This Is England (2006)

WarpFilms

Hun tweede feature film geloof ik. En weer van Meadows. En nog steeds is het niet erg baanbrekend wat je toch een klein beetje hoopt van Warp. Het is jammer, wanneer je in het begin het warpfilm logo ziet dat bereid je je toch een klein beetje voor op een visueel spektakel. Maar ik wist wel een beetje wat te verwachten dus zo onverwachts was het nou ook weer niet. Ik moet ook eerlijk bekennen dat het me ook wat opviel om het logo aan het begin van de film te zien Anywho, zeker geen slechte film, echt zo een engelse film a la Dead Man's Shoes of Great Ecstasy. Rauwe Engelse karakters, dode engelse buurten je kent het wel.
Het verhaaltje is niet bijster nieuw maar best leuk gebracht, vond het wel leuk dat het grootste gedeelte van de groep geen behoefte heeft aan de neo-nazi. Wat vooral erg opviel was het ijzersterke optreden van Thomas Turgoose. Een van de beste rollen misschien wel ooit van zo een jonge jongen. Rest van de cast is ook voortreffelijk overigens.

Ja lastig, zeker geen verkeerde film. Leunt sterk tegen de 4 sterren aan, maar ik heb het toch allemaal al eens eerder gezien waardoor het effect wat minder is. Maar toch zeker een welverdiende en stevige 3.5 sterren.

Groot Brittannië en het sociaal geëngageerde drama, twee zaken die bijzonder vaak hand in hand gaan, en dat bewijst ook Shane Meadows. 'This Is England' is naast een stevig emotionele mokerslag eveneens een prent die een verrassend genuanceerd en realistisch tijdsbeeld schetst van het Engeland in de jaren '80. Het grauwe, kille Engeland wordt in die periode gedomineerd door werkloosheid en een meer radicaal gevoel van nationalisme. Centraal in dit tijdsbeeld staat Shaun, een 11-jarige jongen die zondermeer zijn mannetje weet te staan, maar het niet duldt wanneer iemand ook maar iets zegt over zijn in de Falklandoorlog gesneuvelde vader. Dit is dan ook het pijnpunt van Shaun en doorheen het verhaal zal dit een belangrijke factor spelen in de manier waarop hij balanceert tussen twee kampen.

De verdienste van Meadows is dat hij zijn prent aanvangt met een zekere tederheid, maar dit onder de oppervlakte steeds laat samengaan met een wrang gevoel. De humor en de bijna melancholische soundtrack doen hun werk, maar wanneer Combo zijn intrede maakt, breekt voor Shaun een nieuwe tijd. Hij ziet in Combo een nieuwe vader, terwijl Combo in Shaun bovenal zichzelf herkent. Vanaf dat moment wordt Shaun onherroepelijk gevangen genomen in een manipulerende spiraal van twijfel en onzekerheid. Het slot van 'This Is England' is daarbij genadeloos in zijn afhandeling en laat geen enkele kijker onbewogen.

Dikke 4*.

Klein juweeltje van een film. De eerste keer dat ik iets van Meadows zie, maar wel een film die 'm in een klap tussen het rijtje interessante Britse regisseurs plaatst voor mij. Ergens bovenin.

Mooi sociaal drama, dat ondanks de soms heftige gebeurtenissen knap genuanceerd blijft. Een film die geeft om zijn personages, soms bijna nostalgisch terugkijkt op, maar ook de grimmigheid van de jaren '80 in Engeland duidelijk laat zien. En vooral ook de aantrekkingskracht die Shaun voelt voor de skinheads heel duidelijk en voelbaar maakt.

Met wondermooie, indrukwekkende acteerprestaties, met name van Thomas Thurgoose die een prachtig jongetje met heel veel pijn van binnen neerzet. Tel daarbij op de prachtige soulmuziek en de mooie score en een Smiths-cover op het einde die het ironische randje van het origineel niet heeft en daardoor des te passender is.

4.0*

Mijn 3e Shane Meadows film, na het goed bevallen A Room for Romeo Brass en de uitstekende Dead Man's Shoes.

Prachtig gebruik van muziek bij uniek geschoten plaatjes zijn de herkenningspunten van een Meadows film. Je zou zelfs makkelijk kunnen spreken van een "Meadows touch", en gelukkig blijft 'ie niet steken en verfijnd zijn eigen techniek met elke film.

