This Is England (2006)

De makers schetsen een mooi en droevig portret van het Engeland uit de jaren 80. De film leunt voornamelijk op het sterke acteerwerk. Turgoose speelt zo'n typisch jochie dat je eigenlijk niets kwalijk kunt nemen. Stephen Graham speelt magistraal de sterren van de hemel als doorgedraaide nationalist. De thematiek van racisme komt mooi uit de verf en toont maar weer eens keihard aan hoe belachelijk ondoordacht de denkwijze wel niet is. Prachtig!

Mooie film mocht nog wel wat langer duren, 4,5 *

Bij het lezen van de korte inhoud had ik een nogal stereotiep beeld van skinheads voor ogen en groot was dan ook mijn verbazing dat er blijkbaar skinheads bestaan die niet enkel vreemdelingen aanvallen
Altijd goed om van vooroordelen afgeholpen te worden door een film.

This is England heeft me voor de rest niet echt kunnen bekoren. In het begin is er de wel erg rare ontmoeting tussen Shaun en een bende jonge volwassenen die door het grote leeftijdsverschil nogal onnatuurlijk overkomt. Zelf zijn het immers jonge twintigers (die zich wel als kinderen bezighouden met oorlogje spelen in verlaten panden). Ze ontfermen zich echter over een jochie van 11 dat ondanks getroffen te zijn door pesterijen en het verlies van zijn vader toch nog steeds een klein kind is. De liefdesrelatie met de veel oudere Smell die er nadien komt bij kijken maakt het er zeker niet minder raar op.
Kortom: ik begrijp niet goed hoe er een "click" kan zijn tussen Shaun en de rest van de bende en dit wrong bij mij toch de hele film.

Wanneer de radicale Combo er bij komt blijkt al gauw dat het jolige bestaan van het groepje erop zit. Het haantjesgedrag tussen Woody en Combo (om de leiderspositie en om Lol) en de ontstane vader-zoonrelatie die ontstaat tussen Combo en Shaun zijn twee sterke punten van de film, maar daarna vind ik de film toch weer verzwakken naar het einde toe. Van mijn part had het allemaal wat harder/grauwer mogen zijn dan een beetje gratuit geweld tegen een winkeleigenaar en een interne knokpartij.

Toen dan ineens het einde van de film kwam, bleek ik toch vooral onvoldaan achter te blijven, vandaar de ondanks de aanwezigheid van enkele sterke punten deze lage score.

Blijkbaar is Dead man's shoes (die ik enkele maanden geleden gezien heb) van dezelfde regisseur en die film vond ik toch stukken beter.

Weer een behoorlijk sterk staaltje van Meadows. Hij is tot nu toe niet in staat om een echt geniale film te maken, maar zijn films zijn over het algemeen goed en op momenten echt uitstekend. De man heeft visie en ik houd wel van regisseurs die zich gewoon boos maken.

Op zich is dit niet eens zo belerend of moralistisch. Toch deed de film me (opnieuw) nadenken, over de verkeerde wijze waarop mensen omgaan met hun ergernis en intolerantie tegen anderen. Het is nogal voor de hand liggend, maar juist in een Nederlands politiek klimaat, waar ik niet vrolijk van word, maakt deze film effectief duidelijk dat zulke radicale denkbeelden nergens toe leiden en dingen alleen maar verergert. Ik vind dit maar één stap verder dan het hele Wilders gedachtegoed. Best eng eigenlijk, vooral omdat het een internationaal verschijnsel is. Maar goed, ik zal geen politieke discussie ontketenen en het is niet dat ik zo'n film nodig heb voor dat besef, maar toch was ik er 90 min. lang mee bezig.

Meadows zorgt voor een bevreemdend soort realisme in zijn films. Constant voel je dat het niet goed zit en de boel dreigt te ontsporen en hij filmt dat op een heel eigen manier, kan het niet beter uitleggen dan dat. Ook hier zien we weer Engelse bekrompenheid en Meadows is er niet op uit om een shocker te maken, (zoals bijvoorbeeld voorgaande spreker verlangt). Het is een pure film, waarbij je het idee hebt dat het echt is. Zo is het al een keer ergens gebeurd of dreigt het opnieuw ergens te gaan gebeuren. Het is dan ook bijna irrelevant dat de film zich in de jaren '80 afspeelt (en toch ook weer niet). Hij blijft weg van te veel over-the-top momenten, zgn coole scenes of bloedvergieten. Het gaat om het onderhuidse dat broeit. En dat broeit helaas al decennia lang bij velen. Ook zijn er wat meer dramatische scenes, die eigenlijk ook wel werken. Net als bijvoorbeeld de opmerkelijk soundtrack.

