Boogie Nights (1997)

Ik heb muziek helemaal niet genoemd in mijn commentaar, dus hoezo? De muziek was misschien nog wel het beste! Vooral het teren op een vadsige homo met vet haar en allerlei dommige neuksletjes in het lege leven van een man met een enorme schwanz begint me qua inhoud een beetje te storen na verloop van tijd. Dan ken ik wel betere uitgangsgegevens om een misdaadfilm mee te beginnen.

Misdaadfilm? Dit is toch helemaal geen misdaadfilm. Het is een 'biopic' over John Holmes en de pornoscene in de jaren 70. Gaat over disco en coke. Dat er een scene in zit waar ze een overval plegen maakt het toch geen misdaadfilm. Het teert dus ook niet op de homo en de neukertjes, het gaat over hen. De personages en de setting zijn het onderwerp. Het laat zien hoe coke en de opkomst van video de scene uiteindelijk fataal worden. Een rise en fall verhaal.

En "matige muziek" dan?

Zo de plank misslaan en dan ook nog dingen ontkennen die je letterlijk hebt gezegd .

Vooral rise.

Swingend en indringend kijkje in de wondere wereld van de porno gedurende de jaren zeventig, tachtig met een prominente plek voor de soundtrack. Niet dat ik dit soort muziek zal draaien, maar hier past het natuurlijk perfect. Bovendien geeft het de film, samen met enkele fast cuts, split screens e.d. een behoorlijke schwung en energie. Scorsese is wat dat betreft nooit ver weg. Dat wordt dan allemaal nog eens versterkt door de luchtige en onbezorgde toon waarmee Anderson de film laat vertrekken.

Een Rollergirl doet haar rolschaatsen natuurlijk niet uit, wat ze ook aan het doen is. Macy's verspreking is net als de hele situatie hilarisch en wanneer Hoffman de film komt binnen wandelen, is dat meteen goed voor een brede grijns. Het mag dan allemaal draaien rondom Dirk Diggler, veel van de bijrollen, als je ze zo al mag noemen, doen er toe. Anderson bouwt krediet op, rechtvaardigt z'n speelduur en dompelt je onder in hun era en hun milieu. Video komt eraan en ze zullen het weten.

Zo begint voor eigenlijk iedereen het grote afglijden dat fijntjes tot uiting komt bij Horner, die niets moet hebben van de veranderingen, hij is immers een échte filmmaker, maar even later zit hij in een limo te knoeien. Onderdeel van wellicht het meest pakkende moment van de film; de pulserende muziek die tot een dubbel pak rammel lijdt. Al mag de zwendel bij Rahad (die rotjes!) ook niet onvermeld blijven. En zo scoort het ook op dramatisch vlak. Het slot is dan weer heerlijk vals en gluiperig. Mooie film.

Indertijd gezien en toen vond ik het een heel erg goeie film.

Nu nog steeds wel. Maar de charme is er toch een beetje vanaf. Misschien is dat voor een deel wel omdat de jaren-70 disco sfeer - inclusief bijbehorende muziek - me erg makkelijk irriteert; het hoort misschien wel perfect bij de setting van het verhaal, maar daarom vind ik het nog niet mooi of fijn. En voor een deel misschien ook wel door de toch wat documentaire benadering van het levensverhaal - erg mooi gedaan, maar toch ook wat weinig verrassend. Zeker als je de film al eens gezien hebt.

Toch wel erg mooi gedaan. De hele rij acteurs die langskomt alleen al - da's toch wel echt knap werk om die bij elkaar te krijgen, en zo perfect te laten spelen ook. Daar zit echt weinig mogelijkheid tot kritiek in. Heather Graham en Julianne Moore zijn wellicht de mooiste pornosterren ooit. Burt Reynolds als de sleazy pornobaas overtuigt perfect. Mark Wahlberg als de ietwat domme jonge hond is onovertroffen.

Maar waar ik mee blijf zitten is dat er weinig verrassing in zit. Slecht herkijkbaar, kennelijk.

Sydney nog en deze, dan heb ik alle PTA's gehad. Heb film ooit (half) gezien, maar weet er niet meer van...mooi dat-ie op tv komt

Film is keuzefilm van Zomergast Hans Teeuwen. Heb niet zoveel met hem, maar dit lijkt me een prima keuze. Hoop op meer dan prima.

Wat blijft dit toch een heerlijk sfeervol en swingend filmpje. Vierde keer dat ik 'm zie en wederom was ie afgelopen voor ik er erg in had. Blijft voorlopig op nr. 1 staan, tot ik op z'n minst m'n top 5 volledig herzien heb.

