Deja Vu (2006)

Zo'n film waarvan ik altijd denk; wat was hier ook alweer mee...? Na afloop verbaas ik me bij Deja Vu toch altijd weer over de twee uur durende 'hit and miss' die Scott met zichzelf, de kijkers en zijn scenario schrijvers gespeeld heeft.

Nochtans begint de film goed en heeft erg sterke elementen met Washington en zijn gebruikelijke charme, maar ook zeker de rest van de cast mag genoemd worden. De soundtrack van Gregson-Williams is bij tijd en wijlen geweldig, net als bepaalde locaties met betrekking tot New Orleans en Katrina. Het tempo is goed en bepaalde momenten zelfs aangrijpend zoals de hartstilstand en reanimatie.

Wat gaat er dan allemaal mis? Dat zijn kleine dingetjes. De explosie ziet er erg slecht uit. Castillo die de vader van Claire speelt is een houten Klaas zonder mimiek. Hoe Doug met het lijk van Claire omgaat in bij zijn van de patholoog is ook erg bedenkelijk. Niet alleen vraagt de patholoog Doug zonder handschoenen haar hand beet te houden, daarna zit hij ook met zijn blote handen aan haar voorhoofd en lippen. Oké dan! Daarnaast is hij van de ATF. Terrorisme wordt onderzocht door de FBI, die zouden het onderzoek naar de aanslag moeten leiden met ATF als ondersteuning. Doug is wel heel erg dominant in het onderzoek, vooral wat Claire betreft. Iets dat eigenlijk een 'gewoon' misdrijf is, weliswaar met de zaak te maken heeft, maar eigenlijk weer onder de jurisdictie van normale recherche zou moeten vallen omdat ze vermoord is. Ik vraag me dan wel eens af, wat heeft zo'n scenario's schrijver bedacht? Heeft ie een dag eerder iets op tv gezien en gedacht, heej, ATF! Dat klinkt interessant, weer eens iets anders. Niet dat dit nu allemaal zo erg is maar ik vraag me dan toch af hoe ze aan zoiets komen.

Even lijkt de film zich in een fraai raadsel te ontwikkelen om eigenlijk qua logica en verhaal compleet te ontsporen wanneer Doug bij 'het experiment' betrokken wordt. Dat dit iets speciaals betreft is van meet af aan duidelijk, maar de uiteindelijke uitleg over hoe en wat raakt kant nog wal, en wat ze nu eigenlijk doen en hoe blijft onduidelijk en warrig. Tuurlijk, sci-fi hoeft niet te kloppen en logisch te zijn maar een iets doordachte basis of uitleg kan alleen maar positief uitpakken. Dit hangt als nat zand aan elkaar. Net als de laserpen en het 'terug kunnen'. Dan rest de vraag, die naarmate de film steeds duidelijker wordt, waarom Claire omgekomen is terwijl alle aanwijzingen er zijn dat Doug eerder terug is gegaan. Dan is er nog zoiets als wat ik de Terminator-contradictie noem. Hoe kan Doug's partner omkomen voordat men het briefje stuurt? Dan was alles kennelijk voorbestemd, net als de wijze waarop Claire op die manier betrokken raakt bij de zaak. En dan opnieuw de vraag waarom Claire in eerste instantie dood is als de hele gang van zaken voorbestemd lijkt, niet veranderd kan worden volgens de geleerden, maar bij een herkansing toch wel anders kan. Dit aspect van de film blijft wazig en praktisch onbegrijpelijk, iets dat voor mij toch wel afbreuk doet. Om nog maar te zwijgen van de idiote rit met de kijker op en alle crashes die hij veroorzaakt. Ik zeg het niet vaak, maar dit zijn Amerikaanse, Cobra Elf, aandoende zaken, net als de rare salto die de Bronco maakt voordat hij overboord gaat. Tja, gewoon niet sterk.

