Bad Moms (2016)

Zojuist gezien als sneak preview bij Pathé. Hoopte op The Shallows, wist absoluut niets over deze film, maar heeft me erg verrast. Een chickflick met mannenhumor en dan ook nog eens zonder Melissa McCarthy. Helemaal mooi.

Verschillende keren hardop gelachen om de botheid en dialogen van verschillende personages. Dat ondanks dat dit mijn minst favoriete genre is. Minpunt was de muziek. Het leek of iemand een afspeellijst op Shuffle had staan. "Oh ze verkopen cake, laten we hier cake by The ocean afspelen..."

Kleine 3,5*, aangenaam verrast.

Mila Kunis - in 2013 nog gekozen tot 'meest sexy vrouw ter wereld' door FHM - speelt een moeder die:

- getrouwd is met een loser;

- in haar leven slechts één sexpartner heeft gehad;

- snel de interesse van mannen verliest vanwege de onhandige dingen die ze zegt. Conclusie: Mila Kunis is volstrekt ongeloofwaardig als de 'bad mom'. en deze miscasting doet de deze komedie bepaald geen goed. Blijkbaar is iemand in Hollywood op het geniale idee gekomen om de al even bedenkelijke Grown-Ups-franchise nieuw leven in te blazen, maar dan met vrouwen. Uiteraard kan zoiets werken, maar niet met een oppervlakkig, voorspelbaar en vooral onleuk scenario. De kids zijn irritant, de dialogen tussen Kunis en David Walton [die haar echtgenoot speelt] volstrekt belachelijk en wie had gedacht dat Kelly Bundy de dictatoriale voorzitter van een ouderraad zou kunnen worden? De film is meer een aaneenschakeling van videoclipjes waarin moeders eens flink 'uit de panty gaan' en pogingen tot grappen. En ja, er is een extreem geforceerd en moraliserend happy end. Dat wordt nog eens onderstreept in de uiterst amusante epiloog, waarin we de hoofdrolspeelsters met hun eigen moeders openhartig praten over hun moeder/dochter-relatie. Hadden ze daar 90 minuten mee gevuld, was dit ongetwijfeld een leukere, boeiendere film geworden.

Soms moet je ook wel eens een vriendin een plezier doen, omdat je haar het hele jaar door mee sleept naar actie blockbusters en dit keer was ik dus de pineut bij deze film.

De eerlijkheid gebied mij te vertellen dat ik bij voorbaat het niet heel erg vond, daar er nog al wat actrices in bleken te zitten, die ik op zijn minst behoorlijk aantrekkelijk vind.

Film viel mij erg mee, de humor was bij vlagen leuk en het verhaaltje was ook wel te pruimen, hoewel het soms wat al te veel op het sentiment leunende nevenverhaaltje, over beëindigen relatie, niet had gehoeven en de dames ook niet echt super slechte moeders bleken te zijn.

Kunis doet het aardig in hoofdrol, hoewel ze misschien niet helemaal geloofwaardig overkomt met al twee kinderen. In werkelijkheid blijkt ze al 33 jaar oud te zijn, in deze film echter lijkt ze een stuk jonger, niet veel ouder dan 25.

Stiekem was natuurlijk Christina Applegate (vooral bekend als Kelly Bundy uit Married with Children) als super bitch het leukste en ik heb sowieso al een tijdje een zwak voor Kristen Bell, dus die kan niet veel fout bij mij doen, als speelde ze hier voornamelijk tweede viool en was ze nog al een tutje.

Nergens geweldig leuk, maar kan er mee door.

Kortom: ideale film om als man met je vriendin naar toe te gaan, kom je er zelf ook nog goed vanaf (of mee weg!).

Een mager zesje, ofwel drie sterren.

“First of all, you're so not a failure as a mother. In fact, you're the best mother that we've ever seen.”

“True that!”

“You give your kids salad. Your remember your kids birthdays! I mean, I've sat here and watched you wait until your kid fell asleep before you got high.”

“Most moms do that, Carla.”

