Death Proof (2007)

heb je de film wel gezien eigenlijk,jonge eerst zien en dan pas beoordelen,en je gaf wel 4 sterren aan kinderachtige KILL BILL 2.

ik ken jouw soort BRO

heb je de film wel gezien eigenlijk,jonge eerst zien en dan pas beoordelen,en je gaf wel 4 sterren aan kinderachtige KILL BILL 2.

ik ken jouw soort BRO[/quote]

Goed zo!

Ik ben fan van Tarantino, en Pulp Fiction en Kill Bill staan hoog op mijn lijstje favoriete films. En dat staan ze bij iedereen, maar als ik de imdb forums en FAQ lees, worden ze lang niet door iedereen die ze VET COOL vindt ook daadwerkelijk begrepen.

En ik vrees dat deze keer ik niet weet waar de film naar toe gaat. Er zit eindeloos veel gelul in en als de actie begint is de film al bijna afgelopen. En de dialogen zijn saai en lijken niet gemaakt te zijn voor vrouwen.

Ik begrijp de hommage aan Kurt Russel , muscle cars, b-films waarin schurken een hobby hebben gemaakt van mensen dood rijden en met stuntman Mike achtige macho personages, voeten, en hele lange vrouwen. Maar er gebeurt gewoon niets.

op zich wel een goede film duurt alleen lang voor er echt wat geburd.

2de deel van de film is toch het beste

Aparte film, vooral dat pak rammel wat stuntman mike op het laatst kreeg.

De hele setting van deze film is gewoon weer lekker typisch Tarantino!

Goed verhaal! Typische dialogen!

Lekker makkelijk op te pakken en goeie actie!

Das gewoon het heerlijke van Tarantino. Op de één of andere manier blijf je toch de film kijken omdat je wacht op die ene thrill die je wenkbrauwen doet fronzen.

Het hele verhaal erom heen, samen met typerende toevoegingen (blote voeten, diepgravende, nietszeggende dialogen, en die typische vage 70s deuntjes) maakt het allemaal af, en daarom in mijn ogen gewoon weer "My kinda movie!"

Waar ik wel even commentaar wil geven op hattorihanzo:

Alle films van Tarantino hoe je het ook went of keert bestaat voor 65% uit dialogen. Lekker droog...! Helemaal nietszeggend en daarom dus briljant.

Ook in Kill Bill 1 en 2, Sin City, Pulp Fiction en Jackie Brown zie je de vrouwen Typerend met een "set of balls" de film vullen.

Andere films zoals "Fear and Loathing in Las Vegas en Natural Born Killers krijgen voor mij ook een dikke duim!

Lijkt me trouwens ook wel erg vet als Tarantino en The Coen brothers een film samen gaan maken...

He ja, zo'n film wacht ik ook op v1ce!

Alhoewel niet alles wat Tarantino aanraakt veranderd in goud, maar deze keer toch wel in zilver.

Met name de eerste helft van de film vond ik wel te genieten, met de ubercoole finish aan het einde van dat deel, de crash.
Het tweede deel vond ik minder. De actrices bevielen me minder goed. Met name Tracie Thoms (de 'colored' vrouw, zoals in de film al wordt gezegd). Met haar eeuwige gangstah-getto-slang verpeste ze de sfeer een beetje, nigga-dit en nigga-dat, ik stoorde me eraan. Ik was zelfs bang dat ze het hele 70's sfeertje dat Tarantino zo prachtig opbouwt in één keer ruw zou verstoren, door de radio te switchen naar een freestyle van 50 Cent. Deed ze gelukkig niet, of is dat een spoiler?

Vind de film minder dan Planet Terror, maar eigenlijk niet te vergelijken. Stuntman Mike is geweldig, jammer dat hij moet verliezen. Naar mijn idee had zijn personage nog beter geweest als hij ook de tweede groep chicks had 'verslagen'. Ik had hem graag gezien als onoverwinnelijke kwade stuntman, maar het mocht niet zo zijn
Niet kijken als je niet van oeverloos gelul houdt. Anders wel!

