American Gangster (2007)

Degelijke gangsterfilm gebaseerd op ware feiten. Dat maakt het kijken extra boeiend.

Film neemt wel de tijd om de personages, de ontwikkeling van het imperium en het kat en muis spel te laten zien. Toch stoorde dat niet. 70s sfeertje zag er prima uit. Degelijk dus maar zal bij mij verder niet echt blijven hangen.

American ganster doet me wat denken aan Serpico van Sidney Lumet uit de jaren 70 of zelfs LA Confidential. Wederom een verhaal rond (zware) corruptie van de politie en één integere politieman die het moet opnemen tegen zijn eigen korps en de heersende maffia. Een mooie openingsscène overigens met een uitstekende Denzel Washington (Frank Lucas) die zonder mededogen een tegenstander uit de weg ruimt. Hij schuwt indien nodig het geweld niet en zijn handel in drugs floreert welig waardoor hij andere bendes tegen zich in het harnas jaagt. Familiebanden zijn erg belangrijk voor hem en dit gegeven komt wel vaker voor in andere maffiaproducties. Allemaal niet erg vernieuwend, maar daarentegen wel wederom een meer dan degelijke geschoten film van Scott. Washington overklast de wat zoutloze Crowe hier, maar dat ligt evenzeer aan het fletse personage dat Crowe moet spelen. Richie Roberts is weinig benijdenswaardig en is onevenwichtig.

Verder een meer dan degelijke setting van de jaren 70 mede door de historische flash nieuwsberichten. Ook de American dream wordt belicht (vanuit het negatief uitgangspunt) van de rise (and fall) van de Afro-Amerikaanse gangsterbaas Lucas. Camerauitvoering, montage, setting, acteurs, verhaal ... Scott doet weinig mis. Toch begeesterde de film me nét iets te weinig, mede omdat de film me het gevoel gaf het allemaal al eens gezien te hebben.

Grote teleurstelling.

Scott is wel een van mijn favoriete regisseurs, maar hij krijgt me niet overtuigd met zijn misdaad/drama American Gangster. Allereerst had ik gelijk het idee dat Scott gewoon Scorsese probeert na te bootsen met nog een rise en fall genre, alleen veel minder boeiend gebracht.

Vooral het eerste deel van de film is een zucht om door te komen. Hoe erg ik ook mijn best deed, hij kon me gewoon niet boeien. Washington speelde voor mij niet bijzonder, en de rest ook niet. Pas naar het einde toe is de film wat harder en beter.

Sommige scenes zijn dan wel erg goed, toegegeven. het neerschieten van Elba in het openbaar en de opening zijn erg goed gebracht. Helaas weet Scott dit niet de hele film vast te houden en krijgt hij van mij niet veel hoger dan een 2,5*

Ben het wel eens met de meeste commentaren hier. Gewoon een sterke, goed gecaste film. Mij viel wel op dat de entree van Roberts (Russel Crowe) in de rechtszaal erg stuntelig en tegen het clichématige aan zat. Toen dacht ik wel even: oei, als dat maar goed komt met die Crowe. Daarna zette hij een prima personage neer.

Een film gebaseerd op een waargebeurd verhaal, levert vaak (te) weinig drama op. 'Facts: truth with a small t.' Het is dan ook niet vreemd dat American Gangster nergens echt weet te boeien of een verrassende plotwending in petto heeft. De fantasie van de schrijver kan zich weinig veroorloven omdat de feiten nu eenmaal het plot bepalen alsmede de karakterisering en de ontwikkeling van de personages. Het resultaat: een lange en zelfs langdradige film zonder hoogtepunten.

Het waargebeurde verhaal is interessant – over een Black Godfather, corrupte politie en het nieuwe kapitalisme zonder tussenpersonen – maar wat clichématig uitgevoerd. De film heeft wel weer een lekker sfeertje zodat al met al het toch een fijne film is.

Een film die ik de eerste keren saai en langdradig vond, maar inmiddels steeds meer ga waarderen qua tijdsbeeld en sfeer.

De film begint wat rommelig, waar ik het vooral even zoeken vind welke personages van belang zijn. Het draait echter al snel om Lucas die een syndicaat neerzet, en Roberts zonder precies te weten met wie hij van doen heeft, de strijd met dit syndicaat aanbindt. Ontstellend beeld van New York, de foute Wouten stad dient zich aan net als in Serpico bijvoorbeeld. Zoals gebruikelijk in het genre is het een komen en gaan van namen en mensen die niets of een klein beetje toevoegen, het deurtje hier, autootje daar en huisje zus en zo principe dat zich uren lang afspeelt zoals in de gemiddelde Godfather of de recentere The Irishman. Iets waar ik normaal niet voor te vangen ben, toch springt American Gangster er op positieve manier boven uit op dat vlak.

