Blindness (2008)

Ik heb de trailer gezien en hij trok me heel erg. jammer, maar ik heb hem nog niet in de bioscoop gezien. Toen ik de trailer zag moest ik een beetje aan de film: the happening denken

heeft iemand deze beide films gezien?en ?.. welke vond je beter?

Nou Rowiee, bespaar je de moeite, wat beide films betreft.

Echt een waste of time, denk dat ik beide films twee van de slechtste vind die ik ooit heb gezien. The happening...don't get me started about that crap maar Blindness; het idee is mooi maar de uitwerking zo belabberd, het verhaal wordt steeds bizarder en ongeloofwaardiger, denk dat de scriptschrijvers het maar niet eens konden worden of de film een filmhuisfilm of hollywoodfilm moest worden. Heb het nooit eerder gehad maar wilde echt na een half uur de zaal uit, just get it over with already!

Ik vind dit een hele goeie film wel heel apart natuurlijk,dat de mensheid prompt blind word en wat daarvan nou de oorzaak zou kunnen zijn.

Voor de rest is het supergoed geacteerd en de film boeide mij van het begin tot het eind.

Een dikke 4 verdiend.

De film begon veelbelovend todat het wapen in beeld komt. Daarna uit de bioscoop weggelopen. Wat hebben wij ons zitten ergeren, je kan zien mens doe er wat mee!

Heb nogal dubbele gevoelens bij deze film. Visueel ziet het er allemaal prima uit (viel wel te verwachten bij deze regisseur) en ook het acteerwerk is sterk, het script blijft echter behoorlijk achter. Naast enkele ongeloofwaardige momenten was het opgedwongen moraal aan het einde voor mij ook een behoorlijke dooddoener. Wat verder ontbrak was een echt beklemmende sfeer (zoals bijvoorbeeld in Children of Men), nu kwam het allemaal minder dreigend over en kon ik niet echt meeleven met de personages. Aardige film, maar men had er zeker meer uit kunnen halen en dat had ik van Fernando Meirelles ook zeker verwacht.

Zware teleurstelling...
Op het begin dacht ik nog dit kan een interessante film worden. Het begon met één man die opeens blind werd...daarna opeens een heleboel die daarna in quarantaine moeten. Het verhaal gaat meer over de mensen die in quarantaine leven waarvan één vrouw wel kan zien. En opeens aan het eind kan de eerste die blind werd weer zien en daarmee eindigde het.
Het verhaal gaat dus meer om de mensen dan om het virus...niet echt een leuk verhaal..beetje jammer want het idee is wel goed.

Wat valt er dan nog meer over dat virus te vertellen dan nu. Heb de film nog niet gezien; heb echter het boek wel gelezen. En het is toch juist interessant hoe die mensen hiermee om gaan. Wat er precies met dat virus aan de hand is zal me een zorg zijn...

Het leek me een hels karwij, het geweldige boek van José Saramago verfilmen. Minutieuse en bijna poëtische omgevingbeschrijvingen en een geweldige en vooral subtiele ontwikkeling waar langzaam elk gevoel van moraal lijkt te verdwijnen.

Er kan gezegd worden dat Meirelles hier zeker deels in geslaagd is. Vooral de laatste drie kwartier zijn mooi en ingetogen; Moore (en daarmee de kijkers) ziet wat de Blindness met de wereld heeft gedaan. Tijd voor bezinning, niet alleen voor haar, maar voor iedereen. Zeker met het oog op wat er eerder allemaal gebeurde is dit moment emotioneel gezien erg sterk.

Waar het echter mis gaat is op twee punten: enerzijds is de opbouw en de ontwikkeling in de ruimte waar de blinden worden ondergebracht niet helemaal kloppend en logisch. Het lijkt wel alsof de ijkpunten uit het boek zijn gebruikt en juist al die kleine tussen radars weggegooid zijn. En dit is enorm jammer, want waar er in het boek de minutieuze beschrijvingen van de ranzigheid, de onderlinge relaties en de muiterij uitstekend tot hun recht komen, weet dit hier niet te beklijven. De ranzigheid is te klinisch, maar weinig personages weten echte mensen van vlees en bloed te worden en de muiters zijn een stelletje losers waar elke vorm van ambivalentie bij ontbreekt.

Anderzijds is het vooral de filmische taal die de film in de weg zit. Constant gedraaid met een lichte overbelichting - waardoor het geheel nogal wit aan doet -, veel heen en weer gefocus tussen scherp en on scherp en enkele scènes waarin wij gedeeltelijk zien wat zij zien; witte vlekken met hier en daar een schim met een auditieve ondersteuning (die veel 'scherper' had gemogen). Het zijn allemaal filmische middelen die goed bedoeld zijn en waarvan de reden zeker logisch is, maar het zit te vaak de emotie in de weg. Het wil maar niet beklijven, terwijl het materiaal zich er juist zo voor leent.

Nee, Blindness schiet op vele gebeiden toch te kort, om écht een indruk achter te laten. En dat is verdomde jammer, voor een verhaal met zo veel potentie...