Na het zien van deze film heeft Tarantino voor mij definitief afgedaan. Pulp Fiction vond ik magistraal; zo'n beetje mijn favoriete film aller tijden. Een (voor die tijd) unieke, vernieuwde mix van droogkomische dialogen, cartoonesk geweld, bizarre karakters en bij vlagen briljant acteerwerk. Daarna is het Quentin duidelijk een beetje in de bol geslagen. Jackie Brown vond ik nog wel leuk, vooral vanwege de altijd welkome aanwezigheid van Sam Jackson en Robert deNiro, maar tegen de tijd dat meneer op de proppen kwam met die stompzinnige, over twee films uitgesmeerde kung fu-pastiche Kill Bill had ik het wel zo'n beetje gezien. Goed, nu heb ik ook niet zo gek veel met klassieke kung fu-films, dus dat had dan nog aan mij kunnen liggen. Met dat idee in mijn achterhoofd laatst toch Death Proof gehuurd. Mijn god, wat een miskleun. Stompzinnige dialogen, onsympathieke karakters (en dan heb ik het vooral over de dames, zowel in het eerste als in het tweede deel), en Kurt Russel doet het best leuk als Stuntman Mike, maar kan zich bij lange na niet meten met bijvoorbeeld Samuel L. Jackson in Pulp Fiction en Jackie Brown. Het feit dat de film bedoeld is als een hommage aan de grindhousefilms uit de jaren 70 zal me verder een zorg zijn; die waren meestal ook niet om aan te zien, en verdienen wat mij betreft dus ook niet speciaal een eerbetoon. Storend vond ik ook het feit dat er constant werd gerefereerd aan eerdere Tarantino-films -de arrogantie ten top, als je het mij vraagt- en de niet bepaald subtiele sluikreclame voor een bepaald merk Tequila. Nee, Quentin moet nu wel met iets geniaals op de proppen komen wil hij mij weer voor zich winnen...

De reactie in dit forum zal ik helaas moeten delen.

Tarentino had deze film niet moeten maken. Een verspilling van talent en materiaal. Anderhalf uur gelul en een kwartier actie. Waar gaat het nou uiteindelijk over.

In het begin een replay van Planet Terror, een grindhouse effect (alweer!!), later een ongeloofwaardite achtervolgingsscene.

Waar is het verhaal?. Is dit trouwens nog het enige wat Kurt Russel kan?

Als Tarentino nog geloofwaardig wil blijven zal zijn volgende echt iets in de stijl van "Desperado" of "From Dusl Till Down" anders kan hij de rest van zijn leven slijten in het b-genre. Kan hij alleen nog maar grindhouse maken.. Dan zal hij ook de echte actuers niet meer in zijn films krijgen...

Het komt niet hoger dan één !!

Weeral een redelijk mooie film van Tarantino, hij heeft al een paar hooggewaardeerde films op zijn naam staan.

Ik vond het helemaal niet erg dat hij een rol opzich nam als Warren, tenslotte hoefde hij niet veel te doen en heeft er wellicht een zak geld mee uitgespaard.

Kurt Russell zet perfect zijn rol neer als Stuntman Mike een psychopatische killer, zijn auto paste perfect in het plaatje van de jaren '70. De crash scènes waren dan ook subliem.

Leuk dat het beeld even over ging naar zwart/wit, leuk naar de verwijzing van Kill Bill maar dan past de I-Pod en de gsm niet in het plaatje van de jaren '70.

Een minpuntje vond ik de reclame van Big Red, de automaat werd niet toevallig in beeld gebracht en het meisje zette ook niet met toeval de naam op het blik mooi naar voren. In elke film zit er tegewoordig wel reclame, maar nu valt het wel meer op.

Wat ik wel goed vind van Tarantino is dat hij telkens zijn passie in zijn films steekt zoals in Reservoir Dogs en Pulp Fiction = prachtige muziek, en in deze film zeker zijn grote passie voor auto's.

De film straalt echt girlpower uit en het einde vond ik ook zeer onverwacht en hoefde niet meer te zijn.

Een moderne Tarantino film met een jaren '70 tintje.

