The Strange Door (1951)

Vind deze film nou niet bepaald onder de categorie horror vallen, ondanks de setting van een

kasteel en enige horror elementen. Charles Laughton acteert soms lichtelijk over the top maar

toch weer verrukkelijk en die een beetje van lotje getikt blijkt met wraakgevoelens. Leuke rol

ook voor Karloff. Sfeervolle film die aangenaam in beweging blijft, en met een fijne afsluiting.

Over deze Universal Studio's had ik nog gehoord! Maar wat een heerlijke film! De film is een kruising tussen gotische melodrama, soort van lichte horror en kostuumdrama. Er wordt wel verwezen naar marteling, maar er is nooit iets in de film te zien, naar de maatstaven van het heden zal he dus meer een suspense-thriller dan een regelrechte horrorfilm zijn. Het beetje horror dat aanwezig is, heeft meer te maken met hoe Franse edelman Alain de Maletroit verwanten in zijn kasteelkerker vasthoudt en andere personages behandeld. De film was zeer losjes gebaseerd op het kort verhaal The Sire de Maletroit's Door van Robert Louis Stevenson (bekend van Treasure Island en Dr Jekyll and Mr Hyde) Naast de opmerkelijke goede over-de-top prestaties van Charles Laughton, heeft de film ook de onvergelijkbare Boris Karloff. Zijn rol van Voltan is kort, hij ondersteunt alleen alle anderen, maar zelfs in zo'n klein rol is hij een prima aanvulling op de cast. Actrice Sally Forrest was Blanche de Maletroit ze was een schatje om te zien maar stijg er niet bovenuit, bijna elke actrice had het ook kunnen spelen. Hoewel de film zich in wezen afspeelt binnen een paar sets, waarschijnlijk om het budget laag te houden, was het wel een zeer sfeervolle mooie productie en de sets werden avontuurlijker door vele geheimen gangen. Ja dit was een vermakelijk en leuke tijd, zeker op een regenachtige dag als vandaag!

The Strange Door is losjes gebaseerd op een kort verhaal van Robert Louis Stevenson. De film van Universal Studios werd uitgebracht in een periode dat het horrorgenre niet erg populair was. De grote jaren van het genre lagen met de verbeelding van literaire monsters in films als Dracula (1931) en Frankenstein (1931) al enige jaren terug. De wederopstanding van het horrorgenre door toedoen van de Britse Hammer Studios, die de literaire monsters met een make-over en in kleur aan het publiek presenteerden, lag nog een aantal jaren in de toekomst.

The Strange Door is nooit heel populair geworden en dus vrij onbekend gebleven. Niet geheel terecht. De film is niet de allerbeste horror ooit vertoond, maar is het aanzien zeker waard. Een leuk kleinschalig romantisch griezelfilmpje met een verhalend verloop dat in de jaren 50 in Hollywood niet ongewoon was. Gedraaid in stemmig zwart-wit en met een mooie hoofdrol voor Charles Laughton als de sinistere snoodaard. In de film geen angstaanjagende creaturen en fantasyelementen, maar wel een aangenaam voortkabbelende handeling, een spannende finale en Boris Karloff die hier eens niet een monsterlijk type neerzet.

Het is echter Laughton die de film draagt in zijn schmierende rol als laffe, door wraak verteerde intrigant zonder enig greintje emotionele warmte. Het is een vreugde om het optreden van Laughton te aanschouwen. Het grootste deel van de entertainende factor is aan hem te danken. The Strange Door is een vermakelijke film. Geen baanbrekend werk. Geen klassieker. Gewoon vermakelijk.