menu

Grand Prix (1966)

mijn stem
3,34 (85)
85 stemmen

Verenigde Staten
Drama
176 minuten

geregisseerd door John Frankenheimer
met James Garner, Eva Marie Saint en Yves Montand

Amerikaanse Grand Prix driver Pete Aron is ontslagen door Jordan-BRM na een crash bij Monaco, waarbij zijn teamgenoot Scott Stoddard gewond raakte. Terwijl Stoddard vecht voor zijn herstel, begint Aron voor Yamura rijden en wordt verliefd op Stoddards vrouw.

zoeken in:
avatar van Ajax&Filmfreak
3,5
Als je Formule 1 fan bent en wat nostaligies ingesteld, is dit ondanks het matige drama tussendoor, een hele leuke film met prachtige beelden. Monaco, Spa, Branch Hatch, Zandvoort en Monza in hun jaren 60 layout.

3,5
Met de winst van Max Verstappen in gedachten bekijk je zo'n film toch met andere ogen. Ze zijn van ver gekomen. die coureurs. In de jaren zestig waren ze zo ongeveer vogelvrij en verongelukten bij bosjes. De circuits van Monaco, Spa, Zandvoort en Monza gaven bijna een garantie voor een dodelijk ongeluk. Aan veiligheid van de circuits en de wagens werd niets gedaan. Het is aan Jackie Stewart te danken dat de coureurs hun stem lieten horen en er langzaam wat verbeteringen werden afgedwongen.

Grand Prix laat wel het nodige zien van die gevaren en de dodelijke ongelukken, maar daarin gaat het toch vooral om de spanning van de races. Want het is een speelfilm en geen documentaire. Een prima film overigens, met prachtige beelden, uitstekend camerawerk en een gevarieerde montage. Ik heb me er uitstekend mee vermaakt. Drie uur duurt lang, maar de film verveelde mij geen minuut. Frankenheimer weet wel hoe je een film spannend moet houden.

De slappe lovestory moeten we dus maar op de koop toenemen en dient als smeermiddel om van de ene race naar de andere te kunnen overschakelen. Ik vond James Garner met z'n houten kop een miscast. Zal wel een eis van de studio zijn geweest. Ives Montand steelt de show, maar die kan alles spelen. Zal wel gekozen zijn om te voorkomen dat de film al te Amerikaans zou worden. Daarom ook een klein rolletje voor Francoise Hardy als pitpoes. Wat een lekker ding was dat toch. Kortom veel nostalgie uit de sixties. Maar wie wil weten hoe erg het echt was moet 'Grand Prix: The Killer Years' bekijken. Huiveringwekkend.

avatar van Ajax&Filmfreak
3,5
Weet jij hoe ik aan die laats genoemde film kan komen?

avatar van avdj
3,5
Hoewel ik al jarenlang op de hoogte was van deze film, heb ik mij er nu pas aan gewaagd. Op de één of andere manier blijven films van vóór de jaren zeventig bij mij vaak langer liggen dan recentere werken. Misschien was ik bang voor een traag tempo of slechte acteerprestaties.

Die angst (of is het een vooroordeel?) was in ieder geval ongegrond want ‘Grand Prix’ is ondanks de lengte een genietbaar stukje cinema. De races zijn fraai geschoten en voor diens leeftijd zijn de beelden ronduit spectaculair te noemen. Extra leuk voor F1-liefhebbers is dat kampioenen als Brabham, Clark, Hill en Rindt voorbij komen. De helm van de hoofdrolspeler verwijst bovendien naar het exemplaar dat Jackie Stewart destijds droeg.

Helaas zijn de dialogen buiten de baan wat vlak. Alleen Yves Montand en Eva Marie Saint hebben een goede klik. De dames van de concurrerende rijders zijn weliswaar beeldschoon (vooral Francoise Hardy) maar acteren een stuk minder dan Saint. Echter, door het fantastische camerawerk en dito geluid wegen de pluspunten toch zwaarder dan de minpunten.

3,5*

avatar van Phantasm
2,5
Ben niet echt een Formule 1 fan, maar voor zo 'n lange film vind ik wel dat er teveel in wordt gepraat, je moet ervan houden.

avatar van james_cameron
3,5
Veel te lang, vooral de melodramatische scenes tussen de races door schieten niet op, maar zodra de focus op de grand prix zelf ligt is het genieten geblazen. Geweldig camerawerk en levendige montage, waardoor de getoonde wedstrijden er opwindend en dynamisch uitzien. De cast kan er mee door. Vormt een leuke double bill met het vergelijkbare, meer hedendaagse Rush van regisseur Ron Howard.

3,5
Ideale film om af te doen met drie en een halve ster, en ik kan die score begrijpen en delen. De zwaktes zijn te makkelijk herkenbaar(te lang, matig uitgewerkte verhaallijn) om dit een meesterwerk te vinden, echter door de schitterende weergave van de sportmomenten zelf blijft Grand Prix een film die door iedere cinefiel gezien moet worden. Verplicht kijkvoer ook voor degene die de huidige formule 1 truttig en een jurysport vinden, vroeger was het zeker anders maar niet per se beter. Grand Prix is wellicht een onbedoelde aanklacht tegen de formule 1 old school die beslist gezien mag worden. Al in de eerste minuten vliegt te Monte Carlo een coureur zo in de Middellandse Zee, en dit noodlot wordt bijna drie uur volgehouden met als climax dat in de laatste rit één van de hoofdrolspelers dodelijk verongelukt, terwijl de race onbarmhartig doorgaat en minuten later de winnaar feestelijk gehuldigd wordt: bizar en gruwelijk, voor wie het wil zien. De held van een verhaal is een onverschillige, wat wezenloze man die zijn teammate laat verongelukken en het vervolgens met diens vrouw aanpapt.... Hoe grof wil je het maken?. Formule 1 coureurs waren vroeger welhaast moderne gladiatoren zonder veel moraal lijkt de nimmer subtiele Frankenheimer hier te willen duiden Enige sympathie dient uit te gaan naar hun bloedmooie vrouwen, hoewel er ook bij hen enkele calculerende burgers tussen blijken te zitten. Interessante film en visie, kan niet anders zeggen, wel jammer van die slechte filmposter.

Gast
geplaatst: vandaag om 10:25 uur

geplaatst: vandaag om 10:25 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.