Scream (1996)

Goede film. Heb hem echt al heeeeeeeeeel vaak gezien, maar blijft leuk. De beste van de 3..

De moeder van de teenslashers, wat mij betreft!

Door deze film ben ik fan geworden van de teenslashers. Maar alleen hebben The Texas Chainsaw Massacre en I know what you did last summer me nog echt kunnen boeien.

Je moet geen hoog-universitair literair werk verwachten, maar gewoon een leuke, luchtige, originele film die de draak steekt met highschoolfilms en seriemoordenaars.

En eerlijk is eerlijk: af en toe was hij best spannend!

alleen het begin vond ik spannend

ik heb dit filmpje gisteren gekocht voor 3 euro en het is me wel redelijk goed bevallen. De moordenaar op zich vondt ik wel lachen nadat ik films zoals: a nightmare on elmstreet en friday the 13th had gezien vondt ik dit wel geinig. Lachen filmpje dus!!

3.5 sterren

Ik wil niet betweterig klinken, maar de moeder van de teenslashers heet eerder The Texas Chainsaw Massacre (1974), Black Christmas (1974) of Halloween (1978)

Deze Scream zorgde natuurlijk wel voor een welkome boost binnen het doodbloedende slashergenre van de jaren '90.

Scream is een erg leuke en bij momenten intelligente pastiche op de slasherfilm: heerlijk om de vele verwijzingen te zien, de éne al meer verborgen ("I want you to go to the MacKenzies!" waarbij naar het einde van Halloween wordt geknipoogt / conciërge Fred in Freddy Krueger-outfit / ... ) dan de andere (de vele filmfragmenten en de fanboy-praat van Randy).

Het mysterie zit voor de eerste keer best leuk in elkaar; wanneer je de film al een paar keer bekeken hebt, merk je dat Wes Craven in de loop van de film al enkele kleine subtiele hints geven, maar die merk je de eerste keer normaal gezien niet op, zodat de ontknoping best indrukwekkend te noemen is. Helaas is de film - op zijn openingsscène na - niet echt heel spannend te noemen, mede veroorzaakt door het camerawerk dat iets te 'afstandelijk' aanvoelde.

Maar een goed tempo, een leuke plot, goede acteerprestaties en een leuke 'entry' binnen het genre: nét geen 4*

3,5*

Uitstekende film in zijn genre en met voorsprong de beste van de trilogie!

Moet ook wel zeggen dat de spanning soms inderdaad wel ver te zoeken is

3,5 *

Ik vind scream super toffe films , ik heb 1,2,3 en ik krijg 4 kheb ze ooit direct allemaal achtereen gezien midde in de nacht ! ALEEN ! echt super freaky je denk bij elk geluid dat iemand je aanvalt ! maarja drome enz doe ik niet over die film !

x ..

De moordenaars uit nightmare on elmstreet en friday the 13th zijn echt zalig , dat zijn toch Freddy Krueger & Jason ! Maar der is zon film waarin die tegen elkaar vechte dies echt zalig ! die heet Jason Vs. Krueger ofzz !! en op het begin zie je iemandzz tiete echt fun !

anders doe je een stuk normaal

En nu in het nederlands graag........

Prima griezelfilm die destijds zeer succesvol was. Kent een aantal zeer spannende scenes en het who-dun-it verhaaltje weet genoeg te boeien. De verplichte vervolgen zijn een stuk minder. Met een leuk bijrolletje van Barrymore als sreamqueen. Goed.

Nog nooit zo'n onzinnige zin gelezen.

Het gaat maar door trouwens zie ik nu. Waar haal je deel 4 vandaan dan? .

Er is inderdaad een onofficieel vierde deel die overgens niets met de rest van de films te maken heeft, het is enkel de titel die overeen komt.

http://www.moviemeter.nl/film/13437

Ah bedankt. Weer wat geleerd, want dat wist ik niet. Film ziet er in ieder geval totaal anders uit dan de andere drie. Inderdaad vrij logisch dat deze film los van de rest staat.