Qua verhaallijn erg voorspelbaar. Dit was het grootste minpunt voor mij. Ik zat na circa 20 minuten alleen maar te wachten op het omslagpunt. Het einde vond ik ook erg lafjes. Het verhaal had wat dynamischer gebracht mogen worden.

Acteerwerk van Mark Wahlberg is goed. Andere acteurs zijn over het algemeen ook goed. Sommige hebben een onduidelijke rol, maar voeren deze wel goed uit.

Voor mij is dit een erg tegenvallende film.

Edit: zie nu dat ik gestemd heb al ooit...zag stukje bij Zomergasten en veel kwam terug. Alsnog maar in z'n geheel kijken.

Fijne film met mooie lange shots (ook nog eens van binnen- naar buitenplekken en vice versa), soundtrack, kleurrijke beelden en al die personages (Rahad ). Het fall-gebeuren met begeleidende muziektonen kwam trouwens behoorlijk heftig over omdat het verder allemaal zó zorgeloos en voortvarend was. Alleen het omslagpunt bij Diggler was wel erg abrupt en echt in- of meeleven zit er niet in, eerder dat je alles aan je voorbij ziet trekken, maar dan wel op een relaxte manier. Mooi gemaakte drama/komedie.

Op voorhand vreesde ik de 155 minuten.

Met name de laatste 45. Dat bleek niet terecht. Hoewel de film zeker 10-15 minuten te lang is, zit hij zó vol mooie en memorabele scènes dat je de tijd om vliegt.

We zien de 70s op een manier die je alleen beter kan beleven door een tijdmachine. Alles klopt. Geen andere film weet dit decennium met zo'n kleurenpracht en oog voor alle foute details uit dat tijdperk weer te geven. Boogie Nights draagt zoveel meer op zijn beeld- en geluidsspoor dan bewegende plaatjes en muziek. Men heeft de "vibe" en ethiek van de 70s weten vast te leggen. En dat is heel knap.

Vooral omdat het ook nog eens prachtig gefilmd en geacteerd is. Er zitten geen irritante personages of overacterende mongolen in. Het is gewoon goed en misschien zelfs redelijk geloofwaardig.

Gaandeweg glijdt de film in de jaren '80 en begint de stront de ventilator te raken. En als dan de onvermijdelijke neergang komt, dan gaat iedereen ook echt heel erg hard neer. In de goot, en dan nog iets lager.

Een goede film met weinig zwakke momenten. Alleen de scène in het huis van de drugsdealer op het laatst is vervelend, omdat het onbegrijpelijk is dat ze daar maar op die bank blijven zitten, pas na heel lang komen ze op het idee om weg te gaan.

Ik wist weinig meer van de film dan dat Mark Wahlberg er in speelde en dat hij 155 minuten duurde. Blij verrast was ik dan ook toen werkelijk de ene na de andere Hollywoodster tevoorschijn kwam in deze film.

4 sterren

P.S. deze film kwam niet zo lang nadat Marky Mark zijn onderbroekenmodel- en rapper-carrière beëindigde. Knap hoe hij toen al zo'n rol zo goed wist neer te zetten - misschien wel zijn beste ooit.

Duurt wat lang, en soms is het duidelijk vorm over inhoud, maar prima vermaak

Bijzonder filmpje van PTA waarin de hoofdrol op wordt geëist door het leidende onderwerp. De film intrigeer zoals we het vaker zien van PTA met enkele zeer sterke scènes, vooral de drugsdeal en gevangenisbezoek maakten indruk.

Was het trouwens nog iemand opgevallen dat in de laatste 10 min dat we bij Jacks huis zijn. Dan staat er een vrachtwagen die wat komt uitladen. Als de rolluik omhoog gaat staat er links in het busje dezelfde man die zijn vrouw en vervolgens zichzelf neerschoot.

Vond ik wel even een foutje van jewelste.

Ja, volgens mij is het Little Bill (William H Macy). Alleen dan met een paar kilootjes meer

Is bij mij na 2 uur 19 min en 30 sec om precies te zijn

Sterk spel en een leuk en soms erg humoristisch verhaal. Maar vond hem soms wat saai.

Sterke film van Anderson, die een leuke kijk heeft op de porno industrie van de jaren 70, 80! Anderson creëert een leuk sfeertje en maakt heel mooie shots, zoals gewoonlijk! Whalberg speelt een goede rol als jonkie. voor mij komt de film wel traag op gang... er mocht van in het begin al wat meer "swung" ingezeten hebben. de soundtrack is tof en past perfect bij de film! naar het einde toe krijgt de film zijn hoogtepunt met daar een paar heel sterke scenes in! voor mij is dit een absolute aanrader!

