ad
  • 139.660 films
  • 6.625 series
  • 20.074 seizoenen
  • 432.356 acteurs
  • 280.288 gebruikers
  • 8.089.369 stemmen
Avatar
 
banner banner

L'Harem (1967)

Komedie / Misdaad | 96 minuten
2,92 6 stemmen

Genre: Komedie / Misdaad

Speelduur: 96 minuten

Alternatieve titels: The Harem / Le Harem / Her Harem

Oorsprong: Italië / Frankrijk

Geregisseerd door: Marco Ferreri

Met onder meer: Carroll Baker, Gastone Moschin en Renato Salvatori

IMDb beoordeling: 6,6 (284)

Oorspronkelijke taal: Italiaans

Releasedatum: 6 oktober 1967

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play

Over L'Harem

Een mooie jonge vrouw lokt drie van haar oude liefhebbers naar een huis in Joegoslavië. Daar speelt ze met hun seksuele behoeftes en hun mannelijke ego's. Alles loopt uit de hand, maar of dat wel is wat ze wil?

image

Externe links

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van Mochizuki Rokuro

Mochizuki Rokuro

  • 18892 berichten
  • 12340 stemmen

In het begin een wat vlakke, zelfs wat saaie, maar wel verzorgd ogende film. Het laatste half uur is toch wel dermate ongemakkelijk (bijvoorbeeld de stemmingsomslag in de spaghetti scène) dat het toch wel de moeite waard was. Ferreri staat hier nog aan het begin van zijn carrière en naar wat ik begreep is deze film zo'n beetje het scharnierpunt, omdat het begon als broeierige thriller, maar later een sadistische satire werd. Zo in retrospect een voorstudie voor La Grande Bouffe en andere Ferrerisch-ontnuchterende karakterstudies. De muziek is van Morricone en kwam in mijn oren over als een vrij a-typisch werk van hem. Zeker in dat (atonale) laatste half uur, maar misschien kunnen de kenners als neo daar meer duiding over geven...