Middle School: The Worst Years of My Life (2016)

Aangename verrassing, de film meer inhoud dan dat je op het eerste gezicht verwacht. Het komische gedeelte bestaat uit de streken die de 'twee' eigenzinnige jongens uithalen om alle regels te breken. Uiteraard met een geinig maar ontzettend cliché schoolhoofd dat zich een heerser waant.

De 'diepere laag' die de film heeft wordt erg subtiel getoond. Ten eerste komt Rafe uit een gezin waar verdriet is en heeft een stiefvader die hem en zijn zusje het leven zuur probeert te maken. Dit wordt gedeeltelijk humoristisch behandeld maar ook de dramatische scenes zijn van een hoog niveau voor slechts een simpele komedie.

Daarnaast wordt er, al dan niet bewust, kritiek geuit op bepaalde aspecten van het hedendaagse onderwijs, iets wat mij als betrokkene bij het onderwijs erg aansprak.

Daarnaast zijn er nog de cartoons, deze lopen als een rode draad door het leven van Rafe en de film. De cartoons zijn erg vermakelijk, ze voegen absoluut waarde toe.

Wat betreft de acteerprestaties heb ik weinig te melden, zeer gemiddeld en degelijk.

“Let's stop the suck!’

Leuke coming of age film die het origineel aanpakt en geen moment verveeld. Het is moeilijk om nog met wat nieuws te komen als het op het tienergenre aankomt, maar Middle School komt een heel eind door een combinatie van humor, wat drama en grappige gimmicks zoals de cartoons/animatie. Alles wordt uitvergroot en realistisch is het allemaal niet, maar dat is ook de grote kracht van de film. En de momenten dat Middle School een serieuze toon wil aanslaan lukt dat ook, geholpen door prima acteerspel en een sterke regie.

Iets beter dan verwacht, niet alleen maar een "flauwe" coming of age maar wel degelijk ook diepgang. Het ziet er op het eerste gezicht allemaal braafjes uit en daarom werken de dramatische ontwikkelingen denk ik ook beter en maken ze meer indruk. Het acteerniveau van de kinderen was ook gewoon meer dan prima en door de vrij korte speelduur kijkt het ook nog eens plezierig weg.

Op zich mag Netflix wel meer van dit soort "Diary of a wimpy kid" filmpjes maken.

3*

Kids school.

Vond het eigenlijk wel beter dan verwacht, zeker omdat ik al van tevoren wist dat ik een kinderfilm ging kijken. Maar ook als volwassenen heb je soms weleens zin in lekker kinderachtig materiaal en deze film weet dat met behoorlijke overtuiging te brengen.

Schrok ook dat dit achteraf van Carr kwam, die ik vooral toch wel een luie smaak in komedie vind hebben. Zoiets als Paul Blart: Mall Cop is me al snel suf. Deze film is ook niet de beste komedie die er is, maar toch een stukje frisser en vermakelijker dan menige Amerikaanse onzin. Daarom ook iets leuker.

Ook een opvallend sterke kindercast hier. Gluck was al duidelijk een talent onder de jeugdacteurs, en ook hier doet hij het enthousiast. Lijkt ook al op erg vroeger leeftijd ervaren te zijn geworden. Ook Merced doet het goed als jeugdactrice. Nisenson doet het ook leuk, maar is toch duidelijk iets te jong om dit soort rollen echt te spelen.

Hoop high-school elementen en een hoop creativiteit in de grappen en grollen die worden gevoerd. Al legt de film al snel de lat hoog met het inkleuren van de school via sticky notes. Daar gaat de film ook nooit meer overheen. Maar wel een gave inrichting denk ik zo. Maar zoiets over-the-top zorgt natuurlijk ook al snel voor problemen.

Deze film blijft een kinderfilm, dus veel logica hoeft er niet in te zitten. Echter denkt deze film wel heel makkelijk na over de grappen die ze maakt. Veel grappen gaan namelijk wel extreem over-the-top en daarbij komen al snel de gedachtes "hoe doen ze dit" snel naarboven.

Bepaalde rollen zijn me ook iets te veel en vooral te standaard. De egoïstische nieuwe echtgenoot die niet het beste voorheeft met de kinderen, de naïeve moeder en de gemene directeur. Wie heeft ze nog niet eerder gezien. Echter weet Daly zich als directeur nog wel te redden. Maar Graham vond ik dodelijk saai.

Voor de rest wel vermakelijk, maar de film combineert de toon van overdreven kinderachtige humor niet al te subtiel met pijnlijke onderwerpen. Die twist was bijvoorbeeld al opvallend krachtig, maar mist de impact die dan moet volgen vanwege de overdreven toon die het 2 scenes daarna toont. De film lijkt daarom ook voornamelijk te verdwalen in waar het precies heen wil.

Voorspelbaar ten top, maar nog wel vermakelijk. Ook waar dit soort films voor bedoeld zijn lijkt me. Leuk voor een keertje, maar je bent het ook wel weer snel vergeten.