This Is England (2006)

Wat een goed stukje brits filmwerk! echt een super film, en de mensen die hem slecht vinden denken dat de wereld van skinheads uit alleen maar chinezen slaan of negers op een stoeprand kapot trappen is, dit is echter niet het geval. Deze film laat gewoon super goed zien wat voor verdeeldheid er onderling bij mensen/skinheads speelt.

*4,5

wat een prachtige film, uitzonderlijk goed acteerwerk!

tevens een prachtige soundtrack,

4,5*

Ik zit al weer een aantal weken films te kijken en heb in die weken zo ontzettend veel zooi voorbij zien komen, dat dit weer eens laat zien dat er wel goede films gemaakt worden.

Het is niet spetaculair maar het doet wat het moet doen. Vier sterren.

Ik hou wel van Britse films, en zag dat deze een goede beoordeling kreeg. En dat is ook zeker wel terecht, ik vond het echt een goede film. Erg goed acteerwerk en goed verhaal.

4,5*

Redelijk goede film, alleen jammer dat het over een ventje van 12 moet gaan. Wanneer dit vente 15-16 zou zijn geweest zouden andere scenes beter tot hun recht komen

3.5*

goede film, aardig verhaal met op de achtergrond de oorlog van de Falkan eilanden en het verhaal van Shaun waar die oorlog invloed op hem heeft. Shaun had van mij ook iets ouder gemogen..

Engeland heeft een sterke traditie van sociaal bewogen cinema en die is het laatste jaar enorm zichtbaar. London to Brighton was goed, Red road beter, en This is England nog beter. This is England is niet foutloos. Extreem-rechts is een eenvoudige consequentie van armoede en frustratie en als je even nadenkt weet je wel beter, dat wordt in het pathetische slot duidelijk gemaakt. Maar verder vertoont de film weinig sporen van gemaktzucht en vooral een enorme gelaagdheid. Iedereen is een mens en de kijker kan meevoelen met de foute karakters. En met ze lachen, want Meadows vergeet de humor niet. De scene waarin Combo gezellig een jointje zit te roken met een Pakistani, babbelend over soulmuziek, is één zo’n memorabel moment. Aanrader.

Hij was 12 zij 15.

Anyway vandaag de DVD binnen gekregen. Vanavond herkijken

Eerste keer vond ik hem geweldig iig.

Poeh wat een tegenvaller was dit zeg!!

Het verhaal sprak me wel aan en mede door de hoge waardering werd ik toch wel erg benieuwd.

Maar dat werd dus een behoorlijke afknapper.

Ik vond het verhaal totaal niet realistisch en vooral erg saai.

De film wist me dan ook geen moment te boeien en ook kreeg ik totaal geen feeling met de personages.

Echt zonde van mijn tijd!!

Niet realistisch? beetje trivia:

At a Q&A period following this film's world premiere at the Toronto International Film Festival, director Shane Meadows noted that the grim skinhead influenced upbringing of the 11-year-old protagonist was a true portrayal of his own childhood and many of the events depicted were drawn from his early life.

nu in het Nederlands graag.

Maar Oi! Oi!, deze film lijkt mij toch best heftig.

Ondanks wisselende berichten ben ik hier toch best benieuwd naar.

Vooral als er sterke voor-en tegenstanders van een film zijn dan raak ik al een beetje benieuwd wat maakt zo´n film zo apart.

Want is dit eigenlijk ook niet een beetje de kunst van een film om zoveel mogelijk uiteenlopende meningen los te krijgen?

UIeenlopende meningen? ik zag net dat rotten tomatoes 93% van de reviews positief beoordeelt. Dat betekent "niet controversieel". Een meest negatieve reviewer zegt: "It doesn't seem the slightest bit like real life". Let op het woordje "seem". Wat weten wij nou van dit milieu?

Het kan wel wezen dat veel van de gebeurtenissen uit zijn eigen jeugd kwamen.

Maar op mij kwam het allemaal nogal ongeloofwaardig over.

Dat alle "zware jongens"zo graag bevriend willen raken met een 11 jarig jongetje.

Dat noemt men ronselen, Tevelenco. Niet zozeer door Woody, maar wel door Combo, die echter een soort vader-figuur voor Shaun wordt. Combo heeft medelijden met Shaun en voelt zich geroepen om deze plek in te nemen, en Shaun heeft iemand nodig waar hij tegen op kan kijken. Daarbij weet Combo met zijn toespraak Shaun te raken. Het 'probleem' is eerder dat de meeste acteurs ouder zijn dan de leeftijden van hun personages. Maar daar kijk ik doorheen.