Puik acteerwerk is ook dit keer weer aanwezig, bijna alle acteurs zijn goed in hun element. Maar vooral de twee hoofdpersonen steken erboven uit : Stephen Graham en Thomas Turgoose. - Dat Meadows alweer een twaalf jaar opstandig schoffie die geen enkele acteerervaring heeft zo natuurlijk kan laten acteren is puur vakmanschap.

Houden we 't verhaal over, die een iets minder ondergeschikte rol krijgt dan in A Room for Romeo Brass, mede omdat This Is England een semi-biografisch verhaal is van Meadows' jeugd. De roep om geborgenheid en aanvaarding komen veel aanbod, maar ook de vraag waarom neo-nazi's doen wat ze doen, en zijn wat ze zijn wordt onbewust beantwoord.

Een prachtige film.

Ah, kid you `re breaking my heart.....

Het zou verplicht gesteld moeten worden om alleen Engelsen zoiets uit te laten kramen, want het Engels klinkt weer erg geinig hier.

Sterke film, die zo mooi weergeeft hoe machteloos een goedwillende moeder aan de zijlijn staat als haar kind in de handen van een stel gefrustreerde jongeren belandt en door hen wordt meegezogen in het diepe. Sterk dat de jongeren niet ongenuanceerd geportretteerd worden en tegelijkertijd ook niet in de zogenaamde hokjes. Mooiste voorbeelden hiervan waren enerzijds de groepen jongeren die elkaar ontliepen en het meisje dat een gesprek kon houden zonder haar oren naar haar gesprekspartner te laten hangen. Anderzijds worden de gefrustreerde jongeren ontleedt en krijgen we een kijkje in hun beweegredenen, zonder gebruik te maken van trucjes ( sentimentele muziek ).

Tenslotte bevat de film een heerlijke raeggae soundtrack, die prima ingezet wordt als de personages even niet praten, maar op pad zijn en we gadeslaan wat ze aan het doen zijn. Zulke muzikale intermezzo `s, waar de personages overigens niet handelen naar de muziek die er gedraaid wordt, zorgen voor een aangenaam tempo en een goede wisselwerking tussen dialoog en registrerende beelden. Grappig en schokkend. Gauw eens de vorige film van Shane Meadows aanschouwen. 4*

Terwijl een vader sterft in nog maar eens een nutteloze oorlog, zoekt zijn gepeste zoon een toevlucht tot het groepje nietsnutten waar hij zowaar iets van vriendschap vindt. De mannen hebben met koeieletters 'loser' op hun voorhoofd staan maar de film maakt duidelijk waarom Shaun zich toch aangetrokken voelt tot het stel. De geweldadige slotsom zie je natuurlijk wel van mijlenver aankomen...

'This is England' heeft best een aandoenlijk verhaal, jammer dat dan niet alles lekker uitgewerkt is. De romance is wel heel klungelig, mama hangt er maar wat bij, en de emotionele scenes komen niet goed uit de verf. Verder is de muziek prachtig maar wel behorend bij een compleet andere film en na het ideale einde, met de terugkomst van de helden van de Falklands, krijgen we nog een slap extraatje (ik ben het met Statiegeld in dezen eens).

Ergens wel sympathiek, maar ook onevenwichtig. These are 2,5*.

This is England.

Geen slechte film, vooral de personages zijn goed neergezet, net als het achterbuurt sfeertje. De sfeer ansich vond ik iets minder en de tragische/komische elementen vonden niet helemaal de juiste afwisseling voor mij. Ook al wat het bij vlagen wel aandoenlijk, met name richting het eind. Goed acteerwerk (die moeder bungelt er alleen wat vreemd bij), maar geen top film, ik houd het op 3.5*

Zeer intrigerende en aangrijpende film over een jongen die na het verliezen van zijn vader zoekt naar een vaderfiguur in zijn leven. Film had inderdaad op sommige momenten beter uitgewerkt kunnen worden, de romance en de rol van de moeder komen niet goed uit de verf. De acteerprestaties zijn goed, maar niet meer en niet minder.

