Du Levande (2007)

Naast dit vage plot is hier ook nog een vage teaser: link.

Hoewel ik Anderssons veelgeprezen Songs from the Second Floor veel te lang vond, ben ik wel weer benieuwd naar deze. Andersson is een sombere, droogkomische absurdist met een heel eigen stijl. Soort van Van Warmerdam, maar nog extremer.

Deze korte making of maakt mij nieuwsgieriger dan de inderdaad zeer vage teaser.

Een erg leuke en aparte feelgoodfilm. De film is behoorlijk vaag, maar komt vaak grappig uit de hoek terwijl hij tegelijkertijd ook de tristesse van het leven in beeld brengt.

De film is een beetje aan de vage kant, en zeker niet weggelegd voor mensen die een sterk verhaal in een film zoeken: toch is deze film aan te bevelen, gezien zijn uniekheid en ambigue speelsheid.

3,5*

Opeenvolging van scenes die elk op zich boeiden. Naar het einde toe koppel je verschillende zaken aan elkaar. Wat mij bijbleef is dat iedereen wel droomt en streeft naar geluk en liefde...

Goed gevoel...

Andersson ten voete uit, goed om te lezen.

Iemand enig idee of en wanneer dit in Nederland uitgebracht wordt?

Ik kan je niets over Nederland vertellen, maar kan je wel alvast zeggen dat hij in sommige Belgische bioscopen draait. Dus met wat geluk komt hij ook wel bij jullie in de zalen.

Ja hoor. In België vanaf 21 november a.s., in Nederland eerst te zien op het IFFR en dan vanaf 6 maart in de bios.

Belachelijk dat we in Nederland weer zo lang moeten wachten.

Wees blij dat er een release komt.

Alles is relatief. Bij mijn weten is de film tot nu toe alleen in de Skandinavische landen uitgebracht. Volgende week volgen Frankrijk en België. Nederland zit nog relatief vooraan...

Mocht je overigens zo lang niet kunnen wachten. De film is uitgekozen als de preview-film voor het Filmfestival Rotterdam, en gaat dus vanaf 1 januari al een toer maken langs een elftal filmtheaters in het hele land.

Dat is goed nieuws!

previewtour YOU, THE LIVING

zondag 6 januari, 15:00 u

Filmhuis Den Haag: 070 - 3459900

maandag 7 januari, 19:30 u

Filmhuis Lumen, Delft 015 - 2133659

woensdag 9 januari, 19:30 u

LUX, Nijmegen: 024 - 3822419

vrijdag 11 januari, 19:30 u

Images, Groningen: 050 - 3136897

maandag 14 januari, 19:15 u

‘t Hoogt, Utrecht: 030 - 2312216

dinsdag 15 januari, 19:30 u

Chassé Cinema, Breda: 076 - 5303127

woensdag 16 januari, 19:45 u

Rialto, Amsterdam: 020 - 6623488

donderdag 17 januari, 19:45 u

Verkadefabriek, Den Bosch: 073-6818163

vrijdag 18 januari, 19:30 u

Lumière, Maastricht: 043 - 3214080

zaterdag 19 januari, 19:30 u

Movie-W, Wageningen: 031 – 7484809

maandag 22 januari, 22:00 u

Lantaren / Venster, Rotterdam: 010 - 2772266

Geen Leiden Dan maar wachten..

Heerlijk, deze film. Exact het soort humor waar ik van hou, perfect in beeld gebracht (grauw, weinig camerabewegingen, geen close ups) en met schitterende muziek.

Dan kan ik je Anderssons vorige Songs from the Second Floor ook van harte aanbevelen - zo je die niet al zag.

Ik ben erg benieuwd naar deze, maar de Preview is alvast weer eerder dan het IFFR zelf

Na het zien van Anderssons vorige film, Songs from the Second Floor, zijn het gegeven en de uitwerking niet meer verrassend. Neemt niet weg dat er veel te genieten valt, zeker het eerste deel.

Dat Andersson ons een spiegel voorhoudt moge duidelijk zijn, maar of hij ditmaal ook met vlag en wimpel slagt is nog even een twijfelgeval voor mij. Er zijn verhaallijnen, er zijn ontwikkelingen en ook weer niet. Er is hoop en ook weer niet. De vorige film was sowieso origineler (want de eerste maal), maar ook puntiger, meer gericht.