Het grappige is dan dat het merken van Tarantino zelf zijn, hij heeft ze verzonnen net zoals de Big Kohona(?) Burgers in Pulp Fiction

Nee, hij kan natuurlijk niet alle kledingstukken dat de acteurs dragen echt namaken... Maar Big Red is ook weer zo'n verzonnen merk, dat bedoelde ik eigenlijk.

Heb je de film wel gezien?

http://static.flickr.com/46/176849828_ad4b146582.jpg

Het bestaat echt.

Big Red is dan wel weer een merk dat echt bestaat. Het is een goedkope softdrink welke vooral wordt verkocht in van die kleine supermarkten, maar het is niet te zuipen, naar het schijnt.

Dan vergis ik mij met iets anders en ja ik heb de film gezien maar ik heb hem gezien in de Grindhouse versie. Ik stem niet op deze omdat deze langer is en hij staat ook apart op de site dus tot ik deze volledige versie heb gezien stem ik hier dus niet op.

Heb de film net 2 keer gezien, en vind hem geweldig, misschien wel Tarantino's beste na Pulp Fiction. Oké, hij is soms traag, zoals al zijn films, maar de laatste 20 minuten zijn onovertroffen qua tempo en energie. Mijn dochter was ook onder de indruk.

Let op, dit wordt een klassieker onder tienermeiden.

Wat een monsterfilm, heerlijk. Dat is ook het briljante aan Tarantino. Hij maakt films op zo'n wijze dat ofwel je vindt het super, of je vindt het helemaal niets. Voor mij deze keer absoluut het eerste!

Heerlijke donkere sfeer in het begin, platte actie halverwege en een heerlijke opbouw vanaf het tweede deel met een subliem einde. Wat een kunstenaar is die man.

Het eeuwige gepraat over welke film van hem beter is dan de andere doet eigenlijk niet terzake. Tarantino kan de grootste regisseur allertijden worden als hij alleen maar films maakt die het grote publiek leuk vindt, gewoon allemaal klonen van bijvoorbeeld Pulp Fiction. Dat hij niet zo gemakkelijk denkt is bewonderenswaardig; hij kiest films uit die hij wil maken en doet dat vervolgens op de Tarantiono-manier: met oog voor detail.

Nogmaals, een heerlijke film (maar niet voor iedereen!)

DE BESTE FILM EVERRR!!!

I LOVE IT

ZEKER WEL 5*

ik vond hem ook zeer goed , het zijn eigenlijk 2 delen waarvan ik het eerste deel beter vond ... 4 sterren

Dus jij vind het leuk om een stel vrouwen uren achter elkaar te zien leuteren over helemaal niets, en dan ook nog eens met een herhaling.

Waarschijnlijk begrijp je het niet zo goed.

Dit is de tweede film, naast Escape from L.A. die van mij 5 sterren krijgt. Ik vind het een erg stoere film. Girl Power op en top. Vlijmscherpe dialogen. Als je van ruige dames houd met een brutale mond: See it!

En Kurt Russel he.. ge.wel.dig. fout.

Muziektip: The Coasters - Down in Mexico

zo geil

Wie ooh wie, welke vrouw wil en kan voor mij zó lapdancen??!...mijn god

Eigenlijk ben je (ik als "man" zijnde..) live getuige en zit je middenin het geklep van de vrouwen. Héél goed gedaan (als ik mijn vriendin zo nu en dan aan de telefoon hoor.. Welke man kan zich niet verplaatsen in "Stuntman Mike" die aan de bar gaat zitten en 'n poging waagt(?) Wederop geweldige muziekkeuze van Tarantino, en dat gebulder van o.a. de Chevy. Typische Tarantino momenten, knap gedaan, doet helaas wel onder voor Pulp Fiction, maar dat kan ook niet anders.

Deathproof is een lekker weghappende film. Jammer van het over de top gaan met de "beschadigde film" dit leidt af en toe af. Russell schmiert geweldig en de actie is prima. Geweldige score en nog coolere cinematografie zoals we gewend zijn van Tarantino. Maakte deel uit van de doublefeature Grindhouse die om commerciële redenen uit elkaar werd gereten. Goed.