De film intrigeert mij door de manier waarop de rauwe werkelijkheid in de achterbuurten van Engeland wordt weergegeven, hoe kansloze jongen zich eigenlijk zonder na te denken aansluiten bij idealistische opportunisten. De film wordt goed begeleid door de bij vlagen uitzonderlijk goede muziek.

Waar meer in had gezeten hou ik het voorlopig bij vier sterren.

Uitstekende film die ons meeneemt op het avontuur van een aantal skinheads in het GB van de jaren 80. De acteerprestaties zijn erg sterk en de film komt realistisch over. De film is doorspekt met schitterende songs, waaronder die van de onnavolgbare Toots and the Maytals. Zeer goed.

American History X is voor mij echt de beste film tot nu toe in dit genre. Dat wil niet zeggen dat de rest geen aandacht verdiend. Deze film is ook een kleine topper.

Het verhaal is simpel en standaard. Jongetje wordt gepest en komt een paar skinheads tegen. En langzaam maar zeker zakt hij steeds verder weg in een wereld van geweld. De sfeer van Engeland en de achterstandwijken is - door kledij, auto's, grauwe beelden, het taaltje - erg goed.

Aangezien het verhaaltje al vaker is verteld in andere films, moet deze film zich dus onderscheiden. Dat onderscheidt zit hier vooral in het acteerwerk, dat is echt overtuigend. Turgoose - die toen veertien jaar was - speelt erg goed. Agressief, aandoenlijk, komisch of paniekerig; hij kan het allemaal. Ook Graham doet het uitstekend als de driftige Combo. Vanaf het eerste moment kon je al zien wat voor een type het was. De rest van de cast heeft ook goed gepresteerd.

Laatste halfuur van de film was wel het spannendst. Je voelde een duidelijke spanningsopbouw die uiteindelijk eindigde in een - niet geheel verrassende - ontknoping.

Overtuigende film met het jonge talent Turgoose als ster.

This Is England

Lange tijd naar uit gezien en stelt uiteindelijk toch wat teleur. Wie trouwens een 2e American History X verwacht komt wat bedrogen uit.

This Is England is een mooie, soms melige film over de turbulente jaren '80 maar wordt soms gewoon een tikkeltje te ongeloofwaardig. Zo had heel die romance met Shaun en Smell er van mij niet gehoeven. Meer zelfs, het deed de film dalen in mijn achting. Maar het grootste struikelpunt blijft voor mij dat iemand van 12 jaar ineens wordt aangesproken door een bende 18 jarigen en daar beste maatjes met wordt. Het werd gewoon allemaal te ongeloofwaardig (vooral de scènes dat Shaun lustig mee zit te drinken en wiet te smoren) Het verhaal viel redelijk mee en je ziet direct aankomen hoe het verder gaat gaan wanneer Milky besluit om mee te gaan met Combo. Je weet sowieso dat dat nog slecht gaat aflopen... Dit gebeurt dan uiteindelijk dan niet maar je zit er dan toch niet ver naast.

Maar de muziek, de acteerprestaties en het succesvolle creëren van een tijdsbeeld zorgen toch dat dit een klein pareltje is dat beter had kunnen werken als het een beter verhaal had.

3.5*

Gisteren herzien.

Meadows heeft met This is England een ontzettend pakkende film gemaakt. Bijna alle beelden lijken rechtstreeks vanuit het hart te komen, wat resulteert in een zeer geladen/gevoelsmatige film. Die zeer sterk begint, maar gaande weg zijn vaart verliest. (de gehele racistische opkomst wordt veel te lang gerokken.). De bedoelde mokerslag op het einde blijft daardoor weg.

De muziek is goed, al is de balans soms een beetje zoek. Er wordt nogal vlotjes afgewisseld tussen punk, ska en mierzoete piano. Waarvan vooral het laatste mij hier en daar serieus stoorde.

Turgoose zet echt een schitterende rol neer. Al voelt het soms een beetje geforceerd aan, toch weet hij echt te overtuigen.

