Death Proof (2007)

Welke bedoel je?

Leuk sfeertje in de film,verhaal is goed maar vvel onnodig gepraat,leuke actie op het moment dat het nodig is

Het spelen met de beeldkwaliteit geeft geeft extra cachet aan deze film,casting is ok

Voor mij is deze film 3.5 * waard

En je geeft 1.5

Als hij een eerbetoon wilde maken aan Grindhouse films, waarom heeft hij het dan toch weer volgepropt met zijn gebruikelijke hippe dialogen. In deze film zat ik me er echt aan te ergeren, personen die verhalen vertellen over hachelijke situaties en oude films. De scene waarin de vier vrouwen in een cafetaria met elkaar praten over van alles en nog wat lijkt als 2 druppels water op de beginscene van Reservoir Dogs. Daarbij begint het ''kijk mij eens wat ik allemaal weet van oude films'' trucje me behoorlijk te irriteren. Zijn volgende film Inglorious Bastards is trouwens ook weer een ode, ditmaal aan oorlogsfilms, te weten The Dirty Dozen en Quel Maledetto Treno Blindato, dus dat zal ook wel weer vol jatwerk zitten.

Het feit is dat jij zelf niet tevreden was met die woordkeuze.

Ik weet niet op welke bronnen jij je gebaseerd hebt inzake het eigenlijke doel van deze film en waar je dus het woord "parodie" vandaan hebt gehaald. Maar het is zo dat ik en jij beiden vinden dat "parodie" hier niet op z'n plaats is.

ik vond het werkelijkwaar een superfilm. Helemaal Tarantino erg genoten. Eigenlijk gewoon een bizare film. Het 2e deel van de film neemt een (ondanks dat je het aan voelt komen) toch een verrassende wending en de "bitches" maken kort en metten met het speenvarken .

Ben geen kenner van de grindhouse films maar was aangenaam verrast door deze film. Een mooie 4*

Deze:

http://www.amazon.com/Death-Proof-Original-Soundtrack/dp/B000N3ST7K

er is ook een wereld buiten bol.com haha

Naar de oprechte oorzaak voor het onbezonnen verknippen van deze oorspronkelijk bedoelde double bill hebben we waarschijnlijk het raden, maar de kans dat commerciële motieven de artistieke eigenheid van dit project hebben gekelderd is niet gering. Aldus ging het grindhouse-concept helemaal naar de haaien waarna enkel een broze pastiche overbleef die van talrijke gimmicks aan elkaar hangt. Een brakke geluidsband, groezelige beeldkwaliteit en hier en daar een beeldlijnstoring die over het scherm danst. Best leutig allemaal, maar helaas slagen deze truckjes er niet in de dorre essentie te camoufleren: oersaaie, holle dialogen doorspekt met nutteloze vloeksalvo’s die vergeleken met Tarantino’s eerdere werk niet meer dan inspiratieloos en geforceerd aandoen. We moeten nog gaan geloven dat Pulp Fiction een gelukstreffer was. Toegegeven, het hele idee rond stuntman Mike en zijn moordende machine is een uitstekende katalysator voor hersenloze pulp, maar de regisseur van dienst haalt veel te weinig uit dit veelbelovende concept. Blijft over: een redelijk lege film die nu en dan de kijker wakker schudt met semi-spectaculaire autoachtervolgingen en enkele verplichte verwijzingen en die algemeen beschouwd maar net genoeg entertaint met z’n vele spitsvondigheden.

Hoe bedoel je?

Ik heb mij zelden zo geërgerd aan een film! Die Tarantino heeft voor mij nu echt definief afgedaan, wat een pretentieuze eikel. Hij heeft mij met deze prent nergens weten te boeien. Na een veel te trage inleiding, kan het er normaal gezien enkel beter op worden. Behalve in deze film dan, hij wordt gewoon saaier met de minuut. Zijn kijk - naar - mij - ik - ben - een - genie - want - ik - schrijf - atypische - conversaties begonnen mijn keel werkelijk uit te hangen, voeg daar zijn misselijkmakende kop en zijn hoogstenerverende stem aan toe en je krijgt deze draak van een film... Het enige pluspunt vond ik het einde wat ik wel leuk gedaan vond, en de eerste "crash".

Kan iemand van de aanhangers van Tarantino mij hier eens uitleggen waarom halverwege de "vintage"-stijl gewoon wegvalt en hoe je er in godsnaam in kan slagen om van een film met een tiental bloedgeile jongedames zo'n misgedrocht te maken?????

