Papurika (2006)

De link met Inception wordt al snel gelegd, iemand die kan bevestigen of Inception in dit geval eigenlijk niet eens zo origineel is als wat wordt beweerd?

Is dit te vergelijken met Akira? Of totaal iets anders?

Inception baseerde de mix tussen droom en werkelijkheid van paprika. Deze film valt het meest te vergelijken met eerdere werken van Satoshi Kon. Voor de rest is er niet echt veel vergelijkingsmateriaal

Heel eh... apart. Moet hem een keer herzien, want ik was aan het einde echt volledig het spoor bijster. Maar wellicht is dat ook juist de bedoeling. Hoe dan ook: ik stel m'n definitieve oordeel nog even uit, maar ga sowieso al niet lager inzetten dan 3.5*

Bij herziening heb ik deze film even afgewaardeerd. De film is lang niet zo overdonderend, energiek en fris als in mijn herinnering. De parade is bv. prachtig vormgegeven, maar mocht best wel wat langer gerekt worden, hetzelfde geldt vaak voor de fijne muziek die nooit voluit afgespeeld wordt. De animatie ziet er verder nog geweldig uit, maar heeft wel wat te lijden onder enkele matig vormgegeven karakters ( die dikzak & de professor ). Het scheppen van een parallel universum gaat Kon nog wel bijzonder goed af, al is deze film ook op dat gebied eigenlijk niet meer dan een zwakke kopie van het geniale Perfect Blue. Een kleine 4*

En na het zien van de vijfde Kara no Kyoukai film die lichtjes deed denken aan het werk van Kon, kreeg ik spontaan zin om deze film te herzien.

Deze film is typisch Kon, ook hier een vrouwelijke hoofdrol en ook hier versmelten droom en werkelijkheid. Omdat dat laatste zo letterlijk mogelijk gebeurt kunnen de overgangen tussen werkelijkheid en droom nog soepeler verlopen, namelijk zonder knip. Ik moet wel zeggen dat dat een beetje ten koste van de lol gaat. ik vond juist erg sterk hoe in Kons andere films de overgangen werd gedaan door middel van de het aan elkaar plakken van twee scènes die qua setting verschillend zijn, maar qua mise-en-scene juist heel erg op elkaar lijken. Hier ook soms, maar toch wat minder vaak.

Uiteindelijk voelt deze film wat minder aan dan Perfect Blue, vooral omdat de laatste je veel meer in de film trekt, mede doordat de soundtrack daar beter werkt. Wel heeft Paprika de betere karakterdesigns, al vind ik ze nog steeds niet geniaal. Ook viel op dat er hier soms CGI werd gebruikt, en ik moet zeggen dat ik het niet altijd er even mooi uit vond zien, omdat ik de cel shading niet altijd even goed gedaan vond.

De eerste en enige keer dat ik Paprika zag is zo'n anderhalf jaar geleden, waarna ik 4* heb uitgedeeld. In de tussentijd is mijn smaak wat veranderd, waardoor ik op een gegeven moment heb besloten bijna al mijn stemmen te verwijderen, waaronder deze..Maar ook nu krijgt de film 4* van me, al is het misschien om iets andere redenen.

Een hele coole animatie film. Nolan mag zijn succes met 'inception' deze regiseur danken.Iedereen weet die deze film heeft gezien waarom.

Da's een beetje overdreven.

Inception is ook meer een kruising tussen Paprika, Nightmare Detective en een willekeurige actie videogame.

Het vergelijk met Inception is snel gemaakt, dit is de film die Nolan inspireerde tot Inception. Die laatste film vond ik slecht, maar meestal is het origineel beter dus gaan we ervoor.

Paprika is een echte droomfilm geworden. Waar Nolan speelt met effecten, is dit veel meer droom. Leuke fantasiewereld en visueel ook sterk gemaakt. Qua verhaal is nogal verwarrend soms, al is het ook een mooie sfeer die sowieso al boeit.

De film is een aangename verrassing en zal later nog wel eens bekeken worden. Er was zoveel te ontdekken, dat het interessant blijft bij een herkijkbeurt.

