The Number 23 (2007)

Een fijne film.

Die, traditiegewijs bij dit soort films, vooral het eerste deel weet te overtuigen.

Dan is er nog volop tijd voor sfeerschepping en visuele uitstapjes. Die bij momenten echt geweldig om aanschouwen waren. Vooral die "witte" stukken zijn heerlijk. Erg fijn sfeertje wordt er zo opgebouwd.

Twee stuk moet natuurlijk een hoop eindjes aan elkaar gaan knopen, en dan moet het meeste weer wijken om het verhaaltje naar de voorgrond te doen treden. 't Is dan ook allemaal niet zo superboeiend, wat best jammer is. Het einde bevat dan wel weer een hoop aardige zaken, maar het moraaltje is een domper.

Carrey doet het goed (beetje tegen verwachting in), het sfeertje wordt vooral gezet in het begin van de film, en de 23jes spotten is een leuk tijdverdrijf.

Kleine 4*, niet verveeld. Al was het jammer dat de helft van de zaal voor een komische Carrey kwam en daarom nogal kinderachtig (en irritant) was.

Knappe en origineel bedachte film.

Carrey acteert behoorlijk maar kan het niet laten af en toe nog even te moeten denken de leukste thuis te zijn. Het steekt allemaal erg origineel in elkaar..behalve het einde is een beetje ver gezocht en zoekt teveel heil in dergelijke moralen van het leven. Het had naar mijn mening psychotiser en spannender mogen zijn. 3.5*

Deze een paar weken geleden gaan zien.

De film begint goed en kan dan nog alle kanten op en het gegeven is op z'n minst gezegd intrigerend, maar helaas wat er meegedaan is valt uiteindelijk toch wel tegen. Iedere keer wanneer ik dacht:

"Nu wordt het spannend en komt het opgang!" , werd het toch net niet echt goed.

Voordeel is wel dat Carrey en Madsen erg goed acteren zoals hier al vaker is vermeld en dat het zeker niet slecht is wat je te zien krijg, maar ook nergens ECHT goed en dat blijft een handicap van deze regisseur!!

Ik las ergens toen ie uitkwam in de TV-krant over de regisseur dat hij altijd mindere versies maakt van al bestaande films en ideeen, bv zijn St. Elmosfire (ofzoiets) is de mindere tienerfilm van The Breakfastclub, zijn Batmanfilms zijn duidelijk de minderen van die van Tim Burton en deze The Number 23 is de mindere versie van een film die nog gemaakt moet worden! Lachen!

Nou vooruit: 3 sterren!

Tegenvaller

Had best wel een beetje zin in een mysterieus filmpje. Maar helaas is dat hele 23 gedoe nogal debiel en daardoor is het karakter van Carrey meer vervelend dan intrigerend.

Opzich probeert iedereen er nog wat van te maken. Carrey laat zien dat hij toch wel meer kan dan alleen maar gekke bekken trekken, hoewel dat al redelijk duidelijk was na Man on the Moon en Eternal Sunshine. En Matthew Libatique achter de camera maakt er zeker zo nu en dan wat leuks van, vooral de droom shots van Carrey waren mooi. Maar ik irriteerde me toch iets te vaak aan dat hele 23 gedoe, zat al sketches te bedenken voor Scary Movie Part 5.

2.5*

Iedereen heeft het maar over die debiele rekensommetjes maar volgens mij geeft de film zelf ook telkens maar weer aan dat het "just a number" is. Het gaat mijns inziens meer over paranoia en obsessie die op de meest triviale dingen gestoeld kunnen zijn.

Vond het een gave film. Visueel geweldig, gaaf hoe aan het begin de wereld in het boek nog ver van de realiteit ligt en het naarmate de film vordert steeds scherper wordt, eigenlijk net als Sparrow's geheugen dus. De eerste longtake met de jeugd van Sparrow/Fingerling is echt prachtig (deed me denken aan die clip van Royksöpp (oid)).

