Eagle vs Shark (2007)

Leuke droogkomische film, al is het niet heel erg bijzonder.

Die stopmotion animatie zijn wel erg leuk om weer eens terug te zien een recent gemaakte film. Complimenten ook voor het nooit vervallen in sentimentele taferelen. Wordt vergeleken met films als The Royal Tenenbaums en Napoleon Dynamite. Over die laatste moest de regisseur toegeven dat er wel erg veel dingen hetzelfde waren. 3.5 * voor nu, maar zou nog iets lager kunnen worden.

Me and You and Everyone We Know, Napoleon Dynamite en in iets mindere mate Little Miss Sunshine schoten mij ook te binnen bij deze, werkelijk geweldige film. De film kent enkele schoonheidsfoutjes en de bevreemde situaties werken helaas niet overal, maar ik heb ontzettend genoten aan deze ode aan leuke, sympathieke losers...

Ach, wat dondert het ook; paf! 4,5*

Uitermate charmant filmpje met tragikomsiche nerds. Eagle vs Shark kabbelt lekker voort zodat er voortdurend gegniffeld kan worden om de idiote personages. Neigt inderdaad erg veel naar Napoleon Dynamite, maar deze film is toch wat lievelijker en wat onschuldiger. Komt waarschijnlijk door de aandoenlijke Lily (Horsley) die perfect in de vreemde familie van Jarrod past. En door de mooie stop-motion intermezzo's die door de film heen een verkalmend effect hebben in een toch al niet zo drukke film. Zeker een van de betere films van dit jaar.

Bij Moviemeter was er dus 24 x gestemd en het gemiddelde was 3,75 op 5 sterren, dus je denkt dan dat ie erg leuk is.

Nou, het gemiddelde gaat goed zakken want ik geef een 0,5. Zelden zon waardeloze baggerfilm gezien. Het verhaal leek me wel geinig, zeker ook omdat het een komedie zou zijn. Ik heb werkelijk 0x gelachen, niet 1x zelfs een spierverrekking. Alles is echt zo B, C of D niveau....alles was slechts, zwaar bedroevende ellende. Een film maak je om mensen te plezieren maar ik kan me niet voorstellen dat een normale kijker dit leuk vind...

Mensen, nooit kijken!

0,5 * omdat ik niet lager kan.

Sometimes love is blind.....Luckily!

Echt een speelse film met veel geinige verwijzingen naar bekende films ' vooral die fascinatie voor superheld Arnie van de broer van Lily was erg fout ', veel onzinnige liedjes die aansluiten bij de maffe wereld aldaar, een stroomversnelling aan losers die ten koste van elkaar hun ego proberen te strelen door zich omhoog te werken en rustige, fijne muziek die natuurlijk even versneld als Jarrod zijn oefeningen afwerkt. Die jaren `80 muziek bij dat laatste feest was ook zo fout, maar het werkte wel omdat de film niet ' ineens ' toewerkt naar een enorme karakterontwikkeling waarbij de personages ineens dansen op de hipste muziek en er ook naar bewegen.

Heb gedurende deze film bijna constant met een glimlach om mijn mondhoeken gezeten. Niemand in deze film hoeft zich illusies te maken op een grote ommeslag in zijn leven, het foute gedrag zit er gewoon helemaal ingestampt en gaat er nooit meer uit, ook al rusten er op sommige onderwerpen nog een taboe. Droog! Hoe die computernerd ineens een pornoaanval op zijn computer krijgt te verduren en hem niet de baas weet. Zo zijn er tal van kleinschalige, ingetogen humoristische momenten waarbij schaamte, nederigheid en hoogmoed bij de personages worden uitvergroot. 4*

Eigenzinnige komedie die het over de gehele speelduur niet van de one-liners en simpele grappen moet hebben, maar met het droge sfeertje in Nieuw Zeeland iets aparts creëert. Dit komt ook mede dankzij de vele idioten die in de film meespelen. Her en der zitten er wel leuke grappen in de film, zoals thuis bij die computernerd. Die doen ervoor zorgen dat de film niet al teveel inkakt, want echt heel geweldig wordt het ook weer nergens. Bijvoorbeeld dat stopmotion gedoe vind ik zelf persoonlijk overbodig en is niet meer dan interessant doenerij.

3*

Frisse en ideenrijke komedie, met licht ernstige ondertoon en ook oog voor wat symboliek (de appels).

