Jerry Maguire (1996)

Een film die voor mij veel regels aan zijn laars lapt:

- Een goed acterende Cruise.

- Een romkom die ik best te pruimen vind (ERG zeldzaam bij mij)

- Een moraal waar ik me nog niet eens zo erg aan stoor.

Meer was het dan ook weer niet, maar toch wel goed. 3,5*

De film wordt ook niet gedragen door Cruise maar door Cuba Gooding Jr. Verder is het verhaal gewoon goed en de rollen eromheen. Het verhaal en de film is zo simpel maar je hebt er zoveel humoristische nuances in, dat als je alles bij elkaar optelt je een hele leuke en vermakelijke film hebt.

Misschien had ik er gisteren niet veel zin in, maar feit was dat ik erg weinig tot niets aan deze film heb gehad. Het verhaal was nog voorspelbaarder dan in de doorsnee romantische komedie, wat meestal al geen goed teken is.
Het uitgangspunt vond ik wel goed gevonden, maar zeker op vlak van grappen zat er veel meer in.
De bij wijlen grappige Cuba Gooding Jr. (soms te overdreven), het jongetje en een van de beginscènes (waarin hij zijn afscheidstoespraak geeft) zijn zowat de enige dingen die de moeite waren om te kijken.

PS: waarom het kindje zo een grote bril nodig heeft is mij ook niet echt duidelijk.

Leuke film met een goede Tom Cruise wat mij betreft. Waarom vele mensen Tom Cruise niet goed vinden snap ik niet echt. Het lijkt soms wel verboden te zijn om hem goed te vinden. Ik vind Cruise een erg goed acteur en dan is zijn rol in deze film nog niet eens zo super, maar zeker wel een voldoende waard wat mij betreft. Het is jammer dat hij samen met Renée Zellweger een slecht koppel vormt in deze film en dat vind ik dan ook een minpuntje aan Jerry Maguire. Cuba Gooding Jr. zit lekker in zijn rol al is hij verschrikkelijk hyperactief. Niet de moeilijkste rol om te spelen maar zeker vermakelijk voor velen en ook voor mij in dit geval. Het kleine kindje vond ik helemaal geweldig. Wat een prachtfiguurtje zeg. Zellweger zelf vond ik maar matig, maar toch heeft ze wel iets. Wat het is weet ik niet. De film kijkt lekker weg, maar ik vind toch dat een matig verhaal een beetje matig is uitgewerkt. Het ene moment gaat alles zo langzaam terwijl op het andere moment vele scenes een beetje worden afgeraffeld wat mij betreft. Ook vind ik het jammer dat de romatiek er op een gegeven moment wel erg dik word opgelegd. Ondanks dat verdiend deze film zeker een voldoende, want ik heb me echt wel vermaakt. Een leuke wegkijker met genoeg humor en soms (bijna) zelfs een emotioneel moment.

* * *

Best leuk. Cruise, Zellweger en Gooding Jr. zijn op dreef en er zitten genoeg vermakelijke scènes in. Maar briljant of uitzonderlijk wordt het nergens. Ik moest sterk aan het latere As Good As It Gets denken, die wat mij betrefd alles net iets overtuigender weet te presenteren. Het probleem met Jerry Maguire is dat ik twee belangrijke punten van de film niet echt accepteerde. Ten eerste

Oh ja, ben ik de enige die dat jochie irritant vond. Veel te gemaakt schattig.

Maar al met al wel een charmante film die lekker wegkijkt. 3*

Een grote tegenvaller, absoluut een van Tom Cruise zijn slechtste films. Fans kunnen deze dus beter laten schieten. De film is met recht drama, komedie is ver te zoeken.

Redelijk goede film. Tom Cruise vind ik meestal wel een goede acteur, en ook hier levert hij een goede prestatie af. Renée Zelleweger ook nog, Cuba Gooding Jr. vond ik soms wat minder uit de verf komen, maar ik kan zeker niet zeggen dat hij het slecht gedaan heeft. Verhaal was wel goed, einde was ook mooi, af en toe eens gelachen. Alleen hier en daar wat scenes die ik niet zo boeiend vond. Maar het algemeen is goed.

