Se, Jie (2007)

^^

Leuke recensie, kudos!

Dank je.

De decors zagen er inderdaad wat erg netjes voor China in oorlogstijd waardoor het wat steriel aandeed maar wel spannend en sexy. De 2,5 uur vlogen om.

Vond hem niet best. Langdraderig, gevoel dat de film maar niet op gang wilde komen. Zeer botte sex waar de gemiddelde nederlandse film nog romatisch bij is. Decors deden soms steriel en kunstmatig aan. Gemiste kans want dit lijkt me geen film die voor een kwartje gemaakt is.

De film inmiddels driemaal gezien en ik verhoog mijn stem van 4,5 naar 5, waardoor de film in mijn top 10 terecht komt. Zelden een meer geraffineerde, broeierige, gepassioneerde, sfeervolle film gezien. De erotisch geladen sexscènes zijn voor mij een lust voor het oog. Ang Lee levert weer kunst van de bovenste plank.

Met het briljante ''Brokeback Mountain'' had Ang Lee al een tijdloze klassieker vereeuwigd, maar ook deze '' Lust, Caution '' is van een fenomenaal hoog niveau. Ook hier zien we een liefdesgeschiedenis, als je het al zo mag noemen, die op een geheel eigen wijze gestalte krijgt. De twee tortelduifjes wentelen zich in een broeierig seksueel machtsspel waarbij verachting en houden van gevaarlijk dicht bij elkaar komen te liggen. Er wordt nooit gas teruggeven in de intensiteit waarmee deze twee personen zich letterlijk in elkaar storten. Door de nuchtere stijl van regisseur Ang Lee kruipt er nooit gemaakt vals sentiment in het verhaal. De affaire tussen de twee hoofdrolspelers is zoals hij is: uiterst wreed maar tegelijkertijd oh zo menselijk. De cast wordt gedragen door veteraan Tony Leung en beginner Wei Tang, hun fantastische spel maakt deze film tot een waar genoegen om naar te kijken. Acteerwerk wordt zelden beter dan datgene wat hier getoond wordt. Qua cinematografie is het ook een lust voor het oog met zijn weelderige sets en de intieme manier waarop de camera over seksuele handelingen heen lijkt te vliegen ( zonder dat het ranzig wordt, want het blijft allemaal uiterst stijlvol. ) Need I say more? Wat mij betreft is dit een meesterwerk van formaat. Alleen had de opbouw aan het begin me een fractie sneller gemogen, maar dat maakt de ervaring als geheel er zeker niet minder op.

Dat heeft er, denk ik, mee te maken dat de plaats van handeling zich in de beau monde bevindt, de hogere klassen binnen de maatschappij. Zij hebben nou eenmaal minder last van de oorlog door hun netwerk. Dat zie je letterlijk terug in de wrange manier waarop sommige karakters luxe spullen weten te verkrijgen terwijl anderen liggen te creperen. Daarmee is nog niet gezegd dat de oorlog helemaal steriel wordt getoond, want ik heb vaak zat lijken langs de weg zien liggen of mensen dood zien gaan aan een slechte toestand.

Mooie film die wel net iets te lang duurt. Net als in Brokeback Mountain staat er een soort van onmogelijke geheime liefde centraal, ook weer gebaseerd op een litterair werk. Typisch dat er deze keer opnieuw weer een hoop ophef aanwezig was rond de sexscenes. En dat terwijl ik het wel sexy maar toch ook allemaal vrij netjes en beschaafd in beeld gebracht vind worden... Niets wat zoveel ophef ook maar enigszins rechtvaardigt.

De setting en de decors zijn imposant en deden me denken aan die van Spielbergs Empire of the Sun (en dat is een groot compliment). Apart ook dat de film zich afspeelt in de high society kringen van China, iets heel anders dan de grauwe en harde oorlogsbeelden die je doorgaans in films krijgt voorgeschoteld. Nee, het is allemaal erg upperclass, beschaafd en stijlvol.
Het beste wat de film te bieden heeft is zonder meer het fantastische acteerwerk van veteraan Tony Leung (begin hem toch steeds meer een van de beste acteurs van de hedendaagse cinema te vinden) en debutante Wei Tang! Ongelooflijk knap dat iemand zich in haar eerste grote filmrol zo bloot kan geven, letterlijk en figuurlijk.

