The Last Boy Scout (1991)

“Water is wet, the sky is blue, women have secrets. Who gives a fuck?”

Heerlijke jaren 90 actieknaller. Bruce Willis, heerlijke oneliners, sommige niet al te politiek correcte opmerkingen, spijkerharde actiescènes, een flinterdun verhaaltje etc. Dit soort pretentieloze actiefilms worden er bijna niet meer gemaakt. The Last Boy Scout heeft met Willingham en Coates ook uitstekende bad guys, en Wayans en Harris (als dochter van Willis) geven Willis goed tegengas. Niet al te veel nadenken, en gewoon genieten van een actiefilm die bijna prehistorisch aanvoelt.

“Ask me how fat she is.”
“Fuck you man!...How fat is she?”

Als zelfs de pimp-looking motherfucker with a hat het niet kan weerstaan om Bruce nog één grapje te horen maken, dan ben je als kijker ook wel zoet met de volle speellengte van deze film, die niet schroomt om (bijna) alle onnodige ballast van de ultieme actiekomedie weg te laten.

Grootste traktatie is toch wel de chemie tussen Wayans en Willis, beiden even koelbloedig en bedreven in ad-rem cynisme. Enig emotioneel element wordt vrij snel doorgeslikt om met de volgende ademteug alweer een one-liner uit te piepen (Wayans) of grommen (Willis).

No nonsense verhaal, prima tempo en ook al werkt niet iedere grap even goed; als een moordaanslag verijdelt wordt door een football, dan weet je dat je het nergens te serieus hoeft te nemen. Willis legt het op het eind nog best wel meta even uit aan Wayans. Geinig. Ik laat die 3,5* nog even staan.

Goeie film waarin een privé-detective en een sportman genoodzaakt zijn samen te werken. Het plotje van deze typische actie-buddy-movie stelt niet al te veel voor, maar er zit genoeg vaart in. Vooral vermakelijk vanwege de dik aangezette personages en dito filmdialogen (uit de koker van Shane Black). Een paar aardige actie-scenes en Bruce Willis is prima gecast. Een kleine 3.0 sterren.

Niet al te serieus typisch jaren '90 product. Een film die vooral draait om een antiheld die toch doet wat het beste is, veel scherpe oneliners van het best wel grappige kibbelende duo Willis en Wayans, en flink wat geweld. Het verhaal stelt ook allemaal niet zoveel voor, ik bedoel waarom zal je zoveel moeite nemen Willis er in te luizen, een bom te plaatsen en dan vervolgens toch die senator met een sluipschutter omleggen?

Aardig niemendalletje voor het Michael Bay tijdperk waarin actiehelden zichzelf wat te serieus gingen nemen. Grappig overigens de ruzie met de daar nog behoorlijk jong ogende Kim Coates, en ok een hele jongen Halle Berry.

Mwa.

Tony Scott is een erg sterk regisseur, maar zijn betere werk leek pas later echt door te komen. Zijn meer rauwere, kleurrijke stijl smaakt me meer. Deze film, die zich vooral op lompe actiemomenten en explosies focust, ligt me wat minder. Vooral omdat ik het te veel op de gemiddelde 90s actiefilm vind lijken.

Daarnaast vind ik Willis en Wayans ook geen goed duo. Van elkaar los zetten ze aardige personages neer, maar als duo weten ze gewoon weinig uit te halen. De chemie mag er misschien wel zijn, de film kent een nogal onevenwichtige focus tussen het duo en de actie. De focus wisselt namelijk voortdurend af, maar op een weinig subtiele manier waardoor de actiescenes wat leeg aanvoelen en de chemiescenes saai.

De actie wordt verder aardig in beeld gebracht, maar de vele scenes bestaande uit slowmotion zijn niet echt aan mij besteed. Vanwege de nogal langdurige en "reguliere" focus op de explosies weten deze nooit overweldigend in beeld te komen, en het middenstuk van deze film sleept aardig veel. Vooral omdat de scenes die meer op dialoog steunen wat saai zijn.