3,0*

Toen ik nog jong was eens gezien en vond hem toen erg leuk, nu nog steeds.

Leuk verhaal dat blijft boeien de gehele duur.

Tom cruise speelt goed, Renee Zellweger blijft voor mij het voorbeeld van schattig en lief en ook Cuba Gooding Jr. speelt hier nog een leuke rol (waar hij tegenwoordig steeds vaker een b-rolletje aanneemt..)

Geen die-hard komedie, maar er kon wel eens een lachje af.

Bovengemiddeld 4*

Ben ik toch d'rin geluisd! Ik verwachtte een of ander verhaal over het wel en wee van sportmakelaar Jerry Maguire, maar dit focust uiteindelijk toch veel meer op een romantische verhaaltje in combinatie met komedische elementen, die totaal niet uit de verf komen. Voor een sport-film zijn vijf minuten NFL ook veel te weinig. Cuba Gooding Jr. zette godzijdank nog een prima negerrol neer, zodat het niet een en al verveling werd.

Eerste helft had ik nog het idee dat dit nog een prima film kon worden. Leuk verhaal, Cruise speelt nog best aardig, en zo af en toe behoorlijk gelachen (Cruise die in de auto geen radiozender kan vinden waar hij op mee kan zingen haha). Maar dan komt de klad er behoorlijk in, het wordt allemaal over sentimenteel en het verhaal verloor alle charme. Met als dieptepunt het einde Rod Tidwell ligt eerst bewusteloos op de grond, maar springt nog geen 2 minuten later vrolijk in het rond, tuurlijk.. Hoe Gooding Jr. hier een ooit een Oscar voor heeft kunnen krijgen is mij een groot raadsel.

2*

En die oude vent ook die tussendoor soort van Amerikaanse tips geeft, wat was daar in hemelsnaam de toegevoegde waarde van?

'k vond hem wel goed. Het is een mooie mix geworden van drama, romantiek en een klein beetje sport.

De acteerprestaties waren dik in orde en het verhaal verveelde niet, ondanks de langere speelduur.

Natuurlijk mocht het zinnetje "Show me the money" niet ontbreken.

'k vond het wel een aanrader om eens gezien te hebben.

Geweldige film waarin een sportmakelaar een groot bedrijf verlaat en het juist kleiner aanpakt. Het begint meteen al goed met de mooie openingsmontage. Ook met de muziekkeuze weet Cameron Crowe meerdere keren de juiste noot te raken.Goed geschreven en leuke personages, waar je eigenlijk geen genoeg van kan krijgen, die door de hele cast uitmuntend worden neergezet. Van Tom Cruise tot Cuba Gooding Jr. en van Bonnie Hunt tot de kleine Jonathan Lipnicki. Maar vooral ook Renee Zellweger voor wie deze rol haar doorbraak betekende.

Een van de meest romantische films ooit en in ieder geval de meest romantische zin ooit:

You had me at hello.

Toch wel een erg fijne feelgood film. De cliches vliegen je om de oren en het is zo voorspelbaar en sentimenteel dat je af en toe de neiging hebt om een teiltje te pakken. Aangezien ik gisteren blijkbaar in een weemoedige bui was, dat zelfde teiltje maar gebruikt voor de schillen van de pistachenoten en me eigenlijk nauwelijks geergerd. Sterker, het werkt voor zich wat eigenlijk extra knap is.

Het is een combinatie van factoren waardoor dit werkt, die allemaal aanwezig dienden te zijn. Vind Cruise een erg beperkt acteur, maar bij zo'n rol past ie perfect natuurlijk. Zellweger is hier nog leuk en zelfs Gooding Jr. is geestig (al is de oscar nogal belachelijk). De muzieknummers vond ik eigenlijk allemaal goed, maar het zijn stuk voor stuk voorspelbare keuzes (hij is wel consequent in elk geval), wat me dan weer tegenvalt van iemand als Crowe. Naast de acteurs en muziek zijn het met name de combinatie van de aardige humor en de dialogen/script die op de een of andere manier gewoon werken. Daarnaast zitten er nog wat veel kwinkslagen en cameo's in zoals de intermezzo van de echte Jerry. Al met al werkt de film dus erg goed. Dat is best knap. Verhoogd naar een stevige 3,5 sterren.