Film waar ik wel wat mee kan, film die ik niet nodig had om mijn ogen te openen, maar er wel voor zorgde dat ik weer eens nadacht over een aantal genoemde zaken. 4 sterren. Meadows heeft mijn attentie.

Sterke film, 4,0* bij herziening.

Voor de liefhebbers: Shane Meadows heeft een TV serie gemaakt met grotendeels dezelfde cast, getiteld "This is England '86". Deze serie speelt zich een paar jaar na deze film af. Is nu op Channel 4 in Engeland (volgens mij niet te ontvangen in Nederland, maar redelijk makkelijk te vinden op het 't internet).

Dat bende-gebeuren deed me ook een beetje denken aan A Clockwork Orange, (in het begin heeft dat donkere bendelid ook zo'n zelfde soort outfit aan) maar natuurlijk groot verschil: in A Clockwork Orange zoeken ze bewust geweld op. Met die Skinheads was eigenlijk niet echt iets mis tot die Combo ertussen kwam.

Deze film raakte mij wel. Ik had de hele tijd medelijden met dat joch, zo eenzaam als hij is en dan krijgt hij eindelijk het gevoel dat hij geaccepteerd wordt, is het bij zo'n fout figuur. Die Combo speelde ook goed, ik vond het echt een engerd. Ik zag het natuurlijk al van verre aankomen dat hij op een gegeven moment zou snappen en dat dat joch het dan niet meer leuk zou vinden, in die zin was het wel voorspelbaar, maar de onderhuidse spanning was wel goed voelbaar. Daarom verveelde het niet. Mooi gedaan.

Dusdanig realistisch gebracht dat het verloop er wat onder te lijden heeft. Althans, het heeft meer weg van een verslag dan van een verhaal met als resultaat dat het richting kookpunt tamelijk voorspelbaar is. Een smetje op een verder zuivere film die je van begin tot eind in Thatcher's (Maggie is a twat) Engeland dompelt. De grauwe look, de archiefbeelden en de passende muziek (uitgezonderd het onnodige pianogepingel) spreken wat dat betreft voor zich. Om over het uiterlijk van Smell maar te zwijgen.

Shaun is inderdaad een aandoenlijk ventje die ook maar ergens bij wil horen en vervolgens afglijdt in Combo's haat. Fraai gepakt middels een shot waarin hij door een tunnel loopt en de graffiti van de muren om hem heen draait. Het mannetje geeft wat bewogenheid aan de tweespalt binnen de skinheads, terwijl Graham overtuigt als tijdbom. Geen opgeblazen figuren of scenario, Meadows houdt het grotendeels natuurgetrouw en dat valt te prijzen. Jammer van die slotscène, dat wel.

Dat is helemaal niet zo gek gedacht, hoor. A Clockwork Orange is dé belangrijkste film binnen de Skinhead scene.

Net voor de 4e of 5e keer bekeken. Ongelooflijk, wat blijft dit toch een prachtige film. Bijna niet te beschrijven. Shane Meadows behoort tot mijn favorieten.

Het verhaal is erg sterk, geloofwaardig en ontroerend.

De cast is fenomenaal, elke acteur mag op een voetstuk geplaatst worden. Natuurlijk trekken Thomas Turgoose en Stephen Graham de aandacht met hun prachtige prestaties, maar de rest mag niet vergeten worden. Tot in de puntjes verzorgd, zelfs Frank Harper in een bijrol.

Ik beschreef de visuele kant van de film eerst als standaard, maar daar zat ik toch even fout. Niet heel gelikt of iets dergelijks, maar visueel toch wel erg sterk en heel mooi.

De muziek is fantastisch en draagt zeker zijn steentje bij. Vooral het einde waarin eindelijk Gavin Clark zijn opwachting doet met zijn band Clayhill.

En dan vlak voor de credits die blik van Turgoose.

Er rolden bijna tranen over mijn wangen.

Dit is geweldig.

Dit is film.

Dit is Engeland.

Die plaats in mijn top 10 zal hij zeker houden.