Typisch een film waar ik mijn aandacht goed bij moet houden, want je zou bijna vergeten dat er te midden van alle visuele pracht ook nog een verhaal verteld wordt. Dat is meteen ook het enige echte probleem aan deze film: de aandacht ligt zo hard op het visuele vlak, dat het verhaal een klein beetje ondergesneeuwd raakt. Verder wel een zeer imposante film als het op soundtrack en animatie aankomt. Na de afgelopen Kawajiri films die ik heb gezien waar vooral blauw en rood erg belangrijk waren, was ik nu toch erg blij om weer een anime te zien die gebruik maakt van het complete kleurenpalet en daardoor ook meteen een stuk frisser over komt om te zien.

Wel weer grappig hoe de rating op de dvd werd aangegeven: AL in Nederland, maar in Engeland en Ierland 15 jaar en ouder? In dat opzicht ben ik wel geneigd te zeggen dat de film absoluut geen gezellige kinderfilm is, want na de kleurenpracht komen er toch een aantal vrij duistere en naargeestige scenes die absoluut niet voor de jongste kijkers geschikt zijn. Zonder echter te lang willen doordrammen op dit soort zaken, kan ik toch concluderen dat Papurika gewoon een erg fijne film is die ik binnenkort toch nog eens moet herbekijken om het verhaal wat gedetailleerder over me heen te laten komen.

Een aardige film. Ik vond alleen het verhaal een beetje te overgecompliceerd. Met zulke animatiefilms die het toch vaker moeten hebben van visuele schoonheid vind ik jammer dat er zoveel aandacht wordt gestopt in het verhaal zelf, dat heeft zo'n film echt niet nodig. Ik krijg gewoon het idee dat de regisseur het verhaal in elkaar gezet heeft, droom/realiteit die botst, zodat hij lekker te buiten kan gaan met maffe animatie, maar daar een beetje in is doorgeschoten. Daarbovenop vind ik de animatie vrij tam, zeker als je dus een blanco blad hebt.

Dit is toch wel een lichte tegenvaller geworden van Kon. Paprika is moeilijk te volgen en op punten te onsamenhangend. Kon haalt hier het niveau van Perfect Blue bij lange na niet. Jammer! Want het verhaal was boeiend genoeg om meer mee te doen. Het idee van de droomwereld en de werkelijkheid is leuk. De uitvoering ervan is redelijk maar ook niets meer dan dat. Visueel is het mooi maar door het onsamenhangende ging er veel van het verhaal verloren. Toch wel een gemiste kans voor Kon, maar ondanks dat 3.0* voor een redelijk vermakelijke film.

Het wordt tijd dat de beste man weer eens een nieuwe film maakt. Deze is ook alweer 6 jaar oud.

Deze beste man is in augustus 2010 overleden.

Kon is dood. Er is overigens nog wel een onafgemaakte film, die momenteel door anderen afgemaakt wordt.

Zijn ze weer gestart? Laatste wat ik hoorde is dat er geen budget meer was om Kon's laatste af te maken. Droef nieuws.

Dat is zeker een gemis in de wereld van anime.

Ah, dan ben je meer up to date dan ik.

Ik heb zojuist mijn favoriete animesite bezocht en daar staat inderdaad dat het budget op is

Helemaal mee eens. Kon heeft met Perfect blue één van de beste animefilms afgeleverd.

Kijken, verwerken en nagenieten. Dit soort films vind ik altijd erg lastig te beoordelen. Over het algemeen wacht ik dan ook een paar dagen met de recensie, omdat het simpelweg die tijd nodig heeft om op je in te werken. De interesse in Paprika was al verhoogd na berichten over de vermeende plagiaat van Christopher Nolan in Inception. Niet dat ik daar verder bijzonder op gelet heb. Veel meer overeenkomsten dan hetzelfde thema is me niet opgevallen.