Maar ik dacht toch dat er sprake was om nog een officieel deel 4 te maken of niet?

http://www.rtl.nl/(/films/filmsensterren/nieuws/)/films/filmsensterren/components/nieuws/2008/s/articles/Wes_craven_Scream_4.xml

een geniale en vermakelijke film

Sterke thriller, met een ietwat overdreven einde maar met zeker wel een goed in elkaar stekend verhaal.

Wat irritant was, maar dat lag helemaal aan mezelf, was dat ik bij elke scène zat te denken wat er gebeurde in dezelfde scène in Scary Movie 1. Gelukkig was het plot niet precies hetzelfde, anders was het einde al geheel verraden (hier was uiteindelijk Dewey wel een 'good' guy').
Het einde is wat over-the-top, waarbij het moment dat Billy weer bijkomt en Sidney hem door z'n hoofd knalt wel de kroon spant.

Maar al met al een goede film: 4*.

Denk aan de spoilers!!!

Nou ik vind scream 1,2 en 3 echt de mooiste horror teen slashers film die ik ooit heb gezien..

Friday the 13th was ook een goede film...maar na 4 delen werd het saai en voorspellend..

Scream daarentegen had een verfrissende uitstraling..Orgineel kostuum voor een moordenaar..goeie enge geluidjes om het spannend te maken en prachtig gespeeld door ALLE acteurs! En de makers van scream hielden na 3 delen op..niet net zoals halloween of friday the 13th of a nightmare on elm street.

Dit is en blijft een leuke film om naar te kijken. Verhaallijn is dun maar toch blijf je tot het einde denken wie is het. Het is ook eindelijk een slasher met redelijke acteurs en dat zie je niet vaak. Misschien had er iets meer spanning en gore in kunnen zitten maar dat is mijn mening. Beeldkwaliteit van de dvd uitgave is prima in orde en het geluid op dvd 5.1 is gewoon uitstekend wat goed bedraagt aan de spanning van de film. Dat maakt toch de slasher compleet. Kortom voor mij is de film een dikke voldoende waard en daarom geef ik de film 3,5*.

Midden jaren '80 kwam er een eind aan de slasherfilm zoals we die kennen van Halloween, A Nightmare on Elm Street en Friday the 13th. Een genre dat als geen ander het slachtoffer werd van z'n eigen succes. Maar in 1996 was er één man die het genre nieuw leven inblies en verantwoordelijk was voor een nieuwe golf aan (neo)slasherfilms: Wes Craven, nota bene één van de regisseurs die mee aan de wieg stond van het genre.

Zijn film Scream was echter veel meer dan zomaar een nieuwe slasherfilm. Het was een ode, maar tegelijk ook een persiflage waarin het genre en de roemruchte clichés compromisloos op de hak werden genomen. En als kers op de taart was Scream een bloedstollende horrorfilm die moeiteloos het gewone publiek dat niet de minste affiniteit had met de geschiedenis van de slasherfilm wist in te pakken.

Voor mij was het de week van de herzieningen en aangezien Halloween - de moeder van alle slasherfilms - al eerder de revue gepasseerd was, was het nu de beurt aan Scream, Craven's eigenzinnige interpretatie van het genre. Wat volgt is een pleidooi voor Scream om aan te tonen dat dit niet de zoveelste doorsnee horrorfilm is, maar wel degelijk een klein kunstwerkje waar een hart en een ziel in steken. Ik heb me afgelopen nacht 100 minuten gefocust op alle mogelijke verwijzingen naar andere horrorfilms die Craven in zijn werk heeft verstopt. Uiteraard zal ik daarbij dingen over het hoofd gezien hebben (voel je dus vrij om aan te vullen), maar ik denk toch dat ik een respectabel aantal referenties heb ontdekt. Hier gaan we:

