Into the Wild (2007)

Geweldige film. Prachtig gefilmt mooie natuur en de muziek van Eddie vedder maken de film helemaal indrukwekkend!!!

Mooie film, maar op een of andere manier heeft het me, afgezien van de af en toe prachtige (natuur)beelden, nergens écht kunnen raken of ontroeren.

Ik vind het ook lastig om er iets zinnigs over te schrijven, want hij is zo LANG. Tegen het einde ben je alweer vergeten wat er een uur eerder gebeurd is.

De chronologie was aan de ene kant leuk gedaan, aan de andere kant had ik het wel iets simpeler uitgewerkt willen zien. Vond de structuur niet zo heel veel toevoegen.

Ook vond ik de hele thuissituatie en het motief van Chris om te worden zoals hij was niet geloofwaardig genoeg. Hij zal het vast moeilijk gehad hebben, en beschadigd zijn, maar heel die flarden van vroeger, en de situatie met zijn ouders, ik voelde het gewoon niet.

Daarnaast vond ik die voice-over van zijn zus regelmatig tergend pretentieus en irritant.

Verder weinig op aan te merken, erg ambitieuze film, prachtige beelden, maar het leek in zijn geliktheid af en toe wel een jeans-reclamespotje. Of dat erg is weet ik eigenlijk niet, het was fijn om naar te kijken (zeker ook door de appetijtelijke hoofdrolspeler).

Een kleine 4 sterren.

Moet een motief dan altijd duidelijk zijn? Is juist een sterk punt van de film dat dit ''vaag'' behandelt word. Zijn zus denkt hem te begrijpen maar Christopher praat er eigenlijk bar weinig over. Het is juist zo menselijk omdat zijn ''motief'' realistisch word behandelt. Alle ervaringen in je leven vormen uit eindelijk wie je bent en wat je wel of niet onderneemt. Herziening geeft inderdaad wat meer duidelijkheid en opheldering in bepaalde handelingen: film is echt een ervaring die door Penn vliegensvlug aan elkaar word gemonteerd. Eerste keer kan het wat snel overkomen, maar dit is ook juist de kracht van de film.

Heerlijke idealistischd road movie.

Zou het leven van deze jongen wel willen leven ondanks al wat er gebeurd.

Goed idee en adembenemende natuurbeelden vandaar toch 4 sterren

maar het verhaal kon me niet echt raken terwijl ik dit van deze film toch wel verwachtte

De eerste 5 sterren van mij op deze site gaan naar de prachtige film Into the Wild.

Ik bekeek deze film nadat ik de prachtige soundtrack van Eddie Vedder had gehoord. De muziek past precies bij de film.

Vrolijkheid en somberheid, het komt allemaal aan bod in Into the Wild. Dat, met de mooie muziek, het goede acteerwerk en het ijzersterke verhaal maken dit tot een fantastische film.

Die heeft er verstand van.

Dat is een mooi compliment voor iemand die net een half uur geregistreerd is

Prachtige film die begeleid wordt door even zo prachtige muziek van Eddie Vedder.

Het duurt even voordat de film op gang komt maar dan wordt je meegesleept een in verhaal vol emoties waarbij ik zelf van links naar rechts schoot. Het ene moment vraag je je af waar hij mee bezig maar net zo snel kun je niets anders dan respect hebben voor de levenswijze van Chris.

De mooie landschappen als de vele goede conversaties maken het in mijn ogen tot een topfilm die je meezuigt tot de laatste minuut en je met een brok in de keel achter laat.

Direct na de film op zoek gegaan naar verhalen over Chris en foto's, dit maakte het helemaal compleet voor mij.