Prachtfilm, (behalve de detectivefilm die ze zelf maakten in deze film) met een keur aan acteurs die laten zien hoe men decadent in de jaren '70 van de vorige eeuw leefde. Althans in deze kringen.

Het gaat wel over de porno maar er is weinig tot geen porno te zien in de film. Deze film heeft dat ook niet nodig want er wordt sterk gespeeld, het is een prachtig verhaal en de lengte van de film is niet te lang!

(vanaf 12 jaar)?

Ik had al enkele fragmenten gezien in de Knock Out : Mix Music & Scene. Voor mij waren dat erg goede fragmenten, al behoorden ze niet tot mijn favorieten. In ieder geval interessant genoeg om ook interesse in deze film te krijgen.

De openingsscène is in ieder geval al geniaal, en tekenend voor de beste scènes uit deze film. Lange shots waarbij de camera vrij beweegt en nu eens dit personage, en dan weer dat personage volgt. De zwembadscène is nog zo'n scène. Echt heel erg gaaf. Verder valt de muziek op. Niet mijn favoriete nummers, maar vaak wel erg goed gebruikt, bijvoorbeeld door middel van een toename van intensiteit in de muziek net op het moment dat de camera onder water gaat.

Verder is de wereld die geschetst wordt erg interessant en markeert de overgang tussen porno in de cinema en porno op de VHS. Van het eerste tijdperk heb ik alleen weet door een film als Taxi Driver waar de hoofdpersoon zijn date meeneemt naar een pornofilm in de bioscoop. Boogie Nights bevat in ieder geval een aantal zinderende scènes, met prima acteerwerk. Grappig ook dat als er porno geschoten wordt, de acteerprestaties ook meteen stukken minder worden. Een leuk detail dat in dit geval juist wel overtuigend werkt.

Uiteindelijk zit bij mij het grootste probleem bij het fall gedeelte. Ik ben sowieso nooit zo'n fan van rise & fall vanwege de fall, maar hier gaat het ook nog eens niet om mensen die inherent slecht zijn, zoals drugsbaronnen die je ergens wel een slecht einde toewenst. Mensen die een puinhoop van hun leven maken verdienen het misschien ergens ook wel, maar ik vind het toch altijd wel een beetje vervelend. En hier werd het beeld wel erg vaak gevuld met lijntjes coke. Ik had in ieder geval veel meer moeite mijn interesse erbij te houden, en dan werkt de relatief lange speelduur ook niet mee. Gelukkig is het einde niet al te moralistisch!

Voor het rise gedeelte kan ik zeker 4* kwijt, maar vanwege het fall gedeelte toch 3,5*.

Dacht na de voetbalfinale kom pak Boogie Nights nog even mee. Is tenslotte een klassieker. Hoewel, natuurlijk een idioot tijdstip om zo'n film uit te zenden, 's nachts van half een tot drie uur. Ben tegen het einde dan ook wel even weggedommeld. Maar dat lag ook aan de film, die me van het begin tot het einde niet wist te boeien. Waarom ik hem dan uitgekeken heb? Karakter denk ik.

Nog steeds geen idee waar die eigenlijk over ging. Over de American Dream? Over de teloorgang van de porno-industrie, over de ondergang van een porno-acteur? Over het najagen van dromen? Het zal allemaal wel. Allemaal wel heel erg de American Way of Life, en die zien we bij de commerciële omroep al de godganse dag, van serie naar serie, van film naar film. Daar hoeft wat mij betreft nog niet eens twee en een half uur bij.

Voelde me geen moment betrokken bij die verzameling coke-snuivende losers. De humor is niet mijn humor, enige subtiliteit is ver te zoeken en een beetje sexy is de film ook al niet. Er wordt wel sterk geacteerd, al mis je ook hier de nuance. Julianne Moore heeft die nuance wel en is bij tijd en wijle ook echt tragisch, maar het accent ligt niet op haar personage. Ik had dus vannacht mijn eigen Boogie Night. Maar snel vergeten en wat slaap inhalen.

Persoonlijk 2de beste film van anderson met vooral uitblinker julianne moore die een soort moederrol begint te vormen voor dirk diggler toch wel een topper van een film

Film die met herzieningen sterker wordt. Voor de 3e maal gezien wederom een halfje erbij

Een goede dramafilm...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk (ouderwets)...

Wel leuk bekende jonge acteurs/actrice Luis Guzmán, Burt Reynolds ,

Julianne Moore, John C. Reilly, Don Cheadle, Mark Wahlberg, William H. Macy,

Philip Baker Hall en Philip Seymour Hoffman (overleden)...