Het uitgangspunt van deze film is erg vergelijkbaar met dat van 'Moneyball'. In beide films is de charismatische hoofdpersoon niet akkoord met de gang van zaken en gooit hij het roer helemaal om. Met als gevolg dat vrijwel iedereen hem de rug toekeert. Alleen is de uitwerking in 'Moneyball' een stuk beter dan in 'Jerry Maguire'.

Het begint met een streepje patriotisme, volstrekt onnodig en bovendien gewoon storend. In de eerste paar scènes leren we Jerry Maguire kennen, enige sfeervorming wordt echter vakkundig de nek omgewrongen door de enorm storende voice-over. Die moest toch maar verzekeren dat werkelijk iedereen Jerry volledig begreep. Dan volgt de verschrikkelijke scène die Jerry tot het inzicht brengt dat de sector door en door rot is(OMG, het jongetje zei:"Fuck you!", zo schokkend). Waardoor Jerry niet kan slapen en een tekstje schrijft(terwijl Roger Daltrey op de achtergrond "I can't pretend there's any meaning here" zingt), ook hier wordt alles met de paplepel naar binnen gegoten door de voice-over.

Het meest storend vond ik echter dat dit plot volledig wordt vergeten in de rest van de film. In het tweede deel van de film gaat het enkel nog om de romance met zijn secretaresse en de vriendschap met de footballspeler. Want wat is eigenlijk het verschil tussen Jerry Maguire en zijn oude collega's? Minder sporters zegt hij in zijn mission statement, maar hij gaat wel achter cliënten van zijn mentee aan. Minder geld staat erin zijn tekst, maar de rest van de film probeert hij zoveel mogelijk geld uit de brand te slepen voor Cuba Gooding Jr.. Fijn om daar mee mee te leven overigens, De man zou ocharme 1.7 miljoen dollar gaan verdienen bij het oorspronkelijke 'schandalige' contract.

De film wordt nog enigszins gered door een charmante prestatie van Renée Zellweger, die er dus ooit nog best knap heeft uitgezien. Ook Cuba Gooding Jr. speelt heel degelijk, maar die oscar had natuurlijk altijd naar Ed Norton moeten gaan.


2*

Moeilijk, moeilijk, moeilijk.

Ik kan zelden van Tom Cruise genieten op het scherm, op wat uitzonderingen na. Helaas was dit voor mij geen uitzondering. Van Renee Zellweger daarentegen kan ik vaak genieten! Zie haar altijd graag spelen maar op de een of andere manier wist ook zij mij niet tevreden te houden in deze film. Cuba Gooding Jr. daarentegen wél. Als enigste eigenlijk.

Tja.. Ik vind dat het verhaal zeker potentie heeft. In principe is het gewoon een simpel liefdesverhaaltje. Normaal heb ik hier een zwak voor. Maar het deed mij totaal niks in deze film. Ik irriteerde me aan het jongetje, aan Tom Cruise, aan Renee.. De zus van Renee vond ik dan wel weer leuk..

Ik kan eigenlijk moeilijk beslissen wat ik nu precies van deze film vind. Als Cuba er niet in had gezeten was het voor mij duidelijk, maar ik vond zijn karakter toch ontroerend..

Voor nu.. een 2,5

Show me the money! Toch nog een behoorlijke catchphrase geworden. Met de film heb ik niet zo veel. De muziekkeuzes zijn wel voortreffelijk. Dat kan je aan Crowe overlaten en het begint allemaal best fleurig en leuk. Soms ook te flauw, maar het heeft een zekere schwung te pakken. Hoe dichter Zellweger en Cruise op elkaar komen, hoe meer het dat kwijtraakt en hoe muffer en kleffer het wordt. Het lijntje met Gooding Jr. implodeert op dezelfde manier. Het zoontje is ook te schattig bedoeld om het te zijn.