4,5*

Ik snap zeker waarom mensen dit zo'n goede film vinden, maar voor mij was het geen film waar ik erg van onder de indruk was. Het is een mooi verhaal in een prachtige omgeving en geweldig gefilmd, maar het kon me nergens echt raken (ik hoefde niet eens te huilen toen hij dood ging, en ik kan je verzekeren dat dat heel vreemd is, want ik ben een echte crybaby). Hij duurde erg lang en er gebeurde bijna nergens iets spectaculairs. Niet dat ik een film pas goed ga vinden als er iets spectaculairs gebeurd, maar deze film gaat heel erg over ''jezelf vinden'' en dat is gewoon niet mijn ding. En wat ook wel mee heeft geholpen, is dat mijn verwachtingen gigantisch waren, omdat iedereen het al jaren over deze film heeft. Plus.. ondanks Chris zijn inspirerende verhaal, vind ik zijn avontuur in Alaska simpelweg getekend door naïviteit.

Echt een geweldige film die me helemaal meetrok in het verhaal, vooral omdat het gevoel van totale vrijheid ook bij mij erg belangrijk is. Vroeg me de hele film dan ook af wat ik zou doen, wat ik zou willen, waarom ik het niet doe, hoe ik het zou doen, etc. Wat Rinky hier ook ervaarde, soms dacht ik 'waar is die jongen in godsnaam mee bezig, de idioot' (bijvoorbeeld wanneer hij die meid niet bespringt terwijl zij er voor gaat liggen, haha) en op andere momenten prees ik juist zijn durf en acties en had ik de grootste respect voor de man. En dat maakt de film juist zo ontzettend sterk, ik keek niet alleen een film maar in feite was ik zelf aan het meereizen in mijn hoofd.
En of de regie en montage, en al die technische details, of dat ook allemaal goed in elkaar zit... tsja niet echt op geled eigenlijk, niet bij stilgestaan.. en dat betekend denk ik dat dat ook allemaal hartstikke goed in elkaar zat. De flashforwards en Flashbacks vond ik in het begin wat verwarrend en ik was ook even bang dat de film mij niet ging bevallen, maar godzijdank zette ik door, want het werd steeds beter en deze film zal ik zeker niet snel vergeten (jammer dat ik deze nooit in de bios heb kunnen zien want dat was zeker een onvergetelijke ervaring geweest).

de volle 5 sterren natuurlijk

Een van de mooiste films die ik in tijden heb gezien.

Er zijn van die films die af en toe in je gedachte naar boven komen. Into the Wild is zo’n film. Een aantal jaar geleden gezien en beoordeeld met drie sterren. Gisteren besloten om de beoordeling direct te verhogen naar vier sterren, met als reden dat de film me bezighoudt. Daarnaast ga ik op zeer korte termijn de film herzien want dat verdient Into the Wild. Van die herziening verwacht ik veel. Ik sluit niet uit dat ik deze film nog verder ga opwaarderen.

Ik kan me niet vinden met een ding en daar blijf ik bij , namelijk de Magic Bus , want als die er niet was dan was de hoofpersoon een saaie en lelijke reis tegemoet gegaan of toch niet ,ik bedoel de film is toch een beetje afhankelijk van die Bus en ik heb laatst The Grey gezien en daar beland Liam Neeson ook In To The Wild en dat is toch iets meer dan dit , neem als voorbeeld en vergelijk de Wolven die in The Grey voorkomen met die van In To The Wild de ene zijn Agressief en de andere Lief en dom en doen geen mens kwaad , maar Penn maakt het de kijker veel te makkelijk, kauwt alles voor en zoomt in op tranen, zodat het drama ons vooral niet kan ontgaan. Hij onderschat de kijker. En da's een kwalijke zaak.

Ik vond de boodschap aan het eind - gevat in dat ene zinnetje - dan wel weer zo sterk, met name door de lange, eenzame weg die de hoofdpersoon is gegaan om daartoe te komen, dat ik 'm misschien iets hoger waardeer. Ook vond ik de band die hij met Jan (Catherine Keener) erg mooi gedaan. Weinig woorden, maar veel liefde.