Ouderwetse kleding...

Af en toe te snel camerabeweging, de rest prima...

Drugs is niets...

Af en toe mooi HD kwaliteit beeld (opname 1997)...

Perfect achtergrond geluid

(Dolby Digital)...

Boogie Nights is een hele leuke film die onder andere met een cast met grote namen, kwalitatief goed in elkaar steekt. Ik heb genoten van het 70s sfeertje. Er is een fijne balans tussen komedie en drama. In de film komen dingen langs waarbij je moeilijk een directe mening kan vormen: is het grappig of juist triest? Paul Thomas Anderson weet met verve een pakkende sfeer neer te zetten en schotelt de kijker ruim 2,5 uur uitstekende cinema voor.

De cast is goed, heel goed. De meeste acteurs zijn ondertussen grote namen geworden in de filmwereld. Ik heb nooit echt gerealiseerd dat Mark Wahlberg in deze film heeft gespeeld. Hij weet direct te overtuigen. Mark is een bijzonder persoon en is van alle markten thuis. Boogie Nights is een belangrijke film voor hem geweest, hij toonde toen al aan dat hij van alles kan doen. Het personage Eddie Adams is perfect voor Mark: bloedserieus en komisch. Hij draagt deze film met gemak op zijn schouders, gelukkig voor hem zijn er nog heel wat meer "schouders" die de film dragen. Burt Reynolds speelt heel goed. Hij is een echte charmeur en zijn rol als pornoregisseur Jack Horner is daar perfect voor. Een man die zijn vak serieus neemt en wantrouwend is tegenover ontwikkelingen in cinema. Julianne Moore speelt ook uitstekend als de getroebleerde (straalt van haar af) Amber. John C Reilly is altijd leuk en stelt hier weer niet teleur. Wat was hij toen trouwens slank zeg. Als laatste mag ik uiteraard Philip Seymour Hoffman niet vergeten. Hij speelt een tamelijk kleine rol als de homo Scotty J (geluidsman) die een zwak heeft voor Eddie. Zijn personage is bijna een karikatuur, bijzonder wat hij weet te doen met de cameratijd die hij heeft. Philip is onsterfelijk geworden, al is het alleen al voor deze rol.

Boogie Nights is een klassieker. Het is bijzonder interessant om een kijkje te nemen in de porno industrie op zijn hoogtepunt. Als je porno van toen met die van nu gaat vergelijken dan is porno van nu simpelweg saai te noemen. Er komt zoveel kijken bij het maken van een porno, het verhaal achter de seks was belangrijk in die tijd. De glorietijd van porno, toen "acteurs" nog echt bekend waren. Ik heb me kostelijk vermaakt met een film die op een unieke wijze de grillen van de porno industrie laat zien. Er gebeurt meer dan genoeg om de kijker op alle vlakken te amuseren. Komedie en drama gaan hand in hand. Een must see voor iedere film fanaat.

4*

Waanzinnig stukje cinema onder regie van Paul Thomas Anderson die ook het scenario schreef en coproducent was. In de tijd waarop de film op het witte doek verscheen was de man nog geen dertig jaar oud. Het verhaal neemt je mee in de porno-industrie in de nadagen van de zeventiger jaren en begin jaren tachtig. Alle aspecten van deze uitzonderlijke levensstijl komen zeer realistisch naar voren met een naadloze mix van drama en ironie. Hierin Als leidraad hierin volgen we de jonge pornoster Dirk Diggler vanaf het moment tot hij ontdekt wordt tot aan het moment dat hij in een neergaande spiraal terechtkomt. Vanuit daar volgen er allerlei subplots met personages die het geheel tot een zeer geloofwaardig en aangenaam te volgen geheel maken. De cast staat aan de basis van het grote succes en samen met een geweldige setting glorieert dit geweldige script ten top.

of het een echt kijkje geeft in de pornowereld vraag ik me af maar de film is goed met veel grote namen erin en een nog jonge mark en burt reynolds die een goede rol neerzet .

Geweldige film waarin een knul ontdekt wordt door een pornoregisseur eind jaren 70. Een rise and fall verhaaltje dat zich afspeelt binnen de porno-industrie van eind jaren 70, begin jaren 80. Er wordt een prachtig tijdsbeeld gegeven met de hele aankleding en muziek. Veel personages, waarbij alles naadloos verloopt vanwege de uitstekende montage. Je zou deze film een vingeroefening kunnen noemen van Paul Thomas Anderson voor zijn volgende film Magnolia, maar dan wel een verdomd goeie.