Joshua (2007)

Zeer degelijke thriller, maar wel conventioneel. Angstige momenten volgens het boekje.

Mee eens.

Slap aftreksel van "The Omen" en ook nog eens matig. De film is totaal niet spannend en als er eens iets gebeurt valt er niets te zien. De acteerprestaties van de hoofdrolspelers in kwestie vond ik ook niet bepaald overtuigend. Een film om snel te vergeten.

Door de hoge waardering van Danuz nieuwsgierig geworden.

Gemengde gevoelens. Hier zit een wereldfilm in verborgen maar hij komt er niet uit. Ik kreeg bijna het gevoel dat het wereldscript er misschien ooit was, maar dat de studio een paar rewrites eiste om het geheel af te buigen naar een evil-kid-thriller. Maar met The Omen heeft het nog steeds niet heel veel te maken. De film komt eigenlijk veel dichter bij iets als Birth, alleen is het allemaal net wat te inconsequent.

Dat dit geen doordeweekse B-thriller is ook te zien. Deze film stijgt daar in bijna alles flink bovenuit en is, hoewel niet meteen super onderscheidend veel beter gemaakt. Scenes als de dood van de grootmoeder zijn eigenlijk alleen maar jammer.

Veel interessanter dan de film lijkt in de bakken van je DVD-handelaar, maar onbevredigend omdat niet alles eruit komt wat er in had gezeten.

3.0*

Vooral gaan zien om de cinematografie van Benoît Debie en voor een Debie toch nogal gewoontjes. Vrij solide wel maar worst toch beperkt door de regisseur om het allemaal behoorlijk conventioneel te houden. Mijn beweegredenen krijgen gelijk al de spreekwoordelijke deksel op de neus. Geen prettig begin.

Ook heb ik het niet zo op dit bad seed subgenre. Echt gigantisch veel films gezien van dit subgenre maar belopen altijd dezelfde formule, Joshua is hier helaas geen uitzondering op. Met Rockwell en Farmiga heb je twee castleden die wat moeten kunnen met hun emotioneel geaarde rollen maar ook op dit vlak is het vaak niet best.

Ook valt het qua bad seed geval uit de toon. Joshua komt op wat vreemde maniertjes na juist erg sympathiek over, zijn beweegredenen zijn incorrect maar begrijpelijk en hij heeft twee dramatische ouders. Leek me ook niet echt de bedoeling en dus is deze constatering dus wel erg onaangenaam opvallend.

Jammer van de tegenvallende inbreng van Debie maar dat komt vast wel in orde met de Debie achterstand die ik nog heb.

Matige voorloper op We Need to Talk about Kevin (2011). Het joch is wel sinister en creepy en speelt de vermoorde onschuld goed. Sam Rocjwell vond ik eigenlijk voornamelijk irritant. Voor de rest sleepte de film enorm, vooral dat gedoe met die jankende baby. Wat dat betreft te weinig plotontwikkeling en te weinig vaart. Erg matig.

Goed.

Waarom het gemiddelde zo laag is is me eigenlijk een beetje een raadsel. Dit is echt wel 1 van de meest sfeervolle horrorfilms die ik heb gezien. Al is het misschien voor de mainstream horrorkijker helemaal niets, want dit spreekt maar een beperkte groep aan.

Kogan zet een heerlijke Joshua neer. Dat ventje weet je al snel de rillingen te geven, er druipt altijd een soort naargeestigheid van hem af. Precies zoals het hoort te zijn, en daarmee weet hij al een hoop andere kindacteurs eruit te spelen. Alles wat hij deed was eigenlijk gewoon foutloos.

Rockwell ging er nog wel mee door, al lijkt hij maar weinig zin te hebben in de film. Farmiga was erg irritant en zet een zwakke rol neer. Voor de rest speelde iedereen alsof hij er gewoon moest staan, want de enige die de film weet te dragen is Kogan zelf.

De film kent enkele hele sfeervolle momenten, misschien wat langdradig maar nergens saai. Spannend, sfeervol en naargeestig. Je moet het gewoon een beetje willen om mee te gaan. De film verveelde me nergens, en daarmee was 105 minuten nergens te lang voor mij.

Met de hulp van Kogan weet de film voor mij best goed te zijn. Heb best genoten.

Daar ga je dan met je onvoorwaardelijke liefde.

Wat een eng kind. De film is een beetje een slowburner maar daardoor blijft de film wel boeien omdat je wilt weten wat er toch voor merkwaardigs met het joch is. Is hij psychisch niet in orde? Komt hij van een andere planeet door zijn mechanische manier van doen? Is hij bezeten door een duivelse macht?. Of ligt het toch allemaal aan de moeder of juist de vader. Die vragen maken dat de film boeit. Interessant einde ook.

Best een leuk filmke om een keer gezien te hebben.Maar wat een vreemd eind.Zou zo maar een tweede kunnen komen.