Centraal staat een totaal onmogelijke liefde tussen de geslepen en ervaren havik Yee en de naïeve naar liefde hunkerende studente Mai. Ze wordt eigenlijk door beidde kampen misbruikt, het Chinese verzet gebruikt haar als totaal onervaren en ongetrainde agente en voel je aan je water aan dat die Yee ook een smerig spelletje speelt met haar. De film is erg broeierig, constant denk je wanneer zal ze gepakt worden...? En dan komt Lee dan ineens met die scene in het Japans restaurant waarmee hij de verhouding op scherp stelt. Ineens vraag je je af of Yee toch ook liefde voelt voor dat meisje... Echt een meesterlijke scene! Het einde is dan wel erg wrang, dat haar hoop op echte liefde de ondergang wordt voor haar en al haar vrienden die betrokken waren in het complot.

Jammer dat de film niet over de hele linie evenwichtig is en dat het allemaal net iets te lang uitgesponnen is, vooral de aanvang gaat wel erg traag. De bijrollen hebben ook weinig interessants te bieden

Uiteindelijk blijken Lee zijn films waarin hij dichterbij zijn Aziatische roots blijft toch een stuk boeiender dan zijn avonturen in Hollywood.

Ruime 3.5*

Ik weet niet welke versie jij gezien hebt, maar persoonlijk was ik ook behoorlijk geschokt door de manier waarop. Ang Lee registreert de haast boosaardige obsessie van het mannelijk karakter niet hyper-erotisch, maar wel erg eerlijk. Kom je toch niet dagelijks tegen, dunkt me...

Dezelfde zeer waarschijnlijk... misschien ben ik minder snel geschokt dan

Maar in sommige commentaren (niet hier op de site overigens hoor) leek het net of het hier een halve pornofilm betrof en dat terwijl het grootste gedeelte van de film niet eens erotisch is.

De erotisch getinte scènes zijn verder erg mooi in beeld gebracht en nergens banaal of gedreven door goedkoop effectbejag. Ze vertellen juist heel wezenlijk hoe de relatie tussen deze man en vrouw in elkaar zit. En ik vind die Wei Tang toch best wel behoorlijk sexy hoor...

Dat wil ik absoluut niet ontkennen. Wat mij, naast het expliciete "naakt", (ook, en misschien vooral) schokeerde was namelijk de eerlijkheid van deze scènes. Goedkoop effectbejag is er inderdaad absoluut niet bij...

Geil filmpie!

Ik was verbaasd over de expliciete seksscenes. Niet geschokt maar vond het zeker bijzonder. In veel films voegt het weinig toe aan het verhaal en lijkt het enige doel een portie seks in de film stoppen. Deze scenes dragen bij aan het inzichtelijk maken van de relatie tussen de man en vrouw. Mooi gedaan.

Wederom een mooie film van Ang Lee. Je kan gerust zeggen dat dit een klein pareltje is.

Mijn 2e film van Lee die niet van Amerikaanse bodem is, Lee heeft al bewezen dat hij goed uit de voeten kan met drama in oa. The Ice Storm, maar ook Hulk mag niet vergeten worden. Hiervan wist de regisseur zefls iets bijzonders mee te doen.

Lust, Caution is een lekker rustig opgebouwde film, die je goed de tijd geeft om de personages te leren kennen en de situatie waarin zij allen beland zijn. Met een prachtige vormgeving en de straten van het bezette Hong Kong en Shanghai zuigen je helemaal in de film. Het verhaal zit vrij gemakkelijk inelkaar en leunt vooral in het begin meer naar een spionagefilm. Toch steken de karakters heel gecompliceerd in elkaar. Je weet bij momenten niet precies wat je er aan hebt. Dit is ook te danken aan de acteurs en actrices, die alllen een mooi staaltje acteerwerk neerzetten. Een tijd geleden dat ik zulke goede prestaties heb mogen aanschouwen. Vooral Tony Leung steekt er met kop en schouders bovenuit. Hij komt steeds hoger op mijn lijstje van favoriete acteurs te staan. Het lijkt wel of die man alles kan.