Niet saai maar ook niet echt boeiend om naar te kijken, vooral omdat het weinig verhaallijn heeft. Meer een film dat wil laten zien hoe het in het ruigere milieu in Engeland aan toe gaat. Kon me verder dus niet echt boeien. 2,5 *

Goede film die een goede afwisseling tussen verschillende emoties aanbiedt, o.a. dankzij de manier waarop verschillende kanten van eenzelfde personage belicht worden (de haat, maar evengoed de twijfels en frustraties bijvoorbeeld).

Voor de rest kende ik de plot in ietwat verschillende variaties, maar dat doet niets af aan de film: een goed tempo met een boel mooie scènes die emoties hoog doen oplaaien.

3,5*

De boodschap van de film begrijp ik volkomen, het verhaal zit opzich degelijk in elkaar. Maar de totale futloosheid bijna de hele film door maakt "This is England" toch wel een beetje tot een teleurstelling.

Ik vind het tijdsbeeld, Engeland begin jaren ´80 wel erg goed weergegeven trouwens.

Een land dat dan in grote werkeloosheid verkeert.

Groot Brittannië en het sociaal geëngageerde drama, twee zaken die bijzonder vaak hand in hand gaan, en dat bewijst ook Shane Meadows. 'This Is England' is naast een stevig emotionele mokerslag eveneens een prent die een verrassend genuanceerd en realistisch tijdsbeeld schetst van het Engeland in de jaren '80. Het grauwe, kille Engeland wordt in die periode gedomineerd door werkloosheid en een meer radicaal gevoel van nationalisme. Centraal in dit tijdsbeeld staat Shaun, een 11-jarige jongen die zondermeer zijn mannetje weet te staan, maar het niet duldt wanneer iemand ook maar iets zegt over zijn in de Falklandoorlog gesneuvelde vader. Dit is dan ook het pijnpunt van Shaun en doorheen het verhaal zal dit een belangrijke factor spelen in de manier waarop hij balanceert tussen twee kampen.

De verdienste van Meadows is dat hij zijn prent aanvangt met een zekere tederheid, maar dit onder de oppervlakte steeds laat samengaan met een wrang gevoel. De humor en de bijna melancholische soundtrack doen hun werk, maar wanneer Combo zijn intrede maakt, breekt voor Shaun een nieuwe tijd. Hij ziet in Combo een nieuwe vader, terwijl Combo in Shaun bovenal zichzelf herkent. Vanaf dat moment wordt Shaun onherroepelijk gevangen genomen in een manipulerende spiraal van twijfel en onzekerheid. Het slot van 'This Is England' is daarbij genadeloos in zijn afhandeling en laat geen enkele kijker onbewogen.

Dikke 4*.

Ik ben het slechts gedeeltelijk met u eens. Om te beginnen ga ik het puur over de film hebben en meer bepaald over het door uw zogenaamde genadeloze slot van deze prent. Waarom genadeloos? Waarom laat het niemand onbewogen? Ik vond juist dat je deze 'ommekeer' al van mijlenver zag aankomen, meer bepaald vanaf het intieme gesprek tussen Shaun en Combo in de auto, waarin Combo belooft dat hij Shaun nooit in de steek ging laten, vanaf dan wist je gewoon dat er een breuk tussen beiden ging komen, dat deze breuk zich ging voordoen door middel van het in elkaar slaan van de 'Milky' zag ik reeds aankomen vanaf de intrede van Combo, waar hij hem in zekere zin aanvalt door zijn verhaal over de gevangenis. Vanaf dat eigenlijke moment is er een voelbare spanning tussen deze 2 personages. Bovendien ondervindt Combo een druk van diene dikke, brede kale die zichzelf zonder schaamte voordoet als een rasechte racist. Genoeg hints om de afloop of het dieptepunt te voorspellen. Dat dit dan ook zo bleek te zijn vond ik teleurstellend en dus zeker geen genadeloze en adembenemende mokerslag.