Stemverhoging; 3.5* -> 4*

Deze film vandaag gezien, indrukwekkende film, heeft me met een kleine kater achtergelaten. 3.5 sterren voor mij

Over de skinheadcultuur bestaan er heel wat vooroordelen; Wat veel mensen niet weten is dat deze arbeideristische jongerencultuur zwarte roots heeft, nl in de skamuziek.Vanaf einde jaren 70-begin jaren 80 wordt deze cultuur door extreem-rechtse groupuscules misbruikt voor politieke doeleinden.Zo is de film ook opgedeeld.Aanvankelijk heerst er een wat gemoedelijke sfeer en kameraadschappelijkheid voert de boventoon.Maar dit verandert wanneer ene Combo uit de gevangenis komt en zijn racistisch wereldbeeld zorgt voor verdeeldheid onder de skinheads.Wat volgt is een bijna dramatische afloop

Best wel een aardige film maar er wat best wel wat meer actie in gemogen. De eerste 40 minuten zijn fraai saai (wel mooi) maar zodra Combo (prima gespeeld door Stephen Graham) verschijnt wordt de film pas echt interressant. Het einde vond ik ook best aardig toen Combo helemaal begon te flippen.

Mee eens, sinds het ontstaan van de originele skinhead subcultuur zijn er veel afgeleide stromingen geweest, variërend van links tot rechts. De meeste mensen zien alle skinheads als extreem-rechtsen (met vrijwel dezelfde kledingwijze). Dit is natuurlijk ook de grootste groep denk ik, maar in principe zijn het geen originele skinheads, die niets van politiek moesten weten. Hun muziekvoorkeur was toch vooral Ska/Reggae, heel wat anders dan waarmee extreemrechtsen zich identificeren en dan wat mensen verwachten van Skins.

Ik heb er verder niet al teveel verstand van, maar een film die dieper ingaat op deze substromingen en de spanningen en vooroordelen die het teweeg brengt, is Skinhead Attitude.

This is England vind ik wel een mooie weergave van het grauwe Engeland en de uitzichtloosheid, en Turgoose speelt erg sterk. M'n aandacht begon wel te verslappen naarmate de film verstreek, hoe het komt weet ik niet precies.

Zeer gave film. Ookal zat er niet heel veel actie in de film, toch hangt er een bepaalde spanning in de film, hier en daar is het zielig en dan weer mooi.

Zeker een aanrader ook vanwege het zeer goede acteerwerk!

Okay, liefde is iets ongrijpbaars, maar deze liefde van Smell's kant is wel wat onwaarschijnlijk. Dat was mijn punt. Doet overigens niet veel af aan de film.

Na Dead Man's Shows opnieuw een uitstekende film van Meadows. De film introduceert je op een slimme manier in no time in de skinhead scène en zuigt je -net als Shaun- er steeds dieper en dieper in. Mooi.

3,5*

Net deze film weer eens herbekeken en wat blijft het een ongelooflijk mooie film!

Een drama film van hoog niveau. De hoofdrolspelers leven zich werkelijk fantastisch in hun rol in. De emoties, de haat , de liefde en de humor zijn allemaal super in beeld gebracht. Het camera werk is op sommige momenten ook fantastisch en de muziek is perfect!

Niet echt subtiel in mekaar gezet en ook verre van indrukwekkend. Enkele bijrolletjes zijn ook moeilijk te pruimen. Maar het kijkt allemaal wel lekker weg en verveelt geen minuut. En de soundtrack is natuurlijk fantastisch. 3,5*

Lang niet slecht.

Mooi begin, de echte footage zorgt ervoor dat de overstap van het heden naar de jaren 80 snel verloopt.

Toffe bende ook die skinheads (de eerste bende onder leiding van Woody welteverstaan). Hoofdpersonage Shaun wordt ook snel opgenomen in de groep en toont wat een beetje warmte en geborgenheid kan betekenen voor een getergd mens.

Het joch mist een vaderfiguur en ziet in de olijke Woody de perfecte vervanger. Tot de wat heftigere Combo ten tonele verschijnt. Vooral z'n tirade over de Falklandoorlog trekt de aandacht van Shaun die in Combo schijnbaar een nieuwe vader ziet. Eentje die het ook nog niet eens zo slecht met hem lijkt voor te hebben, al houdt die er wel een erg populistisch gedachtengoed op na.

Allemaal erg geloofwaardig tot Combo plotseling Milky in elkaar slaat... Je kan dit simpel afdoen door te verwijzen naar de term racisme, maar da's te eenvoudig. Ook z'n blanke vrienden delen immers in de klappen.