De meeste energie heb ik gestoken in het volgen van het verhaal zelf. Dat was toch verdraaid lastig. De scheiding tussen droom en werkelijkheid is zeker in het begin vaag. Echt indruk heeft dat niet gemaakt. Misschien nog niet. Ik kan niet vaak genoeg zeggen dat je dit soort films gewoon vaker moet zien. Toch mis ik hier net dat vonkje dat Beide Ghost In The Shell bijvoorbeeld wel hadden. Visueel valt er gelukkig meer te genieten. De sfeer is vergelijkbaar met die van een ritje in een attractie van de Efteling. Lekker fantasierijk en soms naargeestig. De parade van wandelende meubels en teddyberen was eng. Zeker met die muziek eronder. Er zijn prachtige tekeningen en enkele sterke scenes, maar vooralsnog geen aanrader.

Heb het idee dat het een in potentie prachtige films was, met een interessant verhaal en waar meer in zat dan ik er nu uitgehaald heb. Had slechts het idee van dit potentieel, omdat ik op een gegeven moment mijn interesse (volledig) kwijt was. Zelden een film gezien waar ik zowel verstandelijk als gevoelsmatig zo weinig mee of tegen heb. Een paar dagen later weet ik al amper meer waar de film over ging (beetje gechargeerd, maar Paprika voelt als maanden geleden). Er zijn een aantal factoren mogelijk de oorzaak of wellicht was het een combinatie van. In de eerste plaats was ik misschien net te moe voor ‘zo een film’, hoewel ik moet zeggen dat dit normaliter voor een film die me weet te pakken niet uit maakt. Ik heb het vaker bij Anime’s (m.u.v. Ghibli) op de een of andere manier zie ik best aanknopingspunten met mijn smaak, aan de andere kant vind ik de verhaallijnen vaak niet bijzonder boeiend en interesseert het me niet al te veel en word ik geen deelgenoot. Vind het vaak een hoop oninteressant geneuzel. Misschien is deze hoek van de cinema (al wil ik dat eigenlijk in deze fase nog niet heel erg toegeven) niet geheel aan mijn besteed, hoewel ik de vermeende toppers meestal wel aardig en soms ronduit goed vind. Naast de verhaallijn pakt de film me niet op gevoel, echt mooi vond ik het niet (wel lekker kleurrijk) en de sterke scenes zogen me niet in de rest van de film. Dit is wel een film die ik eigenlijk meteen weer op zou moeten zetten en geconcerteerd kijken, maar heb daar niet zo veel zin in. Dit is blijkbaar niet een film waarbij het lukt om ‘over me heen te laten komen’, maar waar ik blijkbaar wat meer moeite voor moet doen. En daartoe ben ik best bereid, maar nu even niet. Voor nu 3 sterren.

Toch een kleine teleurstelling, mijn tweede Kon.

Begin is nochtans heel erg goed, met een erg coole openingsscène. Zat meteen op het puntje van m'n stoel. Als het stof daarna een beetje gaat liggen en het verhaal zich ontrafelt, had ik echt zin om de ontdekkingsreis aan te gaan door deze wereld. Veel ingewikkelde termen passeren de revue, maar het blijft allemaal interessant genoeg. Daarnaast is het natuurlijk volop genieten van de visuals, de alweer erg goeie soundtrack en het bizarre sfeertje dat Kon zo goed kon oproepen.

Ergens rond het uur ergens gaat het echter mis voor mij. Ik weet zelf niet precies waarom, maar ik verloor de interesse. Ik ben normaal een aanhanger van het principe: 'Het kan altijd nog wel een tikje meer over-the-top', maar hier vond ik het helemaal niet werken. Om de vergelijking met Perfect Blue toch maar eens te maken, daar vond ik de sfeer veel beklemmender, het alter ego-verhaaltje een pak beter uitgewerkt, en over het algemeen de film een pak volwassener. Alle gekkigheid in de finale is in principe prima, maar ik on het niet rijmen met het meer mysterieuze eerste deel van de film.

