In a Valley of Violence (2016)

Het was inmiddels weer een poosje geleden dat ik een western gezien had en aangezien ik Ti West's eerdere (horror)werk wel kon waarderen besloot ik deze een kans te geven.
Ethan Hawke speelt de jonge deserteur Paul waar we maar weinig background info over te weten krijgen. Ondanks de waarschuwingen van een rondtrekkende priester/dief besluit hij toch naar het kleine plekje Denton te gaan om even uit te rusten.
In de saloon krijgt hij al snel mot met de licht ontvlambare deputy en zijn vrienden. Nadat Paul de stoere praatjes van Gilly (de deputy, gespeeld door James Ransone) beu is slaat hij de man tegen het hoofd.
Na een ontspannend bad in het hotel krijgt Paul als hij naar beneden gaat een bezoekje van de Marshall (gespeeld door John Travolta) Ze spreken af dat er geen consequenties volgen zolang Paul maar zorgt dat hij de 'valley of violence' (bijnaam voor Denton en omgeving) verlaat.
Hij houd zich netjes aan deze afspraak, maar helaas besluipen Gilly en zijn maten hem tijdens zijn eerste nachtelijke rustpauze. Ze doden zijn trouwe hond, laten hem voor dood achter in een kleine afgrond en nemen zijn rantsoen mee.
Wanneer Paul wakker word en zijn dode hond ziet liggen besluit hij om wraak te nemen op de mannen die hiervoor verantwoordelijk waren.

Het plot is dus, zoals hierboven wel te lezen is, weinig baanbrekend, maar Ethan Hawke zet nog wel op een aardige wijze de 'stoere vreemdeling' neer. Verder krijgen de overige personages haast nog minder diepgang, maar dat is ook niet het belangrijkste van deze film. Ik vind alleen dat in deze film de vrouwen wat voor spek en bonen meedoen. Ellen (Karen Gillan) komt een paar keer hysterisch voorbij en Taissa Farmiga word binnen 2 dagen verliefd op Paul. Nu gebeurd dit wel vaker in genrefilms, maar helaas kwam het deze keer te gemaakt over. Vooral de zoen zag er duidelijk nep uit.
Wel is het grappig om te zien hoe Paul de inwoners van Denton doet sidderen van angst. De eerste moord is ook heerlijk over-the-top en word ook groots en angstaanjagend naar buiten gebracht.
Jimmy Ransone is niet de meest overtuigende bad guy, maar ik heb weleens erger gezien. John Travolta weet nog wel te vermaken als de Marshall en hij gebruikte zelfs nog een beetje zuiders accent,
De muziek van Jeff Grace vind ik wel nog best goed. Hij werkte al eerder met Ti West samen voor The Innkepers en laat met zijn soundtrack een knipoog naar de klassieke jaren '60/'70 westerns horen.
Goed, West's eerste poging tot het maken van een western zal niet de geschiedenisboeken ingaan als een klassieker uit het genre, maar ik moet hierbij zeggen dat ik me nog wel redelijk heb kunnen vermaken met deze film.

West weet meestal wel wat van een film te maken, ook al het script erg slap is. Zo ook hier. Het verhaal is erg zwak, maar de acteurs zijn goed (meevaller van Travolta, die best een aardige rol speelt) en Taissa Farmiga valt na The Final Girls weer positief op. De dikke knipoog werkt best goed, al is het soms onduidelijk of het serieus of grappig is bedoeld.

Sissy western met watjes. De held van het verhaal is niet bepaald een harde maar ook bad guy Gilly slaat een modderfiguur. Het verhaal is simpel en het acteerwerk is matig. Hawke doet z'n best maar de rest van de cast presteert niet al te sterk. De sfeer is niet die van een goede western en de dialogen zijn soms lachwekkend slecht, de acteurs zijn waarschijnlijk constant in de lach geschoten bij het opdreunen van hun tekst, dit valt absoluut niet serieus te nemen. De muziek vond ik wel oké, maar alleen goede muziek maakt nog geen goede film. 2,5 voor de humor.