Ik beken schuldig...dit is een chick flick, maar zo nu en dan samen met mijn madam in sofa naar een film zoals Jerry Maguire kijken, ik heb er geen moeite mee. En natuurlijk staat de film bol van de clichés, maar soms laat je jezelf graag meeslepen door het bijna voorspelbare scenario. En dat je daarna je wederhelft mag troosten is toch leuk meegenomen, of niet.

Aardige film is vooral de eerste helft leuk, met een aantal sterke scenes. Maar helaas ontpopt de film zich tot een voorspelbare rom-com met een wat al te feelgood einde. Terwijl hij nog wel zo veelbelovend begon. Neemt niet weg dat ik me de hele film afvroeg waarom hij kapte met zn leven als gladde makelaar om er vervolgens alles aan te doen om weer toegelaten te worden tot het wereldje. Goed, Cuba hoeft niet op een kameel te zitten maar verder valt er weinig idealistisch te bespeuren in zijn aanpak, in dat wereldje draait nou eenmaal alles om geld. Als je echt wat anders wil met je leven ga dan soep uitdelen in daklozencentra of zo.

Jerry Maguire is een film die niet zo goed weet wat hij wil vertellen. Het begint interessant: Tom Cruise speelt een gladjakker die het op geld beluste wereldje waarin hij werkt, zat is en vindt dat het anders moet. Hij begint voor daarna voor zichzelf.

Daarna ontstaat een romance tussen hem en zijn assistente Bridget J.. Oh nee, Renee Zellweger. Helaas is die romance niet bijster boeiend en al helemaal niet geloofwaardig. Tom Cruise heeft nog enkele sterke scènes en aardige monologen en probeert duidelijk een soort realistisch personage neer te zetten. Zellwegger echter, speelt gewoon Bridget Jones compleet met cartooneske maniertjes, gebaartjes, gezichtsuitdrukkingen etc. Het is alsof een filmpersonage een relatie heeft met een tekenfilmpersonage.

Het personage van Cuba Gooding Jr. is al even cartoonesk en zo overdreven stereotype dat het vandaag de dag bijna als racistisch bestempeld zou worden. De film probeert 's mans pogingen een goed salaris te krijgen te verkopen als een nobel en rechtvaardig streven, maar uiteindelijk is hij niets meer dan een op geld beluste show-off die eigenlijk helemaal niet met geld kan omgaan. Dat staat compleet haaks op waar de film mee begon...

Inhoud rommelig, weinig interessant, karikaturaal, voortkabbelend.

2 sterren.

“Show me the money!”

Jerry Maguire blijft een onweerstaanbare film. Het kijkt allemaal ontzettend lekker weg en de regie van Crowe is subliem. Het tempo, de muziek, de personages, de dialogen, de cinematografie... Het voelt allemaal als een warm bad en het is uitermate sfeervol. Jerry Maguire is jeugdsentiment maar de film heeft voor mij nog niets van zijn oorspronkelijke magie verloren.

De film begint met Maguire die als sports agent een nieuwe koers wil varen met minder cliënten zodat hij meer aandacht aan hen kan besteden. Tegen het zere been van het management natuurlijk en hij wordt dan ook ontslagen, zodat er voor hem niets ander opzit dan voor zichzelf te beginnen met één secretaresse en één cliënt. Van een film over een sports agent met gewetenswroeging wordt Jerry Maguire steeds meer een normale romcom maar door de heerlijke vibe en de chemie tussen de acteurs stoort dat nauwelijks. Cruise is perfect gecast als charismatische gladjakker met een geweten en Zellweger is bijna nergens beter geweest dan hier. Wat een prachtige actrice (hier nog). Cuba Gooding Jr. is geweldig als een op geldbeluste football speler maar Regina King is misschien nog wel beter als zijn vrouw. En wat Jonathan Lipnicki voor de rest ook gaat doen in zijn filmcarrière, hij zal altijd worden herinnert als het aandoenlijke zoontje van Zellweger met de grote brilglazen."D'you know that the human head weighs 8 pounds?"... Als dan ook de muziek nog zo perfect gekozen is, heb je een film die voor mij een echte klassieker blijft en die nog steeds warme en nostalgische gevoelens oproept.