Verder nog een beetje muggenziften. U beweert dat het Engeland van de jaren '80 gedomineerd werd door een algemeen gevoel van radicaal nationalisme, terwijl de skinheads die worden afgebeeld ( de groep van Woody) allesbehalve nationalistisch zijn ingesteld. Deze bende is in tegenstelling tot deze van Combo (die het onderspit delft) nog een (h)echte vriendengroep van skinheads, in de strikte definitie van het woord namelijk; links denkend en GEEN politieke interesses. Plezier, muziek en vriendschap is het belangrijkste... Door de intrede van Combo wordt er een marginale sfeer van deze beweging in the spotlights gezet, maar deze wordt afgebeeld zoals ze is: hypocriet, vals, verderfelijk, agressief en vooral steunend op brainwashing. EN juist dit vind ik het sterke van deze film, voeg daaraan de schitterende acteerprestatie van Thomas Turgoose en je krijgt mijn 2 beweegredenen voor mijn:

3.5ster

Genadeloos in die zin dat er voor Shaun, na het einde van de prent, enkel een neerwaartse spiraal van onzekerheid lijkt weggelegd te zijn. De finale close-up van Shaun symboliseert dit gevoel haast perfect, en de emoties die je op dat moment kan aflezen, spreken zondermeer boekdelen...




De voorspelbaarheid van het gegeven insinueert niet meteen een afwezigheid van emoties op het einde. Je weet waar en hoe het enigszins zal eindigen, maar de onderliggende spanning en de serene opbouw die Meadows hanteert, zorgen net voor de emotionele mokerslag die 'This Is England' in zijn geheel is. Wat mij betreft kan dit niemand ook maar enigszins onbewogen laten. Zelfs het kleinste gevoel van medeleven lijkt me niet uit te sluiten.




'This Is England' is in de eerste plaats een emotionele film, maar symboliseert evenzeer de overgang van links naar rechts. Shaun voegt zich bij Woody's groep met inderdaad de bedoelig vriendschap op te zoeken. De intrede van Combo introduceert echter de meer radicale aard van deze 'beweging'. Het staat niet centraal in deze prent, maar het wordt naarmate het einde nadert vanonder het oppervlak gehaald, zodat het duidelijk maakt in welke sfeer het leven van Shaun zal 'gehuld' zijn.

Ik vond het einde dan juist weer hoopgevend en ben er dan ook van overtuigd dat Shaun er beter gaat uitkomen. In tegenstelling tot wat jij blijkt te denken zie ik hem sterker worden. Ok, je hebt gelijk als je zegt dat hij weeral is bedrogen en in de steek wordt gelaten maar denk je niet dat hij zelf breekt met Combo en diens gedachtengoed? Hij gooit de vlag in de zee, hij heeft er genoeg van. Shaun heeft zijn lesje geleerd en zal niet terug voorgelogen en gebruikt worden, maw hij komt er uiteindelijk sterker uit...



Staat voorspelbaardheid en mokerslag voor de kijker niet lijnrecht tegen over elkaar? Ik ervaarde het laatste half uur van This is England niet als een emotionele mindfuck of iets dergelijks. De film liet me inderdaad niet onberoerd maar ik vond de emotionele "mokerslag" dan eerder een tikje. Akkoord de opbouw is zeer mooi in beeld gebracht en er wordt zeer mooi getoond dat de redenen van Combo eerder van frustraties en jaloersheid zijn in plaats van puur raciale haat.... Als je nu zou stellen dat het een emotionele mokerslag voor Shaun is dan zou ik wel akkoord gaan, want hij werd nogmaals bedrogen, belogen enzovoort...




Bedoel je nu 'gehuld' was? Of ben je er echt van overtuigd dat Shaun rechts gedachtengoed zal blijven gebruiken als richtsnoer voor zijn leven? Want als je dit denkt heb ofwel ik ofwel jij iets niet begrepen aan de film. Naar mijn inziens zal iemand die bedrogen en belogen wordt door een persoon met (extreem)nationalistische overtuigingen EN die bovendien één van zijn goede vrienden (Milky) in een coma slaat, er zich tegen afzetten!! Hierdoor ben ik er zeker van dat Shaun zich gaat bekeren en terug links of neutraal zal gaan denken.Of sla ik hier de bal volledig mis?

Desbetreffende scène was me geheel uit het geheugen ontsnapt. Bijgevolg gaat mijn vorige reactie grotendeels niet meer op en ben ik verplicht mezelf te excuseren. Shame on me...




Hoewel je voelt dat er iets op tilt is en de afhandeling niet bepaald positief zal uitvallen, kan het geheel, mits een oerdegelijke opbouw en een pertinent aanwezige emotionele spanningsboog, alsnog een mokerslag uitdelen.
'Voorspelbaarheid' hoeft daarenboven niet te letterlijk worden genomen. Andermaal, de onderhuidse spanning is een factor die het verdere verloop van de prent vormgeeft, maar wat mij betreft eveneens deel uitmaakt van de intenties van de makers.




