Como Agua para Chocolate (1992)

Erg grappige film dit, nog maar door weinig mensen gezien zeg. Ik dacht dat hij vrij bekend was.

Het enerverende begin van de film is meeslepend, grappig, fabelachtig...zowel wat betreft het verhaal als de gehele vormgeving van de film.

Het middenstuk vond ik stukken minder. Wellicht was het de gewenning aan het mystieke. Laten we zeggen, dat de gist niet goed was gerezen... Wellicht komt het door het uitermate suffe personage Doctor John Brown, die geen weerstand kan bieden aan de kleurrijke personages die de film rijk is.

Gelukkig is er een knetterend slot, een machtig toetje zoals het hoort. Waardoor ik als kijker toch een voldaan gevoel had.

Jammer van het inkak-middenstuk: 3,5*.

Rijk geschakeerd verhaal over een welgestelde familie ten tijde van de Mexicaanse revolutie (begin 20e eeuw). Een despotische moeder heerst met strakke hand over haar drie dochters: de conservatieve Rosaura, die gedwee de familietradities wil voortzetten; de schier onverschillige Gertrudis, die het benauwende milieu ontvlucht en zich aansluit bij de rebellen; de gevoelige Tita, die klem zit tussen het verdict van haar tirannieke moeder en een onfortuinlijke liefde. Die liefdesgeschiedenis vormt in feite de rode draad van deze film, die rijkelijk gevuld is met hartstocht, plichtsbesef, humor en verdriet.
Een buitengewoon mooie film.

Hem een "soap" noemen ware hem veel onrecht aandoen, maar ik vind er voor een stuk de (melo)dramatiek in terug van films als "Pride and Prejudice", "Wuthering Hights" en "Jane Eyre" e.a. maar dan veel directer, concreter en realistischer, maar eigenlijk even mooi op zijn manier. Kunnen natuurlijk de Mexicaanse film niet vergelijken met de Britse.

Die Lumi Cavazos is een uitstekende actrice die de verschillende gemoedsgesteltenissen die het hoofdpersonage beleeft zeer goed weergeeft en dit in een film die, ondanks het in wezen trieste verhaal, niet zwaar aan de hand is. Eigenlijk een romantische drama-komedie die een avondje bijzonder filmgenot waarborgt. Verzorgde beeldvorming en eenvoudige, rechtuit, rechtaan dialogen.

Goeie film waarin de jongste dochter niet kan trouwen met haar geliefde omdat ze voor haar moeder moet zorgen. Een romantisch sprookje dat zich afspeelt in het Mexico van de jaren '20. Een film waarin liefde en eten voor een aantal sensuele scenes zorgen en ook nauw met elkaar verbonden zijn.

Een interessante blik op een familie gedurende de Mexicaanse revolutie. De hele familieverwikkelingen zijn natuurlijk erg smeuïg en de magisch realistische elementen smaken mij sowieso wel en hadden wat mij betreft nog wel prominenter aanwezig mogen zijn.

Het is alleen jammer dat de film zo gedateerd oogt. De beelden lijken bijvoorbeeld opgenomen te zijn met een wel erg zachte lens. De muziek klinkt ook nogal blikkerig. De muziek tijdens de openingscredits is overigens een bewerking van de Prelude van Wagners Tristan und Isolde, en klinkt aan het einde nogmaals. Wel een toepasselijke keuze gezien het plot.

Aardig, maar omdat de film audiovisueel tekort schiet blijft de film uiteindelijk op 2,5* steken.