Jammer dus dat Combo onderbelicht blijft. Ik had graag wat meer uitdieping gekregen. Waarom moest hij de gevangenis in? Waar komt z'n haat jegens de buitenlanders (Paki's) vandaan? Het racisme is zeker één van z'n drijfveren, maar niet de enige. Zo is er ook de onbeantwoorde liefde van Lol die zwaar op z'n gemoed werkt.

Ook Shaun die aanpapt met dat meisje Smell...erg vreemd. Kwam me nogal geforceerd over. Vond ook dat dit niet echt nodig was, en als het dan toch nodig was, dan had men er beter iemand van z'n eigen leeftijd voor genomen, want nu werd het wat lachwekkend.

Maar goed, details zeker? Over het algemeen wordt een goed beeld geschetst van die periode, met deprimerende beelden en mooie muziek.

De makers schetsen een mooi en droevig portret van het Engeland uit de jaren 80. De film leunt voornamelijk op het sterke acteerwerk. Turgoose speelt zo'n typisch jochie dat je eigenlijk niets kwalijk kunt nemen. Stephen Graham speelt magistraal de sterren van de hemel als doorgedraaide nationalist. De thematiek van racisme komt mooi uit de verf en toont maar weer eens keihard aan hoe belachelijk ondoordacht de denkwijze wel niet is. Prachtig!

Weer een behoorlijk sterk staaltje van Meadows. Hij is tot nu toe niet in staat om een echt geniale film te maken, maar zijn films zijn over het algemeen goed en op momenten echt uitstekend. De man heeft visie en ik houd wel van regisseurs die zich gewoon boos maken.

Op zich is dit niet eens zo belerend of moralistisch. Toch deed de film me (opnieuw) nadenken, over de verkeerde wijze waarop mensen omgaan met hun ergernis en intolerantie tegen anderen. Het is nogal voor de hand liggend, maar juist in een Nederlands politiek klimaat, waar ik niet vrolijk van word, maakt deze film effectief duidelijk dat zulke radicale denkbeelden nergens toe leiden en dingen alleen maar verergert. Ik vind dit maar één stap verder dan het hele Wilders gedachtegoed. Best eng eigenlijk, vooral omdat het een internationaal verschijnsel is. Maar goed, ik zal geen politieke discussie ontketenen en het is niet dat ik zo'n film nodig heb voor dat besef, maar toch was ik er 90 min. lang mee bezig.

Meadows zorgt voor een bevreemdend soort realisme in zijn films. Constant voel je dat het niet goed zit en de boel dreigt te ontsporen en hij filmt dat op een heel eigen manier, kan het niet beter uitleggen dan dat. Ook hier zien we weer Engelse bekrompenheid en Meadows is er niet op uit om een shocker te maken, (zoals bijvoorbeeld voorgaande spreker verlangt). Het is een pure film, waarbij je het idee hebt dat het echt is. Zo is het al een keer ergens gebeurd of dreigt het opnieuw ergens te gaan gebeuren. Het is dan ook bijna irrelevant dat de film zich in de jaren '80 afspeelt (en toch ook weer niet). Hij blijft weg van te veel over-the-top momenten, zgn coole scenes of bloedvergieten. Het gaat om het onderhuidse dat broeit. En dat broeit helaas al decennia lang bij velen. Ook zijn er wat meer dramatische scenes, die eigenlijk ook wel werken. Net als bijvoorbeeld de opmerkelijk soundtrack.

Film waar ik wel wat mee kan, film die ik niet nodig had om mijn ogen te openen, maar er wel voor zorgde dat ik weer eens nadacht over een aantal genoemde zaken. 4 sterren. Meadows heeft mijn attentie.

Dusdanig realistisch gebracht dat het verloop er wat onder te lijden heeft. Althans, het heeft meer weg van een verslag dan van een verhaal met als resultaat dat het richting kookpunt tamelijk voorspelbaar is. Een smetje op een verder zuivere film die je van begin tot eind in Thatcher's (Maggie is a twat) Engeland dompelt. De grauwe look, de archiefbeelden en de passende muziek (uitgezonderd het onnodige pianogepingel) spreken wat dat betreft voor zich. Om over het uiterlijk van Smell maar te zwijgen.