De humor is verder luchtig, maar niet bepaald hilarisch. Een glimlach kwam er dan ook niet vanaf, het zorgt er enkel voor dat de film wat vlotter wegkijkt. Dat is wel een klein pluspunt, maar veel levert het niet op als de humor niet echt weet te werken. De actie is verder zoals ik al zei aardig en het camerawerk is zoals gewoonlijk bij Scott goed, maar de filters vond ik toch wat tegenvallen.

Het laatste halfuur maakt veel goed, want de eerste 75 minuten begonnen echt een opgave te worden uiteindelijk. Dankzij de actie die dan even lekker snel doorknalt en degelijk wordt geregisseerd stijgt het cijfer iets. Van de rest van de film was ik namelijk niet bepaald een fan, ondanks dat Scott absoluut geen beroerd regisseur is. Deze films vanuit hem zijn gewoon wat minder voor me weggelegd.

The Last Boy Scout valt als film met name op doordat Bruce Willis hier toch wel een van zijn beste prestaties neerzet. Verhaaltechnisch een prima film en het decor/setting is verbluffend voor die tijd. Het verhaal is zoals gezegd prima maar maakt het nog niet de topper die het had kunnen zijn. Tony Scott laat zien dat hij meer in zijn mars heeft. Om die reden zeker niet zijn beste film.

The last boy scout is zeker een van de betere Bruce Willis films.

Zijn zogenaamde dochter in deze film is leuk en best brutaal,

Bruce Willis is humoristisch en deze rol past hem erg goed.

The last boy scout heb ik nog op DVD,

niks aan te doen dat er steeds meer streamingsdiensten komen,

en Dvd's het onderspit delven merk ik.

Daarmee bedoel ik dat het lijkt of er een tijdperk wordt afgesloten, de Dvd's dus.

Leuke kleine rol nog weggelegd voor Halle Berry trouwens.

goede film net zoals hij later de film speelt die hard actie humor maar de humor stoort niet in de film het is echte actie echte gangsters en niet zoals hij speelde in Hudson Hawk dat is mijn favoriete films van willis actie en wat humor

"Nobody likes you. Everybody hates you. You're gonna lose. Smile, you fuck.”

Ik vond er eigenlijk niet zo heel veel aan, als ik eerlijk moet zijn. Ik had vooral veel meer vewacht van het koppel Wayans en Willis, alleen lopen die twee elkaar aardig in de weg. Voor de rest vond ik ook voor een werkje van ‘Scott’ dit toch niet echt heel strak. Ik had eigenlijk ook iets heel anders voor ogen, het ‘American Football’ gedeelte verwachtte ik ook veel meer in deze film, en dat is achteraf toch een beetje teleurstellend. Het verhaal vond ik ook niet echt boeiend, en dan ga je toch al gauw een moeilijke avond tegemoet.

Ik merkte overigens al wel op dat ik deze film eerder eens had gezien, en hem toen duidelijk ergens in het midden heb uitgedrukt. Deze tweede kijkbeurt weet nou ook niet bepaald zijn vruchten af te werpen, het begon immers nog best leuk alleen daarna kakte de film voor mij wel volledig in. Het moment dat hij o.a. achter de affaire kwam vond ik wel interessant, bijvoorbeeld ook wanneer de auto ontploft en wie het allemaal heeft gedaan, echter na een gegeven moment vond ik de film nogal slapjes worden, erg traag en ook vooral niet boeiend.

Het laatste half uurtje heeft toch wel veel weten te redden voor deze film, dat hij eindelijk een beetje op gang wist te komen en ook wat spannender werd. Ik moet toch wel zeggen dat ik de setting in deze film vaak wel erg klasse vind, je werd echt meegesleept in mooie omgevingen en dat deed me wel goed. Ook is de film (wanneer hij wat spannender werd) goed onderhouden, en dat zijn toch wel de dingen die ‘Scott’ altijd goed verzorgde, hij stak veel detailwerk in zijn films, en hier is dat ook niet anders. Zoals het moment dat ’Cory’ werd vermoord was echt een hele goede scene, die mijn ogen juist weer opende voor deze film.

