Gekijouban Poketto Monsutâ Adobansu Jenerêshon: Myuu to Hadou no Yuusha Rukario (2005)

Deze vind ik gewoon echt niet leuk. Ik had niet eens zin om naar te kijken. Wel een goede verhaallijn alleen ging vervelen

Nog één! En nog lang geen einde in zicht!

Pokémon deel 8 lijkt het populairste deel onder liefhebbers te zijn, zowel hier op MovieMeter als op IMDb. Ergens snap ik het wel. Het is wellicht de meest coherente film tot nu toe, met een script dat zowaar opbouw kent, geen willekeurig in beeld gebrachte actiescènes bevat en het probeert wat meer een emotionele band op te bouwen met een personage (Lucario). Ik was iets minder enthousiast, zelfs al vind ik het zeker niet de slechtste uit de reeks. Het grootste probleem voor mij was dat er de keuze gemaakt werd om het er een mysterie van te maken, maar de clou al op het begin te geven. In de proloog leest een moeder aan haar dochtertje het verhaal van Aaron uit en hoe hij het koninkrijk redde. Kennelijk kent niemand anders in het koninkrijk dit verhaal, want de rest van de film gaat over de vraag hoe (en of) Aaron het koninkrijk redde. De suggestie wordt gewekt dat Aaron geen held zou zijn, maar niemand komt met een andere verklaring waarom het koninkrijk dan nog altijd bestaat. Puur geluk? Anyway, het is nogal vervelend om een heel middenstuk te hebben waarin gekibbeld wordt over deze hele kwestie, terwijl wij als kijker allang weten hoe de vork in de steel zit. Het middenstuk is dan ook niet vooruit te slepen.

En niet alleen moeten we tweemaal aanhoren waarom Aaron een held was, maar ook andere dingen worden twee keer uitleg. Zo vind Ash een bloem waarmee je het verleden kan zien. Dit brengt een flashback teweeg van Lucario (er is hier sowieso een overdaad aan flashbacks) waarin Aaron hem uitlegt hoe die bloemen werken, compleet met demonstratie. Vervolgens krijgen we een scène waarin Ash uitgelegd wordt hoe het zit met die bloemen. Deze film heeft er sterk het handje na om dingen dus twee keer te verklaren, alsof het publiek het na één lange les het nog niet snapt. Het is voor kinderen gemaakt, maar zo dom zijn kinderen niet en de voorgaande films hadden het ook niet nodig.

Verder zijn de wat meer avontuurlijke gedeeltes wel aardig en niet zo afgezaagd als in de vorige films en ook de locatie waarmee de film na de proloog begint mag er wel zijn, maar over het algemeen vond ik dit vooral een langdradige Pokémonfilm (het is ook de langste tot nu toe), met nog een overdosis aan sentiment als extraatje.
2*

Toch wel wat interessanter dan zijn opvolger, waar ik in enthousiasme mee ben begonnen. Vanwege de aardige scores (zeker vergeleken met de andere Pokemon-films) kon ik het niet laten deze voor het laatst te bewaren. Ik had er uiteindelijk geen spijt van, want waar zijn opvolger mislukt lukte het deze film wel om een geweldige sfeer neer te zetten en een film te produceren die lekker wegkijkt. Dat komt naar mijn mening vooral door het feit dat er niet zo veel met special effects en andere onzin werd getoverd, waar deel 9 wel kapot door ging.

Het verhaal kent een leuke opbouw, waar toch iets te veel Pokemon-films gespeend van zijn. Wel wordt er strikt gehouden aan de ingrediënten die de overige films ook bevatten. Een grootschalig gehouden Pokémon-competitie (verrassing! Hier dus ook). Een legende waar steeds op teruggekomen wordt (het welbekende verhaal van Aaron) en tot slot een touchy moment waar zelfs een 5-jarige niet geëmotioneerd door raakt (in dit geval de opoffering van Lucario (ik vond ze vaak ronduit irritant die momenten en was meer geïnteresseerd in de spanning en sensatie waar zo'n film op gebouwd was)). Zoals ik al aangaf hadden de makers dus geen zin om dat concept te veranderen (logisch ook, want zelfs nu is het nog vrij populair onder de jongeren, al lopen de films niet echt storm meer), maar hebben ze gelukkig wel de moeite genomen om een goed in elkaar stekend verhaal te produceren, wat ook mondjesmaat is gelukt. Ik heb zelfs nog de neiging deze film een leuk cijfer te geven.

Negatieve kanten van de film:

Allereerst de personage Lucario. Wat ik heb ik mij een aantal keer mateloos geïrriteerd aan die dramaking. Elke keer moest weer even benadrukt worden, waarom hij mensen zou minachten en waarom Aaron hem verlaten zou hebben, bla bla bla. Nu begrijp ik de makers ook een beetje, want anders zou je een film creëren die de 50 minuten grens (voor de onervaren kijkers, 50 minuten is het criterium voor het aantal minuten wanneer een film een film genoemd mag worden) wel heel moeilijk zou passeren. Anyway, van mijn part had hij niet in de film gehoeven of anders een kleine rol, omdat hij een aantal keer toch wel belangrijk is geweest voor de film. Wel vond ik die Regi's erg gaaf en ik vond het jammer dat zij niet zo'n grote rol hadden gekregen, want je had ze prima kunnen gebruiken om nog meer spanning te creëren.

Het einde vind ik ook wel vrij melodramatisch neergezet en naar mijn mening een beetje in de sfeer van: ''Oh, het zal wel een heel abrupt einde zijn wanneer Ash Pikachu eindelijk vindt en Mew Ash redt van de losgeslagen bloedcellen en alles koek en ei is. Ik stel voor dat Mew hierdoor bijna sterft en zo kunnen wij weer een huilerig moment toevoegen doordat Locadio zichzelf moet opofferen.'' Tja, een beetje om de ingrediënten weer goed toe te passen.

Toch verdient de film een leuke voldoende, omdat het verhaal goed in elkaar stak en de actiescènes ook nog eens functioneel waren. Eigenlijk voor het eerst geen leeg gevoel wanneer je een film te weinig vond hebben.

3*

Weer mooi geanimeerd. Aardig wat actie en fantasie om de kinderen zoet te houden.