• 10.533 nieuwsartikelen
  • 161.645 films
  • 10.094 series
  • 29.645 seizoenen
  • 613.140 acteurs
  • 192.881 gebruikers
  • 8.963.525 stemmen
Avatar
 
banner banner

Love Story (1970)

Drama / Romantiek | 99 minuten
3,08 216 stemmen

Genre: Drama / Romantiek

Speelduur: 99 minuten

Oorsprong: Verenigde Staten

Geregisseerd door: Arthur Hiller

Met onder meer: Ali MacGraw, Ryan O'Neal en Ray Milland

IMDb beoordeling: 6,9 (37.135)

Gesproken taal: Spaans en Engels

  • On Demand:

  • iTunes Bekijk via iTunes
  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot Love Story

"Love means never having to say you’re sorry."

Oliver studeert rechten en ontmoet Jennifer op school. Als ze samen naar een ijshockey wedstrijd gaan worden ze verliefd op elkaar. Oliver wil met haar trouwen maar dat mag niet van zijn vader omdat hij eerst zijn studie af moet maken. Oliver en Jennifer trouwen toch en daardoor krijgt Oliver ruzie met zijn ouders. Als Jennifer te horen krijgt dat ze ernstig ziek is en niet lang meer te leven heeft, wil Oliver met haar naar Parijs. Jennifer wil echter gewoon doorleven zoals ze dat daarvoor gedaan heeft.

logo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimage

Externe links

Volledige cast

Acteurs en actrices

Jennifer Cavilleri

Oliver Barrett IV

Phil Cavilleri

Oliver Barrett III

Dean Thompson

Hank - Oliver's Roommate

Dr. Shapeley

Dr. Addison

Oliver's mother

Woman buying Christmas tree

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van BBarbie

BBarbie

  • 12706 berichten
  • 7592 stemmen

Schatrijke jongeman wordt verliefd op arm meisje… met een twist. Een thema dat (ook in omgekeerde vorm) in de filmwereld naar mijn idee al ontelbare malen voorbijgekomen is. Ik heb daarom nooit begrepen waarom deze film destijds (1970) wereldwijd zo’n megahit was. Of het zou moeten zijn dat de film leunde op de kersverse roem van Ryan O’Neal als de superster van de televisieserie “Peyton Place” (bij die tv-uitzendingen was het toentertijd een stuk stiller op straat). Wat is toen niet wist, maar inmiddels wel dat ze in Japan en Zuid-Korea dit soort romantische tragedies bijna aan de lopende band lijken te maken.

Hoe dan ook, met de jaren is de film er niet oprechter op geworden. Het is en blijft een overspannen tranentrekker, al ben ik daar doorgaans niet vies van.
Wat blijft staan is de prachtige soundtrack. Ik vind de herkenningsmelodie van deze film een van de mooiste stukken filmmuziek, dat ik ken. En Ray Milland is natuurlijk de aangewezen acteur om zo'n onderkoelde vader te spelen.


avatar van Flavio

Flavio

  • 4428 berichten
  • 4701 stemmen

Een film met een behoorlijk slechte reputatie dus ik was op het ergste voorbereid, maar wat blijkt? Helemaal niet zo zoet, en ook eigenlijk geen sprake van Bouquetreeksromantiek of gekunsteld melodrama. Vond het allemaal redelijk binnen de perken. De dialogen vond ik best te pruimen, Ali McGraw best een leuke chick, de romance geloofwaardig. En in tegenstelling tot wat ik had verwacht wordt de dodelijke ziekte niet in je gezicht gesmeten maar heel subtiel gebracht. Alleen dat bekende deuntje, daar word ik nou niet warm of koud van. De soundtrack keert zich uiteindelijk ook tegen de film want als iemand ironisch een chick flick na wil doen hoeft hij maar dat deuntje te fluiten en in slowmotion naar zijn vriendin te rennen en je denkt aan deze film. Maar zo'n scène zit helemaal niet in deze film. Overigens nog een heel klein rolletje van Tommy Lee Jones (in zijn jonge dagen kennelijk nog gewoon Tom Lee Jones genoemd).