Maar ook de rest van de film straalt veel sfeer uit. De nachtelijke uitstapjes, de erotische scènes met een waanzinnig tribal-tattooed Carrey en die chick, de encounter met suicide-blonde... Allemaal erg mooi.

Op het einde is het nog even lekker puzzelen. De plotelementen die ervoor zorgden dat Sparrow's geheugen terugkwam (de hond, de weerspiegeling van allerlei dingen) en hoe zijn amnesia de benaming van verschillende personages beïnvloed vond ik goed gebruikt.

Carrey's prestatie maakt het af. Hij mag weer een unieke rol aan zijn al veelzijdige oeuvre toevoegen.

4*

Mwah. Interesant uigangspunt, waar helaas niet zo veel mee gedaan wordt. Het zoeken en lezen in het boek kabbelt een beetje te traag voort en wanneer je weet hoe de vork in de steel zit, blijkt het uiteindelijk nogal flauwig te zijn plus een moralistisch zeik-einde.

2*

Stukken beter dan ik had verwacht. Nooit echt heel eng, maar wel mysterieus. Er hangt een geinig film-noir sfeertje in de film.

4 sterren!

Schumacher kan andermaal niet overtuigen met deze paranoïde thriller, waarin de maniakale obsessie van Walter Sparrow (vertolkt door een onopvallende Jim Carrey) voor een nummer centraal staat. De intrige rondom het gegeven weet welgeteld vijf minuten te overtuigen, maar moet al snel toegeven aan de zogenaamd mythische status van het nummer en al de bij de haar getrokken combinaties die daaraan vasthangen. Het nonsensicale karakter van deze prent bereikt bovendien een hoogtepunt in de ongegeneerde wijze waarop het plot nog eens netjes uit de doeken wordt gedaan en vervolgens afsluit met een snuifje 'stinkende' rechtvaardigheid. Ten slotte is de visuele inbreng van ambivalente aard: het heden krijgt een relatief sober en aantrekkelijk jasje (met het 'bloedrood' als fel contrast), terwijl het 'boekperspectief' vergezeld wordt van een zielloos filtertje en dito effecten (twee elementen die het betreffende perspectief tevergeefs enige 'cool' en eigenheid trachten aan te meten).

1.5*

De eerste helft van 'The number 23' moet je eigenlijk alleen maar lachen om de vergezochte verbanden met het getal 23. Roze is rood + wit = 92/4 = 23.. . Allemaal zo lachwekkend en vergezocht, op deze manier was de film al gelijk totaal niet spannend meer. In het tweede gedeelte herstelt de film zich in eerste instantie nog wel iets, maar het plot is zo onrealistisch en onwaarschijnlijk. Het gegeven dat hij zelf de schrijver bleek te zijn is opzich natuurlijk niet slecht, maar in deze context was het nogal vreemd uitgewerkt. Het feit dat die professor bijvoorbeeld onterecht in de gevangenis zat lijkt heel vreemd. Ja zijn vingerafdrukken stonden op het mes, maar bij politieonderzoek moet toch blijken dat er meerdere vingerafdrukken op het mes hebben moeten gestaan. Als je dat weet dan ga je bij een ontkennende verdachte op z'n minst op zoek naar een andere verdachte. Als dan die vriendin dood wordt gevonden, en even later pleegt de hoofdpersoon zelfmoord, vriend van het meisje nota bene. laat een heel document achter met een quasi-fictief verhaal. Valt er dan bij de politie geen link te leggen? Theoretisch KAN het allemaal wel, maar het is zo onwaarschijnlijk dat je als kijker nogal verdwaasd zit te kijken.

Daarnaast was het boek wat Carrey schreef bedoeld als afscheidsbrief voor zijn zelfmoord. Het is gewoon niet logisch en vergezocht dat hij een hele roman schrijft zonder zijn eigen naam te vermelden, en de echte feiten weer te geven. Voor wie schreef hij die afscheidsbrief dan, ik zie die logica niet. Wederom geldt ook hier dat het opzich allemaal wel kan, maar wederom is het allemaal zo vergezocht.