Tom Cruise zet een aardige rol neer als het titelpersonage Jerry Maguire. Verder valt het best tegen. Een slappe en ongeloofwaardige romance, voorspelbare verhaallijnen en weinig interessante personages. Het acteerwerk van Cuba Gooding jr. is veelal te overdreven en dat van Renée Zellweger overtuigt ook niet echt. Het uitgangspunt van het verhaal is nochtans best aardig, maar het komt onvoldoende uit de verf. Wel komen nog enkele oneliners langs die toch klassiekers zijn geworden: "Show me the money!" en "You had me at hello."

Een film die van alles wil doen. Komedie, drama, liefde, sport. Ik vond dan ook niet alles even geslaagd. Met name alles rondom het agentschap van Jerry vond ik eigenlijk niet interessant genoeg en liet mijn aandacht vaak afdwalen. De verhaallijn met Dorothy vond ik dan ook telkens een welkome afwisseling, en het leek even of ik naar twee films voor de prijs van een zat te kijken, maar later komen dingen wel afgerond bij elkaar. Zij het ietwat gekunsteld en rommelig, en de film heeft nogal wat tijd nodig om zijn punt te maken. Ik vond het aanvankelijk jammer (maar verfrissend) dat het een film bleek waarin een getrouwd stel erachter komt dat ze de foute keuze hebben gemaakt, maar hoe kan het ook anders, toch nog een happy end omdat Jerry eindelijk snapt waar het om draait. Kon allemaal korter en bondiger wat mij betreft, maar ach uiteindelijk toch wel oke.

De acteurs en de rollen die ze vertolken maken hier en daar wel wat goed. Met name het zoontje (omg cute!) van Dorothy en haar zus zijn heel leuke personages, en ook Tom Cruise zelf is voor zijn doen erg goed aan te zien (zowel qua uiterlijk als acteerprestaties is dit wel een hoogtepuntje in zijn oeuvre denk ik). Dorothy is degelijk maar niet erg bijzonder, Rod vond ik wat overdone.

bescheiden 3,5*

Aparte film. Het eerste half uur is bij vlagen enorm irritant en druk: het begint al met een ellenlange voice-over, een rommelige montage en een scala aan vervelende personages wordt geïntroduceerd. Het acteerwerk is all over the place. Het ene moment kijk ik naar een slechte komedie met een neurotische Tom Cruise, het andere moment lijkt het een soort Bridget Jones. Pas daarna vormt zich een duidelijkere lijn en wordt het beter kijkbaar, al komt de boodschap nooit echt heel sterk uit de verf.

Het schattige jongetje steelt wel de show, moet ik zeggen.

Mager beestje.

Niet zo heel verwonderlijk, want Crowe heeft niet meteen een geweldig track record en kijkende naar speelduur en plot van deze film vroeg ik me al af hoe dit 140 minuten interessant zou moeten blijven. Uiteindelijk deed het dat ook gewoon niet.

Cruise kan ik af en toe wel waarderen, in deze film niet. Loopt te schmieren dat het niet netjes meer is, z'n personage is zo plat als een dubbeltje en het einde komt compleet niet over. Daar zit Zellweger ook voor wat tussen, want ook zij weet de romance niks bij te brengen. Als Cuba Gooding Jr. zo'n beetje het meest indruk maakt, dan weet je het wel.

Moraaltje is te melig, de romance veel te kitsch, sportdrama boeit ook al voor geen meter. Er zitten veel verschillende dingen in deze film gepropt en dat helpt het tempo, maar als niks echt wel boeien dan baat het uiteindelijk niet heel veel. Eentje om snel weer te vergeten.

1.5*

Matig.

Enkel opgezet vanwege zijn notatie in de Empire top 500. Die toplijstjes blijf ik altijd wel volgen, en dit keer dus ook. Jammer genoeg is dit de zoveelste teleurstelling uit Amerikaanse toplijstjes. Al moet ik toegeven dat dit soort film me ook gewoon niet zo ligt.