De Franse titel van deze film is "Chacun sa chacune" en in de volksmond zegt men dat op ieder potje een dekseltje past, dus zal ook wel voor een een lelijk eendje of een loser, zoals Lily in de film zegt, tussen de slechte momenten in het leven er ook wel mooie zijn.

Eenmaal geswitcht naar de absurde wereld die in deze "Eagle vs Shark" voortdurend aanwezig is, geamuseerd en geboeid deze film uitgekeken.

Merkwaardige act van Loren Horsley.

Leuk vermakelijk filmpje over niet al te cliché volle en overtuigende nerds( kon er even geen beter woord voor vinden )

Eagle vs Shark is een vrij rustig voortkabbelende film en moet het vooral hebben van de buitensporige personages.

Soms een tikkeltje langdradig en het einde te lang en onnodig uitgerekt, maar door de toch wel erg droge en alles behalve standaard personages toch een interessant filmpje om te zien.

Wat ook een positief punt is en wat zeker ook genoemd mag worden is de muziek. Bijpassend en in verschillende scenes geeft het duidelijk een meerwaarde.

Kortom leuk filmpje die soms iets te langdradig aandoet en soms erg droog is door de personages, in positieve zin natuurlijk!

3*

Dit is natuurlijk gewoon een serieus semi romantisch drama, maar wel bijzonder komisch, luchtig en mal verpakt. Of juist andersom, het is maar net hoe je het bekijkt. En daar ligt dan ook de kracht van de film. Je kunt ten allen tijde zelf beslissen met welk gevoel je ernaar kijkt. Aanrader.

Zo'n awkward tragikomedie is natuurlijk niets nieuws. Sterker nog, begin van het millennium werden we redelijk doodgegooid met verlegen muurbloempjes, disfunctionele familieleden en indy poprock op de soundtrack. Eagle vs Shark is verre van de bekendste uit het genre, maar wel één van de leukste.

Het is vooral fijn dat Taika Waititi het allemaal niet te zwaar maakt. Er is drama, maar het blijft allemaal redelijk luchtig. Veel van zijn personages zijn sympathiek en zelfs aandoenlijk (de relatie tussen Lily en haar broer was fantastisch, daar had ik graag meer van gezien), terwijl hoofdrolspeler Jarrod een klootzak is. Maar een sympathieke klootzak, dat wel. Waititi weet wel raad met al deze kleurrijke typetjes. Het valt ook op dat hij speelt met verschillende soorten humor; soms is het flink over de top en heerlijk flauw, andere keren is het juist weer subtiel en stil; ook een mix die uitstekend werkt. En die mix is Eagle vs Shark in een notendop; voornamelijk erg geestig, erg stijlvol en soms erg mooi en ontroerend.

4 sterren.

Fijne herziening.

Het valt vooral op dat deze film de dramady formule perfect beheerst. Vele van die film weten nooit de goeie balans te vinden tussen comedy en drama, waardoor beide genres zelden goed uit de verf komen. Waititi slaagt daar wel wonderwel in.

Met een stel geweldige acteurs (zowel Clement als Horsley), voldoende snedige humor, een paar hilarische scenes, maar ook veel hart en ziel. De leuke stop motion scenes helpen, maar het zijn vooral de personages die een perfect mix van onnozelheid en diepgang weten te vinden.

Sterke eerste film van Waititi, de start van een erg leuke carriere. Herziening van Eagle vs Shark was net zo leuk als de eerste keer, de film is amper verouderd (en de stukken die verouderd zijn - zoals die computer gag - zijn zo mogelijk nog leuker geworden).

4.0* en een uitgebreide review

Aardige film over een vrouw die werkt in een fastfood restaurant en een oogje heeft op een klant. Behoorlijk droge humor en ietwat excentrieke personages. Dit regiedebuut van Taika Waititi deed me iets te vaak denken aan het wat betere Napoleon Dynamite. Als geheel heeft het net wat te weinig om het lijf voor 3.5 sterren.

Droogkloterig debuut van regisseur Taika Waititi, niet helemaal geslaagd maar vaak wel onderkoeld grappig en met het hart op de juiste plaats. Hoofdrolspelers Loren Horsley en Jemaine Clement zijn perfect gecast en de semi-amateuristische visuele stijl van de film, hoewel niet echt origineel, is wel geinig.