Dan nog die hond die 'toevallig' bij het bewuste graf ging zitten, tja wat moet je daar nou van zeggen. Onwaarschijnlijk maar weer he..

En zou de professor Carrey niet herkend hebben toen hij langskwam in de gevangenis, als zijnde het vriendje van het meisje waar hij een verhouding mee had?

Tenslotte vond ik Carrey nogal mat en kleurloos spelen dit keer. Als Komedieacteur is hij natuurlijk top, een serieuze rol met luchtige elementen kan hij ook tevens heel goed aan, maar deze rol was veel te diepgaand en ingewikkeld om een goede invulling van hem te verwachten. Volgens mij wist hij zichzelf ook geen goede houding te geven. Het was allemaal zo kaal en leeg.

Al met al een hele kleine 2*

Wat een heerlijke lachfilm alweer van Jim Carrey, ik heb hier niet zo hard om moeten lachen als destijds bij Dumb & Dumber.

Nee effen zonder gekheid, de film was niet slecht maar ook niet echt geweldig, Hij deed me veel denken aan de film "A Beautiful Mind" waardoor ik de clue al snel doorhad. Opzicht wel eens leuk om Jim Carrey te zien in een andere rol dan komediant en hij deed het best goed ook nog.

Belachelijke nonsens. De 'connectie 23' is vaak vergezocht en stupide en vergald een groot gedeelte van de film. In de tweede helft lijkt er even stoom in het verhaal te komen maar het dramatische einde is echt te sip voor woorden.

Mijn nick heeft 9 letters

Mijn naam heeft 8 letters

9-8=1* voor deze troep.

op zich een goeie film vond ik

alleen ik snap het einde niet zo ja ik was erg moe van school) haha

wie heet het boek geschreven en wie is er nou vermoord door j.carrey in de film

Goeie film, spannend verhaal, pakkende sfeer en mooie beelden. Door dit alles krijgt deze film van mij een hoge waardering. Jim Carrey was ook ontzettend goed in deze film. Ik begin hem steeds meer een goede acteur te vinden. Wat voor mij een acteur goed maakt is dat diegene verschillende rollen aandurft en deze ook goed weet neer te zetten. Een minpuntje is dat het verhaal best vergezocht is maar toch is deze film wat mij betreft een aanrader.

Wat begint als een enorm sterke thriller die intrigeert, zakt naar het einde in als een pudding doordrenkt met rommelige ongeloofwaardigheid. Hier had veel meer ingezeten. Gemiddeld.

Jim Carrey speelt in deze film eens een andere rol dan we van hem gewend zijn, namelijk een serieuze en doet dat niet onaardig. Hoewel de sfeer in de film duister is, is de film niet echt eng en helaas ook niet echt spannend. Soms is het lastig te zien om iets nou echt of fictie is hoewel dat op zich wel mooi gedaan is. Helaas zie je de plotwending reeds ver van tevoren aankomen, waardoor het niet of nauwelijks indruk maakt. Carrey is niet slecht en laat een degelijke indruk achter, maar verder wordt het nergens bijzonder. Onderhoudend, maar verder verre van indrukwekkend.

2,5*

Gisteren bekeken en toch een zware teleurstelling.

Telkens die vergezochte verbanden met het nummer kwamen heel erg geforceerd op mij over allemaal. Wat wil de filmmaker nou duidelijk maken? Is 23 'just-a-number' of is het nou wel een nummer met een verborgen betekenis? Je wordt gedurende de hele film doodgegooid met allemaal uiterst vergezochte verbanden met als meest belachelijke wel de 92/pink -> 23. Als je zo goochelt met nummers kan je elk getal verzinnen. Eerst leek de film dit ook duidelijk te willen maken: de hoofdpersoon wordt paranoïde en gaat allerlei rare verbanden zien.

