This Is England (2006)

Persoonlijk lag dat gebeuren met Engeland begin jaren tachtig mij wel. Vooral het begin met die historische beelden uit die tijd gaf een goed tijdbeeld. Dus een goed begin alleen naar het einde toe vond ik er vrij weinig meer aan. Jammer want het acteerwerk was oke. Vooral over de prestatie van Stephan Graham daar ben ik redelijk van onder de indruk. Een 3.0.

In Meadows ogen was Engeland in de vroege jaren 80 verzwakt door de vele koloniale oorlogen die ze heeft uitgevochten. Er heerste in Engeland een sociale armoede, met kinderen zonder hun vaders die opgeofferd werden in die oorlogen, en een ongezond nationalisme dat geboorte gaf aan de skinhead-beweging.De regisseur heeft de tijd goed gekend en het is vaak glimlachen wanneer je die Cindi Lauper-coiffures ziet en muzikale klassiekers hoort op de achtergrond. Mooie rol ook van Turgoose, die opgenomen wordt in een sympathieke bende met goedhartige jongeren die richting missen in hun leven. Eén van de beste britse films van de laatste jaren.

Het is niet Thomas maar Sharon Turgoose aan wie de film is opgedragen. Wellicht de moeder van de acteur.

Goede film van Meadows, waar ik best geboeid naar heb zitten kijken. Knappe rol ook van Thomas Turgoose, die de 12-jarige Shaun speelt, die zich aansluit bij een groep skinheads. Mooie rol, heel puur en heel echt. Hetzelfde geldt voor het groepje, mooie figuren zo allemaal bij elkaar en niet echt stereotiep. De groep wordt ook op een mooie manier gevolgd, en krijgen we een kijkje in het hoe en waarom van hun daden. Verder wordt ook goed weergegeven hoe machteloos een moeder kan zijn, als je kind zich aansluit bij een groep als deze.

De sfeer is ook best goed. Soms hangt de dreiging echt in de lucht, zeker op het moment dat Combo zijn optreden maakt. Sterke rol is dat trouwens ook van Stephen Graham. Hij oogt aan de ene kant vriendelijk en sympathiek, maar is uiterst gevaarlijk. Ik had ook constant het idee dat hij Milky iets zou gaan aandoen, en uiteindelijk gebeurde dat ook. Wel jammer trouwens. Ik vond dat een iets te makkelijke en voor de hand liggende keuze. Ook de relatie van Shaun met zijn oudere vriendin, was wel bijzonder en niet helemaal geloofwaardig.

Uiteindelijk is het wel een fijn filmpje. Behoorlijk subtiel voor een onderwerp als deze en met een sterke opvallende soundtrack.

3,5*

Hard portret waarin een realistische situatie wordt geschetst. Vaderlandsliefde speelt een grote rol en wanneer je gepest wordt grijp je sneller naar de uitstekende hand. Deze Shaun dus ook en na wat ontmoetingen raakt hij onbedoeld over de schreef. Bij Woody en z'n vrienden ging het vooral om het plezier maar Combo ging net iets verder en had een duidelijk streven waarbij Pakistani's absoluut niet welkom zijn. Dit is het derde drama van regisseur Meadows die ik zie en wederom blijkt hij in staat om verborgen levenswijzes bloot te leggen zonder teveel aan te dringen. Casting is bijzonder goed en de settings van Engeland zijn weer lekker somber.

een echte Engelse working class film (benaming bij gebrek aan een betere). Diep ontroerend met wrange humor. Echt een pareltje

This Is England is een drama. En dit wordt helaas niet heel subtiel in het gezicht van de kijker gedrukt.

We leren Shaun al meteen kennen als iemand met een moeilijke jeugd: vader is dood, suggereert het eerste shot na de credits onmiddellijk, en hij wordt gepest op school. Gelukkig zijn daar enkele sympathieke jongens en meisjes die allemaal het beste met hem voor hebben en die hem wel heel erg snel omarmen als één van hen. Het zijn skinheads van de oude stempel, met een liefde voor ska en een onbezorgd leven.

Met de af en toe fantastische cinematografie van Danny Cohen spreken de beelden vaak al boekdelen, maar helaas moeten de personages al hun hebben en houwen tot in detail articuleren, met als hoogtepunt de bijeenkomst bij Combo, waarin Combo in een hele monoloog duidelijk maakt wat we allang wisten: dat hij radicaal verschilt van Woody en diens groep. Het zorgt voor een ietwat gemakzuchtige sprong in het verhaal, waarin Combo Shaun zonder moeite weet te overtuigen van zijn gelijk en hem meesleurt in zijn racistische wereldje waar natuurlijk alleen maar ellende uit kan voortvloeien.

De sprong is behalve gemakzuchtig ook een beetje ongeloofwaardig, of had in ieder geval een stuk sterker gekund. Regisseur Shane Meadows laat ons één dag uit de ellendige jeugd van Shaun zien voordat het broerfiguur Woody verschijnt, weergegeven in misschien een kwartiertje: Shaun rouwt om zijn vader, hij wordt een winkel uit geschopt, gepest en krijgt ten slotte ruzie en vervolgens een pak slaag van de directeur. Einde schooldag. Redelijk specifieke zaken, waarvan we maar moeten aannemen dat het op regelmatige schaal voorkomt.

