Into the Wild (2007)

Leg dan eens uit wat er geromantiseerd aan is?

Wat er geromaniseerd aan is? Nou, ongeveer zo'n beetje alles. Ten eerste vind ik de sfeer en natuurbeelden er te dik boven op liggen. Ten tweede vind ik het een beetje flauwtjes hoe hij zich de wereld voelt en overal een levensboodschap in lijkt te zien, terwijl hij gewoon in een busje zit. Ten derde vind ik de Chris een beetje onrealistisch afgebeeld voor zijn leeftijd. Het is natuurlijk herkenbaar dat jongeren zich willen afzetten, maar Chris vind ik hier helemaal geen jongere. Het is meer een oude kluizenaar in een verkeerd lichaam die meer houdt van de natuur dan van mensen. Mijn mening...

Klopt natuurlijk van geen kant.

Natuurbeelden liggen er te dik boven op? Geloof je niet dat zulke natuur nog bestaat op aarde?

''terwijl hij gewoon in een busje zit.'' Er is helemaal niks gewoons aan het leven in een busje afgesloten van de werkelijke wereld. Om dit te doen is het van belang dat je er een levensboodschap in ziet, anders kun je natuurlijk nooit zo'n grote stap ondernemen. Gewoon een logisch oorzaak-gevolg.

Chris is niet onrealistisch afgebeeld, op het einde van de film krijg je een foto van de werkelijke Chris te zien, en hij lijkt er toch wel heel erg op. Maar het is logisch dat je dit gemist hebt als je maar drie kwartier hebt gekeken.

Daarbij sterft hij ook nog eens dus nee aan Into the Wild is niks geromantiseerd. Ik raad je aan de film eerst maar eens af te kijken voordat je zulke uitspraken doet.

Well said!

Ik ben zelf in een situatie beland in 2007 dat ik een jaar zonder geld mezelf moest redden in Amerika en er komen ook veel punten in de film voor waar ik zelf destijds ook mee te maken had.

Film inmiddels alweer zo'n 5 keer gezien en blijft 1 van me favoriete films!

Herzien zal ik misschien over een tijdje wanneer mijn kijk er op weer gezuiverd is. Ik zal nog eens een poging wagen aangezien ik wel fan ben van Magnolia en Requiem For A Dream die jij zo hoog hebt staan, Max.

Voor mij een 5 sterren film. Ik had hem op dezelfde manier gemaakt. Inspirerende film

Een van de beste films die ik ooit gezien heeft. Het verhaal, de boodschap, de manier waarop het gefilmd is; ik zou niet weten hoe het beter zou moeten.

Ik vind 't wel een beetje raar dat die z'n geld verbrandt omdat die dat helemaal niet nodig zou hebben maar vervolgens gaat die wel doodleuk werken bij die graanfabriek en bij een 'McDonald's' om geld te verdienen zodat die pullen kan kopen voor z'n voorbereiding.

Tja, dan kan je zeggen omdat die 't zelf wil verdienen maar aan de andere kant is 't onnodig verspilde moeite.

Of je noemt het gewoon een vergissing, hij kwam er achter dat hij zijn ideaal toch ietwat moest aanpassen.

Ik snap de heisa om deze film niet. Wat mij betreft is het veel te Amerikaans. De natuur is bijvoorbeeld veel te mooi gefilmd. Je ziet alleen maar de mooie dingen. Ik mis echt de rauwe randjes die naar mijn mening de kijker juist zo kunnen raken. Ook zijn de shots zo kort terwijl de film juist heel erg lang duurt. Ik leer de hoofdpersoon niet goed kennen. Niet écht kennen. Mij te onrealistisch en teveel geromantiseerd. Jammer. Zou kunnen dat ik te hoge verwachtingen had.

Inderdaad, veel te veel geromantiseerd, gemiste kans.

Euh, je ziet iets over het hoofd, de kijkers worden namelijk wel geraakt.

