1408 (2007)

Ooit heb ik deze film op het puntje van mijn stoel bekeken. Doodeng en aangrijpend vond ik hem.
Nu een heel stuk minder.
Zegt dit wat over de film of over mijzelf.

Misschien omdat het verliezen van een kind zo'n vreselijke nachtmerrie is. Het verliezen van je leven is daarbij vergeleken peanuts.

Meer dan aardig geslaagd psychologische thriller met de nodige pseudo-griezelmomenten. Ik persoonlijk vind het begin en dan met name het gesprek met Jackson erg goed en de daarop volgende kleine momentjes zoals de chocolaatjes op het kussen en het wc papier. Het gebeuren met de man van de technische dienst vind ik ook heel mooi gedaan. Angst kan, vind ik, in hele kleine dingetjes zitten, zo ook het overbrengen van spanning. Verder wordt alles binnen de kamer zeker met een bepaalde stijl in beeld gebracht. Daarnaast goed gespeeld met alle variabelen niet alleen binnen de hotelkamer maar ook wat een gemiddeld mens als last met zich mee sleept. Zo gaat Enslin de hotelkamer binnen om een 'demon' te zoeken maar heeft vooral nog het meest last van, visioenen van, zijn eigen demonen. Wanneer het voor mijn moment toch wat begint af te kalvenbegint het uur opnieuw en besluit Enslin de boel in de fik te steken, goed bedacht. Net als het afluisteren van de tape en het horen van hun dochter, het brengt het geheel net even naar een next level.

Al met al een behoorlijk filmpje om eens voor te gaan zitten.

Herzien. Deze verfilming van een kort verhaal van Stephen King doet (uiteraard) denken aan The Shining, al is de toonzetting wel wat meliger, vooral in het begin. De opbouw is evenwel spannend en intrigerend, met een prima Cusack in de hoofdrol. Zijn langzaam escalerende gedrag is knap gespeeld. De tweede helft is een beetje rommelig, maar er zijn genoeg enge en inventieve momenten om de boel op de rails te houden. Ik vond de film ditmaal in ieder geval beter dan ik me herinnerde.

Wel oké.

Aardige film die een hoop gespook kent. Håfström ken ik als regisseur nog niet zo goed, maar blijkbaar brengen zijn films genoeg op om veel budget te mogen ontvangen. Ook deze 1408 krijgt een hoop centjes om uit te geven, iets waar Håfström als regisseur gretig gebruik van maakt. Voor een horrorfilm is het dan ook opvallend duur.

Het budget is te merken omdat deze film redelijk bombastisch van aard is. Er gebeurt na een klein halfuurtje een hoop. Je zou niet denken van een film die zich bijna de volledige speelduur in een hotelkamertje afspeelt dat deze maar een minuut interessant wordt, maar dat is het dus wel voor een groot gedeelte. Er gebeurt erg veel en Håfström vult elke minuut op met een hoop actie.

Cusack doet het redelijk in de hoofdrol. Echt super bijzonder is hij niet en de trekjes die hij soms aan zijn personage meegeeft leunen tegen het theatrale aan, maar de dialogen lopen vlotjes uit zijn mond. Jackson in de bijrol doet het ook aardig, maar ik heb hem dan ook nog nooit echt een slechte rol zien spelen. Ondanks dat hij hier beperkt in beeld komt weet hij niettemin charismatisch te zijn.

Visueel ziet de film er goed uit. Sterk staaltje camerawerk en veel indrukwekkende en grootse scenes. Er wordt van alles uit de kast getrokken om deze film niet saai te laten worden, en dat weet aardig te lukken. Wat echter niet weet te lukken is de spanningsopbouw. Al het lawaai en tempo zitten subtiele spanningsopbouw en effectieve scares in de weg. Hierdoor is het vooral vermaak en nooit spannend.

Daarnaast is het verhaaltje ook redelijk slordig uitgewerkt en dient enkel als dunne rode draad om de vele spectaculaire horrorscenes aan elkaar te rijgen. Het is echter nogal standaard en de verrassingen zijn weinig verrassend. De film wandelt voortdurend tegen vervelende clichés aan die het als geheel niet ten goede komen, en dat zit enkele leuke ideeën helaas in de weg.