Maar zoals al gezegd er is veel te genieten, met name de muziek vormt een prachtige rode draad. Zo ook de droomscenes (met name de tweede - als is de eerste hilarisch). En voor diegenen die de vorige niet zagen is het vrijwel kopiëren van vorm en stijl natuurlijk geen bezwaar. Ik ben er nog niet helemaal uit.

'You, the Living' koestert een bijzonder aantrekkelijk gegeven en maakt dat aanvankelijk zondermeer waar, maar wanneer de minimalistische tragiek en tristesse de bovenhand nemen op het burleske, lijkt Andersson onvoldoende lijn in het geheel te vinden. Begrijp me niet verkeerd, 'You, the Living' is allerminst een halfbakken onderneming, maar als kijker kon ik onvoldoende emotie distilleren uit het gegeven voorhand. Afgezien daarvan is 'You, the Living' een bijwijlen ongezien absurdistische en droogkomische verzameling van sober vormgegeven tableaux vivants. Binnen die tableaux vivants gaat Andersson vervolgens op zoek naar de kern van het menselijk bestaan, uiteindelijk verrassend concluderend in een pessimistisch wereldbeeld.

3* ...en daarbij hopend dat Anderssons debuut me beter zal bevallen...

Bedoel je écht zjin debuut "A Swedish Live Story" uit 1970? Dat is een compleet ander soort film. Conventioneler, maar wel mooi overigens.

Binnenkort bij de premiere van Du Levande volgens mij in het Filmmuseum te zien in Amsterdam. Of bedoelde je de voorganger "Songs From the Second Floor"? Die is meer van het zelfde (of eigenlijk is deze film meer van het zelfde), maar met meer lijn. Maar meer meegaan met karakters of personages zit er denk ik niet in.

Vergissing van formaat, aangezien ik zijn eerste twee prenten (waarvan 'A Shwedish Love Story' nu ook mijn aandacht trekt) uit het oog was verloren. Ik bedoelde dan ook 'Songs from the Second Floor', waarvan ik écht hoop dat hij me beter zal bevallen. Al was het maar omdat jij omschrijvingen in de mond neemt als: meer lijn, puntiger en meer gericht. En laat dat nu net zaken zijn die ik in 'You, the Living' niet voldoende kon waarnemen.

Aardige film die eigenlijk meer een soort verzameling losstaande sketches is, waarvan sommige uiteindelijk dan wel weer bij elkaar komen en andere ook helemaal niet. Persoonlijk vind ik lang niet alle sketches even geslaagd. Sommige waren bijzonder geestig maar er zijn er minstens net zoveel die me helemaal niets deden. Ook zag ik er niet altijd een duidelijke rode draad in, en vraag me dan ook af wat nu echt de kern van deze You The Living zou moeten wezen.

Ook zoiets als zoeken naar "de kern van het menselijk bestaan" vind ik over het algemeen net een iets te hoog gegrepen iets voor een film. Kan nou niet zeggen dat deze film een openbaring teweeg wist te brengen bij mij.

Verder is het een mooie maar sobere stilistische film (echt zo'n Scandinavische kleurloze troosteloosheid) met een leuke centrale rol voor de muziek.

3*

Trouwens erg "typisch" publiek in de zaal bij deze film gisteren...

Na de 2 andere Andersson films wist ik dat ik weer iets verrassends te zien kreeg. "Verrassend" is dan nog een understatement. Een complete nieuwe wereld openbaarde zich waarbij elk detail van deze wereld in de puntjes is uitgewerkt. Het is net of "het nu" in deze wereld zich totaal anders geëvolueerd heeft dan de wereld waar wij in leven. Bizarre situaties waarin de personages zeer emotioneel kunnen zijn, maar tegelijkertijd zo afstandelijk zijn als de dichtstbijzijnde planeet. Met andere woorden een Aki Kaurismäki achtige wereld, maar dan op details nog beter uitgewerkt. Aki maakt er een complete depressieve boel van, daarentegen slaagt Roy erin om de boel nog op poten te houden. Ook al lijken personages desperaat, er is nog hoop aan de horizon... Alhoewel de laatste scene dat gevoel een beetje in duigen laat vallen. Echt een aanrader dit...