Rekening houdend met de vergeten gewaande scène, zal ik mijn mening hieromtrent moeten bijschaven, maar desondanks ben ik niet geheel akkoord met wat je hier stelt.
Shaun zal zich ongetwijfeld afzetten van de nationalistische gedachtengang, maar of hij zich zal bekeren betreft een andere zaak. Niet alleen lijkt de nabije toekomst onzeker voor Shaun, hij zal het 'trauma' gaandeweg ook moeten verwerken en dat kost tijd en inspanning.

Sterke, regelmatig aangrijpende film. Verbijsterend goede rollen van de jonge Thomas Turgoose en Stephen Graham. Prachtig in elkaar gezet, met een subliem gebruik van muziek.

Een onderhuidse spanningsopbouw kan inderdaad een welgemikte emotionele mokerslag uitdelen, maar dan moet deze zich inderdaad onderhuids voordoen. Dit was, mijn inziens, niet het geval bij deze prent. Ik associeer onderhuids met onverwachts en indirect, je hebt gelijk als je zegt dat de beweegredenen van Combo eerder op psychologisch vlak vorm krijgen (en dus onderhuids). Dit neemt echter niet weg dat de spanningsopbouw van de film zich toch eerder 'boven'huids afspeelt, en dus blijft voorspelbaarheid (jammer genoeg) pertinent aanwezig in deze film!

Ik heb nooit beweerd dat het voor Shaun direct voor de wind zal gaan. Ik heb enkel gezegd dat hij er uiteindelijk, mits inspanning en na verloop van tijd, veel sterker zal uitkomen! Bovendien, als hij zich afzet van de nationalistische gedachtengang hanteert hij er toch een toleranter (en dus linkser)... Met andere woorden hij bekeert zich dan toch?!

Goeie film en zeer goed acteerwerk met name van Graham. Niet spectaculair of zo maar de film toont heel goed wat de invloed kan zijn van een dominante "wel" bespraakte persoon op jeugd. Je voelt de spanning bij Graham vanaf het moment dat hij in beeld komt wat uiteindelijk leidt naar een climax.

3,5 *

Ook zo een beetje het gevoel dat ik had. Het gegeven van de film vind ik best. Falkland-oorlog, het rauwe engelse milieu, ... Alles wordt op een leuke manier in beeld gebracht en de muziek past mooi bij het plaatje, maar daarachter schuilt jammer genoeg een flinterdun verhaaltje.

3.5*

Daar draait het mij in wezen om: de onderhuidse, psychologische spanningsopbouw, die zich slechts nadrukkelijk naar boven laat komen in de vorm van brutale uitspattingen, zowel via het woord als de daad. En dat geldt voor zowat elk personage in 'This Is England'. Je krijgt notie van hun gevoelens op geestelijk niveau en dat geeft je een idee (bijgevolg dus een zekere 'vorm' van voorspelbaarheid) waar de film naartoe gaat. Al heb ik het gevoel dat we dit beide op een andere wijze hebben ervaren.

Ik ging er ook niet vanuit dat je dat ten stelligste beweerde. Voor het overige was ik het reeds met je eens aangaande deze stelling - tijd en inspanning zal alles uitwijzen - al vind ik 'bekeren' een nogal groot en zwaar woord. Het gaat er mijn inziens om dat Shaun zich meer 'thuisvoelt' in de meer tolerante gedachtengang.

Ik vond het een goede en zeer boeiende film. Ik zat te twijfelen tussen 3,5 en 4. Toch een 4 geworden. De meeste scenes zaten erg goed in elkaar en lieten me meeslepen in het verhaal.

Vanavond weer gezien, geef hem lekker 5 sterren.

Fijn voor alle semi-intellectuele nepskins hier.

Klein juweeltje van een film. De eerste keer dat ik iets van Meadows zie, maar wel een film die 'm in een klap tussen het rijtje interessante Britse regisseurs plaatst voor mij. Ergens bovenin.

Mooi sociaal drama, dat ondanks de soms heftige gebeurtenissen knap genuanceerd blijft. Een film die geeft om zijn personages, soms bijna nostalgisch terugkijkt op, maar ook de grimmigheid van de jaren '80 in Engeland duidelijk laat zien. En vooral ook de aantrekkingskracht die Shaun voelt voor de skinheads heel duidelijk en voelbaar maakt.

Met wondermooie, indrukwekkende acteerprestaties, met name van Thomas Thurgoose die een prachtig jongetje met heel veel pijn van binnen neerzet. Tel daarbij op de prachtige soulmuziek en de mooie score en een Smiths-cover op het einde die het ironische randje van het origineel niet heeft en daardoor des te passender is.

4.0*