Vlotjes is het allemaal wel, maar met 112 minuten (de versie die ik keek) aan de lange kant. In principe kijk je gewoon naar een spectaculaire horrorfilm zonder spanning. Dat gaat uiteindelijk vervelen omdat het bombast niet voor zo'n lange speelduur effectief blijft. De finale weet het nog een beetje te compenseren, maar komt eigenlijk net wat te laat. Verder vermakelijk, maar niet veel meer dan dat.

Interessante premisse, saaie uitwerking. Met een leuk concept als dit kan je véél gekker en visueel extremer uitpakken; nu blijft het allemaal wat binnen de lijntjes en volgens het boekje. Tuurlijk, er zitten wel wat leuke dingetjes in, sommige scènes zijn best goed (in de luchtschacht bijvoorbeeld, of het schuifelen op de richel op weg naar het andere raam), maar het is geen baanbrekend materiaal, en je hebt het al wel eens eerder gezien. Ook het achtergrondverhaaltje met de dochter is zo standaard. John Cusack speelt wat uitgeblust en suf, maar weet op momenten (vooral wanneer hij gek aan het worden is) te overtuigen. Het bijrolletje van Jackson is te kort om echt indruk te maken, maar op zich nog wel leuk. Uiteindelijk is het allemaal niet écht slecht; er zit gewoonweg te weinig sfeer, spanning en (visuele) originaliteit in. Hoger dan 2.5* kan ik dan ook niet geven.

Een leuke boekverfilming van Stephen King. Kende ik eerlijk gezegd nog niet, niet dat ik er noodzakelijk op zoek naar was. John Cusack is niet bepaald een acteur die hoog op het lijstje staat, maar hier deed hij het wel prima als spokenjager en horrorauteur.

Komt hij terecht in de beruchte kamer 1408. Als non-believer van paranormale gebeurtenissen ervaart hij al snel dat er wel degelijk dingen loos zijn met de kamer. De sfeerschepping is knap en een aantal scènes waren uitstekend om de spanning en het mysterie op te drijven. Het is irrelevant om deze allemaal op te sommen, maar de luchtkoker, overbuur en de richel buiten vind ik zeker het vermelden waard.

Niet alles was even geslaagd, maar de kamer manipuleert je diepste angsten of gevoelens, niet onlogisch dat je dan terecht komt bij je eigen familiedrama’s. Edgy, maar al bij al behoorlijk aangepakt. Jackson met een sober rolletje, te weinig om echt indruk te maken. Visueel tenslotte zeker geslaagd met een aantal bombastische scènes.

Niet mijn ding. Overacting, clichés en oubollig. Gaat over een hotelkamer die ‘leeft’ en waar vele doden zijn gevallen. Een scepticus gaat op onderzoek en valt ten prooi van de kamer. Het wordt nooit eng of spannend. Mysterieus vond ik het ook niet. Lange zit… 2 *

Begint wel goed, maar hij duurde gewoon te lang. Op een gegeven moment viel ik in slaap. Half uur korter was beter geweest.

Verrassend hoge score voor deze niet bijster griezelige of spannende mystery-film die soms meer aan een komedie deed denken. Stephen King-verfilmingen vind ik sowieso heel vaak "miss" maar soms "hit", en helaas is dit er eentje in de eerste categorie. Cusack kan ik meestal wel goed hebben maar kon ik hier niet helemaal serieus nemen, zeker niet op de momenten van gekte. Jackson doet zijn ding, is altijd wel OK maar hij blijft wel erg in zijn comfort zone hangen. Het verhaal is nogal typisch voor King, althans voor de films naar zijn boeken want een boek van de man heb ik nooit gelezen. 1408 begint nog wel redelijk, maar ontaardt al snel in saaie chaos vol CGI, en de spanning verdwijnt ook snel als sneeuw voor de zon. Met een wat subtielere aanpak had dit best iets leuks kunnen opleveren. Het deed me ook nogal denken aan Dr Sleep, die ik nog wel wat slechter vond, maar waar Stephen King kennelijk in zijn nopjes mee was.

