Hush (2016)

Inderdaad hij wou haar de stuipen op het lijf jagen, hij had alle tijd dus waarom zou hij dat raam moeten inslaan?

Ben aardig door de films van Flanaga heen geraakt, Oculus is dan wel het beste werkje van hem.

Moet toegeven dat de man best met aardige concepten op de proppen komt, alleen vind ik zijn uitwerkingen niet altijd even geslaagd. In deze prent gaat het om een psycho die een dove aan het pesten is. Spanning zou dit moeten kunnen opleveren.

Na een half uur begon het voor mij toch echt wel te vervelen, ik kon de spanning maar niet voelen. Een wat nutteloze exertie van de psycho om het arme kind volledig de stuipen op het lijf te jagen werd voor mij niet al te sterk uitgespeeld. "Kill the bitch and go home", hoorde ik mijzelf in mijn hoofd roepen, ga een hobby als vissen ontdekken o.i.d.. Nee, onze window licker neemt zijn tijd, het moge duidelijk zijn dat bij het uitdelen van i.q. men hem bij zjn geboorte overgeslagen heeft.

Hijgend en angstig meisje, een maniak die het niet kan laten om steeds op het raam moet gaan kloppen/tikken terwijl de meid zowaar doof is? Er gebeurt gewoon te weinig, te weinig waar iets mee gedaan kon worden. Nog even en dan gaan de maniakken in films voortaan op afspraak langskomen, past het jouw volgende week vrijdag?

Aan de cast en regie ligt het hem niet waarom ik dit niet een geslaagd project kan noemen. De soundtrack is ook de boosdoener niet dus blijft er weinig over waar je naar kunt verwijzen waarom deze film niet werkt. Script is er eigenlijk niet dus komen we uit op het verhaal. En dan ben je er ook, het is te mager voor zelfs 80 minuten. Ik heb dit allemaal wel eens gehad, de smaak is er echt wel van af.

2,5** voor de meid.

Deze film kun je kijken met ondertussen oortjes in van je favoriete playlist want er word zo goed als niet in gepraat... hush, hebben ze iig heel letterlijk genomen. En dan die Psycho was gewoon weg een drama. Hy leek op zo'n school shooter guy en meer zag ik er niet in, lach wekkend! Het is dat hij te maken heeft met een dove wanhopige vrouw, anders was hy binnen 5 min al ko ? Het klopte ook niet helemaal.. ze kon op het begin opeens geen '911' bellen want de wifi viel weg? En de toegevoegde waarde van die Craigh? Wie was dat?

Pluspunt! voor de lichtwerk die ondanks de donkere omgeving alles goed zichtbaar maakte. En ook Kate was prima in haar rol, geweldig hoe ze doof speelt als horende. Dat kan best lastig zijn hoor,onderschat het niet!

*2.5

Misschien ook leuk voor jullie. 'Don't breathe' ongeveer het zelfde concept als hush. Maar dan een blinde man die word overvallen door een groep jongeren. Hahaha gek genoeg nu ik het zo noteer lijkt het totaal niet op elkaar maar toch deed me deze film er erg aan denken..? Echter zeker het kijken waard!

Dan ontgaat je juist de hele sfeer en spanning die de muziek van de film weet op te wekken...

Dat zal wel mee vallen toch? Het zit m meer in de acties dan in de sounds ! Maaar..Ik had het anders moeten formuleren inderdaad. Want het was niet zo serieus tbh

Sterke thriller!

Van begin tot eind wordt er een sterke spanningsboog gecreëerd die gelukkig ook nog eens tot het einde wordt volgehouden.

Het eenvoudige verhaal wordt uiterst vakkundig uitgevoerd. Flanagan maakt enkele erg sterke keuzes omdat allemaal te bewerkstelligen. Tel daarbij een geweldige Siegel die haar rol heel erg goed speelt.

“I can come in anytime I want. And I can get you, anytime I want. But I'm not going to. Not until it's time. When you wish you're dead... that's when I'll come inside.”

IJzersterke film. Flanagan weet met weinig middelen een beklemmende en ijzingwekkende thriller/horrorfilm af te leveren. Een man stalkt een vrouw, die doof is en niet kan praten, in en buiten haar huis en dat is eigenlijk het hele concept. Maar de uitwerking is subliem.