Leuke komedie die al een uitgangspunt heeft vol met potentie. Moeders die het hebben gehad met hun drukke leven en lekker de "bad moms” gaan uithangen. Met alle gevolgen van dien. De humor is een beetje hit and miss maar vooral Hahn heeft een aantal sterke momenten. En mijn eeuwige heldin Applegate steelt uiteraard de show met haar stalen gezicht en bitcherig gedrag. Kunis en Bell doen het ook uitstekend.

De film heeft wel een wat ironische en dubbele boodschap. Aan de ene kant kan de film zo een reclamefolder zijn voor vrouwenemancipatie, maar aan de andere kant worden het schoolplein en de PTA meetingen bevolkt door huismoeders, golddiggers en vrouwen die drie dagen werken. De enige man die zijn kinderen netjes naar school brengt is een weduwnaar… Een wat vreemde boodschap anno 2016. Maar goed, de humor is geslaagd en de actrices hebben een aanstekelijke chemie. En de laatste scènes met de actrices en hun eigen moeder is aandoenlijk.

Misschien leuk voor de doelgroep. Maar voor iemand van daarbuiten is het toch allemaal echt veel te braaf, veel te veilig en veel te veel 'kijk ons toch eens ijverig bezig zijn'. Ben er niet echt van onder de indruk, en de meeste grappen werken nauwelijks. Toch jammer voor iets wat wel als komedie bedoeld was.

Kunis is op zich nog wel grappig, en na de titelrollen met haar echte moeder samen heeft ook wel weer iets vertederends. Maar dat maakt het nog niet tot een goede film - sterker, het bewijst maar weer eens de stelling dat films waar iets te zien is tijdens de aftiteling niet boven het gemiddelde uit komen.

Overduidelijk een chickflick, met veel van wat daar bij komt kijken .

Ik had een wat minder brave film ingedachten voor dat ik ging kijken.

Wat dat is de film zeker ! : braaf ,en liefelijk .en je ziet dingen mijlen ver aankomen

Maar ook net als de hoofdpersoon kunis het hart op de juiste plaats .

Volgens mij als je tot de doelgroep behoort ,,kijkt het heerlijk weg.

En voor mij was het net niet te soft en eentonig om me er aan te storen.

Geen geslaagde komedie. Het zijn weliswaar knappe dames maar een stel milfs alleen, die af en toe een beetje grof uit de hoek komen, is wat mij betreft niet grappig genoeg. Vrouwen en humor gaan over het algemeen niet samen en deze film bewijst dat maar weer eens, ik heb dan ook geen enkele keer hoeven lachen. Het verhaal stelt ook al niet veel voor, grofgebekte moeders die los gaan en voor zichzelf opkomen tegen de gevestigde orde op de school van hun kinderen. Bovendien worden alle mannen worden bestempeld als dom en egoïstisch en zit de film bomvol met clichés. Het enige wat nog enigszins leuk was om te zien waren de beelden NA de film waarin we de actrices met hun echte moeders zien praten, de gelijkenissen zijn zeer treffend. Verder gewoon niet zo best.

Mwah.

Zoals zovele andere uit het genre niet al te goed, maar af en toe toch nog kunnen lachen. Bij het verplichte depri-momentje er 10 minuutjes tussen uitgeknepen en dat zal mijn score wellicht ten goede hebben gekomen.

Verder een cast met aardig wat bekende gezichten. Niet echt iemand die er tussenuit schiet. Mila Kunis krijgt als enige nog wat de kans om te acteren, maar over het algemeen brengt dat niet veel soeps met zich mee.

Het afsluitende gesprek met de echte moeders van de actrices zorgt niettemin voor een feelgood sausje, of toch meer dan dat de film zelf doet.

2,5

Geinige ode aan mowswes. Leuke grappen, hier en daar wel voorspelbaar. Dit isechter zo'n film die dit redelijk kan hebben.