Het maakt Deja Vu niet perse tot een hele slechte film maar wel erg onevenwichtig. 'Hit or miss' domineert op deze wijze voor mij teveel de film. Het beste is dan ook niet te veel over zaken na te denken en te gaan voor de overdreven suspense rit die Scott voorschotelt. Voor mij werkt het niet echt, daarom wat mij betreft middelmaat.

Niet best.

Tony Scott is verre van mijn favoriete regisseur. Hij doet al te vaak z'n uiterste best om z'n films hip en snel te houden, alsof het videoclips zijn. Aan filters ontbreekt het ook hier evenmin. Deja Vu is op dat vlak wel duidelijk van Scott. Als de stijl nog voor enige twijfel had gezorgd, had de casting van Denzel Washington in z'n actieheldenrol dat wel weggenomen.

Maar na het redelijke eerste uur gaat het alsnog schromelijk de mist in. Tijdreizen wordt zelden interessant gebracht, ook Scott kan er niets nieuws mee doen. De tweede helft is dan ook vooral een zichzelf serieus nemend stukje onzin - want de film is gewoon onzin, natuurlijk. Het had weliswaar nog vermakelijke onzin kunnen zijn. Ware het niet dat het steeds minder wordt naar het einde toe.

2

Goede film met wat tijdreisaspecten. Dat maakt het wat anders dan de typische actiefilm/detectivefilm. Denzel Washington probeert in deze film een aanslag te voorkomen en doet daarbij iets behoorlijk geschift. Ik begrijp dat hij Paula Patton de moeite waard vindt om te redden, maar wat hij doet gaat extreem ver voor een job en iemand vreemd. Alhoewel hij ze natuurlijk steeds beter leert kennen door haar te bespioneren? Jim Caviezel zien we hier een beetje in een ongewone rol. Ik ben hem niet gewoon als villain te zien. Op zich wordt er ook wel weinig tijd aan hem besteed waardoor de antagonist hier nogal zwak overkomt. De soundtrack is helaas ook een beetje teveel van hetzelfde. Steeds datzelfde deuntje keert terug. Al bij al een knap verhaal dat in mijn ogen prima te volgen is. Niet teveel hocus pocus, gewoon een klein beetje. Ik ben natuurlijk een fan van fantasy dus ik ben niet snel onder de indruk meer van wat hocus pocus, niet iedereen zal daar even goed mee om kunnen.

Had hier blijkbaar nog niet op gestemd, was wel al ca 8j geleden dat ik deze had gezien. Nu nog eens herkijkbeurt gegeven, de aanleiding was de nieuwe Vlaamse serie Deja Vu op Streamz. Had zin in meer van dit, ja kom je al snel op deze film. Echt volledig mijn ding dit, letterlijk van begin tot eind mee laten zuigen in de film, liet me niet meer los. Denzel, ook wel topper, in 'The Equalizer' reeks vind ik hem ook op zn best. Dikke 9/10.

Deja Vu is mijns inziens zo'n typische film die zich in eigen enthousiasme voorbij loopt. Vond het allemaal wat ver gezocht en kon uiteindelijk weinig indruk op me na laten. Denzel is een van mijn favoriete acteurs en hij doet hier ook echt wel zijn best, maar dit is niet een van zijn beste films verre weg niet.

“I'll speak slow, so those of you with Ph.D.'s in the room can understand.”

Deze week ben ik positief getest op het COVID virus, en heb daardoor eigenlijk even een weekje geen zin om wat aan films te doen, ik kon daar echt niet met mijn gedachten bij zijn. Ook mijn meningen typen onder films die ik nog had gezien interesseerde me in eerste instantie gewoon niet. Nu ik me wat fitter voel (eigenlijk ben ik alweer bijna klachtvrij) wil ik de meningen wel weer oppakken maar de tijd is nu zolang verstreken dat mijn interesse voor een lange mening ook wel iets vervaagd is, vaak doe ik dit het liefste dezelfde avond of een dag later van dat ik de film heb gezien, omdat ik hem dan volledig nog kan herinneren. Deze film heb ik ooit in een ver verleden al eens gezien, al wist ik daar niks meer echt van en herkende ik niet veel meer. Deze film ooit verwijderd uit mijn lijst toen ik mijn statistieken aan het recht trekken was (op alle stemmen ook een mening) en dus maar als rewatch in de lijst had gezet. Nu die op ‘Disney+’ staat heb ik hem gelijk maar aangezet.

