Byôsoku 5 Senchimêtoru (2007)

Niemand hier nog over? Shinkai is toch geen verkeerde naam, ben wel benieuwd naar dit.

Oeh! Zeker geen verkeerde naam, was hem wel een beetje vergeten.

Zal meteen eens het net afspeuren naar meer info over deze.

Nieuwe Shinkai, must see dus

Poster is alvast prachtig, het artwork herkenbaar.

Wow! Oogverblindend mooie film. In Shinkai's eerdere films waren de backgrounds briljant maar vielen de character designs enorm tegen wat afbreuk deed aan de kijkervaring. In deze film is hier absoluut geen sprake van, alles is tot in de details prachtig vormgegeven.

Opvallend is hoe mooi er met licht en schaduw gewerkt word, veel contrast en slim kleurgebruik, onovertroffen durf ik haast wel te zeggen.

Ook het drama komt goed uit de verf, hoewel soms wat te melig voor mijn smaak, het had wel wat ingetogener gemogen. Niet een puntje dat ik zie veranderen in zijn toekomstige werk kijkend naar zijn eerdere films maar ach, ik kan er wel mee leven. Het zelfde geld overigens voor de muziek, ik ben niet zo into die poppie muziek hoewel het hier niet deed mistaan.

Het idee om de film in 3 tijd periodes op te delen is erg leuk en zeer mooi uitgewerkt. De relatie tussen de 2 hoofdpersonen begint hier veel meer door te leven en levert daardoor enkele ontroerende momenten op.

4,5* wil ik hier zeker wel aan kwijt, visueel briljant, soms ontroerend en geen seconde te kort of te lang.

Doet qua structuur en thema een beetje denken aan Su-ki-da, Shinkai's insteek is echter wat anders.

Zoals steeds blijft hij als regisseur een hopeloze romanticus. Wanneer dit soort filmpjes foutgaan dragen ze heel snel bij aan het slechte image dat vaak aan romantiek gekoppeld wordt.

Gelukkig is Shinkai's werk van een ander niveau. Visueel tovert hij. Hij is vooral bekend geworden met z'n oog voor detail, prachtige achtergronden en erg apart kleurgebruik. Deze film is daar een soort goddelijke doorslag van. Met extra aandacht voor de vele wijdse shots, die griezelig veel diepte en detail herbergen. Enige lichte kritiek is soms het overgebruik van lensflares, maar verder is dit visueel dropdead gorgeous. Net zoals Innocence en Tekkon trouwens, maar dan geheel op eigen manier.

De muziek vond ik erg mooi, hoewel dat laatste popnummertje voor mij ook niet gehoeven had. Verder eigenlijk niks al te poppy's gehoord, veel rustige achtergrondmuziek met een weemoedig sfeertje aan.

Kan verder Chr.s bijtreden wat de vertelstructuur betreft. De split in 3 delen voegt veel toe aan de relatie met de personages. Wat mij wél enorm verraste was het pijnlijke einde. Waar is mijn happy end ? Had het absoluut niet zien aankomen, geeft een zekere down to earth sfeer aan de film die uiteindelijk erg mooi contrasteert met de uiterst romantische uitstraling. Maar het was wel even schrikken.

Shinkai is er enorm op vooruitgegaan. Vond z'n vorige film ook al erg mooi, maar hij overtreft zich. Erg dikke 4.5*, zachte, liefaardige, warme en knuffelige film met een nogal ontnuchterend einde.

Wat een prachtige film is dit!!

Lief, mooi romantisch en erg ontroerend. De animatie is prachtig gedaan en ook zo gedetailleerd. Lekker rustig wegdroomfilmpje maar wel mijn favoriete anime tot nu toe. Prachtig..Dikke 5* en een mooie top10 notering

HEEL erg benieuwd naar deze

Klopt het dat het maar 63 minuten duurt? Ik dacht toch echt dat hij langer was.