Zoals gezegd krabbelt het verhaal in een rustig tempo voort. Het gaat echter nergens te langzaam. De gehele speelduur van 2.5 uur zit je geboeid te kijken, en blijf je nieuwschierig naar wat komen gaat. Naast de mooi in beeld gebrachte sexscènes, blijft het ook een spionage film ,en dit maakt het geheel nog iets spannender. Naast het thriller aspect is het vooral een menselijk drama, die toch nergens overtrokken wordt. De affaire tussen Yi en Mai wordt zorgvuldig naar toe gewerkt en als het dan begint is het een ontlading van de spanning tussen beide. De blikken die ze elkaar geven zijn fantastisch, er hoeven maar weinig woorden aan te pas komen om een gevoel over te brengen naar het scherm. Dit doet ook debutante Wei Tang heel goed. Met haar sterke prestatie en haar schoonheid weet ze de kijker te betoveren. Dit alles werkt toe naar een geweldig slot, die nog wel even blijft doordenderen.

Een film met een perfect tempo, en een fantastische spanning, dit alles ook nog eens mooi in beeld gebracht. Maar het is vooral het acteerwerk wat deze film zo sterk maakt.

4*, maar ik heb het gevoel dat dit bij herziening nog zou kunnen stijgen.

Prachtige film, met een hartverscheurend einde. Ik had het einde mooier gevonden als ze dat pilletje had ingenomen bij die weg versperring. De sex-scene's hadden er wat mij betreft niet ingehoeven.

4*

Eindelijk weer een voltreffer van Ang Lee. De man begint het patent te krijgen op het thema "onmogelijke liefde". In dit geval uit zich veel van de subtekst in de seksscenes die daarom niet voor niets zo lang duren. Wei Tang walgt van wat ze doet, maar zet vanwege pattriottisme door, dat weer geinspireerd is door liefdes gevoelens voor haar opdrachtgever. De seksuele relatie sleept haar vervolgens zo mee in gevoelens van macht en onderdrukking, waardoor ze een lichamelijk en geestelijke afhankelijkheid ontwikkelt.
In al haar onverzettelijkheid en professionaliteit is ze nog steeds te jong en te onervaren.
Hem verraden zou verraad zijn aan haar nieuwe identiteit. Het einde vindt ik echt briljant en roept een zeer wrang gevoel op. We zien het mens achter het beest. En het beest achter de mens. Liefde kan geboren worden uit een enkel metafoor zegt Kundera in de ondraaglijke Lichtheid van het Bestaan. Als een film dat onzekere gegeven weet uit te dragen is het Lust, Caution wel.
Ben het overigens wel eens dat Wei Tang het net niet haalt met haar performance en soms blijft haken in schattig kijken en te overdreven onzekerheid uitstralen. Zelfs Leung op zijn beurt vond ik net iets te sympathiek overkomen, wat volgens mij echt niet de bedoeling was. Maar dat deed gelukkig allebei niks af aan het geweldige verhaal dat hier verteld wordt. Prachtige tragisch, wrange film die ik, om maar weer in te haken op eerdere vergelijkingen, toch wel stukken beter vindt dan het meer oppervlakkige Zwartboek.

De Blu-Ray: regiovrij.

Mooi oorlogsdrama dat een prachtig beeld weergeeft van China, deels bezet door Britten (vooral Hong Kong) in WO II. De verschillende culturen tussen Britten, Chinezen en Japanners komt soms wel eens boven en je krijgt ook andere lagen te zien. De high society tegen de burgerij die moet knokken om te overleven.