Redelijke komedie. Het verhaal stelt niet zo heel veel voor, maar wordt best aardig neergezet door Moore. Naast de humor heeft de film nog een licht serieuze ondertoon. De humor is veelal voorspelbaar, maar toch bevat de film een aantal leuke grappen. De hoofdrolspelers zijn aardig op elkaar ingespeeld en met name Hahn zit lekker in haar rol. De film verloopt lekker vlot en kijkt prima weg met daarbij een passende soundtrack (zeg maar een hoog Q music gehalte). 3.0/3.5

Wij vonden dit een leuke komedie. Natuurlijk niet dubbel gelegen van het lachen, maar dat gebeurd bij mij maar zelden bij films. Humor is zo persoonlijk. Ik heb bijvoorbeeld veel meer plezier bij de teletubbies. Dat begrijpt ook niemand. Maar goed. Ik vind Mila vaak irritant in films. Bijvoorbeeld die met Justin Timberlake. Zoooo slecht. In deze film vind ik haar dus wel erg vermakelijk. Ook de zeer irritante Jada speelt uitstekend naast Applegate. Leuk tussendoortje.

Geen vervelende film om te bekijken (sowieso, Mila Kunis is echt té sexy), maar qua humor is het niet voor soeps en dat vreselijke einde slaat de plank echt helemaal mis. Sowieso, het is wel een hype de laatste jaren om ouderen hun jonge, wilde jaren te laten herbeleven. The Hangover, Braidsmaids, Grown Ups, deze Bad Moms....meestal komt het vrij treurig en stom over, slechts The Hangover heeft het echt goed uitgevoerd. Maar die film gaat dan ook van begin tot eind los en kent geen irritante moraal op het einde, in tegendeel.

Bad Moms kent een vrij lange aanloop, een te kort stukje waarin Kunis lekker los gaat, maar wel weer een slot waarin ze alles goed moet maken, uiteraard verkozen wordt, het goed maakt met haar vijand en de liefde van de kinderen weer voor zich wint. Bla bla, boring. Ze durven in dit soort films nou eens nooit echt over de scheef te gaan. Kunis had Christina Applegate na afloop toen ze jankend in de auto zat ook eens keihard uit kunnen lachen of haar toen ze drugs in het kastje van Kunis' dochter stopte een pak slaag kunnen geven. Maar het moet allemaal wel binnen de brave Amerikaanse lijntjes blijven, toch zonde. Ook weer zo'n seksscène, uiteraard met de deken na afloop hoog over haar heen. Het ligt niet aan Kunis, die ik naast bloedmooi ook nog wel een aardige actrice vind, maar dit script rammelt gewoon. Alle andere rollen waren wel heel matig, vooral van die vriendinnen van haar.

Redelijk mee vermaakt, maar helaas niet voldoende.

2,5*

Heerlijke film met zeer herkenbare momenten en zwaar hilarische scenes. Niet alles komt realistisch over maar daar is het ook absoluut de film niet naar. Acteerwerk is meer dan prima met Mila Kunis in de hoofdrol.

Bad Moms=Bad Movie?....Ik weet het niet, voor mij had het niet gehoeven. Maar ik ben dan ook een man van middelbare leeftijd, wellicht dat er vrouwen met opgroeiende kinderen zijn die in een deuk liggen om de lach of ik schiet grappen die hier worden voorgeschoteld. Voor mij: vaak gezapig en flauw, af en toe een welgemeende glimlach en, in ieder geval positief, een miniem aan vulgaire of storende seksistische grappen. Kunis doet het goed in de hoofdrol, de rest hobbelt lekker mee. Applegate is weer eens de bitch waaraan iedereen een hekel moet krijgen, maar de manier waarop de strijd tussen de kemphanen word beslecht is misschien wel typerend voor het niveau van deze film: erg braaf en weinig gedenkwaardig. Met pijn en moeite een kleine voldoende.

Deze eens bekeken en vond het wel een leuke film. Toch wel een aantal keren moeten lachen. De cast was ook goed op dreef en verder was het ook nog leuke muziek.

Het verhaal was niet zo vernieuwend, maar keek wel vlot weg.

'k vond het wel de moeite om gezien te hebben.

