Kill Bill: Vol. 1 (2003)

Hij blijft fantastisch, gewoon pure pulp dit!

Helemaal mee eens, heb ze net weer voor de zoveelste x gekeken en het was weer geweldig!

Absoluut niet mee eens! Ik vind deel 2 het allermooiste om te kijken. In 1 zit vooral geweld, in 2 zit er behalve geweld ook meer verhaal en het heeft een prachtigmooi einde.

Normaal zou er zelfs maar 1 film komen, Tarantino heeft uiteindelijk door de lange tijdsduur er toch voor moeten kiezen om de film in 2 te splitsen.

Okee, dus die derde film stond in eerste instantie niet op de planning? Dan valt het me toch tegen van Tarantino, dat 'ie nog een Kill Bill maakt. Klinkt mij commercieel in de oren.

hèhè, vind al dat gezeur met 'ik vond deel 1 beter' maar niks.. Alhoewel, dit was een goede film, maar deel 2 is godzijdank een betere kill bill geworden, zoals het hoort toch?

Ik snap sowieso dat gezeik niet over welke film beter is. Als wat MNV2 zegt klopt, was het bedoelt als 1 lange film en kun je dus eigenlijk helemaal niet zeggen of je de een beter vind dan de ander, want dan zouden ze eigenlijk een en dezelfde film zijn... Ik vind ze allebei meesterlijk.

Mwa dat hoeft niet. Want het komt regelmatig voor dat ik het begin van een film matig vind, maar het vervolg van de film beter vind.

Maargoed, beide films zijn natuurlijk geniaal, maar ik schat deel 2 iets hoger in als deel 1

[quote]Bram87 schreef:

en ik weer andersom..

Vooral na een aantal herzieningen is deel 2 een stuk minder gebleken. Vol. 1 vind ik stukken beter en vlotter. Meer to-the-piont, coherenter qua toon (Aziatische 70's cinema) en een stuk vermakelijker.

Vol.2 richt zich dan wel meer op de personages, maar uiteindelijk krijgen die toch te weinig diepgang mee. Wat weten we op het einde van de rit nu eigenlijk? Heeft een personage als Budd ook maar enige diepgang gekregen?

Na het bekijken van death rides a horse (Pure klasse!) en het herbekijken van kill bill vol 1. eigenlijk alleen nog maar meer respect voor beide films!

Heerlijke wraak film met de nodige humor en heerlijke overdreven aktie.
Dat muziekje als ze weer iemand herkent, geweldig, echt jaren 70 karatefilm pulp.
Verder zit de film inginieus in mekaar en verveeld geen minuut.
Dat eindgevecht in de sneeuw werkelijk prachtig!

jammer dat de trailer me niet echt overtuigd.

ondanks ga ik er zeker een keer voor zitten

compleet tarantino er kon geen bloed genoeg zijn vooral de scene in die club

Zojuist 1 & 2 achter elkaar gekeken.

Vond deel 2 stukken beter!

Vond deze soms wat saai en overdreven en in tegenstelling tot Vol. 2 lang niet zo spannend!

Op zich een aardige film die heel goed uitgevoerd is. Ik ergerde me alleen aan het bloed dat er uitspuit bij het afhakken van de ledematen en bij de grote vechtscene in de club staan er bepaalde vechters maar om zich heen te slaan (wat er dom en amateuristisch uit ziet). Over het acteerwerk is niks aan te merken en de actie mag er ook zijn...

Het stukje met bijvoorbeeld 100 jappers die één voor één uit de weg worden geruimd door een +/- 30 jaar oud meisje dat er goed afkomt met misschien net 1 gebroken nagel vind ik dan ook wel erg jammer.

Dat ze er 2 of 3 kan hebben is tot daar aan toe.
Dit is eigenlijk de enige scene waar ik me enorm aan geergerd heb!

Ik hoop dat je wel snapte dat het juist zo overdreven getoond werd in die scene omdat dat de bedoeling was?

Hmm, ik vond dat TE TE, .... !!!

De hele film is natuurlijk wat aan de overdreven kant, maar tmag van mij nog wel een beeeeetje realistisch lijken.

Vond dit wat teveel van het goede.

Maar ieder zijn ding!

De bedoeling van de film was juist om heel overdreven over te komen. Tarantino wil met Kill Bill een ode maken aan dit soort overdreven slasherfilms die in de jaren 70 en 80 erg populair maken. Vandaar een onrealistisch plot met onrealistische uitwerking.

In deel 2 wilde hij een ode maken aan de spaghetti western. Lange dialogen met sfeervolle muziek...wat hem ook goed lukte.

Als je Kill Bill 1 puur beoordeeld als onrealitische actiefilm, dan snap je de achterliggende gedachte niet goed en doe je de film geen recht aan. Slappe, onrealistische actie dat ergerlijk is vind je in Seagal films

( http://teletekst.nos.nl/ )

In 2003 of 2004 voor het eerst gezien en maakte toen enorm veel indruk op me. Het was ongeveer de eerste film die ik zag waarin Japans gesproken werd, de eerste film waarin ik kennis maakte met animé en de eerste film waarin ik bloederige martial arts zag. Daarvoor kende ik wel Jackie Chan-ongein maar dit was weer een klasse apart. Nu, zes jaar later, kan ik wel een beetje stellen dat dit de basis heeft gelegd voor mijn liefde voor Aziatische films, animé en martial arts. Maar ondertussen heb ik van alle drie de subcategorieën wel betere films gezien.