De openingsscène, tevens de beste uit de film, is enorm rijk aan verwijzingen naar horrorklassiekers. De manier waarop in en rond het huis van Casey Bekcer met point-of-view camerawerk wordt gespeeld doet sterk terugdenken aan de openingsscène in Halloween. Wat later zien we hoe Casey Becker wordt geterroriseerd door een anonieme beller, net zoals dat in When A Stranger Calls en/of Black Christmas het geval is. Als dan blijkt dat de anonieme beller Casey's vriendje in de tuin heeft gekneveld, ontstaat er paniek. De enige manier waarop Casey haar vriendje kan redden is door juist te antwoorden op enkele filmvragen die door haar belager gesteld worden. In die quiz worden de moordenaars van Halloween, Friday the 13th (1&2) en A Nightmare on Elm Street genoemd, allemaal rechtstreekse verwijzingen. Casey beantwoordt helaas niet alle vragen correct en haar vriendje wordt onherroepelijk afgeslacht, waarna Casey de volgende is. We zien dan naar analogie met Halloween hoe de ouders thuiskomen, maar net te laat zijn om het onheil te voorkomen. Casey wordt vermoord en opgehangen aan een boom. De manier waarop deze scène in beeld wordt gezet vertoont parallellen met de openingsmoord uit Suspiria.

Na de openingsscène verschuift het verhaal naar Sidney die in haar slaapkamer bezoek krijgt van haar vriendje Billy. Billy, die uit is op seks met Sidney, omschrijft hun relatie als de geknipte versie van The Exorcist: alle leuke stukken zijn eruit gelaten. Hiermee lijkt Craven tevens de ganse censuurpolitiek op de hak te nemen waarmee hij en vele andere horrorregisseurs te kampen hadden en nog steeds hebben.

Wanneer we enkele scènes later de studenten horen speculeren over de identiteit van de moordenaar, roept iemand dat het nooit een vrouw kan geweest zijn gezien de brutale aard van de moorden. Dit wordt door iemand weerlegd door de film Basic Instinct op te noemen waarin Sharon Stone de moordenaar is. We maken in deze scène eveneens kennis met Randy, de filmkenner die de gruwelijke gebeurtenissen in het stadje Woodsboro koppelt aan scènes uit horrorfilms. In die zin lijkt hij wel een verlengstuk te zijn van regisseur Craven die zich bewust is van alle clichés en die ook herhaaldelijk benoemt.

Craven zet de kijker trouwens op schrandere wijze op het verkeerde been wat de identiteit van de moordenaar betreft. In bepaalde scènes geeft hij hints over wie de moordenaar zou kunnen zijn (telefoon van Billy en schoenen van directeur), maar dit wordt enige tijd later weer ontkracht zodat het mysterie in stand blijft. Zo wordt Billy buiten verdenking gesteld doordat de moordenaar nog op vrije voeten rondloopt. De directeur kan de moordenaar niet zijn aangezien hij zelf afgeslacht wordt. Kort nadat hij wordt vermoord zoomt de camera in op zijn oog en houdt dit shot even aan, waardoor (bewust?) wordt gesuggereerd dat hij zich schuldig maakte aan voyeurisme. In een scène voor zijn dood zien we een korte conversatie tussen hem en de conciërge - een cameo van Wes Craven trouwens - die gehuld is in een roodgroen gestreepte trui die refereert aan Freddy Krueger uit A Nightmare on Elm Street.
Ook interessant is de manier waarop het politieonderzoek naar de moordenaar in beeld wordt gebracht. De klunzige hulpsheriff Dewey is hierin de sleutelfiguur en met zijn onhandigheid lijkt Craven de onmacht van de politie te willen onderstrepen, ook weer een cliché dat in vele vroegere slasherfilms naar voor komt.