Vervolgens lijkt dit weer ontkracht te worden door het feit dat zoonlief en vrouwlief ineens mee gaan doen met dit belachelijke spelletje, waardoor er min of meer gesuggereerd wordt dat de hele wereld vol zit met het getal 23. Soms waren de verbanden te belachelijk vergezocht en een andere keer waren ze weer te toevallig (trouwdatum, ontmoetingsdatum en ga zo maar door).

Ook storend vond ik de zoon, waarom die in het verhaal voorkomt is mij een raadsel. Het vader en zoon zoeken samen naar belachelijke verbanden vond ik al dom, maar uiteindelijk zorgt deze er ook nog voor dat Walter niet voor een bus springt. Voor het verhaal was het wat mij betreft mooier geweest als deze wel voor de bus sprong. Dat was teleurstelling nummer 1 op het einde. Nummer 2 volgt in rap tempo daarna: een lesje rechtvaardigheid en nobelheid van Schumacher. Alsof dat nog niet genoeg is krijgen we als afsluitingssshot ook nog (onvermijdelijk) een shot te zien waarin het kwart over 2 is. Jammer.

Geef mij maar Pi.

ik heb de film pas gezien en ik vond het een erg goede film toen ik zag dat Jim Carry zo´n film heeft gemaakt geloofde ik niet echt dat het een succes zou zijn, aangezien zijn genre toch meer komedie is. toch heb ik hem zitten kijken en heb ik me uitstekend vermaakt de verbanden die ze legde met het "nummer 23" vond ik ver gezocht maar maakte de film wel completer.

het is zeker geen straf deze film nog een keertje te bekijken.

Ik wou deze film zeker eens bekijken aangezien ik regelmatig het getal 282 "zie" (het stamnummer van Sporting Lokeren ) en wou dus wel eens kennismaken met mensen die hetzelfde voorhebben.

Wist totaal niet wat te verwachten, maar de film viel zeer zeker mee. Eindelijk eens een Jim Carrey rol die me niet irriteerde (van zijn kaakspierscheurende grimassen moet ik niet echt weten).

The Number 23 is een sterke film die erg goed in elkaar zit en tot het einde spannend blijft.

Zeker een aanrader!

Normaal gesproken is dit niet mijn lievelingsgenre maar ik had wel zin in deze film, dit vooral omdat Jim Carrey de hoofdrol heeft. Verhaal is de grootste onzin maar toch wel aardig leuk uitgewerkt. Op sommige punten vond ik de film wat vaag. Dat was ook zo bij het einde, het leek wat onlogisch maar opzich klopte het allemaal wel. Jim Carrey doet het uiteraard weer erg goed, net als de rest van de Cast maar die hoefden niet echt iets speciaals te verrichten. Al met al een geslaagde Thriller.

3*

Apart om jim carrey in zo'n rol te zien, maar alles behalve slecht.

Wel een typisch verhaal waarin je met heel veel kunt aankomen zetten, rare (soms té vergezochte) theoriën en overal zit wel wat achter.

De twist was niet geheel onverwacht maar wel tof.

Gewoon erg vermakelijk dus.

Een film die helemaal niks bij me wist los te maken of me wist mee te sleuren. De 'fantasy-achtige meets film-noir-achtige' scenes die het verhaal van het boek wisten te sieren waren nog wel te pruimen, en weten dit rommelig prutswerkje te behoeden voor een nog lagere beoordeling.

De geloofwaardigheid is debet in deze film. Fijn voor de mensen die het konden behappen en zich konden verliezen in het plot. Ik had slechts 'yeah right' momenten. En dan is het over en uit.

Opzich is dit toch een te ver gezocht verhaaltje. Ok, we gaan even een doomsgetal kiezen, effe kijken in het verleden wat er met dat getal geassocieert word (bom op Hiroshima viel om 8.15 's ochtens, 8 plus 15 is 23, Ik ben jarig op 3 februarie, dat is 3-2, als je dat omdraait krijg je 23) jajajajajaja!