Het is ook helemaal niet zo romantisch als je denkt. Ja, de natuur is mooi maar dat is ie ook, zeker als je het zo ver gaat zoeken. Het hoofdpersonage is daarentegen minder perfect. Gemist? Bekijk 'm eens opnieuw.

bommiestclaire geeft niet aan dat de kijker helemaal niet geraakt wordt. lees het stukje wat je zelf hebt geciteerd nog maar eens.

Volgens hem/haar, wordt de kijker niet geraakt op het gebied van een te mooie weergave van de natuur.

Lees onderstaande quote:

Had je nog wat?

Dat weet ik. Maar het is een beetje een gekke stelling, niet? Het is namelijk zo dat we de wereld bekijken door de ogen van het hoofdpersonage. En raad eens? Hij houdt van de natuur! Waarom zou de film dan de natuur als iets lelijk voorstellen? Trouwens, Into The Wild is niet alleen mooi maar ook gevaarlijk. Vraag het maar aan Chris.

@AC1: ja precies! Het feit dat je bommiestclaire's post uit zijn context rukt, en nu ineens slechts een klein stukje citeert, laat zien dat je begrijpt wat ik bedoel.

Er staat dus "Ik mis echt de rauwe randjes" (van de veel te mooi gefilmde natuur).

Maar als je liever hebt dat ik "Goh je hebt helemaal gelijk AC1" tik, dan wil ik dat ook wel doen hoor. Beetje zinloze discussie dit..

Ja, maar dat ligt niet aan mij. Jij zit ongelooflijk te mierenneuken. Voor alle misverstanden te vermijden zal ik in het vervolg de hele post quoten.

Ik vind dat Whoolie gelijk heeft, en AC1 het helemaal verkeerd begrijpt. Doe toch niet zo moeilijk man!

"Sean Penn maakte van het waargebeurde verhaal een eniszins bombastisch epos van een misleide ziel naar zichzelf", las ik ergens. Feit is dat de film fascineert en onderhoudt en als kijker krijg je de mogelijkheid om over je eigen bestaan na te denken. De hoofdpersoon probeert om de beschaving achter zich te laten om zo in de zuivere natuur zichzelf te worden. Niet iedereen zal de dromen, beweegredenen en visie van deze jongeman begrijpen, laat staan om te breken met zijn verleden en zijn bestaan op te geven. De beelden van de film zijn prachtig en het spel is prima. De regisseur's camera liefkoost het landschap en legt zijn onmetelijkheid vast. Met zorg verkent hij de relatie tussen mens en natuur en laat de conclusies aan de kijker.

Prachtige beelden, mooie soundtrack van Eddie Vedder en Hirsch is geweldig.

Sean Penn heeft een hele mooie film gemaakt.

ik snap echt niet dat iedereen deze overdosis meligheid voor zoete koek slikt

Ondanks dat hij op zijn avontuur weinig tot geen onaardige mensen tegen komt, wat ik me nauwelijks kan voorstellen, geef ik toch een 4 voor het gevoel wat ik bij de film kreeg. Dat gevoel ging alle kanten op en was een prima ervaring.

Ik hoorde pas gister van de film, dus ben na de film even gaan snuffelen op zijn > site

Ik weet niet, maar deze film greep mij niet echt bij de keel ofzo...

Beetje weirdo van een jongen, eigenwijs, hij had gewoon domme, domme pech.... maar ook zijn overmoedigheid is hem noodlottig geworden. Verder wel mooi in beeld gebracht maar een echte belevenis vond ik deze film niet.

Lees het boek eens en lever dan GEFUNDEERD commentaar....

Ik wil de film graag heel goed vinden, want het verhaal en het idee spreekt me echt aan, maar toch wil het maar niet lukken. Derde keer dat ik hem gezien heb en mn aandacht kon ik er niet echt meer bijhouden. Ik vind het hoofdpersoon niet echt symphatiek maar meer een wijsnes die alles beter weet.

Nee ik ga hem niet nog een keer kijken.

Wat een fantastische film is dit. Ik ben er nu, 1uur later nog mee bezig. Buiten alles wat al gezegd is (natuur, hoe het gefilmt is maar ook dat het er wel soms wat dik bovenop ligt) is het een bijzonder verhaal wat gewoon prachtig wordt weergegeven en verteld. Ik ben zeker onder de indruk en hoop nog meer van dit soort films te ontdekken!

