The Green Berets (1968)

Een oorlogsfilm zoals zo velen die veel beter zijn. En voor 1968 een verheerlijking van de Amerikanen tegenover de VietCong. En dit terwijl Amerika eigenlijk de grote verliezer van die oorlog was. En nog is. De Vietnamezen zijn er nog altijd verdeeld.

De film op zich is, buiten de vele natuur- en luchtzichten, behoorlijk, maar met heel weinig spannende momenten. Zonder die vrouw en dat kleine jongetje heeft dit verhaal zo goed als geen romantische inhoud.

Een totaal voorspelbaar gebeuren en veel te weinig acties.

John Wayne en David Janssen presteerden ondermaats. Eerder buiten beeld-figuren.

Ondanks de naam een belabberde vertoning van 2,5 uren.

Niet voor herhaling vatbaar.

2 punten lijken me voldoende.

Deze film is echt vanuit Amerikaans standpunt gefilmd en eigenlijk wordt van jou als kijker ook dat toen geldende sentiment aan gewenst, anders is er niet veel, behalve ergernis, aan de film.

Heb de laatste weken veel oorlogsfilms gezien en dit was een van de slechtere.

Jammer, want het verhaal op zich had genoeg potentie voor een prima film kunnen zijn, helaas is Wayne schreeuwerig en heb ik hem eigenlijk in geen enkele scène goed zien acteren. Terwijl hij het echt wel anders heeft laten zien. Wat dat acteren betreft, dat werd door anderen enigszins opgevangen.

Als je een goede oorlogsfilm wilt zien, dan zou ik deze overslaan. Ook al vanwege de lange speeltijd van ruim 2 uren. En dan nog bijna een half uur.

Toch nog een 5+.

Oei dat viel niet mee! De film begint met een lange proloog die in een soort persconferentie laat zien wat voor goede jongens de Special Forces zijn. Maar er is een linkse journalist.... en ja die jongens zijn de ergste! Uiteraard ben je dan een commie-liefhebber en die heeft het dwaze in zijn hoofd gekregen dat deze oorlog misschien smerig is. Nou ze zullen die journalist wel eens wat laten zien! Zo ze gaan dus met zijn alle naar Vietnam!

De Amerikanen brengen in Vietnam al hun tijd door met leuke of nuttige dingen te doen, zoals het bieden van medische hulp aan behoeftige boeren en het knuffelen van schattige kinderen. Ondertussen zijn de Vietcong het echte, gezichtsloze kwaad, zij vermoorden kinderen en vrouwen of verkrachten ze. De journalist realiseert zich dat Amerikaanse soldaten volkomen gelijk hebben. Maar voordat je afscheid neem van de Special Forces laten ze nog even zien hoe goed ze zijn en is er een gekke handeling die gaat over een Amerikaanse ontvoering van een Vietcong-generaal. Special Forces stoppen hem in een oranje jumpsuit, laten een ballon op met een haak en een vliegtuig sleept hem mee. Ja zo sla je een grote vis aan de haak....?

Zouden er nog veel mensen in 1968 geweest zijn die deze propagandafilm geloofde? De publieke opinie was toen toch sterk aan het veranderen! Ook niks mis met een film die niet tegen de Vietnamoorlog was, maar dat wil nog niet zeggen dat de film vervelend, cliché, dom en eenvoudig moet zijn!