Verwijzingen in de scènes daarop zijn: The Howling (iemand die deze film zoekt in de videotheek), Frankenstein (film die afspeelt in de videotheek?), Prom Night (wanneer er gespeculeerd wordt over de identiteit van de moordenaar), Texas Chainsaw Massacre (wordt twee maal aangehaald, één keer als filmtitel en één keer als het personage Leatherface), A Nightmare on Elm Street (waarvan wordt gezegd dat enkel het door Craven zelf geregisseerde origineel goed was), Evil Dead, Hellraiser en Halloween (komen alledrie ter sprake op het feestje), I Spit on your Grave (wordt per opzet verkeerdelijk als I Spit on your Garage gezegd door Tatum, vlak voor haar dood), Silence of the Lambs (wanneer Billy het traumatische verleden van Sidney vergelijkt met dat van Jodie Foster in de film). Ook op het feestje wordt nog een dialoog gewijd aan screamqueen Jamie Lee Curtis (Halloween) door het vermelden van Terror Train en Prom Night, twee slasherfilms waarin zij meespeelde.

Naar het einde toe wordt het personage Randy steeds belangrijker voor het verloop van de film. Op het drinkfeestje van de jongeren is hij degene die de anderen voor het onheil wil behoeden door hen tips te geven over hoe ze buiten het vizier van de moordenaar blijven. Zijn tips zijn: 1) Geen seks 2) Geen drank of drugs 3) Zeg nooit 'ik ben zo terug'.
Ook de figuur van Gale Weathers is belangrijker dan ze op het eerste gezicht lijk. Ze is de katalysator in het ontmaskeren van de moordenaar en ze is uiteindelijk ook degene die mee voor zijn ondergang zorgt.

De film komt dan tot de ontknoping en we leren dat er twee moordenaars zijn, namelijk Billy en Stuart. Een slimme zet van de scenarist omdat hij hierdoor de moordenaars steeds buiten verdenking kan stellen door de ene te laten moorden terwijl de andere verdacht wordt, en andersom. In de finale komen we ook te weten wat het motief is van Billy. Hij wou namelijk wraak nemen op Sidney omdat haar moeder zijn ouders destijds uit elkaar heeft gedreven door met z'n vader te slapen. Het resultaat is dat hij sindsdien zijn moeder niet meer ziet. Dit gemis vergelijkt hij met het gemis van Sidney, wiens moeder exact een jaar geleden vermoord werd (eveneens door Billy en Stuart). In dit motief zien we meteen twee typische slasherelementen: het jeugdtrauma en de herdenking van een belangrijke gebeurtenis, in dit geval de dood van Sidney's moeder. In de meeste bekende slasherfilms wordt de herdenking van de belangrijke gebeurtenis gereflecteerd door de titel (vb. Halloween, Friday the 13th, My Bloody Valentine), wat hier dus niet het geval is. De titel 'Scream' verwijst (bewust?) naar het masker van de moordenaar dat rechtstreeks lijkt overgenomen uit het beroemde schilderij'De Schreeuw' van Edvard Munch. Saillant detail: de oorspronkelijke titel voor deze film was Scary Movie, nu beter bekend als de populaire franchise die een hoop kaskrakers op de hak neemt.

Wie goed z'n best doet zal nog wat symboliek terugvinden in die finale. Er is namelijk de trendbreuk dat de maagd het overleeft net omdat ze maagd is (seks is uit den boze in een slasherfilm). Sidney werd namelijk vlak voor de apotheose ontmaagd door Billy, iets wat eigenlijk strijdig is met één van de belangrijkste wetmatigheden in het genre.
Moordenaar Billy gebruikt een steekwapen (= fallus), wat symbool zou kunnen staan voor zijn relatie. Het gebrek aan seks, wat in het begin van de film nadrukkelijk wordt aangehaald, wil hij compenseren door zijn vriendin met het mes te penetreren. Een theorie die bevestigd kan worden door het feit dat hij Sidney reeds als slachtoffer zag nog voor hij haar had ontmaagd.

