Cross of Iron (1977)

Balen.. twee keer gemist.

Nee ik ben niet zo onder de indruk van deze film,jammer want ik verwachte er toch veel van.

vond er niet een duidelijk verhaal in zitten,niet boeiend genoeg.

vanderest vond ik de veldslagen er wel goed uit zien.

desondanks net geen voldoende voor mij.

2 1/2 *

Indrukwekkende oorlogsfilm, met (te) chaotische montage maar toch wel aardig indrukwekkend op tijden. Het einde deed mijn wenkbrauwen stijgen, maar ik vond het wel wat hebben. De karakters doen het goed en James Coburn is goed gecast. De film was in het middelstuk nogal rommelig en langzaam, anders had ik dit wel een halve ster meer gegeven.

Dat einde is juist geniaal.

Ik zeg ook niet dat het slecht is

helaas zullen de meeste mensen dat einde niet zien want elke keer dat het op nederlands televisie komt kappen ze mee zo gaauw de laatste word van Steiner gesproken is!

De hele aftiteling sequence is gewoon vervangen met de een of andere reclame spot.

Ik kon er maar niet aan wennen; duitse soldaten die engels spreken maar wel in het duits zongen.

Leuk dat ze ook een blokfluit mee namen naar het front. Ze leer je eens iets.

Ik geef geen sterren want ik heb de film niet uit kunnen kijken. Ik vond de dialogen in hoge mate onnatuurlijk overkomen. Uitkijken zou een hele klus worden en daar staat me hoofd niet naar. DvD gaat snel terug naar de bieb.

Met Battle of the Bulge was het precies zo gegaan: Panzerlied. Een uitstekende film.

Vind jij.

ze namen van alles mee naar het front, muziekinstrumenten, boeken, platenspelers, ..... ik neem aan dat je nog wel weet wanneer de Tweede Wereldoorlog was.

Yup.

Kan eigenlijk iemand mij AUB uitleggen wat het einde betekende. Het wapen Stransky dat blokkeert, en Steiner die plots begint te lachen. En tijdens de aftiteling krijg je foto's te zien van mensen die worden opgehangen, en kinderen. Geloof zelfs een paar foto's uit de Vietnam oorlog. Kan iemand mij zeggen wat de boodschap er achter was? Ik kom er maar niet uit. Alvast bedankt.

Verder vond ik dit een vrij goeie film. Dit is mijn eerste film van Sam Peckinspah, maar hij was wel zeer goed! Zowel de vechtscenes als de scenes tussen door waren goed gespeeld door de acteurs. Normaal stoor ik me er ook altijd aan de Duitse soldaten Engels praten, maar vreemd genoeg was dat bij deze prent niet het geval. Al bij al een zeer goede oorlogsprent, met James Coburn, James Mason, David Warner en vele anderen.

Waanzin van oorlog misschien? Anders weet ik het niet, want ik vond de film ook erg vaag op bepaalde momenten.

Een herziening is nodig bij mij om het beter te begrijpen.

Was inderdaad een anti-oorlogsfilm, en einde tijdens aftiteling bracht wat vreemde beelden, wat niemand ooit krijgt te zien op nederlandse televisie

Ik weet dat de Duitse dichter Brecht ook wordt gebruikt. Die man was na de oorlog in Hollywood terecht gekomen, maar uiteindelijk terug naar Duitsland, en dan wel Oost Duitsland

"Don't rejoice in his defeat, you men. For though the world stood up and stopped the bastard,
The bitch that bore him is in heat again." -Bertolt Brecht

op het einde heb je ook de finale van Stransky die een IRON CROSS moet hebben, maar als er ineens wordt geschoten hoor je hem tegen Steiner zeggen "I need to reload, en dan HOW DO I RELOAD?" Stransky is dan een officier maar weet niet eens hoe hij zijn wapen moet gebruiken. Dan begint Steiner te lachen want hij ziet weer een typische officier in aktie, die geen schijn van kans heeft om ooit een Iron Cross te krijgen.