1.0*

Ik moet eerlijk toegeven dat ik ook een beetje dat gevoel heb bij Tarantino's oersaaie, barslechte dialogen. Vrij puberaal allemaal en waarom toch altijd die "fuck" erin? Er zijn zoveel mooiere, interessantere en meer veelzeggende woorden. Echt weinig inspiratie die kerel...

Het veelvuldige f*ck tot daar aan toe, waar ik me harder aan ergerde waren de onderwerpen. Het had bij momenten iets weg van een mix tussen een gansta en een meidenfilm...

Het eerste deel van Death Proof is geweldig. Tarantino’s eerbetoon aan de slonzige b-slashers/exploitationfilms uit de jaren ’70 gaat tot in de details en resulteert in een artistieke mix van obsceniteiten, opzettelijke filmfouten, allerlei knipoogjes, zinloze conversaties en een vleugje grof geweld. Kurt Russel is fantastisch als gevaarlijke stranger en de veelvuldige 'hot pants' zijn ongelooflijk sexy.

Spijtig genoeg krijgt Tarantino na de helft van de film een beetje last van grootheidswaanzin en denkt ie dat hij de boel zomaar 180° kan omgooien en het kan redden met de –inmiddels nog lozer geworden- praatjes alleen. Weg slechte beeldkwaliteit, weg typische filmfoutjes, weg knipoogjes, weg sfeer. Enkel 4 tienergrieten die de rest van de film verderlullen in een audiovisueel bitter lege doos. Ai Ai. Volgende keer beter maar weer. Hopelijk.

2,5*

Absoluut geen slechte film maar wel jammer van dat slappe gelul de hele film door. Het ging echt helemaal nergens over, maar er zaten zeker top scenes in deze film. Als er iets meer actie in zat had ie een hoger stem gekregen van mij maar nu wordt het een 3*

Na het zien van Death Race 2000 (1975) heb ik sterk het vermoeden dat er in Death Proof ook een aantal verwijzingen naar deze film zitten... De meest opvallende zijn het landschap waarin gereden wordt, de manier waarop de camera over de weg racet en het door borden langs de weg heen beuken. Dat vermoeden wordt alleen niet bevestigd door IMDb... Terwijl het juist typische jaren '70 B-pulp is.

Iemand?!

(even zoeken en dan kun je eerder genoemde film ook op internet eens bekijken...)

Wat een onzinnige kritiek toch weer. Deze film wordt geheel onterecht vergeleken met krakers als Reservoir Dogs etc. terwijl dit gewoon een soort tussendoortje is voor Tarantino die hij eigenlijk samen met Rodriguez en een aantal andere vrienden heeft vervaardigt. Waarom moet alles van een regisseur, zelfs een met de bekendheid van Tarantino, nou altijd vergeleken worden met eerdere successen? From Dusk 'Till Dawn was ook een soortgelijk project, maar daar hoor je niemand over omdat het niet zoveel is gepromoot als deze film. Laat de kerel toch in z'n waarde. Ik zie 'm echt nog wel op de proppen komen met een kraker als een Kill Bill of een Pulp Fiction, maar zoiets flik je niet elk jaar. Wanneer ik de reacties bij deze film lees denk ik: Als je wint heb je vrienden, rijen dik echte vrienden... Over de film zelf: Nee, ik vind het ook geen klassieker, maar het is heel vermakelijke pulp in 70's stijl met een aantal hyperkinetische scenes en een paar zieke kills. Maar voor de echte ervaring moet je denk ik gewoon de double-bill zien met beide films, en die moet ik nog bekijken.

4.

Hij heeft zelf anders beweerd.

Nou, misschien was het wel geen tussendoortje, maar dan nog hoeft ie niet bij het grof vuil gezet te worden. Want de film is verre van slecht.

Vind ik ook, hoor.

Ik vond het aantal vermakelijke hyperkinetische scènes in vergelijking met het aantal oersaaie slaapverwekkende zwaar in de minderheid... De film komt zeer traag op gang en kabbelt op zijn dooie gemakje verder met slechts één scène die dit tempo doorbreekt, namelijk de autocrash. Hierna valt de film nog stiller! Sorry, ik denk dat er geen twijfel over kan bestaan dat de gehele film op zijn minst pretentieus te noemen is. Zeker omdat halverwege zijn gehele opzet verdwenen lijkt te zijn, namelijk het tonen van de pulpsfeer van de jaren '70. Nogmaals, waarom verdwijnt deze sfeer??

Over het volledige project (death proof + planet terror) kan ik niet oordelen want planet terror staat nog op mijn lijstje van films die ik dringend moet zien!

Onbegrijpelijk, inderdaad. Een duidelijk pretentieuze zet die nergens toe leidt.

