Sukiyaki Western Django (2007)

Erg leuke film. Het originele camerawerk, leuke en enthousiaste manier van acteren (ook wel eens leuk om deze acteurs in een ander soort film te zien) zorgen ervoor dat ik em goed vind.

Het verhaal erg veel lijkt op last man standing alleen dan ietwat anders verteld. Af en toe zitten er heerlijk slechte film stukjes in, wat mij doet vermoeden dat tarantino het niet alleen bij acteren heeft gelaten in deze film.

Kijk anders nog eerst een paar Miike films.

Waarom Tarantino? Vind het geen goed acteur maar omdat Miike de haast idiote keuze heeft gemaakt om alle Japanse acteurs Engels te laten spreken, maakt Tarantino misschien nog wel de meeste indruk. Geen enkele dialoog of monoloog wordt ook maar een beetje overtuigend gebracht. Erg jammer, zelfs in een campy film als dit. Ik snap de beslissing van Miike echt niet. En dan pleurt ie op de soundtrack een Japanse versie van de engelstalige song 'Django' (uit de spaghettiwestern Django). Vreemd.

Ik vind het kleurgebruik in de film ook niet altijd even sterk. Vooral in het begin van de film (intro, maar ook tijdens de flashback over de ontstaansgeschiedenis van de vete) hangt er een gele waas over het scherm die alle andere kleuren lijkt te verzadigen. Ziet er niet uit.

Maar verder ben ik eigenlijk zeer positief. Enorm leuke camp, met veel leuke grappen en vondsten, geinige actie en een aantal zeer mooie shots. En de filmreferenties zijn natuurlijk erg leuk om te spotten! Hierboven beweerde een user dat Miike te veel met Amerika flirt, maar dat is natuurlijk niet waar omdat er vooral naar spaghettiwesterns (in Japan Macaroniwesterns) gerefereerd wordt.

De sfeerschepping pakt helaas niet echt goed uit omdat Miike er voor gekozen heeft om spaghettiwestern-elementen te combineren met Chambara.

Leuk filmpje! 3,5*

De versie die ik zag duurde slechts 94 minuten. Lang zat, want zoveel was er niet aan. Nu heeft het verhaal van Yojimbo mij nooit erg kunnen boeien (Vind het een van de zwakste Kurosawa's, de minste Spaghetti Western en last man Standing ronduit slecht.) en ondanks dat Miike het qua vormgeving en setting over een compleet andere en campy boeg gooide, was het ook nu weer niet veel.

De cinematografie zag er vaak goedkoop en lelijk uit n het eerste halfuur heb ik me behoorlijk verveelt. Het laatste halfuur maakt nog wel een hoop goed en ik kom uit op een hele kleine onvoldoende. 2,5*

Inderdaad! Worden we hier weer mooi bij de neus genomen in Nederland. Binnenkort maar eens op zoek naar een fatsoenlijke versie.

Wat ik al zei, langer lijkt me niet direct aantrekkelijk.

Na even wat gespeur blijken ook de Amerikaanse en Britse releases (zowel DVD als Blu-Ray) onder de 100 minuten te zijn. Lijkt erop dat de hele Westerse wereld met een kortere film opgezadeld is. Ook in de landen waar de film de bios haalde was het de korte versie, maar op festivals juist weer de lange, erg opvallend, misschien heeft Miike er zelf ruim 20 minuten uitgehaald voor het Westen? De Japanse is schijnbaar wel 121 minuten, maar aanzienlijk duurder en niet ondertiteld (weet niet hoe belangrijk dat is bij deze film). Als de informatie klopt heeft de Maleisische DVD wel de lange versie en is ook nog Engels ondertiteld en goedkoop, maar ik heb geen idee wat de kwaliteit van Maleisische DVD's is.

Er staat overigens wel 121 minuten op de Nederlandse hoes, dus of de info over de Maleisische en Japanse dvd klopt is ook maar de vraag. Heeft iemand de ook lange versie gezien? Ik vraag me af hoe je hier nog 25 minuten aan vast kan plakken, er zat alzo veel saai geouwehoer in. Of mist er een hele verhaallijn?

Haha, ik vond het een leuke film. Ongelovelijk veel gekkigheid bij elkaar.

Die laatste zin ("Your mother... was a mighty fine lady.") vond ik wel grappig.

hmm heb m al vrij vroeg gezien, naar mijn weten duurde ie wel langer dan die 94 minuten ja. alweer een tijdje geleden.

De versies die op het web circuleerden zijn inderdaad de langere versies. Nog maar weer eens een reden om niet teveel op reguliere distributie te vertrouwen.