Rare western, hoe kunnen ze hem maken.die Travolta had zeker geld nodig.

Deze western is verre van origineel, traag en zeer voorspelbaar. De conclusie is dan ook dat het zeker geen meesterwerk is, maar wat wil je gezien het budget als je het gaat vergelijken met films als o.a. The Magnificent Seven? Als je het zo bekijkt is de film eigenlijk verrassend goed. Er ontbreekt geen enkel element, het acteerwerk is sterk(goede casting) en de sfeer is authentiek. Wrede beelden en humor met een zwart tintje lopen naadloos door elkaar heen, gewoon knap gedaan!

Viel me niet tegen. Een western zoals een western moet zijn. Wel meer stijl dan inhoud. Althans de inhoud is wel erg voorspelbaar. Een wraakfilm inderdaad in de Eastwoodstijl, alleen dan wel een light versie van Clint, want niet alles wat West ons laat zien oog effectief. Hawke en Travolta zijn goed op dreef, evenals Jumpy(in een cruciale bijrol) die ik hier nog beter vind dan in Knight of Cups. Geen topfilm, maar voor de liefhebbers zeker de moeite waard.

Vermakelijke maar nogal povere western, die duidelijk te lijden heeft onder een laag budget. De degelijke cast doet sporadisch verhullen dat we hier te maken hebben met een tweederangs werkje, maar sets en camerawerk schieten herhaaldelijk tekort. Het tempo ligt ook erg laag, zelfs voor een western. Gelukkig zijn de personages redelijk interessant en bevat het script best grappige dialogen.

Slecht.

Nochtans is de opening wel oké. De film straalt een ouderwetse sfeer uit met enkele “spaghetti”-elementen, wat anno 2017 niet vanzelfsprekend meer is. Het niveau neemt evenwel vrij snel af. De personages zijn stuk voor stuk matig uitgewerkt, slapstick steekt al snel te kop op, zodanig gans de film een soepje wordt.

Ethan Hawke kan mij niet echt overtuigen en ook John Travolta speelt gewoon zichzelf, met z’n dikke kop en opeengeklemde kaken. De slechteriken van dienst zijn bovendien bedroevend gecast. Stuk voor stuk bakken die acteurs er niks van.

Visueel schept regisseur Ti West hoge verwachting met zijn buitenshots. Het dorpje zelf vind ik al een pak minder sfeervol maar goed. De spanning wordt vaak niet goed opgebouwd, bijvoorbeeld te merken tijdens Paul’s wraaktocht, waarbij hij lukraak wat rondloopt en roept. Enige dreiging is dan al ver zoek, slapstick heeft de bovenhand genomen. Rare keuze en voor mij ook de slechte keuze.

2

Western is wel degelijk een genre die ik leuk vind. Maar dit is een zware tegenvaller. Acteerwerk is erg zwak. Ethan Hawks valt enigszins mee, maar verder is het echt om te huilen. De acteurs in de film die wat zeggen en waar het omgaat zijn ook zo'n beetje de enige mensen die er zijn in de film. Er woont gewoon niemand in het dorpje buiten deze mensen. Camerawerk is slecht, acteerwerk is slecht, muziek is slecht. Gewoon niet goed dus.

Western die wel redelijk wegkijkt. Vrij clichématig -ook (en vooral) in acteerwerk- en vooral het eerste halfuur is daardoor weinig interessant. Maar daarna wordt het snel beter met een prima shoot-out die vrij lang duurt maar eigenlijk nergens verveelt. Ook twee leuke vrouwenrollen die deze western net even wat anders geven. Verder aardige beelden en heel behoorlijke muziek die soms wat dromerig is ook. 3,0*.