Scott weet op vloeiende en vlotte wijze bijna drie uur vol te weven, zag namelijk de ongecensureerde versie met 17 minuten extra, zonder dat de film begint te vervelen. Dit komt mede door een mooi tijdsbeeld, fijne muziek, maar vooral twee acteurs in al even boeiende rollen die mijn aandacht tot op het einde vasthouden. Scott slaagt vooral in een geweldige mix wat dat betreft in dit geheel. Boeiend zijn de beide levens van de mannen en vooral de offers die ze er voor brengen. Lucas ontbreekt het weliswaar aan niets tijdens Thanksgiving, terwijl Roberts eenzaam een armoedig broodje staat te smeren, toch kan Lucas ook verre van leven zoals hij dat wellicht zou willen aangezien hij altijd op zijn tenen loopt. Verder is uiteraard de grote cast het noemen waard met rollen van onder meer Brolin, Elba, Ejifor en Gooding Jr.

American Gangster is wat dat betreft een film die ik steeds beter ga waarderen en die prettig is om te kijken ondanks dat er weinig spectaculairs gebeurt. Boeiend, stijlvol en leuk.

Film weet de gehele speelduur een steady niveau te behouden met af en toe een flinke uitschieter. Dialogen zijn af en toe wat minder interessant dan wat het zou moeten zijn, maar je kan niet alles hebben. Acteurs halen hun gebruikelijke niveau met Denzel als hoogvlieger. Gangsterfilm volgens het boekje.

My man

"American Gangster" is de geschiedenis van Frank Lucas (Denzel Washington) in het Amerika van de jaren '70 in de vorige eeuw.

Een rechercheur, Roberts (Russell Crowe) probeert het drugsimperium van Frank Lucas neer te halen, een heroïnehandelaar uit Manhattan, die de drug vanuit Vietnam met behulp van mensen in het Amerikaanse leger, het land binnensmokkelt.

We zagen de film voorbijkomen in de rij films die we nog moesten zien en dit is waarschijnlijk één van de betere keuzes die we hebben gemaakt. Het acteerwerk was geweldig zowel van Denzel Washington en Russell Crowe tot Chiwetel Ejiofor. Het conflict tussen Denzel Washington als het personage van Russell Crowe is uniek in de manier waarop ze met elkaar omgaan, ook al staan ​​ze ieder aan een ander kant van de wet. Het personage van Denzel Washington is onze favoriet. Hij is een genie en hij is een van die personages die iedere keer weer goed werk aflevert. In "American Gangster" houdt hij echt van het werk wat hij doet en doet het ook om zichzelf en zijn familie een beter leven te geven. We vonden het moeilijk om te denken dat hij een slechterik is, ook al is hij een slechterik.

Nu, omdat het een gangsterfilm is, vergelijk je het natuurlijk met andere gangsterfilms en we vinden het zeker een van de beste, vanwege de aanwezigheid van de vele goede acteurs, het verhaal en Ridley Scott's geweldige regie. Eerlijk gezegd vond ik het leuker dan The Godfather. Ook de muziek is briljant. Het maakt het gemakkelijker om jezelf onder te dompelen in het tijdperk. We hebben genoten van elke seconde.

Voor deze film is onze gemiddelde waardering een 8+!

Deze film brengt weinig nieuws, eigenlijk een zoveelste rise and fall gangsterverhaal, liefst nog tegenover een flik. Het enige verschil: deze film is enorm sterk en goed gemaakt. Het tijdsbeeld wordt heerlijk neergezet, visueel fraai, goed geacteerd en vooral de regie is uitstekend want die 2,5 uur vliegen voorbij. Scott kiest ook meer voor een karakterstudie dan een echte misdaadfilm en dat werkt wonderdel, vooral door de acteurs. Washintgon heeft natuurlijk de showrol, maar pakt die ook gretig op. Z'n uitstraling heeft hij al, maar hij weet ook een brok sympathie mee te geven en een enorme naturelle uitstraling in zijn rol. Zoals hij nog even 'hey babe' in het voorbijgaan roept naar een vrouw, veel natureller krijg je het niet. Crowe heeft een wat ondankbare rol, vooral met het zwakke zijplot rond zijn scheiding. Maar hij durft juist een beetje een loser te spelen en als tegenhanger van Washington werkt het wel. 4,0*.

