The Bounty Killer (1965)

Een low budget western, van western veteraan Spencer Gordon Bennet, met een vergelijkbare productiewaarde van een doorsnee TV film uit de sixties.
Nogal wat studio scènes die voor buitenopnames door moeten gaan.
Dat zag je in bijna alle TV westerns uit die tijd ook.
Gelukkig geldt dat niet voor de hele film.
Wat wel afwijkt van de TV westerns is de cast, die a.h.w. uitpuilt van de western regulars.
Een hele resem van acteurs die hun sporen in dat genre al vele jaren eerder verdienden, al werden die stilaan al een beetje roestig.
Van echt slecht acteerwerk kan ik er niet veel betichten, maar Johnny Mack Brown, ooit een grote naam het B-western genre kon toch echt niet meer.
De man had ook in jongere jaren al last van wat overgewicht, maar hier is hij zo volvet dat het spreken hem soms moeite lijkt te kosten.
Anderen kunnen nog prima mee, met name Rod Cameron, Buster Crabbe,  Fuzzy Knight (bijna aan het eind gekomen van zijn filmloopbaan) en vooral Richard Arlen, die een sterke rol neerzet als vader van de oogstrelende, en prima spelende, Audrey Dalton (Carole Ridgeway)

Dan Duryea kon in zijn rol lekker los gaan en diverse registers van zijn kunnen opentrekken.
Voornamelijk door zijn aanwezigheid in de film heb ik de DVD aangeschaft, en zeker geen spijt ervan.
De metamorfose van godvruchtige ietwat naïeve tenderfoot naar koele killer met een dubbelloops schrootgeweer gaat hem goed af.

Mijn verwachtingen waren laag gesteld, dat is vaak een prima uitgangspunt, zo ook hier.waarmee ik maar wil zeggen dat het allemaal dik meeviel.
Je ziet dat de acteurs er zin in hadden, ondanks de waarschijnlijk geringe gage die ze voor hun inspanningen gekregen zullen hebben.
In een cameo rolletje is voormalig western ster Broncho Billy Anderson nog even te zien, als gast in een cantina, uitgedost als in een van zijn films uit de periode van de stille film.
De man speelde in honderden westerns de hoofdrol en was de eerste western ster ooit.

Het verhaal van Leo Gordon (ja, die schreef naast zijn acteerwerk ook filmscenario's) kon mij wel bekoren.

Het einde van de film vond ik ook wel iets hebben Dan Duryea (Willie Dugan ) die nota bene door zijn bloedeigen zoon Peter Duryea (een jonge premiejager) in de rug geschoten werd en het leven laat hakte er wel stevig in