De versie die ik gezien heb was gewoon 63 minuten. 't Is wel een redelijk rustige film, de drieverdeling geeft daarnaast ook wel de indruk dat het allemaal iets langer duurt.

http://global.yesasia.com/en/PrdDept.aspx/code-j/section-videos/pid-1004856960/#prodcontent

Nogal jammer dat de dvd nergens verkrijgbaar is met Engelse subtitels. Lijkt mij namelijk een geweldige film, al moet ik Kumo no Muko nog zien.

Net als Kumo no Muko enorme eye-candy film, die enorm versteld doet staan. Verhalen voelen goed aan, zonder dat ze overbodig cheesy worden of juist geforceerd door de korte tijd waarin ze worden verteld. Enorm mooie soundtrack van Tenmon, waarbij pianomuziek centraal staat die enorm goed in de film past.

4*

Superieur kleurengebruik! Fris, vrolijk en contrastrijk.

Visueel overdonderende animatiefilm die mij in het begin gelijk vastpakte en pas losliet bij de aftiteling. De film opent met schitterend vormgegeven shots waarin veel lichte kleuren opdoemen. Gedurende de film blijven deze shots constant aanhouden in de vorm van zonneschijn die je er attent op maken dat het alweer morgen is, dat er een zorgenloze zomerdag te wachten staat waarin de overpeinzingen overwonnen kunnen worden. Het ene shot is nog kleurrijker en mooier dan de ander en de lichtsinval is vrij nadrukkelijk aanwezig zonder zich constant op een plaats op te houden. Zo zien wij een magistraal shot waarin een van de meisjes in het water staat en de zon zich horizontaal boven het water begeeft, maar onder de middel van het meisje. De zon laat zich niet overlappen!

De thema `s die in de verhaaltjes behandeld worden hebben te maken met de liefde in zijn vele vormen, maar vooral ook over waar het meeste over liefde wordt gepiekerd: in de vrije natuur liggend in het gras, op het landweggetje dat je richting het station voert, in de trein en tijdens een stil moment op een rustige plek, daar waar je zometeen je al dan niet tijdelijk verloren of nieuw opgedane liefde zult ontmoeten.

Knap is dat de film luchtig is en toch de dagelijkse vertwijfeling van zijn hoofdpersonages weet te vangen. Fijn is ook de muziek, die subtiel op de achtergrond aanwezig is. Om te eindigen met een popnummer waarin er nog een collage aan romantische locaties en intieme momenten in snel tempo aan je wordt opgediend.

Wonderlijke film waar ik mijn ogen uit mijn oogbollen heb gekeken. Zoveel visueel vernuft en gevoel voor detail. Moest ik een minpunt noemen, dan zou het zijn dat de personages wel wat meer mochten zwijgen.

Verder wil ik Chr. S bedanken voor het mede mogelijk maken van het kijken van deze film. In visueel opzicht de mooiste anime die ik tot dusver heb aanschouwd. Sprookjesachtig uitgewerkt en vertederend. 5* en voorlopig een plek in mijn top 10.

Erg aantrekkelijke poster moet ik zeggen.

Goede recensies en mooie plaatjes. Eens zien waar ik 'm vinden kan.

Ik ben niet echt een liefhebber van anime, maar deze was wel de beste die ik al heb gezien. Prachtige beelden, sfeer, emotie, muziek.

Hoofdstuk één en het einde (ik vond die 'poppy' muziek erg mooi en passend) deden het voor mij. Hoofdstuk twee heb ik precies niet begrepen , misschien later eens herbekijken.

Hoofdstuk 2 gaat over dezelfde jongen na de verhuis. Hoewel hij nog steeds met het meisje uit deel 1 in z'n hoofd zit, vervaagt het contact (waardoor hij nog wel smsjes typt maar ze geloof ik ook niet meer verstuurt).

Daarbij is er een ander meisje dat naar zijn aandacht vraagt. Hoe gezellig ze het alleen ook hebben, het eerste meisje blijft een enorme barriere voor hem..

Des te mooier het einde van de film ook

Prachtige animatie, dit is het beste van Shinkai.

Daarmee gezamenlijk met control de beste film van 2007(enige goede films)

Ik wist niet dat je in de top 10 2007 ook op deze film kon stemmen, dankzij het lijstje van onderhond in het forum, heb ik deze op de 2e plek gezet.