2,5*

Heb het boek niet gelezen, maar vond juist de eerste driekwartier wel sterk. Vond het visueel ook wel indrukwekkend. De film verloor mij op een punt dat gotti ook al meldt:

Hoewel Meirellas zich van mooie plaatjes bedient en er op het spel weinig aan te merken valt, lukt het Blindness niet de kijker mee te sleuren in de hysterie en de schrijnende situatie waarin de wereld, en in het bijzonder een grote groep blinden, zich bevindt. Dit is met name te wijten aan de weinig uitgediepte karakters en een overdaad aan trage, zichzelf herhalende scènes en oppervlakkige, niet uitgewerkte verhaallijnen. Het middenstuk van de film, dat zich afspeelt in de klinische quarantaine-ruimte, rekt zich dan ook veel te lang. Het laatste half uur herpakt de film zich knap met enkele fraaie, poëtische scènes, die je doen afvragen waarom zulke beeldtaal en doordachte teksten niet de gehele film de dienst uitmaakten. Dat de moraal er vanaf dat moment ook met volle vaart wordt ingeramd, neem je dan wel voor lief.

Vreemd dat velen problemen hebben om mee te leven met de personages. Nu zijn velen ook meer idee dan mens en ze hebben er veel in moeten knippen. Toch heeft het me op momenten echt de adem weten te benemen en zijn met name de ontwikkelingen in het ziekenhuis logisch en geloofwaardig.

Had daar vooral een groot probleem met de seksscène tussen de dokter en het meisje met de zonnebril. Waar dit in het boek uitermate logisch werkte, deed dat het in de film totaal niet. Het kwam totaal uit het niets en de reactie van de dokters vrouw was even bizar...

En het wordt daarna ook totaal terzijde geschoven.

Vond ik juist niet: hij klaagt al tijden dat hij seksuele aandacht mist en door zijn gebrek aan zicht ziet hij de puinhoop om zich heen niet. Alleen zijn gevoelens bleven over, hetzelfde gold voor de vrouw. Ze misten factoren die ze met 'beide benen op de grond' liet zetten. Zijn vrouw zag het overal gebeuren en kon daarom begrijpen waarom hij het deed en besloot hem daar verder niet op af te straffen.
Vond dat juist een sterk moment van de film.

Hadden de dokter en zijn vrouw even daarvoor dan geen seksueel contact 's nachts op de grond toen die opgefokte, anarchistische zichzelf tot koning benoemende blinde langs strompelde?

Vanavond mijn laatste kans deze nog te kunnen zien (in de bioscoop althans). De afgelopen maanden toch wel uitgekeken naar deze film, maar na de recensies waren die toch wat ingetoomd. Loopt bij ons nu behoorlijk slecht en gaat er na woensdag alweer uit (derde week). Ben toch nog steeds benieuwd naar het in mijn ogen zeer interessante gegeven.

lijkt me wel een interessante film, maar tegelijkertijd ook raar.

Ik ben echt oprecht verbaasd over het gemiddelde!

Vond Blindess een bijzonder sterk drama. Visueel een van de mooiste van de afgelopen tijd, zeer fantastierijke cinematografie. Gedetailleerd kleurengebruik, vooral natuurlijk wit, maar daardoor kwamen andere kleuren ook nog eens mooi naar voren.

Het verhaal was zeker een heel interessante, heb het boek ook niet gelezen, dus moest maar kijken wat ik daar van moest verwachten. Bleek dus een psycholigisch knap in elkaar gestoken verhaal te zijn met verschillende uitgangspunten. Ten eerste zie je hoe in een totaal afgesloten omgeving anarchisme misbruikt wordt. Er zullen altijd mensen de leiding willen grijpen, hoe nijpend de situatie ook is.
Daarnaast laat Blindness ook goed zien dat je mensen nog wel het beste leert kennen als je ze niet kunt zien.
Ook was ik behoorlijk te spreken over de slotscenes in het appartement, en natuurlijk het laatste citaat.

Was ook meer dan tevreden over het acteren, Julianne Moore is zeker de sterkste van de main characters, en ook met name Gael Garcia Bernal doet meer dan uitstekend werk.

Kortom, een onderschat werk als het aan mij ligt, een van de betere films dit jaar.

4*

Matige film en eigenaardig verhaal.
Wat ik helemaal niet begreep :
De blinden worden in quarantaine geplaatst, er is voedseltekort en 1 groep maakt misbruik van de situatie en haalt een revolver boven.
Vanwaar komt dit wapen vandaan ?

Zat zal één van de mensen wel bij zich gehad hebben. Ze werden niet gefouilleerd ofzo...

Een pracht van een film.