Na de introductie van Woody lijkt alles plotseling rozengeur en zonneschijn. En dan verschijnt Combo ter tonele. De indruk die This Is England wekt is niet eens zozeer dat Shaun een getroebleerde jeugd heeft: eerder lijkt het zo dat hij gewoon een rotdag had. De personages kunnen wel blijven uitleggen dat het anders in elkaar zit, maar dat doet niks af aan de indruk die ontstaan is. En of een rotdag het nu geloofwaardig maakt dat iemand een wildvreemde en imposante skinhead vrijwel onmiddellijk als vaderfiguur omarmt?

Combo wordt daarentegen wel eng goed neergezet door Stephen Graham. De spanning en het ongemak die ontstaat als hij zich in de ruimte bevindt is zelfs voor de kijker voelbaar en is één van de weinig metafysische enigma’s in de verder nogal vlakke film.

Tekenend voor dat empirische versus metafysische is ook het einde, waarin de St. Georgevlag symbolisch in de golven verdwijnt, waarop Shaun in de ogen van de kijker staart. Het voelt voornamelijk cliché, terwijl de scène ervoor, op Shaun’s kamer met hem en zijn moeder, een stuk veelzeggender en gevoeliger was.

This Is England had meesterlijk kunnen zijn. Helaas weerhouden de uitleggerige dialogen en monologen en het overbodige einde het hiervan, waarmee er een ietwat simplistisch, mooi geschoten dramafilm overblijft.

Opvallend hoog gemiddelde voor een toch wel matige film.

Aan het jongetje ligt het niet, die zet een prima rol neer. Al zie je dat wel meer bij rollen die dicht bij de werkelijkheid liggen. Kwam in ieder geval erg naturel over, en bovendien was het bij vlagen best ontroerend. Ook de muziekkeuze was wel oke, en de intro beloofde wel een en ander, maar met name scripttechnisch is dit een behoorlijk zwakke film.

Eigenlijk bevindt de hele film zich nog in de opbouwende fase, met een uiteindelijk wel erg beperkt plotje. Was allemaal niet zo imponerend als je het over de gehele film bekijkt. Vond alles ook vrij slecht geschreven, alleen al het feit dat het jochie op een gegeven moment in de film totaal buiten het zichtsveld van zijn moeder lijkt te vallen. Waar is zij al die tijd nadat ze Shaun achterliet bij het groepje vlak voordat die kale bajesklant zich bij het groepje voegt en alles aan het rollen brengt. Bovendien ging het helemaal nergens over hoe er op het einde nog krampachtig wat uitdieping van het personage Combo werd toegevoegd met een ogenschijnlijke moeilijke jeugd en frustatie over een meisje, kwam allemaal erg slecht over. Dan hadden ze dat jongetje veel beter uitgewerkt.

Visueel oogde het soms ook wat gebrekkig, dan blijft staan dat het eerste stuk van de film nog wel de moeite waard en de muziekkeuze prima was, en het jongetje een goeie rol neerzet. Verder dan 2.5* kom ik niet.

Je hebt skinheads én je hebt skinheads… Je hebt skinheads, die af en toe stoom afblazen door wat onzinnige vernielingen, waar verder niemand erg veel last van heeft. En je hebt skinheads, die gedreven door opgeklopte vooroordelen het extreemrechtse milieu opzoeken om hun haat tegen allochtonen en alles wat volgens hen niet “normaal” is te botvieren. Regisseur Meadows put uit eigen ervaringen wanneer hij in deze film de twee groepen met de nodige nuances tegenover elkaar plaatst.

Het is best een goede en realistisch ogende film geworden, maar mijn probleem is dat ik gruw van het extremisme dat in de film ten toon gespreid wordt. Weliswaar heeft de slotscène met de St. George vlag een enigszins zalvende werking, maar dat poetst alles wat daaraan vooraf gaat niet helemaal weg.

De debuterende Thomas Turgoose zet een ijzersterke rol neer, terwijl ook de rest van de mij grotendeels onbekende cast prima werk aflevert.

Wat een ventje is Thomas Turgoose. Hij heeft een erg leuke rol die hij ook zeer overtuigend brengt.
Erg sterke film die vooral heel goed is in het overbrengen van de tijdsgeest en de subcultuur. Wellicht dat het er wat dik bovenop ligt allemaal, maar op zich dient dat zijn doel wel.
De transformatie van een redelijk onschuldige jongensbende tot een skinheadgroep met de komst van Combo en de plausibele redenen waarom Shaun erin verzeild raakt zijn gewoon erg geloofwaardig gedaan. Vooral de speech van Combo waarin Shaun overtuigd raakt is spannend en boeiend om te zien.