avatar van FlyingGustman81

FlyingGustman81

  • 116 berichten
  • 678 stemmen

Muziek is soms wat irritant (steeds hetzelfde deuntje)... Maar verder een mooie film.


avatar van mjk87

mjk87 (moderator films)

  • 13222 berichten
  • 3880 stemmen

Sfeertje is wel oké, verhaaltje niet heel bijzonder en die gozer staat als een houten krant te acteren. Mede daardoor gaat de centrale liefde nooit leven, ondanks dat het meisje het erg goed en fijn naturel doet. Ook het begin gaat wel erg snel allemaal, te snel om er als kijker in mee te kunnen gaan. Af en toe nog wel fraaie beelden. 2,0*.


avatar van BlueJudaskiss

BlueJudaskiss (moderator films)

  • 11427 berichten
  • 4858 stemmen

Helemaal niet onaardig, vooral niet zo zoetsappig als ik had verwacht. Mooie sfeerbeelden van New York en die terugkerende titelmuziek vond ik eigenlijk wel wat hebben. Duurt ook geen minuut te lang.

3,5*


avatar van Donkerwoud

Donkerwoud

  • 8011 berichten
  • 3562 stemmen

'Turks Fruit' (1973) zonder kloten. Of een romantische tearjerker tussen volksmeissie Jennifer Cavilleri (Ali MacGraw) en de adellijke Oliver Barret IV (Ryan 'O Neal). Zij moet knokken om vooruit te komen terwijl hij alles in de schoot geworpen krijgt. Maar zoals dat dan gaat in dit soort opzwepende romances, gaan de vermogende ouders niet akkoord met de partnerkeuze en slaat ook nog het noodlot toe. Het is gelukkig niet zo zoetsappig als de titel 'Love Story' (1970) suggereert, het koppeltje overtroeft elkaar gretig met wisecracks en gemene toespelingen. Toch volgt de liefdesaffaire tussen verschillende klassen (bijna als in een Jane Austen-roman) een wel erg voorspelbaar patroon. Je kunt de conflicten in deze prent bijna van tevoren uittekenen. Dan valt of staat zo'n film toch een beetje met de chemie tussen de geliefden. In Stanley Kubrick's 'Barry Lyndon' (1975) vond ik 'O Neal perfect gecast als de ongenaakbare jongeman die gevormd wordt door wat er op zijn pad komt. Datzelfde stoïcijnse acteerwerk komt in een beduidend luchtigere film vooral over als houterig en geforceerd. Wat dat betreft zet MacGraw een meer uitgesproken persoonlijkheid neer, al ontkomt zij dan weer niet aan overacting wanneer zij haar frustraties verbeeldt rond deze moeizame relatie. Bij mij roept 'Love Story' (1970) antipathie op naar deze zeurkonten voor wie de romantische liefde het belangrijkste is in de wereld.


avatar van starbright boy

starbright boy (moderator films)

  • 21227 berichten
  • 4431 stemmen

Donkerwoud schreef:

'Turks Fruit' (1973) zonder kloten.

Eigenlijk best een goede omschrijving. Een gigantische hit destijds en ik kan dat toch niet helemaal plaatsen. Ik vond het maar een matige film. Grootste issue zijn Macgraw en O'Neal die beiden weinig indruk maken in hun rollen. En erger nog: ze hebben ook weinig chemie met elkaar.

De klasseverschil-scenes hangen van de clichés aan elkaar en de film heeft evenveel diepte als een soap. Verder vond ik de film nergens een vloeiend geheel. Het bleef een verzameling anekdotes die soms te snel en soms te langzaam verteld werden.

Blijven over de seventies look, de muziek en New York en dat is niet genoeg.