Mwah, de lange versie was een festival cut (vaak een overhaast gemaakte edit om de op tijd af te zijn voor een bepaald festival). Het is niet ongebruikelijk dat die later worden bijgesneden tot de 'officiële' release.

Vind ik niet iets wat je het reguliere circuit kan verwijten. Daarbij vraag ik me sterk af of die lange versie wel beter is.

Inderdaad voorbeelden te over daarvan Van Southland Tales tot 2046, meestal worden ze ingekort na zo'n festivalcut, maar dan zouden alle DVD-releases de korte versie moeten bevatten lijkt me, ook de Aziatische. Omdat het in heel de Westerse wereld lijkt te zijn gebeurd is de kans wel vrij groot dat het een keus van Miike zelf is (of dat de film alleen zo is aangeboden vanuit Japan voor Westerse distributie) en niet van een Westerse distibuteur. Heeft iemand 'm op het AFFF gezien trouwens? En was dat de lange of de korte? De site zegt de lange, maar ik ben benieuwd of dat echt zo was.

De vraag is of de tijdsaanduiding klopt op de Japanse dvd, op de NL versie staat immers ook 121 minuten.

Was een gewone DVD rip hoor, verder genoeg info op Twitch te vinden over de verkorting van Sukiyaki. Heeft geloof ik niks met festival cuts te maken.

Enige wat Miike er had mogen uitcutten verder is de verschijning van Tarantino, die nog minder klaarspeelt dan de wauwelende Japanners.

Ik ga wel voor de Japanse dvd.

Ik prefereer immer de langste versie mogelijk. En in die gevallen waar de korte versie beter zou zijn, dan nog....(of beide cuts). Zo heb ik mijn nederlandse dvd van Tom Yum Goong verkocht en de UKdvd gekocht. Zelfs in de fightscenes was er ingekort. Pas een ex-rental van Fearless gekocht (een korte versie weer), blijkt er ook een director's cut te zijn met oa Michelle Yeoh. Die moet ik dus hebben. Kan me niet voorstellen dat een beetje meer karakterontwikkeling die film nu echt slechter zou maken.

Ach het gaat uiteindelijk om de balans. Daarbij is het de vraag of het om extra karakterontwikkeling gaat (of enkel meer geneuzel over rood en wit) en of hetgeen die karakterontwikkeling toevoegt in verhouding staat tot de tijd die er voor genomen wordt. Bij zowel Das Boot als Apocalypse Now prefereer ik de verkorte versie.

DVD, dat was toch dat medium waar je een hoop extra scenes, allerlei subs en dubtracks op kwijt kon? Althans, zo heeft men dat altijd gepromoot.

Totale debiele Japanese brol,slaagt werkelijk op niets!

Langdurige Japanse western, zeer bloederig en een treurig verhaal

Een frisse kijk op de oude western had ik vooraf verwacht. Dat kreeg ik ook gedeeltelijk maak Miike laat ook bijzonder veel intact. Allereerst een compliment voor de prachtige beelden. De film heeft goed gezien waar ik wat te halen viel ten opzichte van de oude westerns en zorgt voor een visueel ijzersterk en kleurrijk filmpje met een prachtige ontknoping. Wat me minder bevalt is die Japanse humor. Tenminste ik neem aan dat het daarvoor door moet gaan. De als grappig veronderstelde personages roepen bij mij echter niets anders dan irritatie op. Die sheriff en de leider van de rooien zelden zo'n bespottelijke flauwe en niet grappige personages gezien. Gelukkig komen zij slechts incidenteel aan bod want anders hadden ze zomaar de complete film kunnen verpesten. Dat gebeurt gelukkig niet. Want hoewel Miike zeker een aantal vernieuwingen in het western genre doorvoert valt me toch op dat de klassieke elementen de film voor een groot deel zijn kwaliteit bezorgen. Uiteindelijk draait het ook in deze moderne western weer uit op de standaard western thema's. Hebzucht, eer en wraak. Zelfs de muziek lijkt gestoeld op vooral het werk van Morricone. De laatste scene met de orginele muziek in een Japans versie vond ik ook bijzonder leuk. Uiteindelijk maakt Miike eigenlijk een redelijk normale/standaard western alleen voegt hij er ontzettend veel kleur en enkele geschifte personages aan toe. Die personages zorgen uiteindelijk bijna nog voor de ondergang van Django maar gelukkig wegen vooral de visuele pluspunten sterker. Django overtuigt als western uiteindelijk dan ook wel degelijk, is beter dan het orgineel en weet sommige andere klassiekers in het genre ook op zijn minst te evenaren. Wat het werk van Leone betreft doorstaat hij de vergelijking niet, hoewel dat waarschijnlijk ook niet zijn doel was, en moet hij in hem toch echt ruim zijn meerdere erkennen.