Mooie Film

Van 3 naar 4, zo begon het bij mij ook. Geloof me over een jaar heb je hem op 5 staan.

Inspirerende film

Haha wellicht eerder al schat ik zo in. Gisteren de film herzien en het deed precies wat ik er dit keer van verwachte. Enorme indruk achter gelaten. Vandaag of morgen schrijf ik er een stukje over en beslis dan ook wat ik met de beoordeling doe. Nu zou ik hem per direct naar de hoogst mogelijke score zetten maar ik moet het even op een rijte zetten

Into the Wild is veel meer dan alleen een film.

Sean Penn verfilmt met Into the Wild de bestseller van Jon Krakauer, over een tweejarige zoektocht van Christopher McCandless. Een zoektocht naar echte waarheid, naar vrijheid. Hij stierf van de honger in september 1992 in een verlaten bus in de wildernis van Alaska. Hij had toen al 113 dagen in de wildernis gezeten.

De film opent met dit gedicht en is kenmerkend voor de rest van de film.

There is a pleasure in the pathless woods;

There is a rapture on the lonely shore;

There is society, where none intrudes,

By the deep sea, and music in its roar:

I love not man the less, but nature more.

Vlak na het behalen van zijn universitair diploma knipt hoofdpersonage Christopher McCandless (Emile Hirsch) zijn identiteitskaart door en schenkt al zijn spaargeld aan een goed doel, en gaat op reis. Het einddoel? Alaska. Het werkelijke doel? De waarheid ontdekken of zoals hij, de dichter Thoreau, citeert in de film: ‘Rather than love, than money, than faith, than fame, than fairness… give me truth’.

Chris is altijd al een avonturier geweest vertelt zijn zus Carine ons maar hij is eveneens op de vlucht tijdens deze reis. Op de vlucht voor zijn ouders, voor materialisme, voor vastigheden en op de vlucht voor zichzelf. Tijdens zijn reis ontmoet Chris verschillende boeiende mensen, met ieder zijn eigen levensverhaal die Chris allemaal een levensles meegeven. Zo reist hij mee met een stel oude hippies in een camper, werkt hij mee op een graanboerderij, ontmoet hij een tienermeisje dat verliefd op hem wordt en ontmoet hij een oude wetenschapper die hem als zoon wil adopteren. De ontmoetingen met deze mensen laten telkens een deel van het karakter van Chris zien. We zien ook dat Chris bang is voor relaties. Telkens als hij een hechte vriendschap opbouwt gaat hij er vandoor. Hij is bang om weer teleurgesteld te worden. Door de moeilijke relatie met zijn ouders gelooft Chris meer in een sterke band met de wereld/de natuur rondom hem dan met de mensen rondom hem. Of zoals hij in de film citeert:

‘you are wrong if you think that the joy of life comes principally from the joy of human relationships. God’s place is all around us, it is in everything and in anything we can experience.’

Ten slotte verblijft Chris 113 dagen in Alaska in de ‘Magic Bus’. Hij ondergaat daar diverse ontberingen die hem uiteindelijk fataal worden. Chris sterft van de honger (eten van bessen) en wordt een tijd later, inclusief dagboek, gevonden.

De wijze waarop de film wordt verteld is erg sterk gedaan. We zien Chris in Alaska wat in chronologische volgorde wordt gefilmd. Daarnaast zien we vele flashbacks van Chris thuissituatie en van zijn reis. Deze afwisseling houdt de film erg boeiend. Dit was overigens voor de tweede keer goed te volgen. De eerste keer dat ik Into the Wild zag had ik wat problemen om dit goed te volgen. De rol van Christopher McCandless wordt op een sublieme wijze vertolkt door Emile Hirsch. Geloofwaardigheid en overtuigend vermogen ten top. Ook de rol van zijn zus, en van de diverse personages tijdens zijn reis worden op een sterke wijze vertolkt.