Vond de film na al dat krampachtige gedoe om die sfeer te creëren juist veel beter worden. Veel beter zelfs. Russel, maar vooral de vrouwen zijn stukken leuker, om over de fantastische autorace (en de jankende Russel) nog maar niet te spreken.

Ik vond die autorace zoals je het noemt (de achtervolging met het meisje op de motorkap bedoel je?) Juist een van de meest frustrerende en lelijke autoachtervolgingen ooit, alleen op het einde werd hij leuk. Dat hele gedoe met op die motorkap liggen sloeg helemaal nergens op.

Tja, de eerste drie kwartier kwamen helemaal uit het niets. Het motorkap gebeuren had nog enige background. Sowieso een geweldige scène, omdat het geheel zonder trucage gedaan is...

Die laatste chase vond ik wel tof maar veel te laat (zoals s0062423 aangeeft veel te weinig verroerende scenes in verhouding). Daarvoor moet je eerst nog meer dan een half uur naar loos vrouwengezwets zitten luisteren. Bovendien is het niet alleen de sfeer die verdwijnt halverwege, Tarantino laat in het geheel maar weinig memorabels meer zien op visueel vlak. Enne... die eerste 3 kwartier uit het niets? Dan ben je duidelijk aan heel wat background voorbijgegaan vrees ik.

Vond die eerste drie kwartier veel meer gezever dan het gelul van het tweede groepje vrouwen, omdat die daadwerkelijk nog tot actie overgaan en je niet het idee hebt dat je voor Jan L. hebt zitten luisteren. Dat het visueel minder interessant was zie ik niet zo. Ik zag in de eerste drie kwartier vooral dat Tarantino op een krampachtige manier probeert een Grindhouse film probeert te creëren, maar tegelijkertijd hiermee gewoon een erg lelijke film maakt. Erg leuk, zo'n brakke soundmix, maar wat draagt het bij? Ik raak niet meer betrokken in de film ofzo...

Ik zie op deze pagina niemand die Death Proof met Tarantino's eerdere kaskrakers vergelijkt. En op de vorige pagina hoogstens een man of twee, dus dat valt allemaal nogal mee.

Is volkomen subjectief natuurlijk. Een regisseur die in mijn ogen één goede film heeft gemaakt en voor de rest maar wat aanmoddert en zichzelf herhaalt met zijn opdringerige, zagerige stijl kan ik moeilijk een meester noemen.

Tarantino plakt hier niet zomaar klakkeloos wat grindhouse-elementen aan elkaar voor alle duidelijkheid, maar maakt een artistieke mix van filmfouten en benedenmaatse technische kwaliteiten. Geniaal wat mij betreft. Wat het bijdraagt? Naast ondermeer kunst en originaliteit, om in de sfeer te komen uiteraard.

Het verschil is dat je in het tweede deel pas helemaal op het einde een vleugje actie krijgt en in het eerste is er al heel gauw spanning (in de wagen, tijdens de conversaties tussen Russel en die blonde griet...) en er gebeurd ook veel meer om de dialogen heen (Tarintino weer met zijn cameo, een lapdance...). De seksuele geladenheid en onnozelheid van de gesprekken past ook geheel in de context, typische elementen van dat soort films die Tarantino wil toespelen. Het heeft functie. Praten over CGI of iemand een GSM zien gebruiken wanneer je het gevoel hebt dat je naar dergelijke pulpfilm uit de jaren '70 zit te kijken komt op zijn minst speciaal over. Met normaal beeld vervalt dat allemaal, en rest alleen nog wat leeg gewauwel die veel aan context of functie verliest. Als je dat dan nog eens voor de resterende 45 min erg standaard in beeld brengt kan je dat echt niet meer rechttrekken met één wilde scene op het einde vind ik.

Waanzinnig goed.

Alle analyse daargelaten, een goede film is er een waar je van begin tot eind ademloos naar kijkt zonder een moment te denken aan de vuilniszakken die je nog buiten moet zetten, of erger, "dat kan helemaal niet".

Maar ik ben bevooroordeeld want fan. En ik ben een vrouw dus misschien dat daarom de dialogen mij wel konden boeien.

Wat mij opvalt is dat de kritiek zich vaak op een aspekt richt. Over smaak valt niet te twisten, maar als je een film opdeelt in "carcrash", "dialogen", "aantrekkelijke vrouwen", en de onderdelen vervolgens per stuk beoordeelt, ... tja.. waar blijft dan de suspension of disbelief.

Tot slot, zoals alle Tarrantino's heeft ook deze een schitterende soundtrack. Maar ook hiervoor geldt dat het wel je smaak moet zijn.