Persoonlijk vond ik de film niet zo leuk, de nietszeggende dialogen en het camerawerk vond ik ook een beetje iritant.

Een beetje over de top...jammer.

Leuke film, typisch Tatantino. De soundtrack vind ik zeker de moeite.

ik vond hem niet echt boeien.. er zit wel een goed verhaal in maar het schoot gewoon echt niet op!:P te weinige actie en het einde sloeg nergens op:P

Jij hebt er verstand van joey!

Weer een leuke nieuwe Tarantino film. Dit keer gemaakt voor de serie Grindhouse, maar toch helaas niet zijn allerbeste. De film is helemaal in de jaren 70 stijl gefilmt met strepen en tikken door het beeld met natuurlijk allerlij dingen van deze tijd. (behalve de Oldtimers dan) Film bevat in ieder geval goed acteerwerk waaronder Kurt Russel als een grappige cynische maar toch coole stuntman Mike. De cynische dialogen van hem waren fantastisch. De dames deden het ook goed. De reden trouwens dat dit niet QT beste film is is toch wel een beetje het feit dat de film op bepaalde momenten afhaakt. En dan heb ik het over dat vaak ellenlange wijvengewauwel van die meiden als ze ergens naartoe rijden. Maar Kurt Russel maakt toch weer een hoop goed. Maar is toch niet meer zo cool als word teruggepakt door die andere groep meiden. Was BTW ook een van de hoogdepunten van de film. Maar toch jammer dat het op bepaalde momenten afhaakt. (lees argument hierboven)

Maar desalnietemin toch een aangenaam filmpje. Quintinn heeft er ondanks dit niet in de 5* categorie staat er toch wel iets moois van weten te maken.

4,0*

Niet een van Tarantino's meesterwerken. Maar zeker een leuke film. Grindhouse-partner Rodriguez kwam beter uit de hoek. Maar al bij al heb ik genoten. Geweldig regiesseurwerk, de film kwam een beetje langzaam op gang en het einde was juist een beetje afgeraffeld. Maar geërgerd aan deze film heb ik niet gedaan. En wat een geweldige soundtracks weer. Iets waar juist Robert weer van kan leren.

Al bij al een 3,5*

Een Tarantino is voor mij een onbeschrijfelijke ervaring van euforie en genoegdoening. Ik was bang dat ik deze zo in mijn adolescentie wel verloren zou hebben. Niets is minder waar. Ook deze nieuwste maakte mij weer ouderwets opgefokt als een puber met ADHD. Waar dat dan precies aan ligt? Ik zou er zo mijn vinger niet op kunnen leggen, want Death Proof heeft zeker een aantal mankementen. De scherpe dialogen van Reservoir Dogs en Pulp Fiction zijn hier namelijk verworden tot een oeverloos gelul van jewelste. Na een tijdje had ik het wel gehad met al die hopeloos oppervlakkige meiden en hun weinig verheffende gekakel.

Maar toch maakt de grande finale dat meer dan goed, want ondanks alle voorgaande irritaties voelde ik de extra touch van Tarantino weer terug. De man is als een soort Andy Warhol; van de grootste oppervlakkigheid weet hij toch een intense schoonheid te maken. Inhoudelijk is het wellicht niet wereldschokkend verheffend, maar het is zeker innovatief, eigen en tot in de puntjes gestileerd. Juist de puberale jongetjes-humor erin is wat zijn films zo aansprekend maken, en ook hier is dat weer rijkelijk aanwezig Het is natuurlijk jatwerk als de raven dat hij daar toepast, toch weet hij alle ''gestolen'' elementen om te vormen tot iets compleet nieuws. Het is bijna een genre apart geworden: potpourri van hommage's.

Overigens beschouw ik het desondanks als zijn minste film, want er had echt behoorlijk wat materiaal afgekund. Zoals ik eerder al stelde: het geneuzel van de vrouwelijke karakters wordt soms wel vermoeiend. Dat neemt niet weg dat er ook hier een aantal scenes in zitten die op mijn netvlies gebrand zullen blijven. Meer een gevoel dan een rationeel iets.