als het real-life is) en dan zal er ook niks van deze film overblijven. Toch denk ik dat het mogelijk was geweest aangezien Aziatische films het vaak van de sfeer moeten hebben.

Denk dat maar weinig mensen het einde hadden zien aankomen.

Toen het moment naderde wist ik het wel, het is niet zo dat ik de hele film zat te wachten op dat moment. Ik denk ook niet dat veel mensen helemaal perplex stonden van het einde, ik kan het fout hebben natuurlijk.

Het is anders een best onconventioneel einde, iets wat gezien de nogal romantische sfeer binnen de rest van de film makkelijk als verrassing en koude douche kan aankomen.

Ja koude douche kan ik zeker inkomen, al had ik dat niet omdat ik me niet kon inleven.

Mooie film. De eerste twee verhalen konden me zeker bekoren en ook het eerste gedeelte van nummer drie was prima, maar het vals gezongen popnummertje met flitsende montage en vals sentiment kon me niet bekoren en ik vond het een vrij waardeloze toevoeging. Had het dan als muziekvideo o.i.d. bij de extra's op de DVD gezet. Als Shinkai het bij die drie verhalen had gehouden was het perfect geweest. Animatie is top, de pianomuziek prima en het verhaal over tijd, liefde en afstandelijkheid kwam mooi over. Verder wat aardige extra's op de DVD met interviews van de personen achter de stemmen en verbuffende poster art. 4*

Nou vooruit dan maar, hebben we dat vast gehad. In 1 woord en 3 lettergrepen; Vre-se-lijk...

5 Centimeters per Second is een ontzettend mooi geanimeerd en stemmig bakvissendrama. Schitterend zoals vooral met licht en lucht gespeeld wordt hier. Prachtige scènes van winterse sneeuwstormen, mooie zonnige nazomerdagen, regenbuien maar ook het TL licht in de stad en trein. Uit alles spreekt veel detail en veel zorg, veel perfectionisme ook. Het viel me laatst bij The Taste of Tea ook al weer op die grote aandacht voor de omgeving, iets wat veel Aziatische films kennen en wat ik over het algemeen goed kan waarderen. Jammer dat de getekende karakters toch een beetje standaard amine zijn, ik mis hier toch wel de rijke uitdrukkingsmogelijkheden van het menselijk gezicht.

Helaas wordt al deze schoonheid gebruikt voor een nogal simplistische en behoorlijk naïef romantisch liefdesverhaaltje. Blijf daar wat moeite mee hebben die Japanse liefdesdrama's. Het is vaak geen erg reële voorstelling van liefde en relaties, het nijgt een beetje naar een soort hoofse, platonische en onbereikbare sprookjes liefde. Eigenlijk is het een wat kinderlijke insteek voor mij werkt het dus niet zo...

De verhaaltjes zijn verder wat dunnetjes. Het eerste verhaal vind ik typisch een geval van moeilijk doen om niks (wel mooi die ontmoeting op het station, dat zij daar zit te wachten met een lekker maaltje). Tweede verhaaltje is het beste, de puberperikellen komen geloofwaardig over en de scenes met die zonnige oktoberluchten zijn geweldig (met de lancering van de raket als hoogtepunt). Derde verhaaltje was over voor ik het door had en eindigde met dat vreselijk popliedje...Of had ik dat nu al vermeld hier.

Beetje lastig te beoordelen deze film. Animatie is van bijzonder hoog niveau maar qua inhoud vind ik het echt te magertjes en deed het me gewoon niet zo bijzonder veel en dan dat afschuwlijke popliedje dus...

Hou het op een goede 3*

Byôsoku 5 Senchimêtoru is een film die voor mij een stuk beter werd bij herziening. In visueel opzicht was ik vanaf de eerste minuut bij de eerste kijkbeurt al betoverd door het geheel wat op het scherm aan mij vertoond werd. Elk van de 3 verhalen kent wel een aantal iconische shots die ik niet snel zal kunnen vergeten.

Wat betreft het verhaal deelde ik na mijn eerste kijkbeurt de mening van Madecineman. Het deed mij allemaal weinig, hoewel het tweede verhaal toch wel zeer interessant was. Bij een tweede kijkbeurt vielen mij een stuk meer details op, werden karakters een stuk meer herkenbaar en zag ik als het ware de gehele film als één geheel en niet meer als 3 delen. Zelfs het popliedje aan het einde kon ik toen waarderen. Het wordt voor mij in ieder geval de hoogste tijd om de film zelf aan te schaffen, dan verwacht ik dat die topwaardering niet lang zal uitblijven.

1.000 e-mailberichten zorgen ervoor dat het gat tussen beide hoofdrolspelers met slechts 1 centimeter gedicht wordt. Bij herziening blijft de film dus even sprookjesachtig en bijna net zo overdonderend mooi als toen ik hem de 1ste keer mocht aanschouwen. Het sluitstuk was de spreekwoordelijke kers op de taart. Een langer verblijf in mijn top 10 is niet bij voorbaat uitgesloten. Nog steeds 5*

Geweldige animatie en een sterk verhaal. De film was misschien iets te kort, een klein minpuntje.

Wat een indrukwekkende film zeg. Onzettend sterk, mooie dialogen (en monologen) en prachtige beelden. Ook de sfeer vind ik heel erg goed neergezet, met behulp van de muziek.

Kan iemand mij misschien wat vergelijkbaar werk aanraden?

Probeer zijn vorige 2 films eens: 'The Place Promised in Our Early Days' en 'Voices of a Distant Star'.

Geen animatie maar ook zoiets als Su-Ki-Da vind ik wel vergelijkbaar qua sfeer en thematiek.

Zonet even bekeken (was mijn tweede anime). Zeer ontroerend filmpje, de sfeer was erg pakkend en op visueel gebied (de tekenstijl en kleuren) zag het er allemaal prachtig uit. Probleem was echter dat ik tijdens het kijken nogal suf was en de ondertitels me daardoor af en toe een beetje te snel gingen, iets wat ervoor zorgde dat ik er niet met mijn volle verstand bij was en het meesterlijke net niet zag. Maar goed dat is mijn eigen stomme fout en mag ik de film natuurlijk niet aanrekenen, zal hem ook snel weer eens gaan zien voor een beter oordeel. Voor nu houd ik het op een dikke-

3,5 sterren