Gekeken vanwege Bell en Kunis (nu Craig Ferguson er niet meer is, sniksnik) maar toch niet echt mijn ding. Geprobeerd wordt om lompe mannenhumor naar een vrouwenwereld te brengen maar het werkt niet omdat er daarvoor ten eerste veel en veel en veel te veel emo-momenten in de film zitten en (en dit viel me echt in negatieve zin op) de karakters constant moeten lachen om de domme / onverantwoordelijke dingen die ze uitvreten. Elke vorm van droogheid en komisch effect valt daardoor weg.

Film werkt verder keurig een paar plotjes door rond een bitch en een hunk en er is wat gerommel in de marge rond een verkiezing, je kunt het allemaal met de ogen dicht nog wel volgen. Soms is er best een leuke grap te bespeuren hoor, daar niet van, maar ondanks de fucks en de dicks en weetiknietal komt de film vooral heel erg braaf over.

Dit komt ook tot uiting in de eindcredits, zonder twijfel het meest curieuze aan Bad Moms, waarin de echte moeders (!) van de hoofdrolspelers vertellen over hoe hun meisjes zijn opgegroeid tot zulke geweldige vrouwen. Cringe till infinity, mag ik even een teiltje?

Het begint allemaal lekker ongedwongen en schaamteloos. Een paar leuke situaties met grofbekkende dames in de actieve hoofdrol. Heel fout en fijn komisch. Heerlijk schaterlachen om stompzinnigheid en platheid.

Al vrij snel na die vermakelijke scènes schiet de feelgood door. Met huiselijk drama en huilmomentjes. Jammer. Weg zijn de snedige tekstjes. Weg zijn de grappige over-the-top-situaties. Weg is de humor.

Het verhaal, dat tot dan onopvallend en niet storend ingebed ligt tussen alle roering die de vrouwelijke personages veroorzaken, treedt meer en meer op de voorgrond en valt erg op door z'n magere en voorspelbare inhoud. Het verhaal blijkt simpelweg niet boeiend genoeg om de film te dragen.

Een stomme keus om het accent op de feelgood te leggen. Hou het nou bij platte humor en ram er nou niet van dat platte feelgood-materiaal doorheen, denk ik dan. Maar ja, toch doen. Op een paar leuke momentjes na komt het dan ook niet meer goed.

Vanwaar toch die pretenties om een boodschap te willen overbrengen. Gewoon niet doen. Op die belerende onzin zit ik in ieder geval niet te wachten.

Gelukkig zijn de dames een film lang leuk om naar te kijken. Dat aantrekkelijke feit verzacht wel iets. Het is echter niet genoeg verzachting voor een voldoende.

Gewoon een lekkere feelgood film met wat grof gebekte dames. De hele film door van genoten!

Naar mijn mening een film wat je ervan verwacht, gewoon goed.

Erg slechte film, hier hoef ik weinig woorden aan vuil te maken. Niks vernieuwends, weinig leuke grappen en alle karakters in de film zijn nog platter dan een A4 papiertje.

Zoveel mogelijk clichés in 1 film verwerken leek wel het doel van de makers. Daar zijn ze aardig in geslaagd moet ik zeggen.

Dankzij de leuke Mila Kunis nog een draaglijke onvoldoende.

2*

Matige film waarin drie moeders er genoeg van hebben om de perfecte moeder uit te hangen. Een simpele one-joke-movie die al snel eentonig wordt (zeker ook vanwege het ontbreken van iets wat op een verhaal lijkt). De platte humor is slechts sporadisch grappig. Het overdreven acteerwerk is te opzichtig en hierdoor irritant.

“Are you trying to get laid or adopted?”

Na een heleboel 'serieuze' films was ik zo langzamerhand wel toe aan iets (k)luchtigs. Wat dat betreft ben ik met deze komedie op mijn wenken bediend. Het is uiteraard geen topper, maar ondanks het clichéverhaal heb ik mij vooral dankzij de soms hilarische dialogen kostelijk vermaakt. Let op de oneliners van Kathryn Hahn!

