The Last Boy Scout (1991)

Mja.

De film begint best goed. Bruce Willis is niet zo mijn acteerheld, maar als uitgebluste privé-detective komt hij goed voor de dag. Hij past ook in het soort film dat Tony Scott lijkt te willen maken. Met de liquidatie van enkele personages blijkt de film al snel serieuzer dan ik aanvankelijk had gedacht. De spaarzame komische noten daargelaten is dit toch geen komische buddyfilm.

De tweede helft is helaas een stuk minder. Vanaf het eigenlijk allemaal wat in elkaar flanst en richting de finale gewerkt wordt, kon het mij niet zo veel meer schelen. De film begint te slepen en ook Scott - begin jaren 1990 nog niet de man van de flitsende hyper kinetische montage zoals na pakweg 2000 - kan er niet echt iets van maken. Spijtig.

2,5

Een film die ik zopas voor de eerste keer zag. Een eerste indruk is dat deze actieprent nogal oneven van toon is. Bikkelhard geweld en uiterst cynische hoofdpersonages, ze worden afgewisseld met momenten die je eerder verwacht in een goed geluimde familiekomedie. Soms weet ik niet of deze film zich met een knipoog moet laten bekijken à la ‘Bad Boys’ of juist een bikkelharde politiethriller wil zijn. Ondanks deze bedenking, heb ik me niet verveeld en kon ik tot het einde enorm genieten van Bruce Willis die hierin een norse versie van John McClane neerzet. En wat konden ze in die tijd nogal eens wagens laten ontploffen! Wie enkel CGI-explosies gewoon is, zoekt beter dekking bij deze film.

Best een leuk tussendoortje, maar ook niet veel meer dan dat. Bruce Willis schittert in zijn typische cynische rolletje met een grote mond en gevatte oneliners, met nog een paar extra schepjes erbovenop in vergelijking met Die Hard, en ook Damon Wayans is leuk en zorgt voor een humoristische noot hier en daar. Een leuk duo in ieder geval, en de actie is tof in beeld gebracht. Tony Scott wist wel hoe hij vermakelijke films moest afleveren die van begin tot eind voorbijrazen in een lekkere flow. Het verhaaltje is héél erg dertien-in-een-dozijn, anderhalve dag later en ik ben het meeste alweer vergeten, maar daar draait een film als deze natuurlijk ook niet echt om. Je bent hier voor de actie en de coole oneliners, en beide zijn hier best degelijk en meer dan in orde. Toch ontbreekt er iets om hier meer dan 3* aan te geven. Een bepaalde iconische factor misschien. Iets dat blijft hangen. Het was leuk, maar ik denk niet voor meer dan één keer.

Het is een moeilijke. 3 of 3,5*. Een vrij coole buddy movie die goed werkt tussen de cynische detective en de afgedankte top-footballspeler. De dialogen zijn aardig gevonden waardoor ik dit één van de betere buddy movies vindt. Erg aparte toon. Dochterlief Darian is niet minder vuilgebekt dan haar vader en ook hier heb je een ontweken cliché. Ze gaat zelfs deel uitmaken van het avontuur op een gegeven moment. Helaas is het misdaadverhaaltje rond mafieuze praktijken en politiek niet echt boeiend en werkt het niet zo goed als in films als 48hrs of Lethal Weapon, waar die switch van buddy movie met grapjes naar thriller soepeler ging. Toch een film waarmee Willis zijn sterrenstatus verder wist te bevestigen.

Blijft een fijn brok 90’s entertainment. Vlot, grof en vermakelijk.

Dikke 3,5