Het acteerwerk van Kate Siegel is fantastisch en ook Gallagher Jr. maakt indruk als moordenaar. De regie is uiterst effectief, de locatie is goed gekozen en de score is subliem gekozen. Siegel speelt Maddie als een vrouw die door haar beperking breekbaar oogt, maar zich ontpopt als een krachtige vrouw met een ijzeren wil om te overleven. De film schuwt er ook niet voor om lekker gruwelijk te zijn, met de 'hand tussen de deur scene' als uitschieter. Maar ook zo'n scene met ‘the Man’, die achter Maddie opduikt terwijl zij nietsvermoedend klaarzit met een mes (hij wordt uiteindelijk door zijn adem verraden) is waanzinnig goed. De spanningsboog staat de hele tijd strak en Flanagan laat met Hush zijn horrorvakmanschap zien.

ik ging gewoon rillen in mijn bed

Flanagan heeft me behoorlijk weten te verrassen met zijn beklemmende Absentia... Vervolgens was die sfeer er bij Oculus niet echt meer in terug te vinden... Iets teveel gericht voor het bioscooppubliek. En nu Hush... een film die alleen via Netflix te zien is. Prima opgezet... maar...

Het lijkt inderdaad een beetje op een soort Don't Breathe... maar dan andersom. (en een snufje You're Next) En precies... Een doof meisje, in een afgelegen huis in het bos... en een gemaskerde psycho die haar opjaagd... Althans, wanneer ze het uiteindelijk opmerkt. Want het duurt wel even een tijdje voordat ze iets doorheeft. Ja, hoe enger wil je het hebben. De aanloop is goed en zeker dat stukje met hoe ze op haar laptop foto's ontvangt van zichzelf, opgenomen met haar telefoon is ijzingwekkend. Je mag weer gaan uitvogelen wat die vent van haar wil en of de rol tussen slachtoffer en dader toevallig niet omgedraaid zijn. Helaas doet de dader na ongeveer 20 minuutjes... of eerder zijn masker af en neemt dat ook een flink stuk van de spanningsgehalte af.

We krijgen dan een standaard filmpje waarbij die gast er van alles aan doet om dat meisje te pesten en eventueel te doden... met vele mislukkingen van dien... Want de film moet wel uitgerekt worden. En of het stoort ja of nee.... Het survival-thema weet ergens nog wel goed uit de verf te komen en vooral de stem in haar hoofd is een interessant gegeven. Voornamelijk wanneer de knop bij haar omgaat.

De happy end(?) en het feit dat de poes het mocht overleven niet zo misplaatst. En het grappige is... voor de zoveelste keer word er in een desbetreffende worstelscene een kurkentrekker als redmiddel gebruikt in een film.

Toch nog wel een vermakelijk filmpje van Flanagan... De donkere sfeer en locatie is prima in orde... Maar er had toch wel veel meer in gekund.

3,5

Positief verrast.

Vond het niet storend dat de creep vrijwel meteen zijn masker afzet en er een ander soort film ontstaat.

4*

Best spannende film die ondanks de clichés 80 minuten weet te boeien

In het begin dacht ik dat het wel eens een spannende thriller zou kunnen worden goede sfeer enzo maar dat viel vies tegen .

Ze had al makkelijk een al paar keer weg kunnen wezen uit dat huis, en gooit dr enige verdedigingsmiddel weg omdat ze in paniek was en dat soort fratsen. De ene na de andere verkeerde beslissing nemen tot aan ergenis toe. Jammer want dit had best een aardige thriller kunnen zijn als ze die domme beslissingen niet continu nam .

Aardig tussendoortje van regisseur Mike Flanagan, die inmiddels een respectabele staat van dienst heeft opgebouwd in het horrorgenre. Ik heb in ieder geval nog geen slechte film van hem gezien. Ook dit slasher-werkje kan er zeker mee door, al zakt de boel na een veelbelovend begin wel wat in. Het kat-en-muisspel tussen de twee hoofdrolspelers is gewoonweg niet bijster spannend en/ of boeiend. Gelukkig maakt de intense finale wel het één en ander goed.