SPOILER: Als je op YouTube gaat zoeken op Cross of Iron - Ending Scene, kan je alsnog de einde en aftiteling bekijken als je niet in bezit ben van de DVD. wel die van 4:13 minuten kiezen

Soundtrack is van Ernest Gold, en als er iemand is die deze op vinyl heeft is het tegenwordig honderden euros waard De opening titles zijn ook op YouTube te zien, met aparte muziek van Ernest Gold, en echte beelden van de oorlog

YouTube - Cross of Iron ? Beginning (DVD quality)

Mager verhaaltje, slechte film.

Je geeft die 0.5 toch niet omdat je James Coburn een te vriendelijke Duitser vond !

Het viel me namelijk op dat je deze film opeens verlaagde van een 2.0 naar een 0,5 en ik meen me nog te herinneren dat je niet zoveel op hebt met oorlog films waarin Duitsers niet in een negatief daglicht worden gesteld (zoals o.a. Stalingrad). Een persoonlijk aanval was het trouwens niet, daar heeft jouw bericht overigens meer van weg (je hebt het inmiddels al verwijdert).

Moet deze trouwens nog eens herzien. Ik keek namelijk volgens mij de ingekorte versie.

james coburn maakt deze film het aanzien waard, maar duitsers die engels preken.. pffff. omdat het een oudere film is accepteer ik het , een moderne generatie film zou ik onmiddelijk het raam uitgooien.

Een klassieker die 35 jaar na de release nog staat als een huis. Cross Of Iron is sowieso een van mijn favoriete films over het oostfront. Niet in de laatste plaats omdat het eens een keer niet over Stalingrad gaat, maar ergens in de uitgestrekte velden en bossen tussen Stalingrad en Berlijn. Het laat de oorlog zien, zoals die door veteranen en ooggetuigen omschreven wordt. Het leven van de soldaten in Cross Of Iron is hard, smerig en bar.

Cross Of Iron is duidelijk een anti-oorlogsfilm. Zoals de omschrijving aangeeft, gaat het over de ‘idiotie’ van oorlog. Hier uit zich dat vooral in de vraag wat gevaarlijker is: de vijand of je eigen bevelhebber (die over lijken gaat wat betreft het uitgereikt krijgen van een ijzeren kruis). Zoals verwacht komt die waanzin aan het eind het best naar voren. Tot die tijd leunt de film op sterk acteerwerk van James Coburn, Maximilian Schell en James Mason, maar ook op de sterke sfeer onder de soldaten in de geïmproviseerde bunkers. De veldslagen en de gevechten zien er heel verzorgd uit. Of juist niet, het ziet er heerlijk chaotisch uit. In elk geval is het fijn dat er flink wat figuranten zijn. Ik heb regelmatig aan een beoordeling van 4,5 zitten denken, maar dat niveau wordt wat mij betreft te weinig gehaald. Met de gemiddelde waardering is niets mis, sterke film.

Deze recensie is voor de ongecensureerde versie. Ik weet niet precies in hoeverre hij verschilt van de kortere versie al ben ik er zeker van dat de scene van de Russische vrouwsoldaten met de ontmande ex-Gestapo er in ieder geval (gedeeltelijk) niet inzit.

Heerlijk rauwe oorlogsfilm met intelligente dialogen. Ik heb deze film meerdere keren gezien en raak er maar niet op uitgekeken. In ieder geval een van de betere oorlogsfilms, misschien wel de beste.

Dat er Engels gesproken wordt door de Duitsers stoorde mij niet. Ik had het erger gevonden als er Engels gesproken zou worden met een Duits nepaccent. Het alternatief zou een volledig Duitse cast geweest zijn, het eindresultaat van de film; twijfelachtig. Met deze Engelstalige acteurs, op Schell na, is het nou eenmaal niet anders. Ik ben allang blij dat er in ieder geval Russisch, of iets wat daarop lijkt, gesproken wordt door de Russen.

Terug naar de film, David Warner vind ik geweldig in zijn rol als cynische, gedesillusioneerde adjudant, let o.a. op zijn ogen als Stransky weer eens iets doms zegt over het verkrijgen van IJzeren Kruizen of het herstellen van de moraal door ‘men of quality’.
Los van David Warner vind ik de hele cast goed spelen, James Coburn en James Mason voorop. De gevechtscenes zien er lekker ruig en ongelikt uit met een overdaad aan ontploffingen en buitelende, vallende, duikende en bloedende soldaten.
Wat kan ik nog meer zeggen, alles bij elkaar een topfilm, 4.5*.