Het uitgangspunt van Blindness is eentje die mijn interesse vanaf het begin mee kreeg. Ik heb een zwak voor apocalyptische films of films waarin de mensheid wordt teruggeworpen naar de basis van het 'mens zijn'. The Mist was een film die me enorm verrast had in dit aspect en ik had me niet voor kunnen stellen dit jaar nog een film mee te maken die dezelfde kracht zou evenaren, maar dan op een totaal ander niveau. De uitwerking van Blindness is eigenlijk in geen mate te vergelijken met The Mist. Meirelles had hier makkelijk een recht toe recht aan Sci-Fi van kunnen maken over het overleven in een maatschappij van 'tot beesten getransformeerde mensen'. Echter, Meirelles gaat de heel andere tour op en toont ons een film van de mens in zijn puurste vorm, in negatieve en positieve zin.

Blindness toont ons een wereld waarin totale paniek uitbreekt. Er barst een blindheid los die door besmetting een groot deel van de bevolking infecteert. Dit deel van de bevolking wordt in quarantaine gesteld in een verlaten gebouw, ver weg van de samenleving en is overgeleverd aan zichzelf. Hierna volgt een groot deel van de film hoe de mens in zijn puurste vorm omgaat met een dergelijke situatie. Er ontstaat totale anarchie en de mens blijkt eigenlijk helemaal niet om te kunnen gaan met een dergelijke situatie. We worden meegevoerd in een staat van wanorde, chaos en oorlog tussen diverse groeperingen. Het gebouw fungeert als decor voor angst. Angst voor het onbekende en angst voor elkaar.

De cast is erg goed uitgekozen om deze apocalyps in beeld te brengen. Julianne Moore speelt haar beste rol sinds Magnolia en Mark Ruffalo is ideaal als de ietwat onwetende en naïeve goedaard. Danny Glover is een kleine rol gegeven maar wel een erg belangrijke en voor mij de meest veelzeggende rol van allemaal. De 'echte' blinde die eigenlijk zijn hele leven lang heeft zitten wachten op een situatie als deze. Een situatie waar de mens in oorlog leeft maar waar een kleine groep ook daadwerkelijk de meest pure vorm van liefde ervaart, tot inzicht komt. Liefde voor het diepste aard van de menselijke ziel. Het laatste kwartier van de film beeldt dit prachtig uit en was voor mij de ideale afsluiter voor deze meesterlijke film. Meirelles ontwijkt elke vorm van zoetsappigheid of actiegerichte wanorde en daar ben ik hem dankbaar voor.

Naast het feit dat het script mij totaal heeft overrompeld was ik ook zeer te spreken over het audiovisuele aspect van Blindness. Het 'overbelichte' vond ik een zeer geschikte keus en wij krijgen als publiek precies op de juiste momenten een indruk van wat de personages doormaken door het beeld wazig of zwart te maken. De soundtrack was een geweldige ondersteuning en heerlijk subtiel vaak. José Saramago vond het boek onverfilmbaar en was waarschijnlijk bang voor een Hollywoodesque adaptatie maar Meirelles heeft het tegendeel bewezen lijkt mij.

4,5*

Yo dutchtuga, kan het iets minder?

Ik kwam 2 uur te laat op mijn werk.

Naa de recensie's hier te hebben gelezen leek mij dit een zeer/goede film en keek met verwachting naar de film

nu de film te hebben gezien kan ik niet begrijpen dat mensen hier een hoog cijfer voor hebben gegeven. Het verhaal gaat helemaal nergens over en is ongeloofwaardig. Een blinde die zijn eigen kont niet kan afvegen??? virus??? Echt een helevage film

kan hier een hele pagina over schijven maar dat is deze film niet waard

acteer redelijk

camera redelijk

verhaal ronduit dramatisch

ik heb de film uitgekeken omdat het gewoon komisch was zo verschikelijk slecht, lang niet zo slechte film gezien met toch best redelijke acteurs

Redelijke film die toch wel steeds aantrekkelijk bleef om naar te kijken. Steeds weer kwam er een nieuw probleem, soms realistisch, soms surrealistisch.... maar nergens ongeloofwaardig.

Goed, de film heeft wat vraagtekens onbeantwoord gelaten, maar ik was wel tevreden met het einde.

2,5*

Hoe kun je nou zeggen dat het verhaal nergens over gaat

Er komen zoveel elementen naar voren, de anarchie, de hulpeloosheid, machtsmisbruik binnen een volledig van de buitenwereld afgesloten ruimte. Wat er dan precies zo ongeloofwaardig is, is ook nogal onduidelijk.

aparte film...

toch wel weer freaky hehe

Als je film zo af en toe niet zo letterlijk neemt gaat er een wereld voor je open. Ben alleen niet zo zeker of je daar wel op zit te wachten..

Het begin is best goed. Verderop in de film wordt het steeds onwerkelijker, dat is jammer - 2,5

Een cinematografisch gedrocht van de eerste orde.

Naast het misselijkmakend moralistische en absurd slecht gebrachte verhaal, eisen ook de overdreven acteerprestaties en characters hun tol. Dit is zo een foute film. Van camerawerk naar dialoog, werkelijk alles aan deze film is ruk.

Het resultaat is een beledigend slechte film met het verplichte belachelijke happy ending. Meirelles moet zich zijn ogen uit zijn kop schamen.

Mijn eerste 0,5 van 1485 films... Zeer slecht.