De jaren negting waren natuurlijk de prime jaren van ‘Willis’. En ook hier toonde hij weer een kunstig werkje. Althans, zijn rol vond ik goed en hij acteerde echt wel strak. Het doet mij altijd wel pijn om te zien in wat voor een levensfase hij nu zit, voor mij is hij gauw geen jeugdsentiment maar in de jaren van mijn filmverslaving (wat ruim tien jaar geleden begon) is hij toch wel ondenkbaar geworden in mijn kijkgedrag. Helaas dat deze film niet is aangeslagen bij mij, wellicht in de toekomst nog. ' Damon Wayans’ vond ik zelf niet heel boeiend spelen, vroeger vond ik dit een geweldige acteur maar die mening heb ik ook wel een beetje bijgesteld.

Snel vergeten, en hopelijk komt hij ooit weer op mijn pad terecht dat ik er misschien wat anders naar kijk. Ik zit nu met een probleem dat ik nogal dubbel kijk naar de film. Aan de ene kant vond ik het allemaal best sterk gedaan (vooral cinematisch) maar, het was ook vaak niet boeiend genoeg en het verhaal en vooral het script vond ik echt te zwak.

The Last Boy Scout surft mee op de buddy cop film hype van de jaren '80 en '90. Het verhaal stelt op zich niet veel voor en de dialogen zijn ook niet hoogstaand. Maar het zorgt wel voor de nodige entertainment en maakt in elk geval niet de fout om alles te veel met humor te besprenkelen en het braaf te houden zodat ook jongere kijkers een bioscoopticket zouden kopen. Wat ruw met macho humor en een boeiend duo. Niet slecht om deze nog eens terug te zien na meer dan 30 jaar.

Mja.

De film begint best goed. Bruce Willis is niet zo mijn acteerheld, maar als uitgebluste privé-detective komt hij goed voor de dag. Hij past ook in het soort film dat Tony Scott lijkt te willen maken. Met de liquidatie van enkele personages blijkt de film al snel serieuzer dan ik aanvankelijk had gedacht. De spaarzame komische noten daargelaten is dit toch geen komische buddyfilm.

De tweede helft is helaas een stuk minder. Vanaf het eigenlijk allemaal wat in elkaar flanst en richting de finale gewerkt wordt, kon het mij niet zo veel meer schelen. De film begint te slepen en ook Scott - begin jaren 1990 nog niet de man van de flitsende hyper kinetische montage zoals na pakweg 2000 - kan er niet echt iets van maken. Spijtig.

2,5

Best een leuk tussendoortje, maar ook niet veel meer dan dat. Bruce Willis schittert in zijn typische cynische rolletje met een grote mond en gevatte oneliners, met nog een paar extra schepjes erbovenop in vergelijking met Die Hard, en ook Damon Wayans is leuk en zorgt voor een humoristische noot hier en daar. Een leuk duo in ieder geval, en de actie is tof in beeld gebracht. Tony Scott wist wel hoe hij vermakelijke films moest afleveren die van begin tot eind voorbijrazen in een lekkere flow. Het verhaaltje is héél erg dertien-in-een-dozijn, anderhalve dag later en ik ben het meeste alweer vergeten, maar daar draait een film als deze natuurlijk ook niet echt om. Je bent hier voor de actie en de coole oneliners, en beide zijn hier best degelijk en meer dan in orde. Toch ontbreekt er iets om hier meer dan 3* aan te geven. Een bepaalde iconische factor misschien. Iets dat blijft hangen. Het was leuk, maar ik denk niet voor meer dan één keer.

Het is een moeilijke. 3 of 3,5*. Een vrij coole buddy movie die goed werkt tussen de cynische detective en de afgedankte top-footballspeler. De dialogen zijn aardig gevonden waardoor ik dit één van de betere buddy movies vindt. Erg aparte toon. Dochterlief Darian is niet minder vuilgebekt dan haar vader en ook hier heb je een ontweken cliché. Ze gaat zelfs deel uitmaken van het avontuur op een gegeven moment. Helaas is het misdaadverhaaltje rond mafieuze praktijken en politiek niet echt boeiend en werkt het niet zo goed als in films als 48hrs of Lethal Weapon, waar die switch van buddy movie met grapjes naar thriller soepeler ging. Toch een film waarmee Willis zijn sterrenstatus verder wist te bevestigen.