Chestnut: Hero of Central Park (2004)

Een film met veel surrealistische momenten, maar wat heb ik genoten van deze film. Het plezier dat van de meiden afstraalde en de focus ligt waar het moet liggen: de liefde tussen de kinderen en hun hond. Mooi in beeld gebracht, een lach en een traan.

Niet alleen het plezier dat van de meiden afstraalde was om te genieten, het hele acteerwerk vond ik erg sterk. Ook de verdrietige momenten wisten ze goed te pakken. Toch zelf ook wel een traan gelaten op het moment in het park. Allereerst toen Ray op het podium stond, gevolgd door Sal die Chestnut wegstuurt. Op zich is alles redelijk voorspelbaar, toch overdacht ik niet alles al tijdens de film.

Het eind is erg zoetsappig. Even dacht ik dat Chesnut daadwerkelijk zou overlijden. Daar had ik niet zoveel moeite mee gehad, maar ik denk voor kinderen belangrijk dat er voor een ander einde is gekozen. Op deze manier kunnen kinderen het toch nog op een vrolijke manier afsluiten. Ik vermoed dat het andere scenario voor (kleine) kinderen te heftig zou zijn.. Eigenlijk zeer weinig aan te merken op deze film, behalve dat het heel af en toe nog kon winnen op humor. Dit is er wel in te vinden, maar zeer beperkt. Ik heb wel de Engelse versie gekeken, ik heb een hekel aan nasynchronisaties. Al met al kom ik uit op 4* en zou ik het helemaal niet erg vinden als mijn zoon de film binnenkort ook wil bekijken. Kijk het met liefde nog een keer mee.

Vanwege de bizar slechte nasynchronisatie op zoek naar deze film. Helemaal eens met bovenstaande commentaar dus.

Lijzige stemmen, suffe stemmen, missende gedeeltes (bewegende mond, geen geluid), heel slecht. Waarschijnlijk als afstudeerprojectje van middelbare scholieren uitgevoerd.