Ben letterlijk in slaap gevallen tijdens het kijken.

Ik kreeg hetzelfde gevoel als bij gevleugelde maandverbandjes tijdens de reclameblokken. Wanneer die voor mijn neus voorbij vliegen, voel ik plaatsvervangende schaamte. Wat een bagger!

Mwa.

Niet een al te bijzondere komedie dit. Wel een leuk gevonden idee, toegegeven. Kunis is ook perfect gevonden, maar actrices zoals Bell waren al snel vrij irritant. Die vrouw had niet echt een hele grappige of komische uitstraling.

Af en toe wel een glimlach momentje, maar het zijn vooral de menselijke elementen en zwaardere thema's die de film nog wat verder trekken. De film zit vol suffe humor en vervelende karakters. Soms is het ook zo ongeloofwaardig dat het bedenkelijk ging worden.

Voor de rest kan ik dit onmogelijk slecht noemen, maar ik heb echt te weinig gelachen en me er niet bepaald ontzettend mee vermaakt. Leuk idee, maar vrij matig uitgewerkt. Komedie blijft toch wel een lastig genre zijn.

Echt komisch is het wel niet, maar het idee van de film heeft wel een leuk gegeven en het wordt op een vlotte, plezante manier gebracht. Vermakelijk zonder meer. 6/10

Bad Moms was niet de raunchy fun en dirty comedy die ik verwacht had. Behalve een tiental keer vloeken en de mannelijke genitalia benoemen is het allemaal best braaf. Mila Kunis, Kathryn Hahn en Kristen Bell zijn leuk samen maar hun talenten in comedy (vooral van Hahn) worden onderbenut. Vooral de eerste helft was best leuk. De tweede helft was iets te veel van hetzelfde.

2,5*

Hier had ik echt veel meer van verwacht. Misschien geen moderne klassieker, maar wel toch enkele leuke grappen, waarbij de film soms de randjes zou opzoeken. Niks daarvan is echter het geval. Ik vond de film uitermate flauw, kinderachtig en zelfs ronduit braaf. Kathryn Hahns personage is hier en daar wat grofgebekt en daardoor eigenlijk ook moeiteloos het leukste personage. Het sporadische leuke moment dat de film rijk is, is vrijwel altijd aan haar te danken. Mila Kunis kan ik normaal zeker waarderen, maar haar personage hier vond ik maar wispelturig en vermoeiend en Kristen Bells personage zit er maar wat bij. Je krijgt natuurlijk constant die giftige relatie mee en op het einde durft ze opeens van zich af te bijten, waardoor de verhouding tussen haar en haar echtgenoot van het ene op het andere moment 180 gaden gedraaid is. You go, girl!

Voorts loopt Christina Applegate nog wat rond te pesten. Wederom een actrice die zich in het verleden wel bewezen heeft mijns inziens, maar die hier gewoon een ronduit vervelende rol speelt. Sowieso kon ik helemaal niks met dat hele gedoe rondom die ouderraadverkiezing. Nee, Bad Moms was 'm niet voor mij. Het schijnt te moeten draaien om moeders die zich besluiten los te maken van hun verantwoordelijkheden en uit de sleur proberen te stappen, maar het blijft allemaal maar suf en tuttig. Eigenlijk spreekt die scène in de supermarkt boekdelen.

1,5*

Bad Moms is niet goed en niet slecht te noemen. Het is een vermakelijke film, maar geen topper. Je moet in elk geval niet vies zijn van clichés, want ook Bad Moms zit er vol van. Ik heb echter af en toe redelijk moeten lachen – al gaan sommige grappen wat te ver – en een aantal acteren toch zeker ook niet slecht. Het einde is voorspelbaar, maar ongetwijfeld zullen vele moeders mee zitten knikken en stiekem wist mij dit ook wel mee te slepen. De end credits zijn een bonus, ik vind het altijd wel leuk als ze iets speciaals doen op het eind, en dit vond ik echt ontzettend leuk om te bekijken.