Trouwens de eerste aanraking met Crowe, waarvan ik er nog een paar wil zien. Maar na het zien van Jerry Maguire heeft dit geen haast. Alhoewel de eerste minuten van Jerry Maguire nog een heel redelijke film beloven, mede dankzij het tempo. Uiteindelijk zakt het helaas terug in wat tragere subtiliteit.

Wel leuk om Cruise in dit soort rollen te zien. Hij heeft ze vaker gespeeld, maar het maakt het allemaal wel een stukje leuker. Hij doet het ok. Niet bijzonder. Alhoewel de naam Jerry Maguire 100.000 keer voorbijkomt slaagt Cruise er helaas niet in om van zijn personage een memorabel karakter te maken.

De bijbehorende rollen zijn ook niet al te bijzonder. Zellweger speelt een type waarin ze zich later zou kenmerken, maar dit is niet speciaal uitgevoerd helaas. Gooding Jr. was dan wel weer beter, maar voor hem geldt hetzelfde. Het lijkt vooral een rol te zijn waarin hij plezier heeft en daarom energieker uit kan voeren. Wat mij betreft is Lipnicki de echte ster van de film. En Lipnicki was 6 jaar oud hier.

Het voornaamste wat me gewoon niet ligt in Jerry Maguire is de humor, die ik behoorlijk vermoeiend vind. Erg onrealistisch en druk voor een film met zulke subtiele romantiek. Ik blijf het een aparte combi vinden. Ik heb nergens moeten lachen of glimlachen in ieder geval. Soms wel lopen zuchten. Halverwege overwoog ik zelfs de film in 2 etappes te kijken omdat het te vermoeiend was.

De boodschapjes die de film af en toe meebrengt worden niet al te subtiel gebracht, Crowe verwerkt ze soms letterlijk in 1 zin. Het zijn ook nogal typische boodschapjes die hier worden neergezet. Niet iets waarvan ik zou denken dat Crowe er 3,5 jaar mee bezig is geweest om ze te schrijven.

De film duurt ook wel heel lang met een speelduur van 139 minuten. Richting de slotfase begint de romantiek iets subtieler te worden (eindelijk) en dan begint de film langzaam de balans te vinden. Maar dan is het eigenlijk al te laat. De film was namelijk al 90 minuten bezig om die te vinden.

Nee, ik vond het een erg irritante en vermoeiende film die wel elementen bevat die weer een stukje beter zijn uitgewerkt. Maar het blijft de humor voor mij die ik niet zo goed vind aansluiten op de rest van de film.

Zwoele zoektocht.

Een van de pareltjes uit de nieuw verschenen 4K UHD Collection van Columbia, is Jerry Maguire. Een romantische komedie waarbij Tom Cruise en Cuba Gooding Jr. elkaar tot grote hoogten weten te brengen. De eerste is de snelle jongen die plotsklaps op straat komt te staan omdat hij een geweten begint te kweken. De tweede vertolkt zijn enige cliënt en broodwinning.

Toegeven, de film over de zoektocht naar jezelf is bij tijd en wijle mierzoet. Met name de zwoele en zwijmelende Renée Zellweger zorgt voor een flinke dosis suiker, samen met haar immer vrolijke zoontje. De balans wordt echter uitstekend bewaard en zo ligt een leuke avond voor zowel man als vrouw in het verschiet. Er is ruimte voor een lach én een traan. En natuurlijk overwint liefde alles.

Een bijzondere scène is die waarbij Gooding een liedje zingt tijdens Maguire's bruiloft. Hij lijkt het opzettelijk dik aan te zetten alsof hij maar wat aanklooit, maar in werkelijkheid is hij de zoon van senior; een begenadigd zanger en lid van de obscure 70's soulformatie The Main Ingredient, een lust voor het oor der muziekhebbers. Saillant detail is dat Glenn Frey van The Eagles tijdens het lied de percussie verzorgt.

Meerdere uitspraken van de hoofdrolspelers zijn inmiddels legendarisch, maar de meest bekende is 'Show me the money!' tijdens een hilarische scène waarbij je wel moet lachen. Gooding verdiende niet voor niets een Oscar met deze film. Het blijft een wonder dat hij nooit echt helemaal is doorgebroken naar de zogenaamde A-lijst der acteurs. Aan zijn talent kan het niet gelegen hebben.