Dat maakt de film juist zo boeiend. Enerzijds kan ik hem zo goed begrijpen, het breken met je leven en de verwachtingen van de maatschappij. Anderzijds vind ik hem zo'n ontzettende egoïstische klootzak. Die mengeling maakt hem als personage enorm interessant. Je kan hem niet zomaar een klootzak vinden, je kan hem niet zomaar een "held" vinden. Als je hem één van de beiden noemt, dan heb je volgens mij de film niet begrepen.

I want to take a walk to Salvation Mountain. Wanno go?

Een verhaal over een jongen die heel veel af te breken heeft vooraleer überhaupt in zichzelf weer te kunnen opbouwen. Alle leugens en conventies die erin gebracht zijn, zijn niet de zijne en horen niet bij hem.
De inhoud van de film vind ik erg waardevol en wordt goed vormgegeven, vooral in opbouw en toch ook in uitbeelding, zij het dat dat vrij eenvoudig gehouden is, m.i. zo 'gewoon' en dus herkenbaar mogelijk tbv mogelijkheid van inleving. Het is echt een diepgaand psychologisch en sociologisch portret geworden.
Het acteren overtuigde mij, de voice-over van de zus vond ik veel toevoegen en de muziek is ook fantastisch. Een goede en indringende film, erg geschikt voor contemplatie. De combinatie van opgeroepen antipathie zowel als empathie, die ik voelde voor de hoofdpersoon, vind ik awesome tot stand gebracht.

Eerst dacht ik: waar komt die zelfvernietigingsdrang bij die jongen toch vandaan? Daar krijg je pas na een uur enigszins antwoord op Dat maakt deze film zo sterk. Het eerste stuk denk je: wat een zak is hij toch (tegen zijn ouders bv). Het tweede stuk draait dat helemaal om als je verneemt welke afbrekende jeugd hij gehad heeft.

Ik zal mededelen wat ik nog meer in het begin dacht:
Een jongen die 'society' afkeurt en verlangt naar de 'wilde natuur'. Dit komt (naar ik ervaren heb) toch vaak uit de mond van jongeren die thuis altijd nog een gespreid bedje hebben om weer in terug te kunnen vallen. Altijd zullen pa en ma hem/hen weer graag in de armen sluiten, een veilige uitgangspositie voor 'wilde' avonturen. Mensen die zoiets niet achter de hand hebben, maar toch voldoende middelen hebben vergaard om zelfstandig te kunnen voortbestaan, zullen over het algemeen anders in het leven staan en niet zo arrogant alles willen weggooien. Dat opstandige komt regelmatig voort uit een luxe positie. Een strak burgerlijk opgevoede jongen die (tijdelijk) een alternatief (hippie) leven opzoekt, het komt zóveel vaker voor dan men denkt.
Well, my friend, all is not well at the hippiefront
Dit is sowieso al een interessant psychologisch en maatschappelijk verschijnsel.

Nu denk ik daarbij:
Duidelijk waaraan hij wilde ontsnappen en wat hij wilde kwijtraken door extreme ervaringen te zoeken en echtheid oftewel waarheid. Dat hij zo los stond van het zoeken naar intieme en persoonlijke aandacht vond ik ook te begrijpen, gezien zijn (levenslange) ervaringen thuis. Het gebrek aan persoonlijke aandacht en liefde was er van jongs af aan ingestampt.
Is het een verwend kreng? Nee integendeel, hij is zwaar emotioneel verwaarloosd. Of ja, hij is wel erg verwend, op materieel gebied.
Verplichte kost voor alle ouders die constant ruzie maken in het bijzijn van en over de rug van hun kinderen (zelfs meer dan 20 jaar lang!!!) en uitsluitend met zichzelf bezig zijn en dan ook nog hun persoonlijke aandacht voor hun kinderen vervangen door dode materie, dat schaadt!

mooi stuk dreiecke(vooral het laatste stuk)

Boring! Warrig, onrealistisch en opgesmukt hollywoodverhaaltje.

Het is een waargebeurd verhaal dus onrealistisch is het niet