Het eerste gedeelte is wel het beste, ik had het in 3 delen gezien, ik dacht dat het een mini-serie ofzow was:P

Moeilijk te beoordelen deze film.

Zonder twijfel is de visuele schoonheid van een uitermate hoog niveau en de reeds hierboven gebezigde term eye candy zal waarschijnlijk bij geen andere film meer op zijn plaats zijn dan hier. Niet alleen het bijzonder zachte kleurenpalet valt hierbij heel positief op, maar ook dat typisch Japanse oog voor detail doet weer van zich spreken. De manier waarop bijvoorbeeld uitgebeeld wordt hoe de tl-lichten al flikkerend aangaan in het klaslokaal, hoe de weerkaatsing van de lampen aan het plafond meedraait met een glazen deur en hoe de raket al stijgende een schaduw werpt over de aarde met zijn rookpluim, bewijst dat hier een perfectionist aan het roer staat. Als deze perfectionist dan ook nog eens kiest voor op zichzelf al wonderschone natuurverschijnselen als sneeuw en de sakura als centrale attributen in de film, dan is een visueel festijn natuurlijk helemaal onontkoombaar.

Het moeilijke van de beoordeling heeft dan ook totaal niets te maken met het visuele aspect van de film; het is de mijns inziens nogal klef uitgewerkte kalverliefde die het geheel enigszins omlaag trekt. De mierzoete voice-overs die niet bijster interessante teksten opdreunen (ik zou het bijna quasi-romantisch willen noemen), bijgestaan door niet bijster interessante pianomuziek, gaven mij een beetje dat irritante Katie Melua-gevoel dat bovendien zijn toppunt bereikte dankzij het ‘poppy’lied op het einde (met de tamelijk lachwekkende Engelstalige ‘one more times’ ertussen).

Zonder twijfel kreeg het oog wat het wilde en daarom lijkt het erg makkelijk om dit dilemma op te lossen met een zwakke 3*, maar daarmee denk ik dat ik de film toch iets tekort doe. Een 3,5* die neigt naar de 4*, is hier daarom meer op zijn plaats. Als motivering hiervoor moet ik denken aan hetgeen wat ik onlangs bij Love in The Time of Cholera schreef:

Vervang schrijfstijl met filmstijl, Márquez met Shinkai, auteur met regisseur en literair met visueel (pff) en je begrijpt wat ik bedoel.

Heb hem gisteren nog eens gekeken, leek me een ideale kerstfilm.

Vorige keer was er wat verwarring met het nieuwe meisje, waardoor de 4* misschien iets te veel was. Nu staan ze vast. Aangrijpende prent met een o zo mooi einde vergezeld door fantastische muziek die de traankraan opendraait.

Ondanks mijn weerzin jegens Japanse animatie toch maar gekeken (hij stond hier ergens in een lijstje bovenaan), en ik heb bepaald geen spijt! Prachtige, romantische verhalen die, kalverliefde of niet, mij ontroeren, zeker gecombineerd met de muziek en beeldenpracht waarin het is verwerkt. Feitelijk verdient de film alleen een strafpunt voor de (voor mij) compleet mislukte 'eindcompilatie' met dat vreselijke liedje eronder...

4 solide sterren, mooie film.

Waarom vind iedereen dat einde toch zo slecht. Ik vond die compilatie en de muziek prachtig. Dat was voor mij samen met het eerste deel het mooiste van de film.

Ze had dan ook een andere man. Je ziet haar ook haar ouders bezoeken, maar nergens wordt gesuggereerd dat ze, als ze weer op de trein stapt terugkeert, naar Takaki.

Fenomenale film trouwens. Hopen op een snelle en kordate Engels-vriendelijke DVD-release.

Ga ook snel de andere Shinkai opzoeken.

Een mooie special edition en een spotgoedkope normale editie.

Ja dat zou dan die eerste worden. Schitterend, zijn de extra's ook Engels ondertiteld?

Geen idee. We hebben de box al liggen, maar de film nog niet herzien

Dankje precies wat ik nodig had, nog meer shit om te kopen .