Al een tijdje in mijn 'nog te zien' lijst. Is dit een beetje vergelijkbaar, kenmerkbaar met

American History X?

Ik vind van niet, dit is echt een Britse film die zich afspeelt ten tijde van de de '80's onder Thatcher Misschien dat de overeenkomst is dat het over jongerencultuur gaat, maar American History X vind ik een stuk platvloerser (wel vaak typisch voor Amerikaanse films vind ik). Als ik je Top 10 zo zie ben je meer fan van 't Amerikaanse (standaard)werk. Aan de andere kant wil je misschien je film-horizon verbreden en dan kan ik 'm wel aanraden. Verwacht alleen wel minder actie dan American History X. Bottom line: ik weet bijna zeker dat mijn broer, die niet echt filmfan is en gewoon meestal Amerikaanse (standaard)films kijkt, dit wel een toffe film zou vinden. Probeer 'm gewoon zou ik zeggen, je kunt 'm altijd afzetten

Bedankt voor de info. Ik zal kijken of ik deze een keer kan zien.

Sterke film. Zo'n verpauperde wijk in een grauwe industriestad wordt voortreffelijk in beeld gebracht, erg deprimerend. Ook erg overtuigend gespeeld door vooral Thomas Turgoose. Ik heb het niet zo op kinderen in films, maar hij was toch wel een positieve uitzondering. Enigszins voorspelbaar verhaal, maar zo'n slot komt toch wel weer hard aan.
4.0*

American history x is fictie.... deze film is een kort verhaal over de regisseur zelf..... dit is wat hij meegemaakt heeft voor een groot gedeelte dus geen vergelijking met AHX

Autobiografie

Op dit moment precies even hoog als Dead Man's Shoes beoordeeld op MM.

Ik vind de voorganger toch beter van Meadows.

Die was toch opzienbaarder.

Ik denk een beetje een combi van American History X en Trainspotting.

Onzin. Alleen omdat er Skinheads in zitten en omdat het een Britse film is?

dat doet mij meer aan deze denken

Football Factory, The (2004)

wel komt in deze film een scene dat erg veel lijkt op een aflevering van een Britse TV series uit begin jaren 90, met Robert Carlyle (van Trainspotting)

"Cracker" To Be a Somebody: Part 1 (TV episode 1994) - IMDb

ik hou wel van 'echte Britse' films, maar deze vond ik toch beetje tegenvallen. de opname van Shaun in de skinhead-groep ging nogal snel en is lastig te pakken gezien de leeftijd. die leeftijd bleef me de rest van de film ook regelmatig 'dwars' zitten. had de hoofdrolspeler dan een paar jaar ouder gemaakt. maar ja, als het autobiografisch is, is het zoals het is.
ik vond het ook lastig om de houding/gedachte van enkele groepsleden te plaatsen; ze kleden zich strikt en zouden eenzelfde mening erop nahouden, maar als er dan iemand opstaat die luid en duidelijk het nationalistische gevoel uitspreekt, breekt de groep. ik vond dat wat raar. het vadergevoel wat Combo voor Shaun ontwikkelt gaat ook wat snel. als ik mezelf zo lees, is het dus eigenlijk een film die wat langer had moeten duren om karakters en het onderlinge gevoel beter uit te werken. aan de andere kant is het verhaal te zwakjes om langer te kunnen boeien. het voelt alsof ik het allemaal eerder heb gezien.
ondanks dat ik maar een redelijke prent vond, ben ik toch benieuwd naar het vervolg, waar Shaun dan dus wat jaartjes ouder is.

Geweldige film over een breuk tussen een groep skinhead-vrienden wanneer een oud lid zijn herintrede doet. Tijdens de openingscredits wordt de tijdsgeest en plaats al meteen goed weergegeven (Engeland, 1983). De sterk geschreven personages komen geloofwaardig en authentiek over. Ook het acteerwerk van de gehele cast is uitstekend waarbij de kleine Thomas Turgoose toch een kleine ontdekking genoemd mag worden.

Zeer goede film , die atmosferisch enorm goed wordt neergezet en een toch wel scherp bedachte verhaallijn.

En natuurlijk één van me favo acteurs Frank Harper met een kleine bijrol die desondanks de schamele 5tal minuten waarin hij meespeelt toch de show steelt voor mij vanwege deze uitspraak :

Some people say we're racists.We're not racists. We're realists.Some people call us Nazis.We're not Nazis.No, what we are, we are nationalists and there's a reason people try to pigeonhole us like this.And that is because of one word, gentlemen.- Fear.