Degelijk en vermakelijk film maar met net iets te weinig actie en te simpel uitgangspunt om echt heel goed te zijn. Veel regisseurs wagen zich vroeg of laat aan een Western en in dit geval geeft regisseur Ti West het genre dan ook een kans. Hiervoor trekt hij ook twee grote namen aan: Ethan Hawke en John Travolta. Met het uiterlijk, de toon en het gevoel van een traditionele Western-film zit het wel goed! Ex-soldaat Paul is in Kansas gedeserteerd, samen met zijn hond Abbie, en is onderweg richting Mexico. En dan komt hij aan bij een klein dorpje genaamd Denton, waar hij besluit even inkopen te doen. Alwaar hij het natuurlijk aan de stok krijgt met de Marshall, zijn zoon en drie andere schavuiten. Terwijl het vrouwelijk schoon voor hem valt. En er uiteindelijk ook een reden voor wraak komt. Travolta laat te wensen over met zijn acteerwerk, iets wat wel vaker voorkomt, maar ook de rest van de cast in niet bijster bijzonder sterk. Taissa Farmiga en Ethan Hawke zijn degene die nog het meest weten overtuigen. Gelukkig weet dankzij wat goor, de leuke interactie tussen de twee vrouwen, slim camerawerk en een goede setting, de film toch prima te vermaken.

Aardige film over een vreemdeling die met zijn paard en hond een stadje binnenkomt. Een ouderwets aandoende western met een nogal standaard verhaal. Onderhoudend, maar soms wat onevenwichtig qua toon (de twee vrouwelijke personages voornamelijk). De hond heeft de leukste rol en het is dan ook jammer dat die het maar tot de helft van de film haalt.

Fijn........en naar mijn bescheiden mening op MM licht ondergewaardeerd.

In a Valley of Violence kijkt lekker weg, de opening credits en bijbehorende muziek zijn een geweldige ode aan de spaghettiwestern en aan Leone/Morricone in het bijzonder.

Goed, het verhaal is dun, maar er zijn in het westerngenre maar weinig uitzonderingen daarop. Soms is de film traag, maar nooit te traag en ook hier moet gezegd worden dat veel westerns 'langzaam' zijn. De rustige opbouw komt de film juist ten goede.

Ook dat het stadje zo dun bevolkt is werkt voor mij niet als kritiek punt. De oplettende kijker neemt waar dat veel gebouwen dichtgetimmerd zijn, het stadje is niet ver van een 'ghost town' verwijderd. Hangen gebleven zijn de typische losers en een kreupele wetsdienaar, die krampachtig vasthoudt aan zijn reeds lang verloren autoriteit.

De sfeer is meer dan goed te noemen. De soundtrack is geweldig. Hawke doet het als 'bijna-man-zonder-naam' en eenzame wreker meer dan aardig, fijn dat hij daarbij niet overloopt van coolness maar worstelt met zijn verleden en een vuistdik trauma. De chemie tussen Hawke en Jumpy is geweldig, Travolta 'schmiert' zinderend, Ransone 'schmiert' daarentegen helaas katastrofaal. Gillan had in deze film absoluut niets te zoeken, haar acteren is ver beneden peil en haar rol volstrekt overbodig, niemand zou haar hebben gemist.

Jammer dat de film tijdens het laatste kwartier totaal over de top gaat en daardoor fiks aan geloofwaardigheid inboet, anders had er een nog hogere waardering ingezeten.

Zoals gezegd........Fijn.

Verrassend oké.

En da's eigenlijk al heel wat, want ik ben geen al te groot fan van West, al helemaal niet van het Western genre. Ik had hier dan ook bitterweinig van verwacht, maar eigenlijk viel het mij best mee. Beetje moeilijk aan te geven waarom deze film niet de irritatie oproept die vele films in het genre wel doen, vooral omdat de film ook niet bepaald érg veel afwijkt van de klassieke western, maar vond het hier wel best werken.

