The Mist (2007)

Ken geen onbegrijpelijkere reactie. Wat een gebrek aan empathisch vermogen.

Overigens staat er op de special edition een zwartwitte versie van deze film, die de voorkeur heeft van de regisseur. Moet ik ook nog eens kijken.

Pfff! Wat flauw zeg. Jij vindt de emoties in Braveheart ook cheesy terwijl andere mensen wel geraakt worden. Voor mij werkte dit einde van The Mist ook niet.

Dus jij zit ook met tranen in je ogen bij het eind van Escape from NY?

Wat daar gebeurd is immers nog veel erger...

Huh? How do you figure that...?

Ga jij me nou vertellen dat je niet snapt hoe EFNY eindigt? Toch wel een stuk erger dan een sukkel die z'n zoon doodknalt omdat hij niet even de tijd neemt iets beters te verzinnen.

Aangepast en uitleg per pm naar Wouter.

Miskleun².
Verhaal van Stephen King, regie van Darabont, had wel wat hoop gevestigd op deze film. Begin leek me ook dan zeer goed mee te vallen, de conflicten tussen David en zijn buurman, en de mist die dan optrekt. Maar dan... Wanneer er "iets" tegen de poort staat te duwen is best ook nog suspense vol, maar wanneer je iets later dan de vele computergeanimeerde tentakels ziet, JezusChristus.Pas op, ik verwijt de, in mijn ogen, slechte computeranimatie niet het verpesten van de film, maar eerder het wezen zelf. Hadden die reuzenvliegen nu eerst gekomen, dan had er een groter suspense/angst gevoel geweest zijn, omdat het iets 'aanvaardbaarder' is om in te komen.. Hiermee weet de film geen raad met zichzelf, veel te mak om een horrorfilm te zijn, veel te mak om een suspensethriller te zijn.

Blijkbaar nog veel discussie over het einde hier:
Ik vond het best nog een goed einde, maar ik leefde niet echt mee met Chewbacca. "t Zat er ook wel aan te komen vond ik. Toen hij de 4 kogels liet zien had ik wel al gedacht dat het op't einde hij zou zijn die het nog zou halen

boek nooit gelezen film net zitten te bekijken.

mijn oordeel ..

voor een low budget film is het niet slecht in elkaar gezet echter mis ik het nodige wat deze tot een topper zou kunnen maken.

in het begin wordt er gesproken van een gigantische storm .. na de storm welgeteld 3 omgevallen bomen gezien (raar dat de kleine boompjes recht overeind bleven ??)
dit kan je opnieuw aanschouwen wanneer ze in de auto zitten op weg naar de supermarkt .. ook hier geen spoor van een superzware storm .. zelfs geen ondergelopen drassige gronden.

kwa karakters is de film een aanééngeraapt zooitje .. die godslatige vrouw kon me geen moment boeien .. zelfs niet wanneer ze de mensen oproept te gaan offeren aan het "Monster"

de effecten ja dat kan je verwachten voor het bedrag en tijd dat deze film in elkaar is gestamp , ga ik dus niks van zeggen.

het einde is verre van realistich .. hoezo zoveel kilometer rijden zonder ook maar aangevallen te worden door welk monster dan ook .. de mensen inclusief je zoontje vermoorden om er achter te komen dat eindelijk het leger heeft ingegrepen om het stadje te redden van de ondergang .. nee dit soort eindes hoeven niet van mij maar goed smaken verschillen uiteraard.

ik kan me in deze "Stephen King" niks inleven .. heeft als je zijn boeken leest ook geen drol met hem te maken .. zijn naam vernoemen op de dvd hoes is in mijn ogen pure misleiding om de film te laten verkopen maar doet bijzonder veel afbreuk aan een top schrijver.

Het verhaal mag dan lijken op het boek .. een film maken erover blijft toch een ander verhaal ..

Hulp van wie? Daar gaat het op de eerste plaats niet om niet om. Het gaat er vooral om dat ze het niet zo snel moeten opgeven.

Verder ben je dan net zo medogenloos als David. En wat ik al zei die vrouw is het belangrijkste niet.

Ouderwets en ongeloofwaardig.

In elk geval veel minder erg dan dit ongeloofwaardige einde.

Interessant. Interview met de regisseur:
Was there ever a point where it was hard to get the ending past the studio? You don't have just a downer ending, you have a downer ending and then a punch in the gut.

Just in case the movie didn't bum you out enough! No, it really wasn't, at least not with Dimension and with Bob Weinstein. He always knew what the movie was saying and always appreciated where the movie was coming from. Obviously enough to pay for the thing. That was a pleasure, but the real indicator here is the fact that I had other people wanting to fund the movie - indeed, one guy was offering me twice the budget that Bob offered... with the caveat that I change the ending. I remember asking the guy what he thought the ending should be and he said, 'I don't know... anything but this.' I said, 'That's not really a suggestion for an ending there, pal.' In any event, the ending that I had was the one that had ever felt true to me, that ever made sense to me. It was the only ending that I felt wasn't going to be a cop out. So I walked away from that and ended up making it for Bob Weinstein for half the money and had to accept that to get my version on screen I'd have to do it for less money and a lot less time, and in a way that became the pleasure of the challenge of making the movie for me. It is a low budget horror movie, and some of my favorite ones ever came from a place of reduced resources and very, very tight schedules. Some wonderful things have risen from that, so I thought 'What the hell, let's embrace the status of being a low budget horror movie.'[/spoier]

Thx!

wat een eerste klas rotzooi is dit had er een hele andere verwachting van gehad vooral om dat het geregisseerd is door frank darabont

Mij raakte eigenlijk de scène vlak voor het einde me ook enorm, ondanks de niet perfecte CGI. Ik denk als je de grote tentakel-bug ziet lopen en het je niets doet, het einde ook koud op je dak komt vallen. Ik zag op het moment dat ik die joekel zag lopen per direct het totale zinloosheid van de situatie in. Ik denk dat de mensen in de auto op dat moment ook dachten, "dit is het einde van alles. Insects rule the world en wij worden binnen enkele minuten voer voor de maden die ze in ons stoppen".
Ik snap ook totaal dat je je eigen kind wil behoeden voor het meest afschuwelijke einde dat je je maar kunt voorstellen. Hier geldt heel sterk de uitdrukking: "It's not WHEN you go, but HOW you go". Wouter en ik hebben blijkbaar dat 'vader gevoel' dat je liever zelf met het trauma zit, dan dat je dat je kind toewenst.

Ik begrijp de redenering "hij hield zoveel van zijn zoon dat hij hem wou behouden van een gruwelijke dood." Anderzijds, een logischere reactie voor mij zou zijn "Hij hield zoveel van zijn zoon dat hij tot het allerlaatste zou doorgaan om te overleven." Daarbij vind ik het storende element dat David mee gaat naar de apotheek, en zijn zoontje alleen laat. Speel de held dan toch niet, als zijn liefde zo groot is...

En trouwens Wouter.. Zijn zoontje wordt/is wakker voordat hij het doet. Dat maakt het einde dus eigenlijk nog slechter.