Cidade dos Homens (2007)

Sterk vervolg op Cidade de Deus, al is de term "vervolg" misschien niet helemaal op z'n plaats. Het lijkt me beter om deze film gewoon naast de andere te zien.

Ik twijfel zelfs nog of ik hem niet beter vind dan Cidade de Deus. Wat ik alvast erg aantrekkelijk vond aan deze prent was de verbluffend mooie cinematografie. Alles werd geschoten met een grove korrel, met veel aandacht voor fleurige kleuren en soepele camerabewegingen die mooi aansluiten bij de Braziliaanse frivoliteit.

Het verhaal blijft zoals verwacht niet gespeend van de nodige dramatiek die dit soort films de moeite waard maakt. Het blijft schrijnend om te zien hoe, op bepaalde plaatsen in de wereld, mensen er amper in slagen uit de criminaliteit te blijven, ook al zijn hun bedoelingen nog zo goed. Dat aspect kwam in deze film bijzonder sterk naar voor. Verder is er veel aandacht voor de twee uitersten die van Rio zo'n fascinerende stad maken: de zon, de zee en het strand en daartegenover de smerige favelas waar elke dag opnieuw een strijd op overleven woedt.

Kortom, een film die een stuk evenwichtiger gebracht werd dan Cidade de Deus en mij qua beeldenpracht nog iets meer kon overtuigen, met dat enige minpuntje dat de personages hier net wat beter uitgewerkt hadden mogen worden.

Ik ben het niet eens met de bovenstaande meningen, want ik vind deze zijn 'voorloper' ver overtreffen. Net als in City of God wordt hier zeer overtuigend de drukkende broeierige sfeer van Zuid-Amerika in beelden omgezet. De kleine straatjes, de schelle muziek, de zweterige bovenlijven, de snelle montage en de vele kleurenfilters dragen hier allemaal aan bij, waardoor het zelfs allemaal net iets beter wordt.

Maar ook hier is het verhaaltje net iets te rommelig. Aanvankelijk toch, later wordt het allemaal iets duidelijker en krijg je een aangrijpend maar bovenal zielroerend meeslepend verhaal voorgeschoteld. Wat hierbij zeer sterk is, is dat de ruzie tussen de twee vrienden langs beide kanten gemotiveerd is. Er is dus geen goed en slecht, het is allemaal een kwestie van perceptie. Hierdoor kan je je dus aan beide personages spiegelen, wat de emotionele rit enkel ten goede komt.

Voeg daarbij een paar visuele pareltjes (bvb; de motorrit met de verspringende achtergrond & de confrontatie tussen de twee vrienden met de steeds focusverleggende camera ), de solide acteerprestaties en de magnifieke setting en je hebt in een notendop mijn betoog voor deze score;

4,5*

Nooit de serie zelf gezien maar dit was ook wel te pruimen.

Maarja zoals het al aangekondigd was een dikke spin-off van Cidade de Deus. Weinig nieuws onder de zon, dezelfde kunstjes gebruikt enkel dan een niveautje lager.

Al blijven z'n Braziliaanse projecten wel smaken, het is misschien wel één van de mooiste landen om te gaan filmen. Veel bruisende locaties met heel wat mogelijkheden voor de regisseur. Zeker als men het harde straatleven wil schetsen.

****

In de bijbehorende serie had ik het gevoel dat ze zoekende waren naar een juiste vorm, maar in deze film hebben ze die zeer zeker gevonden. Het krachtige drama uit de favela's wordt mooi gekoppeld aan de intense vriendschappelijke relatie tussen Laranjiha en Acerola. De losse eindjes die over waren gebleven - met name de ontbrekende vaders van de twee jongens - worden hier mooi bij elkaar gebracht. Ik kan bijna niet geloven dat hun verhaal nu waarschijnlijk echt klaar is. Stiekem hoop ik dan ook dat er nog een vervolg in de pijplijn zit. Bij veel mensen lees ik de kritiek dat het minder sterk is dan ''Cidade de Deus''. Dat klopt, maar ik denk dat je een groot deel van de impact mist als je de serie zelf nooit gezien hebt. De betrokkenheid met deze twee jongens wordt vergroot als je ook gezien hebt hoe hun leven in de favela in elkaar steekt. Het mooie aan serie en film is dat zij juist een warm en menselijk beeld schetsen van mensen aan de onderlaag van de samenleving, en hoe zij slachtoffer zijn van de geweldsspiraal. In die zin heeft dit zelfs een meerwaarde op die klassieker waarmee het allemaal ooit begon.

Je vraagt je toch af wat sommige mensen bezielt, om in een paradijselijk gelegen stad als Rio de Janeiro in de weer te zijn met hun geweren?! Men kampt duidelijk met teveel kapiteins op een schip in deze film, waarin men vecht om ''een heuvel'' in handen te houden. Echt raken of overdonderen kon het mij allemaal niet, te wijten aan het falen van de film om van sommige dingen echt een bepaalde dreiging uit te laten gaan. Wel heb ik veel plezier beleefd aan de kleurenpracht, de overgestileerde shots, de dynamische cameravoering en al de bedrijvigheid in de nabijheid van alle straten, nauwe stegen, trappen en het strand. 3*

Sterk 'vervolg', hoewel iets minder meeslepend dan 'Cidade de Deus'.

Weer wordt er een realistisch beeld geschetst van de armoede en criminaliteit in de sloppenwijken van Rio de Janeiro. Je moet er niet aan denken om daar op te groeien. Ieder dag vechtend voor je leven, geen geld, geen scholing en geen toekomst. De beelden zeggen veel van de verraderlijke sfeer die er hangt.