Uiteindelijk is het jammer dat de film niet climaxt en eindigt op een manier die ik had gehoopt. De zeer overtuigende wijze waarop hij verzeilt raakt bij de groep belooft meer dan het uiteindelijk wordt. Ik had gehoopt op bijvoorbeed een sprong in de tijd waarin je ziet hoe het afloopt met een wat oudere skinhead-Shaun, of dat het op een andere manier was geescaleerd. Combo's rol is een goeie, maar het einde met het in elkaar slaan van Milky vond ik niet per se het beste einde denkbaar. Uiteindelijk is Shaun alweer uit het wereldje voor hij er goed en wel inzit. Ik hou niet van lange films, maar hier had nog best een half uurtje bij mogen komen.

Alsnog een sterke film die met wat andere keuzes tegen het einde misschien wel een échte topper had kunnen zijn.

ruime 4*

Heel slim om dat 11-jarige jochie het middelpunt van 'This is England' te laten zijn. Dat houdt de film luchtig en zorgt voor een (bijna) aaneenschakeling van aandoenlijke momenten. En dat werkt eigelijk best prima. Zijn zogenaamde relatie met dat veel oudere meisje? Heerlijk. Vond dat Meadows die plank goed raak sloeg. Het blijft tot een bepaald punt een wat weinig aan de hand - erg vermakelijk filmpje, met een heerlijk sfeertje en klasse personages.. tot de bom barst. Daar was het wachten natuurlijk op met Milky - je voelt het qua onderhuidse spanning al vroeg aan komen. Goed gedaan. Heb me uitstekend vermaakt verder.

Begin jaren '80 was voor velen in Groot-Brittannië in sociaal opzicht echt verrot. Margaret Thatcher startte de Falklandoorlog en ondertussen was het thuis economisch een drama. In This is England wordt (zoals wel vaker gedaan) een kijkje genomen in de lagere klasses van de Britse maatschappij. Een jochie van 12, genaamd Shaun, voelt zich aangetrokken tot een stel skinheads en voelt zich eindelijk gewaardeerd. Zijn alleenstaande moeder speelt in het begin ook nog wel een interessante rol, alleen het jammere is dat ze in de tweede helft van de film nauwelijks aan bod komt. Was wel benieuwd wat zij nou echt van Shauns nieuwe vrienden vond. Meer dan een vermanend praatje wanneer Shaun kaal bij haar afgeleverd wordt, zit er niet in.

Maar goed, het stoort niet echt, want je krijgt daarvoor in de plaats veel mee over hoe dieptriest de groep is waarin Shaun meeloopt. Dit blijft continu boeiend en af en toe zelfs wat geestig. Parallellen met de huidige extreem nationalistische groeperingen zijn gemakkelijk te trekken en ook de oorzaak is hetzelfde. Als de omgeving waarin je opgroeit verrot is, ontwikkel je bij bepaalde personen een afgunst tegenover de mensen die het wel goed hebben. Dit resulteert in het zoeken en benoemen van een zondebok, tokkie-gedrag en in extremere gevallen levert het de climax op, die in This Is England te zien is.

Het kostte me wat moeite om erin te komen, maar uiteindelijk werd ik meegesleurd. This Is England is een interessante en typisch Brits (coming of age-)drama die zich afspeelt tijdens de beginjaren van de skinheadbeweging. Het lastigste vond ik wel het verenigen van de leeftijd van de 12-jarige hoofdrolspeler met de situatie (al zijn 'vrienden' leken wel 10 jaar ouder, waardoor een oudere tiener geloofwaardiger zou zijn geweest), daarom hou ik het op een kleine 3,5*.

Best boeiend, dit kijkje in een groep skinheads in de tijd dat het vrij beroerd met Engeland ging. We volgen een achtergesteld kind die de verkeerde kant op gaat, maar ik vond het allemaal wel erg snel gaan en vermoedelijk ook vrij onrealistisch. Het komt ook niet zo geloofwaardig over dat een kind zo in een groep mannen met extreme denkbeelden beland. Misschien had ik dit sterker gevonden als hij een jaar of 16, 17 was geweest. De setting is verder wel sterk, vrij depressief en treurig, wat past bij een verhaal als deze. Het einde vond ik weer te voorspelbaar en emotioneel gezien deed de film me ook te weinig.

3*

Shane Meadows maakte indruk met dit semi-autobiografische coming of-age verhaal gesitueerd in landelijk Engeland anno 1983 waar de outcaststatus het leven van een dertienjarige ontwricht. Shaun (wiens vader sneuvelde tijdens de Falklandoorlog) verliest zijn onschuld wanner hij in contact komt met de racistische ideeën en het gewelddadige gedrag van een groep skinheads. Zonder te romantiseren of te moraliseren volgt Meadows de evolutie van deze moderne 'rebel without a cause'. Resultaat is een krachtige film die via humor de impact van geweld versterkt, de skinheadcultuur op empathische wijze ontleedt en via het concept 'eer' het drama in een universele context plaatst.

Meadows kon na het succes van This is England 'grotere' producties maken, maar besloot te blijven doen waar hij goed in was, films maken over kleine gemeenschappen.

3,5*