Hawke zit er zeker voor iets tussen, die doet het gewoon erg goed. Ook de opbouw van de film viel best mee. Niks complex uiteraard, maar toch iets meer overgenomen uit de standaard horrorfilm dan uit een klassieke western denk ik. En eens de poppen aan het dansen gaan blijft het redelijk spannend. Ransone vond ik ook niet verkeerd, zelfs Travolta was te pruimen in deze film.

Mijn favoriete genre zal het nooit worden, echt laaiend enthousiast werd ik ook niet over deze film, maar het was een stuk vermakelijker dan ik gedacht had. Een aardig tussendoortje dus, en een zeldzame western die bovengemiddeld scoort.

3.0*

Een soms grove western die zichzelf niet serieus neemt en met wat verwijzingen naar de spaghetti westerns van Leone. Vooral de aftiteling lijkt erg op die van Per un Pugno di Dollari/Fistfull Dollars (1964) . De bekende acteurs kunnen de film niet naar een groter plan brengen, al is de film onderhoudend.

Ik vond deze film echt goed. ik let niet op acteerwerk. het gaat mij om het verhaaltje. ik geniet altijd van dit soort films . iemand word opgejaagd , afgetuigd en voor dood gehouden maar heeft het overleeft en keert dan terug om wraak te nemen en pakt ze 1 voor 1.

5 sterren

Fijne western van genre/horror regisseur Ti West (Zie ook zijn toffe House of the Devil). Ook hier weer weet hij met een minimaal budget het beste er uit te halen. In alles is dit werkje een verwijzing naar de klassieke westerns van Leone en allerhande spaghetti western uit lang vergeten dagen. Dat probeert West duidelijk terug te halen (zie die optiteling). Lukt hem natuurlijk geen moment want het is net allemaal wat te netjes gedaan hier.

Ethan Hawke (niemand raspt zo lekker met zijn stem als hij) is hier trouwens lekker op dreef als loner die met zijn beste vriend het verkeerde stadje binnenrijdt. Travolta doet zijn intrede pas na een minuut of dertig maar voelt wat misplaatst als sheriff.

Wests achtergrond in horror komt hem hier goed van pas. Op de beste momenten weet hij een venijnige en spannende sfeer neer te zetten. Op de slechtste momenten is de film wat jofel met misplaatste humor, waardoor dat in de weg gaat zitten van de spanning. Er mag zeker o'n 10 minuten uit de film. Dan was er echt een strakke en sterke wraak-western overgebleven.

3,5*en

Matige West.

Als regisseur is hij best degelijk, maar krijgt vaak niet de grootste budgetten toegereikt. Toch leek deze film een aardige vooruitgang in zijn carrière, aangezien hij een grote cast kreeg en klaarblijkelijk ook genoeg budget om zo'n verhaal als deze plaats te laten vinden.

De uitwerking laat echter te wensen over, maar er zitten redelijk dingetjes bij. Het mag in ieder geval duidelijk zijn dat West uit de horrorbusiness afkomstig is want er zitten een aantal scenes tussen die het genre aantikken. Deze scenes zijn erg schaars, maar voelbaar zijn ze wel. Denk maar aan de droom van Hawke in het pikdonker.

Visueel zit het wel goed met deze film. Prima belichting en de settings worden redelijk benut. De camera werkt alleen nooit echt mee, aangezien je nooit een gevoel van betrokkenheid krijgt. Tevens mocht de montage wel een schop krijgen, want het langdradige, trage gevoel blijft ten alle tijden heersen terwijl dit niet de bedoeling lijkt te zijn.

De opbouw is traag en het eerste gedeelte is ronduit saai te noemen. Hawke doet het goed, maar het verhaal zelf is aan de saaie kant. De opbouw naar actiemomenten zijn matig en het tempo is te sloom. Hierdoor is de eerste helft toch wel een serieus vermoeiende zit. Tweede helft moet dan een soort pay-off zijn maar ook deze stelt wat teleur.