Shaun is inderdaad een aandoenlijk ventje die ook maar ergens bij wil horen en vervolgens afglijdt in Combo's haat. Fraai gepakt middels een shot waarin hij door een tunnel loopt en de graffiti van de muren om hem heen draait. Het mannetje geeft wat bewogenheid aan de tweespalt binnen de skinheads, terwijl Graham overtuigt als tijdbom. Geen opgeblazen figuren of scenario, Meadows houdt het grotendeels natuurgetrouw en dat valt te prijzen. Jammer van die slotscène, dat wel.

Ik denk een beetje een combi van American History X en Trainspotting.

ik hou wel van 'echte Britse' films, maar deze vond ik toch beetje tegenvallen. de opname van Shaun in de skinhead-groep ging nogal snel en is lastig te pakken gezien de leeftijd. die leeftijd bleef me de rest van de film ook regelmatig 'dwars' zitten. had de hoofdrolspeler dan een paar jaar ouder gemaakt. maar ja, als het autobiografisch is, is het zoals het is.
ik vond het ook lastig om de houding/gedachte van enkele groepsleden te plaatsen; ze kleden zich strikt en zouden eenzelfde mening erop nahouden, maar als er dan iemand opstaat die luid en duidelijk het nationalistische gevoel uitspreekt, breekt de groep. ik vond dat wat raar. het vadergevoel wat Combo voor Shaun ontwikkelt gaat ook wat snel. als ik mezelf zo lees, is het dus eigenlijk een film die wat langer had moeten duren om karakters en het onderlinge gevoel beter uit te werken. aan de andere kant is het verhaal te zwakjes om langer te kunnen boeien. het voelt alsof ik het allemaal eerder heb gezien.
ondanks dat ik maar een redelijke prent vond, ben ik toch benieuwd naar het vervolg, waar Shaun dan dus wat jaartjes ouder is.

Geweldige film over een breuk tussen een groep skinhead-vrienden wanneer een oud lid zijn herintrede doet. Tijdens de openingscredits wordt de tijdsgeest en plaats al meteen goed weergegeven (Engeland, 1983). De sterk geschreven personages komen geloofwaardig en authentiek over. Ook het acteerwerk van de gehele cast is uitstekend waarbij de kleine Thomas Turgoose toch een kleine ontdekking genoemd mag worden.

Aardig sfeertje, goede vormgeving, prima karakters. Alleen als film valt het geheel toch een beetje tegen. Wat goed is, is hoe dat wereldje neergezet wordt. De film voelt meer als een aanzet tot een verhaal, dan een afgeronde film. Niet zo gek dus dat er een TV-serie van gemaakt is.

Er zijn een paar sterke scenes, vooral als Combo in beeld komt. Dat bij hem de stoppen doorslaan is te verwachten, alleen het moment waarop is toch weer onverwacht, omdat het juist in een prima sfeert plaatsvind. En dan is de film nogal abrupt tot een einde gekomen.

Weer een sterke Engelse film dat weer de gure kant van de geschiedenis laat zien. Ook de decoratie en sfeer zijn uber grauw en vettig. We volgen het leven van de 12 jarige Shaun, een agresief probleemkind die de weg al een beetje is kwijtgeraakt. Het word ook van kwaad tot erger als hij zich laat bijsluiten bij een groepje skinheads en meegaat in het relschoppen, vernielen en verdere criminaliteit waar zijn moeder maar steeds maar niks van af weet. Wel gek dat ze nog wel der 12 jarige zoontje om laat gaan met een verdacht grote groep grote jongens en meiden, ook al kent ze ze nog totaal niet. Maargoed, in het begin lijkt het jup van het. Krijgt hij verkering met een meid van 19, helpt ie mee rel te schoppen, drugs te gebruiken enz enz. Combo vond ik inderdaad ook erg bijzonder, hij lijkt vaak zo sympatiek, maar ondertussen...

Verder ook mooi opgebouwt met punkmuziek en zoals gezegt een meeslepende trieste sfeer. Ook net nog plaats voor humor. Het einde is ook iets wat je totaal niet ziet aankomen en is keihard.

Zeer geslaagde film.

4,0*