Quentin Tarantino kan bij mij sowieso heel weinig fout doen. Een aantal van zijn films zijn ware klassiekers, dus van een simpel wraakverhaaltje als Kill Bill weet hij wel wat speciaals te maken. Zoals in veel van zijn films zijn het juist de weirde characters, leuke dialogen en grappige situaties die de film na een hoger niveau tillen. Zo zijn de camera angles erg goed, de muziek vaak goed, hoewel misplaatst bij het eindgevecht. De bloedsproeiers draaien op volle toeren en de zwart-wit beelden vond ik wat misplaatst, het leek me leuker als de boel in kleur was, of alleen het bloed rood. De ode aan Bruce Lee is ook mooi, maar de gevechten in zijn films zijn wel wat beter. Veel gevechten in Kill Bill deden mij niks. Komt ook door Thurman, die waarschijnlijk slechts een paar weekjes les heeft gehad voor de opnames. Het ziet er niet helemaal natuurlijk uit. Het gevecht met Gogo is wel tof - komt vooral door de stoerkijkende Kuriyama, maar het gevecht met O-Ren is een anti-climax. Wel een paar mooie kills tussendoor, dat wel.

Het was ook de eerste kennismaking met een animé, naast filmpjes als Pokémon. Ik wist eerst niet wat ik ervan moest denken, maar al snel vond ik het heel cool. Erg tof getekend, lekker veel bloed; een 'tekenfilm' hoefde dus niet altijd alleen maar zoet te zijn.

Met Uma Thurman heb ik een haat-liefde verhouding. In sommige films vind ik haar goed, in sommige niet. Zelfs in deze film vond ik het soms wat twijfelachtig. Hier speelde ze wel goed, maar kon ze me niet goed overtuigen als killing machine. En Lucy Liu al helemaal niet. Die moet gewoon in tutfilms als Charlie's Angels blijven spelen, want als killer komt ze echt tekort. Zie de scène waarin een yakuzabaas commentaar op haar heeft. Verder een leuke rol voor Sonny Chiba en Chiaki 'De Neus' Kuriyama vind ik altijd leuk om te zien spelen.

Het geheel voelt aan als Tarantino; spelen met licht, kleur, geluid en beeld. Een aantal memorabele personages en weirde humor.

Maar weer eens herkeken, en de top 10-notering blijft geheel terecht.

Voor mij Tarantino's topper met een heerlijke Asian-tint. En zo'n bloody revenge movie ben ik altijd wel voor te vinden.

Regie is wonderfull. Soundtracks ook. Shots en kleurgebruik volstaan ook.

Cast is ook geweldig, op geen een iets aan te merken. Uma Thurman had ik de eerste keer dat ik het keek nog nooit van gehoord en hoefde haar dusdanig ook niet perse in de hoofdrol te zien, maar moet zeggen dat ze het fantastisch doet.

Vlotter en actievoller dan deel 2 en dat doet het goed voor mij. Wat gemoord en wat anime-actie tot aan de heerlijke killing-spree op het einde (alleen jammer dat veel ook in het zwart-wit valt, wat voor mij het niet helemaal deed) allemaal gepaard met liters bloed.

Zal nog wel een tijd in me top-10 meegaan, en waarschijnlijk er niet meer uit gaan.

Was al een tijdje benieuwd hoe ik Tarantino's Kill Bill films nu zou ervaren.

Het matige acteerwerk en dito script verwachtte ik al wel maar vond het visueel vooral wat tegenvallen. Erg gestileerd is de film zeker maar hierdoor is de film erg inconsistent en vind ik ook dat Tarantino lang niet alle stijlmiddelen even goed toepast. Geheel komt erg slordig over wat deels ook veroorzaakt wordt door het camerawerk en de kadreringen. Tarantino weet soms nog wel een sfeervol shot te creëren maar briljant vind ik het echt niet.

Verder is dit wel entertainment. Geweld is lekker over the top en vooral het gevecht tegen de 88 is erg tof om te zien. Toch vind ik het allemaal wat pover gezien de potentie en het superieure deel 2.

Kleine 3*

Toch een opvallende filmpje op FilmTotaal:

Link

Waarin QT min of meer zegt dat ie niet op het hoogst van z'n kunnen draaide toen ie Kill Bill maakte.

Halfje eraf, hoe vet de actie en de personages ook zijn. De film voelde na herziening toch wat leegjes aan. Kill Bill 1 & 2 bij elkaar voelt wel aan als een echte 4, dit niet. 3,5*

Van de ene kant is het een zeer simpele film. Maar van de andere kant is hij weer briljant. Het acteerwerk is niets bijzonders, het verhaal (in alleen vol. 1) is ook niet veel en de vechtscènes vaak overdreven. Maar toch is het een zeer mooie film. Het gebruik van verschillende 'filmbeeldtypes' (kleur, zwart-wit, anime) was mooi. En het camerawerk sowieso leverde mooie shots op.

Hier een paar vraagtekens van mijn kant.

Hoe kan het dat "The Bride" dertien uur met haar tenen kan zitten wiebelen in de auto van een vermoorde ziekenbroeder (Buck) zonder ontdekt te worden?

Hoe is het toch mogelijk dat "The Bride" precies weet waar alle leden van de "deadly assasination gang wonen? Zelfs al woon je in the middle of nowhere in een trailer weet ze je te vinden.

Hoe is het mogelijk dat The Bride het ene moment ernstig gewond is en het volgende moment nergens last van heeft?



En zo kan ik nog wel doorgaan, maar dat doe ik niet. Ik wil niet dat de film me gaat tegenstaan.

De eerste scenes van Kill Bill zijn ook bloedserieus, veel serieuzer dan de vele slapstick-achtige grapjes in IB. Denk overigens dat je beide niet te serieus moet nemen. De films waar Tarantino bij IB zijn inspiratie vandaan haalt waren ondanks het vele schieten en bloedvergieten ook niet serieus. Dus ik zie dat verschil niet echt.