De spion die wil infiltreren is al meer gespeeld, maar hier wordt heel de tijd een spanning opgebouwd en ook in beeld gebracht, zodat je meevoelt met het hoofdpersonage.

Ang Lee levert een drama af dat niet alleen mooi oogt (decors, muziek, kleuren) maar ook goed geacteerd is en de tijd neemt om alles te vertellen en stil te staan bij sommige scènes. Voor de ene te traag, maar voor mij juist een pluspunt. De vergelijking met Zwartboek dat hier gemaakt wordt is totaal niet van de orde en heeft enkel WO II gemeen.

Meer dan degelijke oorlogsthriller met veel oog voor de decors.

Wat de film niet weet te doen is het 2,5 uur lang alles interessant te houden. Grote ster is Tony Leung met opnieuw een knappe prestatie, een blik van hem zegt meer dan 1000 woorden.

3,5*

Ik heb intens genoten van deze film. Schitterend verhaal! Absoluut het kijken waard als je van Romantische Drama houdt.

Ang Lee weet dit verzetsdrama tweeeneenhalf uur spannend te houden. En dat is knap want dat is een genre dat met name in Europa (en zo'n 50% van alle Nederlandse films) al wel erg vaak gedaan is.

Het verhaaltempo is mooi langzaam van tempo. Veel gesprekken tijdens potjes Mahjong. Schitterende decors. En een schitterende actrice als hoofdrolspeelster. Ze is actrice en acteert dus een hoop in "real life" en dan vergeet je zowat nog dat je kijkt naar een actrice in een film.

Heel mooi van sfeer. De beruchte sex-scenes zijn redelijk expliciet, zeker voor Azië waar je normaliter geen geslachtsorganen en schaamhaar mag laten zien. Hier zien we vrouwelijk schaamhaar en .... helemaal een unicum...mannelijke geslachtsorganen.

Voor alle duidelijkheid de scenes vallen nog niet onder het kopje harde porno.

In ieder geval bewijst Ang Lee maar mooi weer een briljant regisseur te zijn. Sfeer, drama, erotiek, spanning..het zit er allemaal in. Lijkt haast wel een tribute aan films als Casablanca. Zo goed wordt de sfeer van de Hollywood jaren 40 getroffen. Erg mooi.

Inderdaad film is lang, maar het is wel goede film!

Uitermate boeiend en zeer fraai gefilmd. Helaas qua karakterschildering somtijds best zwak en het einde is teleurstellend. Gelukkig maken de acteurs wel een hoop goed. Wel een beetje schrikken om Tony Leung in zo'n rol te zien trouwens, doch laat hij weer zien waarom 'ie tot de beste acteurs ter wereld behoort. Dikke 4*

Wat ik mij afvraag is hoe het komt dat deze film zo weinig stemmen heeft dit itt Ang Lee's drie voorgaande films. Heeft deze film in zo weinig zalen gedraaid of komt het omdat deze film met een hoofdzakelijk Chinese cast in China is opgenomen. Voor mij is het in ieder geval nog steeds de beste film van Ang Lee.

Veel minder commerciel toch? Dan nog zijn 197 stemmen niet eens zo weinig.

Ik denk dat Ang Lee voor veel mensen lastig in een hokje is te plaatsen. Voor de commercie is hij net iets te artistiek en voor de liefhebbers van filmauteurs is hij soms weer te commercieel en te oppervlakkig.

Ik blijf wel geinteresseerd. The Ice Storm en Lust, Caution vind ik absoluut uitingen van een autonome auteur.

Geraffineerd spel met verleiding, erotiek en liefde

Regisseur Ang Lee pakt graag nieuwe dingen aan. Dat kan niet anders, als je bedenkt dat hij zowel Sense and Sensibility als Hulk heeft gemaakt. En daarna volgde ook nog Brokeback mountain, de voor Hollywood-begrippen openhartige homo-cowboy-verfilming van een boek van Annie E. Proulx. Vorig jaar voegde hij Lust, caution aan dit rijtje toe, een Chinese film vol intrige, spanning en erotiek.