Tegenvaller.

Flanagan wist me ook niet te overtuigen met Oculus en Ouija 2. Maar met Hush zet hij toch wel echt zijn zwakste werkje neer wat ik tot nu toe van hem gezien heb. En dat is jammer, want Hush was zeker een film die best hoog in mijn verlanglijstje stond.

Verhaal hebben we al vaker gezien, maar daar kunnen meer dingen mee gedaan worden. Flanagan maakt een paar gewaagde keuzes, en dat is hier dat hij het zo realistisch mogelijk over wil laten komen. Hij faalt hier alleen voor een deel in, waarbij de psychopaat die zogenaamd dreigend over moet komen meer overkomt als domme student die niks beters te doen heeft. Komt ook nergens dreigend over.

Acteerwerk niet boeiend, film is ook nog te donker belicht. Spanning is het grootste punt waar de film op achterblijft, want het is niet spannend. Locatie is dan wel weer goed gekozen, en is de film gelukkig met 80 minuten geen lange zit.

Flanagan zal geen favoriet van me worden, dat is nu wel duidelijk.

One location home invasion thriller die nog best aardig begint met de man in masker en het doofstom concept maar al heel snel verveelt. Eigenlijk gebeurt er ook niet heel veel behalve dat ze heen en weer rent van de ene naar de andere kamer in een poging te overleven.

Niet heel vernieuwend of spannend dus.

Ik zou het best spannend vinden om heen en weer te rennen van de ene naar de andere kamer in een poging te overleven.

Als Kate Siegel dan ook nog achter je aan rent... Best spannend.

Een blinde Kate Siegel bovendien, maak ik nog kans ook.

Leuk tussendoortje, maar meer ook niet. Ziet er allemaal heel goedkoop uit, alsof het in een paar weken gedraaid is. Over het verhaaltje is ook niet echt lang nagedacht geloof ik; een moordenaar die een huis wil binnendringen maar niet op het idee komt ergens een raampje in te tikken... maar natuurlijk. Dat met die kat was wel leuk gedaan - Bitch - Tarantino-light.

Zie dit soort films wel vaker tegenwoordig. De spanning is weliswaar om te snijden af en toe, maar verder voelt het tamelijk leeg en hol. Het acteerwerk doet er weinig toe, het verhaal al helemaal niet, dialogen zijn niet belangrijk, camerawerk niet, het oogt allemaal heel flets en televisiefilm-achtig. Clinical is ook zo'n film, Kidnap met Halle Berry. De snelle hap zeg maar. Geen fastfood maar fastflick.

De horrorchallenge is voorbij maar er zijn toch nog enkele die ik deze maand wil kijken. Hush is er alvast eentje die ik kan afstrepen. Flanagan houdt zich niet meteen aan de voorgeschreven regels van Hollywood. Van een vrij standaard home invasion met een zeer beperkte cast weet hij alvast nog een aardig filmpje te maken. Het speciale eraan is dat de protagoniste hier een doofstomme vrouw is. Er is wel achtergrond maar niet erg veel en er is vanzelfsprekend ook weinig gesproken dialoog. Ook dat is een pluspunt want het zou de film toch enkel vertragen. Er zijn enkele zeer spannende scènes al vraag je je af waarom de killer niet eerder probeerde om de ruiten in te slaan. Wellicht genoot hij van het psychologische kat en muisspel. Ondanks de vrij korte speelduur gaat het toch nog iets te lang door. Leuk voor een keertje.

Lekker tussendoortje. Had ook niet veel langer hoeven duren dan dit, maar dat de dader al vrij snel herkenbaar in beeld komt en dat hij eigenlijk geen motief heeft vond ik wel erg verfrissend en lekker raar. Ook een paar erg fijne scenes die haar doofheid goed uitspelen. De uiteindelijke finale vond ik wat tegenvallen, maar het was verder geen domper op de film. Gewoon een lekkere film zonder poespas, en Flanagan is me eigenlijk nooit tegengevallen.

3,5*

Film was best te doen. Jammer dat er af en toe wat domme acties in zaten maar het kijkt wel lekker weg. Toch zo'n film die je gezien moet hebben.