Verder zijn de beelden natuurlijk de kracht van de film. De aantrekkingskracht van de natuur, van de ongerepte natuur. Ik vind dit tevens een van de weinige minpunten. De natuur komt vrij geromantiseerd over terwijl de natuur keihard is. Graag had ik hier meer van gezien, meer hardheid van de natuur. Neemt niet weg dat de beelden enorm fraai zijn, en ook enorm fraai zijn gefilmd.

Ook de muziek van Vedder is ijzersterk. De soundtrack is één van de mooiste die ik ooit heb gehoord. Volledig genieten geblazen. De muziek past ook volledig in de film. Ik vind dat muziek een film kan maken of kan breken en tijdens deze film is dat eerste het geval. De muziek voegt een enorme waarde toe aan Into the Wild, aan het inlevingsvermogen. Ik kon echt heerlijk wegdromen met die muziek en ondertussen was ik in gedachte in Alaska. Geweldig!

Into the Wild zag ik een paar jaar geleden voor het eerst en toen beoordeelde ik het met drie sterren. Op basis van gedachte heb ik het pas verhoogd naar vier en door de herzieningsbeurt van gisteren verhoog ik het naar vijf sterren. De film heeft een aantal punten die ik misschien anders had willen zien, iets minder geromantiseerd. Maar die vijf sterren krijgt Into the Wild toch omdat het veel meer is dan een film. Het is een ervaring en zet je aan tot denken. Diverse mooie gedichten en overdenkingen, ondersteunt door de prachtige muziek en beelden, zetten mij aan om over diverse zaken na te denken. Daarnaast blijft het door mijn hoofd spelen. Genoeg redenen om dit met vijf sterren te beoordelen dacht ik zo.

5* voor de ultieme zoektocht naar waarheid/naar vrijheid!

de film zelf vind ik echt niks, duurt veeel te lang en kon me nergens raken of boeien, maar voor de mooie omgevingen wil ik hem nog wel 2 sterren geven.

Tranen.

Ik kan me niet voorstellen om alleen zonder XBOX 360 , gemeenschap en de wedstrijden van AJAX in dat Busje te leven.

Check, check en dat laatste word een makkie dus check.

Op naar het bussie

Persoonlijk vond ik dit prachtig maar kan

me voorstellen dat dit niet voor iedereen zo is.

Oh oh oh waren er maar meer van dit soort films!

Prachtige film, een film die je echt even flink wakker schud.

Bovendien maakt de muziek van Eddie Vedder het plaatje helemaal compleet.

Kan me helemaal in deze film vinden.

Dikke 4*

Prachtig verhaal, prachtige film, goed geacteerd! Ik kijk hem nu voor de 2e keer. Deze staat absoluut in mij top 10. Een must see voor iedereen!

Prachtige film waarin een net afgestudeerde jongen besluit om al zijn bezittingen en identiteit achter te laten en de huidige maatschappij te ontvluchten. Een bijzonder verhaal over een bijzonder persoon over een bijzondere reis vol bijzondere ontmoetingen. Ook levert de reis veel mooie natuuropnames op die begeleid worden door de wonderschone muziek van Eddie Veder. Naar het einde toe wel wat langdradig. Emile Hirsch is overtuigend in de hoofdrol. Ruim 4.0 sterren.

Wat een saaie rotfilm. Valse romantiek. Heb hem na 3 kwartier stop gezet, vandaar dat ik het oneerlijk vind als ik hem op die 3 kwartier zou beoordelen, maar man wat een saaie film.

Beetje langdradige film die niet altijd evenveel weet te boeien. Het einde vond ik het meest indrukwekkende van de film. Ik snap persoonlijk niet waarom deze film zo overdreven hoog word beoordeeld maar goed ieder zn mening zeggen we dan maar. Ik vind de film een krappe 3 sterren waard!

Best vermakelijk, maar erg lang en ik verromantiseerd perspectief. Ik snap niet waarom deze film zo hoog staat in de top 250.