Maar opzich is het, ondanks het te vergezochte onderwerp, toch wel een intersant filmpje. Het idee en het gepiel met dat getal 23 ammuseert je toch nog wel. Verder vond ik Jim Carrey best wel voldoende acteren en de film is ook best wel goed geschoten. Oogt vaak alsof het een droomwereld is en daarnaast ook nog een beetje in het neo noir. Wat me ook is opgevallen is dat de film verdacht veel weg heeft van Memento op vele momenten. En aan het einde krijgen we weer te maken met een Amnesia-psycho gehalte. Het laatste deel is ook vrij interesant. En bij scene 23 is de aftiteling en die begint bij 1.32. Ja, als je deze film bekijkt, gaat toeval echt bestaan.

Wat ik dan toch wel raar vind is dat ze in Nederland deze film op 17 april 2007 hebben uitgebracht. Hadden ze netzogoed 6 dagen kunnen wachten.

3,5* voor de toevalligste film ooit.

Leuk en origineel concept, matige uitwerking..

Number 23 biedt een interessant plot, maar de makers doen er veel te weinig mee. Zo begint de film best aardig met allerlei feiten over het getal 23 maar wordt het daarna 1 warrige brij met ongeloofwaardige zaken. Zeker de uitleg op het einde vond ik maar vergezocht. Ik kan niet echt snappen trouwens dat iemand helemaal geobserdeerd raakt door zoiets. Maar goed, anders heb je geen film he.

Jim Carrey is is best een aardig acteur, ook buiten zijn komedies. Zo was zijn rol in The Truman Show heeft aardig. Ook in Number 23 doet hij het behoorlijk, al speelde hij wel sober. Hij past toch beter in de komedie's, al irriteert hij daar soms wel aardig met dat gekke bekken getrek van hem steeds. Maar in Number 23 doet hij het goed.

Wat het ook goed deed was de sfeer. Die was donker en onheilspellend. Was de plotuitwerking wat boeiender geweest, dan had ik de film vast hoger gewaardeerd.

Nu kan ik er een hele kleine voldoende uitpersen:

3*

Merkwaardige film, voer voor mensen die gek zijn op numerologie.

De film ebde even na al was het alleen maar om te komen tot het getal 23.

Jim Carrey in een rol die ik niet gewend was, maar dit genre blijkt hij ook te beheersen.

Redelijke film die helaas niet echt pakt.

Het wordt nergens echt spannend eerlijk gezegd. Wel zit er een prachtige, bijna sprookjesachtige sfeer in, die mij een beetje aan Sin City deed denken. Dit is ook gelijk het sterkste punt van de film.

Jim Carrey deed het aardig, maar overtuigde niet echt in zijn psychopatische rol. Wel bevat deze prent mooie, rustige shots die de aandacht trekken.

Het plot vond ik niet slecht maar ook niet echt verassend. Er zijn eigenlijk best veel films die tegenwoordig dit uitgangspunt kiezen als ontknoping.

Al met al niet verkeerd en zeker * 3,0 waard.

ik moet zeggen dat ik het best een goede film vond.
jim laat absoluut zien dat hij een geweldige acteur is, ik vind hem in deze stijl een stuk beter dan in de komedies waarin hij normaal een rol speelt.

nummer 23 is gewoon een film om lekker door je kop te laten lopen, niks engs aan, maar toch lekker mysterieus en raadselachtig.

zoals al gezegd is, sommige dingen zijn inderdaad net iets te overdreven, o.a. die hond, die had net zo goed weggelaten kunnen worden... daarnaast vind ik het eind (het stuk waaruit plotseling blijkt dat de hoofdrolspeler zijn geheugen kwijt is geweest tot aan het moment dat hij zijn vrouw ontmoette) echt een soort afraffel einde...

toch wel een leuke film als je van mysterie houdt.