In mijn kleine project om in elk geval veel meer films uit onze eigen top 250 te zien was vandaag deze aan de beurt. Ik ben best een liefhebber van de vroege films van Ridley Scott, maar Gladiator vind ik nogal een miskleun en ik zag er ook niet erg veel. Ik vind Crowe doorgaans een van de mindere a-list acteurs mijn ervaring met rise and fall gangsterepiek is wisselend.

Wat opvallend is: Waar in dit soort films de rise vaak sterker is dan de fall. In deze film is het andersom. Ik vind een aardig deel van de film nogal basic, maar ook een beetje vlak en wel heel erg veel meer drijvend op plot en niet zo op karakters. Wel voldoende tijd voor sfeertekening gelukkig. Washington is behoorlijk goed, Crowe is wat vlakker. Maar de film gaat flink leven in het laatste derde als de spanningsopbouw echt gaat lopen en wordt dan ineens onverwacht sterk. De hoes trekt een vergelijking met Serpico en Scarface. Maar het niveau van de eerste wordt niet gehaald en 2007 Russell Crowe mag niet in de schaduw staan van Pacino in zijn beste dagen en an de tweede zag ik het origineel nog altijd niet en moet ik de remake (waarin Pacino in mijn herinnering al ver voorbij zijn beste dagen is) hoognodig herzien.

Maar al met al, niet zo goed als Scotts oudjes maar een veel beter film dan dat overschatte Gladiator. Viel bepaald niet tegen.

Overigens bevat de extended versie een epiloog op het einde en die is niet zo sterk. Originele einde is sterker.

Heerlijke misdaadfilm van Ridley Scott. Het betreft hier het oh zo archetypische rise and fall verhaaltje, maar het wordt simpelweg erg goed/doordacht en met een enorme klasse in beeld gebracht. Het sombere en grijze kleurenpallet is sfeervol, en vooral de jaren 60/70 tijdsgeest wordt tot in de ogenschijnlijk kleinste details perfect weergegeven. Daardoor zit je met een heel sfeervolle productie, en is het verhaal af en toe secundair (wat dus niet negatief bedoeld is in dit geval). Buiten sfeer, ook bijgestaan door een steevast geslaagde muziekkeuze, en algemene visuele pracht en praal is hét paradepaardje van American Gangster echter de cast. Russel Crowe acteert heel goed, en speelt ook een leuke rol. Zijn scènes zijn zeker in het pakweg eerste uur niet heel boeiend, maar Crowe weet een zeker charme in zijn personage te stoppen. De onbetwiste ster van de film is een sterk spelende Denzel Washington. Logisch natuurlijk, want hij heeft de tofste en opvallendste rol, maar niettemin toch maar even érg sterk geacteerd. Naturel, charismatisch, terwijl de duisternis in zijn personage tegelijkertijd vrij duidelijk aanwezig is. Een van Washingtons beste rollen die ik al zag. Niemand valt echter uit de boot; tot op de kleinste bijfiguur aan toe acteert iedereen geloofwaardig en goed (Brolin, Ejiofor, Elba; nogmaals: wat een cast!).

Dat het verhaal met momenten dan wat minder pakkend/meer standaard is, wordt door al de bovenstaande elementen meer dan goed gemaakt. Er is weinig nieuws dat je met het rise and fall verhaal kan doen, en dat gebeurt hier dan ook absoluut niet, maar met een geweldige uitwerking als deze is dat Ridley Scott meer dan vergeven. Op voorhand keek ik ook wel een beetje op tegen de erg lange speelduur van 160 minuten, maar die vloog werkelijk voorbij. Ik vind het bewonderenswaardig zelfs dat Scott tijd durft te nemen voor wat zijweggetjes en karaktermomenten. Het voortkabbelende tempo geeft de film een heel naturel gevoel. Is toch leuker om te kijken dan zo'n strak beregelde film die geforceerd van punt A naar punt B naar C vliegt.

Dikke 4*.