Deze ook eens bekeken en vond het niet mis. Had wel niet verwacht dat je zo snel ging weten wie het was.
Verder was het boeiend genoeg, mede door de korte speelduur. De film is de tweede helft wel redelijk donker, waardoor het wel wat moeilijker te volgen is.
Verder deed de cast het niet slecht.

1 grote verveling, langdradig..Voorspelbaar..Alles is onlogisch. Kan een volwassen vent niet in 1 minuut binnen komen?? Ook vol met cliche's...ik heb de film lekker door gezapt en er 20 minuten van gemaakt.Weer een Netflix flop.

1,5 voor de wel erg goede muziek.

Ouderwetse slasher, met een vilein uitgangspunt: het doelwit is doofstom. 'Hush' (2016) introduceert de gemaskerde moordenaar wanneer hij het dode lichaam van een vrouw tegen een keukenraam duwt, terwijl hoofdpersonage Maddie (Kate Siegel) staat te koken. Hij bonkt en maakt lawaai, maar ze hoort niks van de nakende dreiging. We hebben Maddie eerder leren kennen via gebarentaal en een interne monoloog met de stem van haar moeder. Een jonge schrijfster, net uit elkaar met ene Craig, die (ondanks haar beperking) eigengereid en met humor haar alledaagse problemen te lijf gaat. Maar de gemaskerde moordenaar die haar begluurt, ziet niet anders dan haar handicap als een extra element in zijn perverse kat- en muisspel. Dit is horror in de geest van John Carpenter's 'Halloween' (1978) - ook door de synthesizermuziek en de beklemmende, voyeuristische kadrering - maar de boeman is hier niet een haast bovennatuurlijke dreiging. Al vroeg in het verhaal zet hij zijn masker af en blijkt vooral een opportunist die in deze afgedwongen situatie de overhand heeft. Het maakt de strijd tussen 'jager' en 'prooi' zoveel tastbaarder in hoe ze aan elkaar gewaagd zijn en allebei voordeel kunnen halen uit de situatie. 'Hush' (2016) is allerminst origineel, maar beklijft als een sardonisch machtsspel waar de grootste handicap onderschatting is van een tegenstander.

Herzien!
Wat ik ook al eerder bij mijn vorige bericht vertelde: Zonde dat de intruder al zo ontzettend snel zijn masker af doet. Dit zorgt dat het gelijk een heel stuk minder spannend is
Nog steeds wel een 3,0*

Het derde horrorfilmpje van Mike Flanagan die ik gezien heb en ja in tegenstelling tot Absentia en Oculus die mij behoorlijk tegenvielen was deze film wel een schot in de roos. 3 x is scheepsrecht zullen we maar zeggen. Deze film kende een uitstekende spanningsopbouw, de horrorsfeer die werd neergezet was meer dan geweldig. Had overigens niet verwacht dat de perverse moordenaar zo snel zijn masker af zou zetten. Een van de heftigste scènes vond ik die van na ruim 10 minuten toen Sarah op de vlucht voor de psychopaat tevergeefs tegen het raam bonkte omdat de doofstomme Maddy nu eenmaal niets hoorde. Ik hoorde mij nog zeggen: "Doe die deur toch g.v.d. open stomme trut". Ook die scène dat die creep de dode Sarah tegen het raam aan drukte om Maddy de stuipen op het lijf te jagen vond ik zeer schokkend. Daarna volgde een kat en muis spelletje waarvan je natuurlijk kon weten hoe dat af zou lopen. Maar so what, ik heb mij zeer vermaakt met deze uiterst spannende thriller. Of het plot nu allemaal geloofwaardig was of niet, dat zal mij een worst wezen. Een horrorfilm is voor mij geslaagd als hij mij voortdurend in zijn greep houdt ofwel een horrorfilm moet je gewoon voelen.
Dan nog iets over de lage waarderingen:
Het begint mij steeds meer op te vallen dat als een film op Netflix te zien is de waarderingen naar beneden vliegen en dat geldt vooral voor horrorfilms. Het is om die reden dat het gemiddelde van een film mij steeds meer Siberisch koud laat. Ik raadpleeg wel de recensies van bekende users of ik films wil bekijken of niet. Daar heb ik veel meer aan.

4,0*