Nee cool, dat ziet er tof uit. En vrij goedkoop.

Deed me veel denken aan de films van Ishikawa en dat mag toch een pluspunt genoemd worden. Weet eigenlijk nog niet zo goed wat ik hierover moet zeggen......prachtig! Ik zal hier beneden de 3 delen apart behandelen:

Cherry Blossom:

Het eerste en mooiste deel van de film. De eerste 10 minuten zat ik met open mond naar het scherm te kijken. Ik kon gewoon niet geloven hoe mooi alles eruit zag. Het oog voor detail is ongeloofelijk, alles wat er in het echt te zien zou kunnen zijn is te zien. Ook het kleurgebruik is van een ongekend niveau, het geeft de film een buitenaardse pracht mee. Tel daarbij de geweldige shots en cameraposities en je hebt een visueel haast perfecte film.

Maar na die 10 minuten vielen ook andere sterke punten me op. De soundtrack is ook prima verzorgd. Het klinkt vrij simpel maar juist daardoor geeft het die film de liefelijkheid die het bezit. Hoef dan eigenlijk ook niet meer uit te leggen hoe het met de sfeer zat....perfect!

Dan komen we bij het verhaal en de characters en dat was misschien nog wel het beste van het hele stuk. Takaki en Akari zijn twe prachtige persoonlijkheden, lief, dromerig en in een romantische zin realistisch. De manier waarop ze met elkaar omgaan is prachtig om te aanschouwen maar gezien het verhaal is het best pijnlijk. Hierdoor moet ik ook eerlijk toegeven dat ik m'n tranen niet kon bedwingen toen Takaki eindelijk op het station aankwam en zag dat Akari er nog steeds was, kippenvel.

Dikke 5 sterren.

Cosmonaut:

Het tweede verhaaltje heeft een beetje een surrealistisch sfeertje, vooral op het begin met het luchtshot. Visueel is het weer even prachtig en ook de soundtrack is weer erg sterk. Ditmaal gebeurd het vanuit de belevingswereld van Akari waardoor we ook in haar een mooie inkijk krijgen. De band tussen de twee is weer erg mooi en dankzij het eerste verhaal heb je al gelijk 100% feeling met de characters.

Zat dan ook vaak gespannen voor dat scherm en geestelijk te roepen: Zeg dan wat je voor hem voelt!!! Ook een prachtig moment als je erachter komt dat Takaki niet naar een vriendin schreef maar naar zichzelf. Prachtige filmpje weer al had het net niet de emotie van het eerste verhaaltje.

Dikke 4.5

5 Centimeters per second:

Het laatste en helaas minste verhaaltje. De characters zijn volwassen maar hebben hun verleden nog niet begraven. Erg mooi om te zien dat ze zonder elkaar niet "compleet" zijn. Ik hoopte ze dan ook snel weer samen te zien. Ook hier is het technisch weer verbluffend. Helaas zit in dit verhaaltje wel een minpunt, namelijk het popnummer dat nogal uhm....fout was.

Snap niet dat het erin zat, bedorf de sfeer een beetje. Maar desondanks was het gehele plaatje toch mooi genoeg om te zorgen dat mijn aandacht erbij bleef. Kan er om die reden dan ook geen halfje ervoor af halen. Daarbij is het laatste shot ook 1 om nooit te vergeten. Dat ze elkaar uiteindelijk niet terugzien is erg pijnlijk en laat meteen duidelijk merken dat dit niet zomaar een feelgood filmpje is. De realiteit kan o zo hard zijn.

Kleine 4.5*

Kom uit op een dikke 4.5 maar kan me er niet toe zetten. Deze film verdient gewoon een dikke 5 sterren en een top 10 plaats. Laat dat nou ook net zijn wat de film van mij krijgt.

5*

Toevallig ook vanavond gezien en ik ben het volgens mij nog nooit zo compleet eens geweest met een ander stuk hier.

Al laat ik voorlopig (met name vanwege dat popnummer) toch een dikke 4,5* staan, maar wat een prachtfilm.