Aardig sfeertje, goede vormgeving, prima karakters. Alleen als film valt het geheel toch een beetje tegen. Wat goed is, is hoe dat wereldje neergezet wordt. De film voelt meer als een aanzet tot een verhaal, dan een afgeronde film. Niet zo gek dus dat er een TV-serie van gemaakt is.

Er zijn een paar sterke scenes, vooral als Combo in beeld komt. Dat bij hem de stoppen doorslaan is te verwachten, alleen het moment waarop is toch weer onverwacht, omdat het juist in een prima sfeert plaatsvind. En dan is de film nogal abrupt tot een einde gekomen.

Weer een sterke Engelse film dat weer de gure kant van de geschiedenis laat zien. Ook de decoratie en sfeer zijn uber grauw en vettig. We volgen het leven van de 12 jarige Shaun, een agresief probleemkind die de weg al een beetje is kwijtgeraakt. Het word ook van kwaad tot erger als hij zich laat bijsluiten bij een groepje skinheads en meegaat in het relschoppen, vernielen en verdere criminaliteit waar zijn moeder maar steeds maar niks van af weet. Wel gek dat ze nog wel der 12 jarige zoontje om laat gaan met een verdacht grote groep grote jongens en meiden, ook al kent ze ze nog totaal niet. Maargoed, in het begin lijkt het jup van het. Krijgt hij verkering met een meid van 19, helpt ie mee rel te schoppen, drugs te gebruiken enz enz. Combo vond ik inderdaad ook erg bijzonder, hij lijkt vaak zo sympatiek, maar ondertussen...

Verder ook mooi opgebouwt met punkmuziek en zoals gezegt een meeslepende trieste sfeer. Ook net nog plaats voor humor. Het einde is ook iets wat je totaal niet ziet aankomen en is keihard.

Zeer geslaagde film.

4,0*

Heb hem vandaag gezien op ARTE en moet zeggen wat een prachtige film.

Maar op de aftiteling was het eerste.

in Memory of Thomas Turgoose 1964-2005.

Daar schrok ik toch wel een beetje van.

Vreemd. Thomas Turgoose is de naam van de hoofdrolspeler en deze is nog onder ons.

Ja,dat ben ik met u eens maar dat vond ik zo raar op het eind als de aftiteling begint ik snap het nog steeds niet.

thomas Turgoose is geboren volgens in 1992 hij was amper 13 jaar oud toen hij die rol sleelde van shaun.

Lijkt me de vader van de hoofdrolacteur.

Ontzettend sterk geacteerde situatie-film over hoe een aantal skinheads hun eigen leven vergallen door in constant negatieve energie rond te dwarrelen. De film boeit van het begin tot het eind en laat je niet los, vooral niet door het uitmuntende acteerwerk, maar ook hoe de film is aangekleed: tot in de puntjes toe verzorgd. De film had voor mij een minuut of vijftien langer mogen duren, het einde word naar mijn insziens nogal afgeraffeld. Desalniettemin, niet te missen: 4 *.

Persoonlijk lag dat gebeuren met Engeland begin jaren tachtig mij wel. Vooral het begin met die historische beelden uit die tijd gaf een goed tijdbeeld. Dus een goed begin alleen naar het einde toe vond ik er vrij weinig meer aan. Jammer want het acteerwerk was oke. Vooral over de prestatie van Stephan Graham daar ben ik redelijk van onder de indruk. Een 3.0.

In Meadows ogen was Engeland in de vroege jaren 80 verzwakt door de vele koloniale oorlogen die ze heeft uitgevochten. Er heerste in Engeland een sociale armoede, met kinderen zonder hun vaders die opgeofferd werden in die oorlogen, en een ongezond nationalisme dat geboorte gaf aan de skinhead-beweging.De regisseur heeft de tijd goed gekend en het is vaak glimlachen wanneer je die Cindi Lauper-coiffures ziet en muzikale klassiekers hoort op de achtergrond. Mooie rol ook van Turgoose, die opgenomen wordt in een sympathieke bende met goedhartige jongeren die richting missen in hun leven. Eén van de beste britse films van de laatste jaren.

Het is niet Thomas maar Sharon Turgoose aan wie de film is opgedragen. Wellicht de moeder van de acteur.