5,0*

geweldige film zeg! aanrader voor iedereen die eens iets anders wil!!! een 4 (dik)

Net zoals Anderssons "Songs from the second floor" vond ik deze film weer meer dan het bekijken waard. De droge humor in deze film spreekt mij enorm aan. Ik heb veel gelachen en dat overkomt mij niet vaak als ik naar een film kijk. Nogmaals, een goede film maar dit soort films zijn niet voor iederéen weggelegd.

Gister verplicht gekeken voor een keuzevak voor school..

Moet nog is ff goed nadenken wat ik van deze film vind haha

Wel voor het eerst dat ik mensen al redelijk vroeg de zaal uitzag lopen...

Ik heb inieder geval met verbazing af en toe zitten kijken waar het nou precies overging.

Tweede film die ik van Roy Andersson zie (de eerste was Songs from the Second Floor), en wederom heb ik genoten.
De humor in zijn films doet me denken aan die van Aki Kaurismäki, alleen verspreidt hij het over één verhaal terwijl Andersson het over tig korte segmenten versplintert.

Vooral de droom van de automobilist, die een tafelkleed denkt weg te kunnen trekken is erg goed gevonden, net zoals de psychiater die eerst in zijn kantoor tegen de kijker aanpraat, en terwijl hij seks heeft met een behoorlijk dikke vrouw gewoon verder gaat.

Ben nu erg benieuwd naar de andere films van deze regisseur!

3,5*

10 Juni te huur. 24 Juli te koop.

prachtfilm.

bizzare scene's en er gebeurd altijd wel iets raar in de achtergrond.

er is erg over nagedacht, in meer films natuurlijk ook, maar hier vond ik dat soms een beetje storen.

lekker gitzwarte humor, hebben de zweden en denen patend op lijkt wel.

4.5

Was hier nou niet echt kapot van.

Om me heen lagen mensen dubbel, terwijl ik maar aan het glimlachen was.

De sobere decors hadden wel wat, maar hadden ook nadelen, namelijk dat ik behoorlijk troosteloos, somber en wat saaiig begon te vinden. Niks mis met de composities trouwens.

Hier en daar wel lief, soms ook zielig.

En soms wat grappig, maar vaak vond ik de humor echt te makkelijk.

Tel daar die grauwe sfeer bij op en het lachen werd me wel erg moeilijk gemaakt.

Begrijp me niet verkeerd, ik had geen film verwacht waar de pret en komedie vanaf spatte, maar dit was toch wel onder mijn verwachtingen.

2,5*

Ook You, the Living is een verdomd fraai stukje minimalistische Cinema. Op een enkel shot na beweegt de camera nooit. Deprimerende kleuren die de boventoon voeren, deprimerende mensen die de film kleur geven, deprimerende lange shots die de verhalen bij elkaar brengen. Iets dat wat we ook al terug konden zien in ‘Songs from the second floor’. Hoewel je het een kopie van vorm en stijl kan noemen beschouw ik het juist meer van het perfectioneren ervan. Ook nu weer zal ik de helft van de symboliek gemist hebben en dan heb ik het niet eens over de droomscènes maar het maakt mij niet zoveel uit. Vooral omdat de film zo droog hilarische overkwam en de personages zo verdomd uniek waren. Tot nu toe geen problemen met de wereld die Roy Andersson steeds maar weer weet te schetsen.

Wat een immense tegenvaller. Zwarte humor ik dacht toch dat ik er best aardig mee overweg kon maar vandaag bleek dat anders. Heb me werkelijk kapot geergerd aan al de geklaag en gezeur. Heb ook eigenlijk maar twee mooie/leuke scenes gezien en dat waren de beide dromen. Verder is er visueel ook werkelijk niets te beleven. Het is allemaal zo minimalistisch dat opmerkingen als dat de scenes stuk voor stuk aandoen als een schilderij nu niet echt een compliment zijn. Nee You the Living was absoluut niet voor mij weggelegd en de 95 minuutjes leken wel uren te duren. Nee meer dan een 1 voor de twee mooie scenes zit er helaas echt niet in en dan ben ik nog mild ook.