Ben ik er toch weer ingetuind. Het zoveelste standaard drugs/misdaad/politie verhaal wat in de top-250 prijkt. De reden dat ik eraan begonnen ben was eigenlijk dat de actiefilms met Denzel Washington mij wel vrij goed bevallen. Recent bijvoorbeeld nog The Equalizer. Dat is een film die niet veel pretenties heeft en het allemaal niet al te serieus brengt. Zo niet Ridley Scott, die meent hier een Hollywood meesterwerk te creëren, met een cocktail van de ingrediënten uit Heat, The untouchables en dan nog de maffia- en Vietnamfilms. Het mag geen verbazing wekken dat de meeste lijnen dood vallen omdat er te weinig ruimte is voor een gedegen uitwerking. Van alle personages die voorbij komen worden alleen de twee hoofdpersonen enigszins uitgewerkt, maar voor Frank Lucas geldt eigenlijk nog steeds dat dit minimaal is. Hij is de rechterhand geweest van z'n mentor en werkt op diens manier, dat is ongeveer alles wat we over zijn karakter te weten komen. Na een uur duikt er uit het niks ineens een grote familie op. Aan de andere kant heb je dan de rechercheur Robert, over wie we íets meer te weten komen (ook makkelijker omdat hij als twee druppels water lijkt op Al Pacino's karakter in Heat), maar daar staat tegenover dat zijn verhaallijn helemaal niks doet. Allemaal platgetreden paden, geen spanning, die hele opsporingsunit komt ook uit de lucht vallen en bijgevolg krijg je er geen band mee. Het aardigste is uiteindelijk nog het tijdsbeeld dat doorkomt in de scenes rondom Vietnam en de drugsgebruikers op straat. Een prima scene is de inval in het drugspand, hoewel ik er ook zeker niet door van mijn stoel werd geblazen. Het einde vond ik ook weer matig, vooral dat we dus weer mee moeten gaan in het bekende verhaal dat deze specifieke misdadiger weliswaar een misdadiger is maar toch eigenlijk wel een heel fidele kerel. Hou toch op. De vormgeving van American Gangster is op z'n best middelmaat, qua muziek zit het daar nog onder. Maar uiteindelijk dus vooral verhalend een heel zwakke film en iets wat absoluut niet in de top-250 thuishoort.

Het meest opmerkelijke en bijzondere aan deze film is dat de 2.5 uur voorbijvlogen. Dat is samenvattend gelijk het beste aspect van deze film: de spanning bleef gedurende de film erg goed behouden. Denzel Washington in de rol van Frank Lucas en Russel Crowe als Richie Roberts speelden voortreffelijk. Qua actie was het tevens top. Wat mij ook positief verrast heeft was de "hoge mate van 18+ aspect" qua vrouwelijk naakt.

4/5

Oerdegelijke misdaadfilm die maar niet los wil komen. Eigenlijk is bijna alles gewoon ruim voldoende aan American Gangster. Toch ben ik de film, nu een halve dag later, alweer grotendeels vergeten. Washington is sterk, de regie is in orde en het tijdsbeeld treffend, met name door het sobere kleurgebruik. Helaas mist grotendeels de dreiging van een zware jongen als Frank Lucas. Hoewel verfrissend een filmplot uit deze periode met voornamelijk zwarte acteurs te zien had het van mij wat vuiger gemogen.

3,5*

American Gangster is een film die het vooral moet hebben van een sterke setting en cast. Verhaaltechnisch ook erg goed verzorgd want er is een continue soort van dreigend sfeertje ondanks dat er relatief weinig actie is. Dit maakt het toch telkens interessant en genietbaar gedurende de rit. Alleen het einde van de film is wat mager en inspiratieloos. Zo'n scene waarvan je er dan al zeker tien hebt gezien.

Waargebeurd? Haast niet te geloven is het. En toch... Soms zet de werkelijkheid de verbeelding een hak. Zoals hier dus.

Ridley Scott maakt er echter geen dijk van een film van, wel zoiets als een routineklus van een doorwinterd cineast. Uitstekend qua ritme, prima voor wat de cast betreft en meeslepend in termen van narratief discours: er lijkt nauwelijks iets aan 'American Gangster' te verbeteren.

Of toch? Ja hoor, de personages blijven een beetje in het archetype steken, en het is maar al te duidelijk dat Scott de toeschouwer om de vinger windt door een semi-sympathieke bandiet (althans eentje met een eigen definitie van rechtvaardigheid) en een behoorlijk onaangepaste good cop op te voeren. Het zijn zonder twijfel geijkte trucs binnen het genre, en het levert genietbare cinema op. Maar legendarisch? Nee, dank u.

3,25*