Kleine 4*

Beetje langdradige, maar toch coole film. Wel jammer dat ze Engels spraken, Japans was leuker geweest. Ik was er ook niet helemaal met mijn hoofd bij dus volgde ik het verhaal niet zo, maar volgens mij ging het meer om de actie.

3 sterren.

Deze wil ik toch wel graag gaan zien, dit kwam door een foto in de Filmkrant van een cavalier met een minigun op zijn schouder + een kogelvrij vest aan. Dat zag er toch wel erg leuk uit, haha.

Nog nooit een film gezien met zo'n idioot slecht acteerwerk. Zelfs kinderen zouden het nog beter doen.

Complete ramp in elk opzicht, zelfs voor Miike begrippen een enorm amateuristisch zooitje.

Onbegrijpelijk hoe mensen hier kunnen vallen over een Tarantino terwijl gewoon de hele cast er niks van bakt en over de Engelse taal terwijl de regisseur zo idioot is om alleen maar Japanners op te laten draven in het Westen.

Grootste probleem is (aangezien het blijkbaar een parodie betreft) dat het totaal niet grappig is, zelfs niet glimlach-grappig en er dus verder helemaal niets overblijft. Snap niet hoe deze rommel überhaupt positieve indrukken kan achterlaten.

Je kan toch wel begrijpen dat een foto als deze een positieve indruk achterlaat?

Ben inmiddels ook al een halve * omlaag gegaan na het zien van Millionaire's Express van Sammo Hung. Hetzelfde concept, maar eigenlijk stukken beter uitgewerkt en zonder irritatie opwekkende gesproken dialoog.

Leuke vitale film met een paar spectaculaire vondsten.

Er zijn meer verwijzingen naar a fistful of dollars/ Yojimbo dan naar Django, maar het maakt sowieso weinig uit waar het van afgeleid is.

it's just fun.

Erg leuke film van duizendpoot Miike. Japanse cowboys met dikke guns en die ook bekend zijn met het hanteren van een samoeraizwaard. Een beetje een kruising tussen Yojimbo, Last Man Standing, The Quick and the Dead en een rits Sergio Leone-films. Het is een grote potpourri en het slaat natuurlijk al helemaal nergens op, maar leuk is het wel. De odes aan grote regisseurs, acteurs en (western)films vliegen in het rond.

In het begin was het weer even wennen aan dat fonetische gebrabbel waar je echt geen hol van verstaat als je geen ondertiteling hebt, maar zoals Kos beweert dat er slecht geacteerd wordt... Neen, alles behalve dat. Er werd hier en daar wel lekker overgeacteerd door wat randpersonages, maar de hoofdpersonen doen hun best en het valt allemaal wel mee wat dat betreft.

Goed, de meeste acteurs hebben zichtbaar moeite met de Engelse taal, maar als je daar overheen kunt kijken dan valt er genoeg te lachen om de bizarre taferelen. En dit ging me beter af dan bij Imprint, waar het 'Engrish' gewoon storend was.

Toch wel grappig dat dit nu al de tweede film van Miike is waarbij een Amerikaans acteur slechter presteert dan zijn Japanse collega's. Ik hou Billy Drago er persoonlijk voor verantwoordelijk dat hij Imprint grotendeels heeft verneukt met zijn non-acteren, en Tarantino is al niet veel beter. Dat rare accentje van 'm snapte ik ook niet helemaal. Maar gelukkig is hij niet lang in beeld en de set in de Tarantino-scene in het begin ziet er goed uit. Heel erg fake, maar het deed me denken aan de sets van het gestileerde en ietwat surrealistische Mishima: A Life in Four Chapters.

Maar goed... Gewoon lekker achterover zakken in je luie stoel met een pul bier en wat vrienden, en dan valt er genoeg plezier aan te beleven. Dit soort films moet je ook niet al te serieus nemen. Ik bedoel: een bad guy die (na het lezen van Shakespeare) voortaan aangesproken wil worden met de naam 'Hendrick'? 3,5*

Fijne hommage aan de spaghetti western met heerlijke over the top humor. Ook dat Engels spreken vond ik grappig. Iedereen die ooit wel eens een spaghetti western heeft gezien zou moeten weten dat daar het gros van de acteurs ook niet of nauwelijks Engels kon. Ook weer dus een leuke hommage.

Ben alleen niet zo te spreken over de NL DVD. De DVD bevat buiten de film een hoop leuke extra's maar wat me stoorde was de print zelf.

Op zich ziet alles er mooi scherp uit maar ik heb meerdere keren glitches gezien. Iets wat niet aan de DVD zelf ligt omdat het geluid wel goed doorloopt.