Voor die tijd aardig gemaakte oorlogsfilm, leuk om een keertje gezien te hebben.

Uitstekende film over een Duitse groep soldaten die het zwaar te verduren hebben in Rusland. Zeker geen doorsnee WOII-film, al is het alleen maar dat het vanuit het Duitse perspectief wordt verteld (waarbij het jammer is dat ze gewoon Engels praten). Twee boeiende personages die recht tegenover elkaar staan. De actiescenes zijn typisch Peckinpah (bruut, bloederig en veel gebruik van slow motion).

Geweldige film...nog steeds een van de betere in zijn genre.

Persoonlijke aanval verwijderd.

Een soort van icoon van de tijd.

Cross of Iron laat eigenlijk als geen andere film de idioterie van de oorlog zien, zoals die door de soldaten zelf veroorzaakt wordt. Er is natuurlijk de meer voor de hand liggende categorie idioterie die door de politiek veroorzaakt wordt, maar die speelt hier dan weer wat minder.

Het verhaal is zo dun als een bierviltje. In de jaren-70 had je iets dat heette 'oorlogsboekies', een soort pocketboekjes van een bladzijde of 40 of 50, die je bij de sigarenboer kon kopen geloof ik - voor een paar centen, letterlijk. Met titels als 'de vervloekte commandant', 'de laatste brug', of, jawel, 'het ijzeren kruis'. Zo'n boekje lijkt voor het script van de film gebruikt te zijn, en meer dan in zo'n boekie zit er eigenlijk ook niet in.

De kracht van de film zit hem ook in iets anders. De nogal herkenbare hand van Peckinpah - bruut, bloederig, low production values kan je dan ook nog zeggen. En slordigjes gemonteerd. Hoort er allemaal wel wat bij, en het is ook wat tekenend voor de tijd. Maar ook de stereotype rol van James Coburn. Als een icoon op zich, en op en top de held uit het oorlogsboekie. Eendimensionaal, maar ook met alle eigenschappen die we graag bij een held zien.

En dan toch ook nog iets extra's. Want niet alles wat onze held doet is direct helder, er blijft nog wat te duiden en te denken over. Wellicht is dat het dat deze film dan toch tot iets bijzonders maakt.

Sterke anti-oorlogsfilm met voor mij net te weinig verhaal en structuur om echt een klassieker te kunnen worden genoemd. James Coburn is perfect gecast, en Maximilian Schell doet niet veel voor hem onder, maar door het overdadige gebruik van slow-motion-bloedexplosies begint Peckinpahs handelsmerk zo langzamerhand wel een beetje een parodie op zichzelf te worden. Al met al echter twee uur lang geboeid gekeken.

De film was onderhoudend, maar de ruige oorlog scenes begonnen al snel op elkaar te lijken en waren niet echt spannend. Ik had erg weinig met de hoofdpersonen en voelde er verder weinig bij. Voor mij was het een gemiddelde oorlogsfilm. Zo nu en dan begon het ergens op te lijken, maar de klik kwam helaas nooit.

Gemengde gevoelens bij deze film. Peckinpah schuwt het geweld niet en je krijgt eindeloze gevechtsscenes met explosies en bloed te zien. Het ziet er knap geproduceerd uit, na een tijdje word je er echter wel enigzins blasé van. Het verhaal wordt er ook overigens mager door, terwijl dat in eerste instantie nog interessant lijkt! Een Duits bataljon ontvlucht de Russen en krijgt te maken met alleen maar ellende en nog een interne strijd tussen James Coburn en Maximilian Schell. Denk dat de film meer impact had gehad trouwens wanneer er ook daadwerkelijk Duits werd gesproken.

Heel erg goede anti-oorlogsfilm met een voortreffelijke James Coburn, Maximilian Schell en James Mason. Intussen al wat jaartjes oud, maar nog best aan te bevelen. 4,5*.