De film biedt precies wat de titel belooft: lust en waakzaamheid. Er is fysieke aantrekkingskracht tussen de twee hoofdpersonen, maar die draaien tegelijkertijd nogal voorzichtig om elkaar heen. De ene, Mai, is een jonge studente in het door Japan bezette China. De ander, Mr. Yi, is een Chinese ambtenaar die met de bezetter heult.

Het verhaal begint in 1942 in Shanghai als Mai in een koffietentje een mysterieus telefoongesprek voert. Er staat iets te gebeuren, maar wat? In een terugblik naar vier jaar daarvoor krijgen we te zien hoe Mai in een gevaarlijk en spannend spionagecomplot terecht komt. Via medestudent Kuang Yu Min komt ze in een toneelgezelschap terecht dat pattriotisch theater maakt. Ze is volkomen onervaren, maar blijkt al snel heel goed te kunnen acteren.

Het groepje jongeren besluit een verzetsdaad te organiseren. Mai moet aanpappen met collaborateur Mr. Yi en zo informatie zien los te krijgen over zijn beveiliging en zijn gaan en staan, zodat de jongens hem kunnen vermoorden. Dan ontstaat een spannend spel van doen-alsof en verleiding. Mai wringt zich moeiteloos in de entourage van Mr. Yi en speelt oeverloos mayong met Mrs. Yi en haar vriendinnen. Stap voor stap komt ze dichter bij Mr. Yi. Hij lijkt onder de indruk van de mooie verschijning, maar is vanwege zijn positie uiterst op zijn hoede.

Ang Lee neemt goed de tijd om dit verhaal op te bouwen. Daardoor maakt hij goed duidelijk dat Mai in een niet terug te draaien spel stapt. Zij zoekt toenadering, verleidt, maar heeft uiteindelijk de touwtjes niet in handen. De spanning loopt op, want Mai weet niet hoe Mr. Yi zal reageren. Wel weet ze dat ze niet terug kan. En als Mr. Yi toehapt, lijkt hij dan ook gruwelijk misbruik te maken van zijn positie. Mai kan niet anders dan dat lijdelijk ondergaan. Maar hoe passief is ze dan eigenlijk?

In de film draagt bijna iedereen een masker. Niemand is wie hij of zij lijkt. Maar zit onder dat acteerspel van de personages niet ook nog echt gevoel? En hoe gaat Mr. Yi om met gevoelens van liefde als hij zichzelf onmenselijkheid, gevoelloosheid en liefdesloosheid heeft opgelegd? En hoe voelt Mai zich als haar vriend Kuang eindelijk gevoelens van affectie toont? Is er naast haar rol als verleidelijke spionne nog ruimte voor echte liefde? Welke rol heeft sex en erotiek tussen de studente en de overgelopen Chinees? Wie onderdrukt wie? Wie maakt misbruik van wie? Of bereiken beiden de relatie en verstandhouding die ze juist graag willen?

Lust, caution is een adembenemende film. De setting in het China van de jaren veertig is prachtig, de plaatsing van dit verhaal in de Japanse bezetting van dat land is origineel. Maar bovenal is het zich langzaam ontwikkelende verhaal fascinerend. Je ziet hoe een relatie zich ontwikkelt zonder dat je weet waartoe dat leidt. En zelfs achteraf hou je vragen over de keuzes van de personages. Daardoor blijft de film nog lang hangen en geeft die na 2,5 uur nog voldoende stof om over na te denken.

Ik moet me achter deze woorden scharen. Spijtig genoeg had de film me niet echt goed in zijn greep. Op het acteren valt echt niets op aan te merken. Ik dacht zowaar dat het meisje dat de hoofdrol speelde een of andere Chineese filmster was. Nee hoor, dit was haar eerste rol! Voor de rest hunkerde ik steeds naar scenes die zich die overdag afspeelden. De donkere scenes hadden een video-achtige kwaliteit.