Intelligente film gekoppeld aan de stimulatie van het brein met daarin opgeslagen herinneringen die gekoppeld zijn aan emoties. Film kent een theatrical end en een director's cut end.

Spannend. Schrijver Mike Enslin krijgt meer dan hij hoopte wanneer hij kamer 1408 betreedt van het Dolphin Hotel. Al snel zit je mee in zijn irreële nachtmerrie waarin hij met zijn eigen demonen wordt geconfronteerd. Het blijft op niveau en Cusack speelt zoals het hoort: een tikkeltje cynisch en sceptisch. Enkel met het einde wist men geen raad want er zijn vier endings voor deze film gemaakt. Persoonlijk vind ik deze van de "director's cut" die ik zag prima.

Deze weer herzien op bluray, blijft een gave film naar het korte verhaal van Stephen King. Het hele concept met een “evil fucking room” zoals Samuel Jackson hem noemt spreekt mij zeer aan. John Cusack is geknipt voor deze rol en draagt de film. Ook Jackson als de hotel manager maakt indruk, als is zijn rol maar klein.

Zitten ook aantal hilarische scènes in, vooral als Mike door begint draaien. Stuk met die koelkast: What do you want from me?! Er werden verschillende eindes gefilmd, die allemaal zijn te zien in de special features. Mijn voorkeur gaat uit naar het officiële bioscoop einde.

Ik had al een tijd geen film met John Cusack meer gezien of herzien, en ik was vergeten wat een innemende acteur hij is en hoezeer ik me met hem kan identificeren. 1408 was altijd één van mijn favoriete films van/met hem, en bij herziening wordt we weer duidelijk waarom, want zijn sceptische personage sleept mij zonder problemen de film in. Na de rustige opbouw volgt er een sugggestief eerste kwartier in de kamer uit de titel, maar de daaropvolgende opeenstapeling van ongemakkelijke momenten en jump-scares doet een beetje als overkill aan, hoewel de hallucinatoire scènes (de vader in zijn rolstoel, het dochtertje in het ziekenhuisbed, de achtervolger in de ventilatieschacht) wel heel goed werken. De afronding bestaat dan weer uit drie twists (het was allemaal maar een droom… o nee, hij keert toch terug in de kamer!, en als alles toch slechts een nachtmerrie blijkt te zijn geweest komt er alsnog bewijs van het tegenovergestelde) die elk apart onverteerbaar clichématig zijn maar zo in sekwens eigenlijk behoorlijk effectief zijn.
        Wat dat einde trouwens betreft, zoals wellicht velen hier heb ik de film eerst op televisie en daarna op een DFW-DVD gezien, met identieke eindes, maar volgens de IMDb-trivia-pagina zijn er maar liefst drie verschillende eindes in omloop: "the version which has Mike fading from Room 1408 following Katie, being the one most seen, as it is the default on most DVD and digital versions. In other alternate endings, Mike is rescued from the flames, reconnects with Lily, and captures his conversation he had with Katie on his recorder. In one version, Lily can hear the conversation as well, and in another, she cannot." Mijn DVD gebruikt dus dat tweede einde, maar in Amerika vinden ze misschien wel dat de film héél anders afloopt.
        Als geheel nog steeds een sfeervolle en creepy horror-film, hoewel ik me afvraag of het motief van het overleden dochtertje niet wat te zwaar is voor vermaak als dit. In de inleiding van zijn verhalenbundel Stephen King goes to the movies (2009) is King zelf in ieder geval erg enthousiast over de film; hij prijst daarbij John Cusack ("He shines in the part, and does what is very nearly a one-man show"), de claustrofobische sfeer en de "backstory" die in zijn eigen verhaal niet aanwezig was maar die in de film bij hoge uitzondering succesvol is.
        Edit: na het schrijven van dit bericht zie ik dat mijn voorganger 80&90’s Nostalgia een special-edition van deze film heeft met daarop de drie verschillende eindes. Hm, misschien moet ik mijn ogen ook maar eens open houden in de kringloopwinkels…