Slecht wil ik Paprika absoluut niet noemen, daarvoor zijn de visuals en de soundtrack te goed en sommige scènes te sterk. Ergens tijdens het schrijfproces ging Kon echter ergens een beetje uit de bocht. Jammer, want in dit concept zat zeker meer potentie. Ik kom uit op een kleine 3.5*, inclusief lichte ontgoocheling.

Een bijzondere ervaring. Visueel vond 'k het een erg sterke film, het was erg goed gemaakt. Ook de muziek in de film vond 'k erg goed.

Het verhaal was niet van de poes. Niet zo'n eenvoudig verhaal, maar het wist me wel te boeien.

Toch wel aangenaam verrast door deze film. Zeker geen alledaagse animatiefilm, maar 'k vond hem zeker het bekijken waard.

Fijne herziening.

Al blijf ik wel grotendeels bij m'n originele kritiek. Het is jammer dat Kon iets teveel vrijheid neemt, daar waar hij het best is wanneer hij droom en werkelijkheid op een fijn lijntje laat balanceren. Ook visueel kan Kon beter, zeker de CG oogt ondertussen wat verouderd en de character design zijn ook wat aan de flauwe kant.

Animatie zelf is knap en gedetailleerd en naar het einde toe zitten er toch echt een paar geweldige scenes in. Soundtrack is ook geniaal, Hirasawa en Kon vormden echt een droompaar. Plotje boeit verder wel, maar ook daar is het misschien allemaal net iets té chaotisch en wild, zonder echt ooit in overdrive te gaan.

Niet zo goed als Kon's eerste films en jammer genoeg zal hij dat niveau nooit meer evenaren, daar waar ik het gevoel had dat deze Parika en Tokyo Godfathers vooral een soort van experimenten waren. Het blijft in ieder geval wel een leuke en boeiende film, een aanradertje, maar niet z'n beste werk.

4.0* en een uitgebreide review

Weer een anime topper. De vergelijking is wel met Akira te maken. Een soort mix van deze film, Inception en Metropolis. Staat in mijn top 5.

Kan hier weinig mee, vond het te chaotisch. Zag er echter wel mooi uit en was qua idee ook tof. 2,5*

Jaren op de plank gelegen, eindelijk gezien. Het is alweer een aardige tijd terug dat ik deze 'Papurika' heb mogen aanschouwen, maar vind 't toch nog wel een vermelding waard, want ik heb best genoten van deze prent. Prachtige balans tussen droom en werkelijkheid. Fantastisch geanimeerde werelden en vermakelijk van begin tot eind. Een trip waar ik ingezogen werd. Tel daarbij de bombastische muziek op en ik ben meer dan tevreden over het resultaat wat regisseur Satoshi Kon heeft geleverd. Dikke voldoende.

Leuke film, verwarrend (wat uiteraard ook de bedoeling is) maar zeker ook vermakelijk!

Wel een stuk minder 'pakkend' dan Perfect Blue, waar ik zeer onder de indruk van was.

De animatie vond ik overigens wel wat mooier in deze film.

Dit viel mij inderdaad ook op, jammer!

Paprika vond ik een tegenvaller. Je ziet duidelijk in welke mate de film van invloed was op Inception, maar buiten het binnendringen van andermans dromen is er geen enkele overeenkomst. Er zat weer eens geen ondertiteling bij dus was ik overgeleverd aan de Engelse dub, wat praat die Paprika irritant zeg, lijkt wel een kleuter. Daarnaast zijn de dialogen niet te volgen omdat ze erg snel en eentonig zijn. De dromen waren ook een beetje chaotisch en soms echt random als personages de meest vreemde dingen uitkramen en rondmarcheren met wat lijkt op een Hitlergroet.

De karakteranimatie was zeker niet slecht, maar de film zat daarnaast ook vol van de oerlelijke digitale animaties en effecten (een nare gewoonte die animatiefilms uit de jaren 2000 hebben). Kon's eerdere films vond ik vele male mooier.

Uiteindelijk vond ik het zelfs een lange zit deze film. Waar Nolan in Inception nog een ingewikkeld maar begrijpelijk verhaal verteld is het hier voor mijn doen te chaotisch.