4*

aan acteertalent en mysterie (was precies vergeeten dat er zovele dingen op een 23ste zijn gebeurd ) ontbreekt het hier zeker niet, maar nergens vindt de film genoeg diepgang om mij volledig te overtuigen. En ja, sommige vondsten met de 23 zijn mooi gevonden en andere (niet vermeld in de film) zijn mooi te ontdekken als kijker (we hadden bvb al iets eerder door dan het hoofdpersonage dat de hond 'Ned' ook tot 23 optelde), maar er kon imo zoveel meer mee gedaan worden om spanning meer op te krikken. Nu blijft het een beetje zweven tussen mysterie, horror en thriller. Een regelrechte keuze voor 1 van deze 3 had het misschien iets beter gemaakt.
Ook nog even zeggen dat het slot een beetje te veel onthuld wordt vind ik persoonlijk. En i hoef ook niet (de ontmoeting tussen man en vrouw) te zien krijgen, dat had ik ook nog wel kunnen voorspellen.

Langs de andere kant is het me wel een mysterie hoe de persoon in kwestie niet ouder wordt terwijl hij intussen toch al enkele jaren samen is met z'n vrouw.

Soit, desalniettemin leuk filmpje natuurlijk. En Carrey bewijst dat hij ook niet-komedies kan spelen.

3*

(jeej, ook even mijn bijdrage geleverd aan "23", want bericht blijkbaar geschreven op 9u59 (9+5+9))

Niet helemaal geslaagd.

Begon wel interessant met alle betekenissen die werden toegedicht aan het nummer 23. Uiteraard kan je dat met elk ander willekeurig getal ook doen, daar gaat het niet zozeer om, dan wel om de paranoia die hiermee gepaard gaat. Zo'n gek idee nog niet, maar vond de uitwerking ervan redelijk matig.

Vraag me bijvoorbeeld af of alles wel daadwerkelijk klopt in deze film, zou hem nog eens moeten terugzien. Ook wat de chronologie betreft. Heb het gevoel dat het met te veel haken en ogen in elkaar zit.

Over Carrey geen slecht woord. Sinds Man on the Moon en The Truman Show heeft hij al bewezen dat hij meer kan dan alleen maar gekke bekken trekken.

Redelijke teleurstelling voor mij, ik had er veel van verwacht maar het komt veel te onrealistisch over voor mij. Niet zozeer over het getal 23 maar het feit dat halverwege de film het hele gezinnetje gezellig detective gaat lopen spelen. Ze rennen van hot naar her vanwege een, wat lijkt, doorgedraaide hoofdpersoon. De twist verklaart dit een klein beetje maar het einde wat uit de goede twist volgt is dan weer zo vreselijk zoetsappig.

Carey speelde echter goed zeker tegen het eind waarin hij echt een doorgedraaide maniak lijkt. En de scene's waarin hij uit het boek voorleest zien er werkelijk prachtig uit. Wat ook echt een meerwaarde voor deze film is, is het nummer 23. Ik heb er expres op zitten letten en werkelijk alle cijfers die in de film voor komen hebben een combinatie van 23.

Deze film is toch wel een voldoende waard maar ik kreeg echt zin om hem af te zetten ergens midden in. En dat gebeurt zelden bij mij dus ik hou het maar op een 2,5

Number 23 is een aparte film. De film begint wel wat traag en ik vroeg me af of dat bijgeloof in het nummer 23 niet wat te ver gezocht was om er een film over te maken. Maar na een half uur schiet de film toch in een versnelling en weet hij veel goed te maken. Jim Carrey past wel in dit genre. Deed me op een of andere manier wat denken aan een film met Johnny Depp.

Het weergeven van de scènes uit het boek heeft wat film noire en zorgt wel voor de nodige sfeer. Zeer verrassende film, al zal hij door Jim Carrey waarschijnlijk wel een verkeerd doelpubliek aansnijden. Hij zou in elk geval meer van dit soort films maken. Brengt wat variatie in z'n bekkentrekken.