De film doet sterk denken aan 'Cidade de Deus'. Zelfs sommige acteurs zijn hetzelfde, maar nu in een andere rol. Het verhaal zit vol met geweld, seks, vriendschap, verraad en de dood. De relatie tussen de twee vrienden die beiden hun vaders zoeken is goed gedaan, zo ook de rivaliteit tussen de twee bendes. Ik kon me ook met beide kanten identificeren, want wat was nu goed en wat was slecht? Verder was de film visueel erg sterk, met kleuren die van het scherm afspatten.

Ik vond het een indrukwekkende film. Door de manier van filmen leek het net alsof je er middenin stond. Het kleurgebruik was ook anders dan anders en vond ik ook goed overkomen. Alles bij elkaar gaf het echt een idee alsof ik er ook bij was.

Het geheel gaf me ook een goed beeld van hoe het er aan toe moet gaan in die sloppenwijken. Wat is het leven daar toch hard.

Het verhaal is ook heel erg spannend. Vol met vriendschap, geweld, liefde, verraad etc etc. Helaas vond ik dat alles toch een beetje op de vlakte werd gehouden op een of andere manier. Het had van mij wat meer de diepte in gemogen. Een voorbeeld is bijvoorbeeld de vriendschap tussen de twee jongens. De een is kwaad op de ander want door een stommiteit van de een is de ander nu in levensgevaar. Maar echt veel woorden delen ze er niet over. Er volgt een kleine confrontatie bij de vader thuis en daarna nog een keer op straat en dan is het weer goed. Je ziet niet echt hoe de jongens zich voelen over de ruzie en dergelijke. Dat miste ik een beetje bij meer onderwerpen in deze film.

Maar wow, wat is dit voor de rest een indringende film over het leven in de sloppenwijken van Rio de Janeiro. Ik vind deze film een absolute aanrader.

Deze film heeft veel weg van "Cidade de Deus", maar kan er zeker niet aan tippen. Het verhaal is best aardig, de acteurs spelen ook best goed en de beelden zijn soms zeer fraai maar het is het allemaal net niet. Ben wel blij dat ik daar niet geboren ben

Dit is kwalitatief zeker niet minder dan Cidade de Deus. EVen zwoel, genoeg pit en de nodige adrenaline. De acteurs slepen je mee naar het warme Rio. Alleen zijn de verhaallijnen net iets te zoet. Ik denk dat men hier veel meer dan bij Cidade de Deus probeert te mikken op een groot publiek door er een toegankelijker verhaal in te steken, al had deze film dat niet echt nodig. Maar uiteindelijk is dat maar een klein minpunt, de film is echt om te genieten. Niet zo lang geleden Tropa de Elite gezien en films als Cidade dos Homens en Cidade de Deus zijn toch van een hoger niveau.

Vannacht maar eens meegepakt op tv. Opzicht wel een redelijk drama met prima acteerwerk en zo nu en dan best mooi geschoten. Alleen op een paar dingen na weinig grote gebeurtenissen en de film had ook best een kwartiertje korter gekund. Jammer ook dat de film, ondanks dat het een aardige schets levert, niet weet te grijpen waardoor het niveau van redelijk niet ontstegen wordt.

3*

Verhalen uit de favela

Na het succes van Cidade de Deus maakten ze in Brazilië een serie City Of Men waarvan dit de filmversie is. Ik vond het zeker geen slechte film, met meer aandacht voor het dagelijkse leven in de slums van Rio. Niet alleen een misdaadprent dus, daarnaast ook een verhaal over vriendschappen, familiale relaties, het zoeken naar een vaderfiguur, het nemen van verantwoordelijkheden. Met name het achterliggende relaas van de twee vaders van Wallace en Ace vond ik goed, en zeker wanneer de twee vrienden toch samen vertrekken uit de favela is niet cliché. Het mag wel eens goed eindigen. . Het geplaag door bendegeweld is er ook, maar niet op dezelfde manier als in Cidade de Deus, waar het een centrale rol kreeg.

Waardige ''opvolger'' van Cidade de deus.

Het is me inmiddels wel duidelijk geworden dat dit soort Braziliaanse misdaadfilms me een stuk meer liggen dan bijvoorbeeld de Amerikaanse gangsterfilms. Wat minder geforceerd cool, en komt vooral een stuk meer naturel over.

Verder is deze film eigenlijk in alle opzichten prima, alleen simpelweg net wat minder dan Cidade de Deus. Cinematografie weer top-notch, soundtrack adequaat, en het acteerwerk meer dan behoorlijk. Het mist een beetje aan echte uitschieters, zoals Cidade de Deus die wel had, maar voor de rest weinig op aan te merken dus. Overigens is me na een aantal Braziliaanse films opgevallen, wat voor een heerlijk taaltje dat Portugees eigenlijk is. Klinkt lekker lomp, maar tegelijkertijd toch ook wel mooi, of zo.

Mooie en zeer vermakelijke wegkijkfilm al bij al. 3,5*.

Stukken minder dan Cidade de Deus. Niet echt iets mis mee, maar mist de adrenaline, het ritme, het virtuoze camerawerk, het buitengewoon knap opgebouwde scenario en de vindingsrijkheid van zijn bekende voorganger. Zeg maar alles waardoor die film promoveerde van "niet echt iets mis mee" naar "erg goed".