Naast de verborgen staat de finale ook bol van expliciete en impliciete verwijzingen. Zo wordt er gerefereerd aan Psycho door Billy's psychotische gedrag, aan Carrie door het valse bloed waarmee Billy en Stuart zichzelf schijnverwondingen aanbrengen, aan Henry: Portrait of a Serial Killer en/of Friday the 13th part 4 door de moord met de televisie en aan Hannibal Lecter en Norman Bates omdat hun schijnbaar motiefloze moorden meer angst inboezemen dan moorden met motief.
Met het citaat 'These days you gotta have a sequel' worden we herinnerd aan de grote franchises uit de hoogdagen van de slasherfilm. Ook lijkt Craven de populaire kritiek dat horrorfilms mensen aanzetten tot geweld te ondergraven door te zeggen dat horrorfilms geen moordenaars maken, maar dat ze de bestaande moordenaars enkel creatiever maken.
In de slotscène, wanneer Billy nog een laatste keer tot leven komt, worden we herinnerd aan de bovennatuurlijke kracht van horroriconen als Michael Myers en Jason Voorhees die steevast elke aanval overleven om zo een sequel te verzekeren. Maar niet in Scream, want Sidney plant na deze laatste stuiptrekking een mes in Billy's borst en doet hem voorgoed inslapen. Of niet?

Conclusie: Scream is, behalve dé slasher die het vuur weer aan de lont stak voor het genre, een bijzonder slim geschreven horrorfilm die balanceert tussen ode en persiflage, horror en komedie. Respect voor Craven met andere woorden, maar ook zeker evenveel respect voor scenarist Kevin Williamson die met zijn spitsvondige dialogen en een flinke lading suspense een herkenningsfestijn voor de kijker heeft gebrouwen.

Godsamme, het werd tijd dat iemand hier een keer wat slims zei over het zwaar ondergewaardeerde Scream. Eindelijk iemand die het begrijpt. Halcyon: met jou kan ik praten. Dank je wel voor je schitterende artikel! !!!

OKe I LOVE THIS MOVIE!

Dit is gewoon de beste film ooit gemaakt!

1 is the best 2 is goed 3 zuigt 4( schijnt erg goed te worden...?)

Prachtige recensie Halycon!

Door de hoge score, geprikkeld om deze film te gaan zien. Na een sterk begin, verviel het tot een soort van Beverley 90210 achtige film, met dwaze scenes.

Ik begreep uit de plot dat er ook kwinkslagen in zaten verwerkt naar andere films. Ook de directeur, bekend als de Fonz uit Happy days, gedroeg zich ook als zodanig nog. (bv de scene van voor de spiegel door zijn haar strijken).Ben toch maar blijven kijken met de laptop er maar bij, maar halverwege de dwaze ontknoping, de DVD gestopt.

A typical (American) teenager film, duidelijk ook voor hen bedoeld.

Alles wat je zegt klopt Halcyon. De film is door horrorfans ENORM ondergewaardeerd. De slashers van de jaren '80 worden vollop de hemel in geprezen, Scream niet. Eigenlijk best vreemd aangezien dit gewoon een volbloed slasher is die speelt met de clichés van het genre. Ik denk dat vooroordelen hierbij een grote rol spelen, het is gewoon een ontzettend goede film. De talloze verwijzingen naar andere films, vele zijn snel te herkennen anderen zie je pas na een kijkbeurt of 2. Zoals je vergelijking van de moord van Casey met Suspiria, was mij nog nooit opgevallen. Ik zal de film zeer spoedig nog eens herzien en dan ga ik er nog extra op letten, en mischien vind ik nog wel een vergelijking.

Geweldige recensie Halcyon!

Geweldige film, vond het prachtig dat iedereen ook echt een suspect wat dacht altijd Dewey vanwege Scary Movie

Het masker alleen al is een klassieker.

Scream was het begin van een hele hoop (helaas ook veel hysterisch slechte) slashfilms. Aan de ene kant neemt de film zich niet te serieus (het genre wordt zelfs belachelijk gemaakt), aan de andere kant is het een echte nagelbijter, waarbij het volume op zn hardst mag.

Leve de kattenluik-scene! 4*

een zeer knappe film, die goed wegkijkt. het masker is natuurlijk geweldig en de acteerprestatie is ook boven verwachting. het leukste is dat je nooit weet wat er gaat gebeuren en waar 'hij' is.

3 *