***½

Net als de andere classics uit de luxe box met 17 discs inclusief boekwerk, werd de film voorzien van een kundige restauratie in 4K. Tom Cruise - hier nog zonder botox of beugel - wordt haarscherp door in beeld gebracht en het HDR-proces schijnt nogal wat voeten in de aarde te hebben gehad, maar kon de uiteindelijke goedkeuring van Cameron Crowe genieten. De audiotrack kent eveneens de hoogste resolutie middels Dolby Atmos. Al zijn plafondspeakers bij een film als dit niet echt nodig.

Met dank aan Columbia Pictures voor het recensie-exemplaar.

Don Homer goes 4K!

De vuurdoop van mijn 4k speler. Ik ben onder de indruk van zowel de beeld als de geluidskwaliteit (je ziet en hoort het pas goed als je daarna de NPO aanzet). Qua geluid vielen vooral de realistische sportgeluiden op. Wel vervelend was dat de film ergens halverwege in freeze ging en ik hem moest afsluiten en weer opstarten. Hopelijk iets eenmaligs.

Dan de film zelf. Waar het begin nog origineel verraste werd het steeds meer een voorspelbare romcom die inderdaad mierzoet werd. Geslaagde grappen waren tussen de drama te vinden. Tom Cruise was weer goed als zichzelf en ook Zellweger was prima. Cuba Gooding jr. stal echter de show als grappige authentieke sporter. Hij maakte voor mij de film.

Jerry Maguire begint niet al te best met in de hoofdrol de irritante Tom Cruise. Hij heeft dat vaker in films waar hij opzichtig aanwezig is. Bovendien heb je in het begin niet echt door waar ie allemaal mee bezig is. Sportmakelaar okay. Maar het is vooral allemaal chaotisch druk. Typisch Amerikaans! Gelukkig komt Renee Zellweger in zijn leven en dat fleurt de film behoorlijk op. Hier ziet ze er overigens nog lekker fris uit zonder alle facelifts. Maar ook die kleine jongen 6 jaar oud pas is een leuke aanvulling in deze toch wel rom.com. Met Moneyball wil ik deze film helemaal niet vergelijken. Hij begint daar wel een beetje mee, maar gaandeweg is het vooral een liefdesfilm met alles erop en eraan. Ook de muziek vond ik zeer prettig gekozen. Zoals Paul McCartney Momma Miss America en Bruce Springfields Secret Garden. En zo zit de film vol met lekkere deuntjes. Zo eindigt de film toch nog met een dikke voldoende. Tenminste als je van rom.coms houdt.

Film 3.5

Beeld 4.0 (4K)

Geluid 4.5

Extras 4.0

Jerry Maguire was voor mij een beetje een rommelig geheel. Ergens wil het een statement maken en aan de andere kant is het niet meer dan een chick flick. Cruise lacht me overigens te overdreven wordt er op een gegeven moment gewoon moe van. Al met al behoorlijk saai dus.

Jerry Maguire had ik nog nooit gezien. Wist ook niet goed waar ik me kon aan verwachten. Een sportfilm? Een romantische film of toch eerder een romcom? Een beetje van dit alles eigenlijk waarbij de sportscènes erg beperkt zijn en pas later in de film sporadisch opduiken hoewel het in se constant over sport(contracten) gaat.

Door het inzicht van Maguire krijgt de film een moraliserende boodschap mee. Het is wel niet geheel duidelijk wat de trigger was voor Maguire om zo’n drastische turnover te doen. Ok, die kleine die hem uitscheldt omdat hij enkel het businessplan voor ogen heeft, maar dat lijkt me wat magertjes.

Nu, zeker een rol op het lijf geschreven van Cruise, beetje in overdrive bij momenten, wat feel good, niet steeds au sérieux te nemen en bij momenten zelfs een parodie op zich. Een aanpak die slechts werkt als er voldoende vaart in de film zit en dat was wel het geval.

Het zoontje had wel een leuk bijrolletje. Een film die ik niet snel zal terugzien, maar goed voor een keertje. Niet geweldig, maar slecht ook zeker niet.