Vooral omdat het wraakgedeelte toch wat tam is, met wat makke schietpartijtjes en af en toe een spettertje bloed. Het had toch wel wat harder en steviger mogen uitpakken, want wat er nu wordt laten zien steekt nauwelijks boven een normale actiefilm uit. De enkele visuele beelden die knap gedaan zijn zijn zo 1 van de weinige onderdelen die echt weten te boeien.

Dankzij de setting, versiering en het acteerwerk geef ik er nog een 2,0* aan. Verder vond ik het maar langdradig en oninteressant. West heeft na deze film enkel afleveringen van TV-series gemaakt, dus ik vraag me af welk pad hij na deze film neemt. In ieder geval lijkt hij zich los te willen maken van het horrorgenre.

Niet onaardige western met Ethan Hawke als Paul, een vreemdeling wiens komst in een klein stadje resulteert in een confrontatie met de Gilly [James Ranson], de zoon van de plaatselijke Marshall [John Travolta]. De Marshall probeert de zaak te sussen, maar tevergeefs. Vrij voorspelbare western met goed werk van Hawke en Travolta en een paar goed actiescenes. De vrouwenrollen zijn matig uitgewerkt en daardoor komen Farmiga en vooral Gillan nauwelijks uit de verf.

Taaie kost. Als het hoogtepunt de openingscredits zijn zegt het genoeg denk ik. Vooral omdat die nu ook weer niet zó goed waren.

Hawke en Travolta zijn leuke acteurs natuurlijk maar deze Ti West is geen doorkomen aan. Ik ben niet helemaal op de hoogte van zijn oeuvre maar You’re Next kan ik erg goed hebben. Deze In a Valley of Violence haalt dat niveau geen seconde. En met dat violence valt het trouwens wel mee in deze film. Een suffe shootout op het einde is echt niet genoeg met zo’n titel.

Voor wat figuranten in het doodsaaie dorp leek ook wel geen geld.

1,5*

De opening credits doen sterk denken aan die van een spaghettiwestern. Niet meer dan logisch dat daarmee de verwachting wordt gewekt een stilistisch gelijkwaardig werk aan te treffen. Dat is niet het geval. Het blijft bij de opening credits.

Het vuil, de smerigheid, de ontmenselijking en de zware omstandigheden die zo kenmerkend zijn voor de Italiaanse western ontbreken volledig. De juiste sfeer ontbreekt. De film speelt zich af in een kraakhelder stadje en bevat scènes die er ongeinspireerd en vlak uitzien. Levenloze scènes met acteurs die nogal gespannen ogen en daarbij veel te veel „diepzinnige“ teksten spuien. Veel te geforceerd.

Ethan Hawke heeft de hoofdrol. Een rondtrekkende man te paard vergezeld door zijn hond. Een alleraardigst beest dat leuke trucjes kent en een geduldige toehoorder is als Hawke zwaarmoedig put uit herinneringen uit een ander leven. Het zijn lieflijke tafereeltjes, die ruw worden verstoord als Hawke het aan de stok krijgt met gemene mannen.

En dan komt Hawke in beweging. Hij wordt een wreker. Spannend. Nou nee. Eerder belachelijk. Regisseur Ti West kiest niet voor intense en confronterende beelden maar lijkt te kiezen voor luchtigheid en oppervlakkigheid. De gewelddadigheden en de uiteindelijke showdown worden extreem opgetuigd met slow motion en spannende muziek zonder dat er veel aan de hand is. Hawke‘s optreden heeft weinig laag en de gemene personages gedragen zich als onkundige stumpers in plaats van als gevaarlijk tuig. Van spanning is geen sprake. Het oogt allemaal gewoonweg te onnozel.

Het is goed mogelijk dat In a Valley of Violence als een parodie is bedoeld. De film is dan een parodie waaruit niet echt een grote liefde voor de western spreekt. Bovendien ontbreekt de humor volkomen.