Ik had er altijd wel een goed gevoel over bij deze film, en verwachtte ook wederom een onwijs gave zit, helaas is dit toch wel wat tegen gevallen. Ik vond de film ontzettend sterk starten maar, daarna kakt hij toch héél erg in, in mijn ogen. Vooral het moment wanneer ze via die camera’s gaan kijken wat er allemaal is gebeurd vond ik het allemaal best traag, langzaam en vaak ook niet zo boeiend meer. Qua verhaal vond ik het wel leuk maar, had ik toch wat meer spanning verwacht.

De cast deed het overigens leuk, ik vond ‘Washington’ het gewoon weer prima doen, blijft een favoriet van me. De rest van de cast deed het ook wel aardig. Qua verhaal prima vermakelijk, het begin was keihard, kakte wat weg met daarna ook een goed slotstuk. Over het algemeen een redelijk fijne film, had zoals ik al zei toch wat meer gehoopt op wat meer spanning.

Denzel is in topvorm, en Tony Scott heeft de regietouwtjes stevig in handen, maar Deja Vu weet niettemin geen onuitwisbare indruk achter te laten. Daarvoor rommelt het verhaaltechnisch véél te veel, en zet Scott gewoon iets te fel in op dat niet zo sterk in elkaar stekende plot. Tijdrijzen is altijd moeilijk om volledig juist en kloppend te krijgen in films, en hoewel Deja Vu op zich nog heel wat moeilijkheden weet te omzeilen, steekt het toch allemaal niet bijster sterk in elkaar. Jammer, want de sfeer is wel sterk. De setting van het broeierige, vernielde en achtergelaten New Orleans is genieten geblazen, en de oranje-bruine kleurfilter van Scott verhoogt dat plezier alleen maar. Ook de actie ziet er prima uit; qua visuele flair zit Scott hier toch wel op een comfortabel hoogtepunt in zijn carrière. Denzel is sterk, zoals eerder gezegd, maar de rest van de cast laat het wat afweten. Iemand als Val Kilmer krijgt totaal geen ruimte om indruk te maken, en de rest sneeuwt al helemaal onder. Het overdreven sentiment, zeker tegen het einde, voelt ook vals en onverdiend aan. Carlin's beweegredenen voelden voor mij nooit echt overtuigend aan; daar kon Denzels charisma weinig aan veranderen.

3*.

Dat tijd, plaats en afstand niet bestaan heeft Einstein al bewezen. Deze thriller speelt hier mooi op in i.c.m een stukje wetenschap, waarbij natuurlijk patriotisme weer om de hoek komt kijken. Washington speelt een menselijke rol met een protectionistische houding, waarbij alles al heeft plaatsgevonden bij aanvang van de film.

Deja Moo.

Het basisgegeven van de film geeft precies aan wat de reden is dat ik een hekel heb aan tijdreisfilms - het maakt zo ongeveer niet uit hoe idioot, het kan toch allemaal wel. De ultieme luiheid van de scriptschrijvers - na mind control en sprookjes.

Washington speelt prima, daar niet van, en Patton ook en ze is ook nog eens gepast schattig. Maar het verhaal trekt op niets dan het opdissen van wat actie, en die is dan ook nog wat erg voorspelbaar en wellicht zelfs gewoon onder de maat.

Scott kon zoveel beter dan dit, jammer van deze film.